You Matter Meaning Novels & Stories

Malamig niyang sabi. Kalmado lang siya sa harapan ng hapag ngunit ramdam ko ang bawat bigat ng salita niya. Napabuntong-hininga ako. “I don’t mean anything about my action yesterday, Ma. Naawa lang ako kay Maria at wala man lang ginawa ang kapitbahay na’tin para man lang tumulong.” I helplessly explain.

Ngumiti ako, “Of course, we’ll make a display sa bahay para makita natin lagi.” Si Messiah ay tumingin sa akin, hawak ang kamay ko, “You know… simple moments like these… are the best memories.” Tumango ako halatang emosyonal. “Yes… these are the moments that matter. Not money, not status… just us.”

Hanggang magkalapit na sila nang konti enough for Liam to feel her warmth, enough for Mia to feel his pain. “Liam… you matter to me.” Simple words. But delivered with truth. “Importante ka. Hindi kita ginagamit, hindi kita pine-place holder, hindi kita tinuturing panghabang-heal lang. You… you’re real to me. Totoo ka.” Liam’s jaw clenched, trying to hold everything in. “Pero…” Mia whispered, voice trembling, “hindi ko pa kaya sabihin na fully healed na ako. At ayokong mangako ng bagay na hindi ko pa maibibigay.”

seryosong saad ni Ezekiel. Baka makakalimutin ka lang, o hindi mo talaga tinatandaan ang pangalan ko. ani ni Sofia sa kaniyang isipan. Miya-miya pa ay nakarating na sila sa building ng Valenzuela law firm. Pagkalabas ni Sofia sa kotse ay hindi niya mapigilang mamangha sa laki ng building na nakikita niya.

“Humingi naman na ng tawad sa akin si Ma’am Margauz at alam ko po sa sarili ko na hindi na mauulit ang mga pangit na nangyari sa buhay ko noon.” “Kilala ko naman siya na gan’on siya sa mga hindi natin ka-level,” anang ng Mommy niya. “At makakaaway na rin niya ako kapag minata ka niyang muli. Lagi mong tandaan hija, na isa kang Villa Aragon.”

Habang mas lumalalim siya sa system— mas lalo niya itong naiintindihan. At habang mas naiintindihan niya ito— mas lalo niyang nakikita kung bakit ito gumagana. “Understanding something doesn't mean agreeing with it.” “Correct.” Tumango si Liang Zhen. “Which is why you're valuable.” Tahimik. Hindi niya nagustuhan ang salitang iyon. Valuable. Parang produkto. Asset. Resource. “I'm not joining you.” Diretso.

Naninibugho ba ako? Kinuha ko ang pagkakataong iyon para makawala sa hawak ni Lord. Nagtatakbo akong nilisan ang kusina at umakyat sa aking kuwarto. Nang maisara ko ang pinto ay napasandal ako rito, unti-unting napadausdos hanggang sa napaupo ako sa sahig. Don't you know? You matter. Don't you know? You matter. Don't you know? You matter.

“Hindi ka na mukhang tao.” Sa sandaling makita siya, napuno ng malalim na damdamin ang mga mata ni Damion. Ngunit mabilis ding nawala ang liwanag doon. Ngumiti siya, ngunit hindi man lang umabot sa mga mata. “Does it even matter?” mahina niyang sabi. “Wala ka na sa tabi ko. Everything else is meaningless.” Napaiwas ng tingin si Czarina. “Kahit wala ako,” pilit niyang sagot, “may mga taong nagmamalasakit sa’yo. Si Enzo… si Kathy… si Dad—”

Yung paglapit niya. Yung paghawak niya sa buhok ko. Yung sinabi niyang… “You matter.” Hanggang sa pagtulog ko, yun ang paulit-ulit sa isip ko. At ngayon, pagising ko, yun pa rin. Pero kailangan kong mag-normal. Hindi ako pwedeng magmukhang… affected. ⸻ Pagpasok ko, biglang sumalubong agad si Mara.

umpisa ko, pero pinutol niya ang sinasabi ko. “Don’t even go there,” sabi niya, firm pero calm. “Huwag mong hayaan ang opinion ng iba ang mag-decide ng worth mo. Ang opinion ng iba… is just noise. My opinion, Caleb's opinion, your team opinion, your integrity, your team’s performance… That's what matters. And you, Leya, you matter to me.”