Novel & Cerita You Gave Me A Reason

sagot nya ulit. "A-ano rason po?" makulit na tanong ko. Paulit ulit na talaga ako pero need ko talaga ng valid reason dahil parang hindi kaya ng konsensya ko kaya binabawi ko na lang sa hardwork ang mga utang na loob ko sa kanya.

Hindi ako matatahimik hangga't hindi niya ako nabibigyan ng rason. I deserve it after all that happened. Deserve kong mabigyan ng malinaw na paliwanag kung bakit matapos kong ibigay ang lahat, tatapusin na lang niya nang ganoong-ganoon ang kung anong mayroon kami.

Dapat ay narito na sa kasalukuyan ang aking iniisip. "Bakit ka nga pala absent kahapon?" tanong na ni Amiel, at inaasahan ko naman na ito. Ngumiti lang ako sa kanya dahil hindi naman valid ang reason ko, I know na valid pero para sa akin ay parang hindi ganoon kahalaga. Ako na ang may kasalanan, kaya ko namang pumasok, eh.

He’s pissed, I know… “I don’t get it. You keep on rejecting me dahil sinasabi mong babaero ako pero hindi mo pa siya hinihiwalayan kahit alam mong may iba siyang babae.” “I have my reasons,” ang sabi ko nalang. “And what is your reason? What’s your reason to stay? Kung sa yaman lang, mas marami akong pera. Kaya ko ngang bilhin ang buhay niya. Sa itsura, di hamak mas gwapo ako at bagay tayo.”

Bakit lubhang nalulungkot ang kaibuturan ko? Damn! At ngayon, isang malinaw na rason ang lumitaw sa utak ko--- dahil utang ko sa kanya ang buhay ko ng makailang ulit at hindi ko alam kung paano ko pa siya ngayon mababayaran. [Salamat po sa lahat na nag iwan ng komento! Love you all. ]

Alam naman niya pala ang rason kung bakit ako umalis kagabi, dapat hindi na siya nakabusangot ngayon. Saglit akong natigilan at binalingan siya ulit. Hindi kaya alam niya na iba ang kikitain ko kagabi? “Bakit galit ka pa rin kung alam mo ‘yong dahilan kung bakit ako umalis kagabi?” I observed his reaction to check if he knew something. He shrugged and sipped his coffee. “I am mad because of the other reason. But I felt a bit guilty for giving you a hard time yesterday. Regarding your family’s business, I can help you with that. Do you want me to check what’s really going on? If your family needs funds, I can help you—”

And it was all because of that single call. “Damn you! Why are you doing this?” Gigil na sambit ko. Pigil ko ang pagtaas ng boses ko dahil may mangilan ngilan na tao ang dumadaan sa gilid namin. “We all have our reasons, don't we?” Makahulugan na sabi nya bago ngumisi ng nakakaloko, still not letting go of my hand.

hilaw akong natawa sa napakababaw niyang dahilan. “That’s it? Dahil lang sa ayaw mo sakin? Dahil lang hindi mo ako gusto? Napakachildish naman Camilla. Give me an enough reason bago ko gawin ang gusto mo. I am not going to accept that kind of mindset you have, too childish. Now, leave my office. I don’t need you here.”

Tumango siya, tanggap ang lahat. “I know.” Napabuntong-hininga ako, parang bata. “You're making this very difficult.” “‘How?” “You're not giving me a reason to stay.” Tiningnan niya ako, seryoso. “Because I don't want you to stay for me.” Mas malakas pa iyon kaysa sa kahit anong salitang narinig ko. Ramdam ko ang kirot at saya nang sabay.

"I'll give you enough space so you can rest, okay? I'll give you time. And then after that, we'll talk. Okay ba 'yon, love?" "I'm clearly asking for a breakup, Sean. Not a rest." Namumula ang mga mata niyang tumingin sa akin. "What's the reason? Can you tell the reason, please? Is it because I'm busy? Because I don't have time for you anymore? Because of what I did yesterday? Just say it, I will work on that, love..." This won't work. I have to think of a better reason para mapapayag ko siyang makipaghiwalay na sa akin.