Novel & Cerita You Gave Me A Reason

“Because I don’t invest without reason.” Tahimik ako. “Then ano ang reason mo dito?” tanong ko. Diretso. Walang paligoy. Tumingin ito sa cup niya. Then bumalik sa’kin. “…Multiple.” Napakunot noo ako. “Specific.” Ngumiti ito nang konti. “Later.” Napairap ako. “Ang labo mo kausap.” Ngumiti ito ulit. Pagbalik ko sa office—

Kalmado kang naghihintay sa may pinto saka halatang itinatago mo lang ang pag-aalala mo. Ngingiti ako sayo na yung na-ipractice kong linya upang magdahilan, makakalimutan ko dahil titig mo pa lang Kuya, mapapa-amin na ako sa katotohanan kung bakit late ako umuwi. Hehe. Kaya minsan ikaw na mismo ang magsasabi ng option na maari kong dahilan. Di mo ako papasukin kung di nga kita masagot ng maayos.

And I hope you wont run away like you always do once you find out the reason why I'm now with you. Ano raw?

He even pointed out my clothes! Hindi ako umimik. Mababaw akong tao. Iyakin sa madaling salita. Tama nga s’ya wala akong plano. Ano bang klaseng utak ang meron ako?! “Tumingin ka sa ‘kin,” rinig kong sabi n’ya. Inangat ko ang paningin ko. “Give me at least one great fucking reason why I should help you.” Bahagya niyang hinilot ang magkabilaang sintido n’ya.

"Kaya ba hindi man lang kayo nagalit nang mapagdesisyunan kong lumayas? I told you my reasons…" "Reasons that don't make any sense," pagpapatuloy nito sa kanyang sasabihin. "Kilalang-kilala na kita, Yugi. Alam kong hindi mo tatalikuran ang responsibilidad mo. Ako ang nagpalaki sa 'yo, kaya alam ko kung hanggang saan ang kaya mong gawin."

"Kung gano'n, bakit kailangan n'yong ibigay iyon sa iba?" Hindi ko namalayang napadiin ang hawak ko sa cellphone. Halos magtagis ang mga bagang ko sa pagpipigil ng galit. "Give me one reason," ani Mom. "Bakit ayaw mong ibigay namin iyon?" "Sinabi ko na. Mahalaga iyon sa akin." "Alam mo namang hindi rin naman talaga iyon sa'yo." Napasinghap ako. "Alam ko... pero—"

"Pag kaya ko na ako na ang gagawa no'n para sayo, may discount pa." "Bakit? Hindi mo ba kaya ngayon?"

“Oh, I’m sorry! It’s just that I am so happy kaya pagbigyan mo na ako.” “Yea, kitang-kita naman sa ekspresyon mo ganoon din sa kilos mo. What I want to know ay kung ano ang dahilan ng labis mong pagsasaya. Hmm wait, tama ba akong sabihin na hindi ano kung hindi sino ang dahilan why you are so happy?”

"Kalimutan mo na lang siya Gianna!" may pagbabanta sa boses ni kuya. Parang may nangyayare sa Pinas na 'di ko alam kaya ganito na lang ako pag bawalan ni kuya. "Paano ko kakalimutan? Nang dahil sa'yo kaya ako nagkaroon ng reason kong bakit 'di ko siya kakalimutan! Kong hindi mo binigay sa akin ang box na pag-aari ni Bryce hindi ako magkakaroon ng reason!" frustrated na sagot ko sa kanya.

Lahat ng mga inihanda ko na sasabihin sa kan'ya ay bigla na lamang nawala sa aking isipan at blangkong blangko ako ngayon. "I know that you are mad, and I am sorry for leaving again. I just needed to clear my mind off of things. HIndi iyon sapat na rason at alam ko iyon, pero iyon lamang din ang dahilan ko kung bakit ako biglaan na umiwas sa'yo. I honestly got scared about a lot of things, Rave."