Your Momma Novels & Stories

muling wika ni Mommy. Hindi ko naman maiwasan na mapangiwi. Kakaiba talaga itong si Mommy Arabella. Napaka-tapang! Kakaiba ang mindset na parang gusto kong manahin ang kanyang pag uugali. Parang ina-idolized ko na siya ngayun. How I wish na sana katulad niya ako mag isip.

Sa sobrang tuwa ay mabilis kong hinalikan si Mama sa kaniyang pisngi. "Mama, you’re the best Mom in the whole wide world!”

Napansin ko rin na maraming missed calls si mom ngunit hindi ko na pinasin at sinagot ang tawag. “Yeah, mom?” Tumayo ako at nagtungo sa laptop ko. Natigilan ako at pinakinggan mabuti ang kabilang linya. I heard her sobbed like something's going on with her. “S-son…” she called me between her sobs. “Mom, what’s the problem? Where are you? Why are you crying?” “J-Jossa…” humikbi ulit siya. “W-What about her?" What is she talking about? Alam niya ba kung nasaan si Jossa? "Do you know where she is?”

Sabi ni Mommy may sira daw ‘yun sa utak. “A woman who leaves her son behind, you want me to be that womans’ husband?” Malamig na tanong niya sa’kin. “No! Hindi ganoon si Mommy. Naging.. naging bad lang ako sandali. Sabi niya hintayin ko raw siya pagkatapos kong mag-pee tapos hindi ko siya hinintay. It was my fault I didn’t listen to her. But my Mommy is a good person Dad! Believe me!” Pagdedepensa ko. My Mommy is a loving mommy. She is not a bad person. Ayaw kong magbigay ng bad impression about kay Mommy kay Dad!

I protested but Mamá shook her head. "No, Baby. I'm not leaving you here alone. Kawawa naman itong anak ko 'pag iniwan ni Mommy mag-isa. I can't do that to you, son. Alam mo naman na mahal ni Mommy ang baby Knight ko na yan diba?" Mamà said lovingly and my heart melted at that. Knoxx and I were so lucky to have a mom like Mamá. She is the sweetest and most caring mom.

He stop crying bust still sobbing. "She is my Mom, I miss her, I miss Mommy! I want Mommy! Please Daddy take me back to Mommy? Let's be with her, I know she's deadly worried about me... *Sob* I want M-mommy..." Umiiyak niyang sabi habang tinuturo niya ang picture ni namin ni Yukizia na inilagay ko sa center table, kinuha ko ang picture at tiningnan ko, Yeah this is Yukizia buz she's different from now...

Holy cow mother of pearl! Is that Mum? No please. Dont. Not her or Dad. Crap!

Mom even suggested to have my own stylist pero sabi ko wag na, hindi naman ako lalabas o dadalo ng party para may stylist pa. Mom is so classy, despite her age makikita mo talaga kung gaano ito ka banidosa sa mga gamit niya. She's like a fashion icon, terno-terno ang mga damit, bag at sandals niya. She even showed me all her jewelries. Halos lahat ata ng mamahaling gamit nakay Mom na. Sabi niya, sa akin din naman daw mapupunta lahat ng yon. Even now, I can use anything I want. Halos sakupin din ni Mom ang isang floor ng mansion namin sa dami ng gamit niya. Akala ko nga dati sa movie ko lang makikita ang mga ganito. Yon pala sarili kong ina ganito din. "Yes kuya, don't worry about me...kayang

tawa kopa, tawang-tawa lang talaga si Mommy. "Mommy naman e dika nakakatulong," sita ko sakanya, at ayun tawa padin siya ng tawa. "Go home now Mommy, Daddy wants to speak with you.." biglang sabi ni Damon. Nawala naman ang tawa ni Mommy, "Hay nako na miss lang ako non, jusko yung Daddy mo Damon, kahit ang tanda na nilalandi padin ako haha," tawa nito napangiti naman ako sa sinabi nito.

katuwiran ng kapatid niyang lalaki. "Shut up, Roman! Wala kang alam sa lahat ng pinagdaanan namin ni Mommy, dahil katulad nitong magaling mong ama . . . namuhay ka nang masagana! Huwag mo akong diktahan sa kung ano ang dapat na maramdaman ko!"