Your Momma Novels & Stories

Saad ni Angelo sa anak na ikinatuwa nito. "thank you po daddy, I'm sure po na matutuwa si mommy ddahil may bago na po akong mommy but daddy kahit po may mommy Loraine na po ako, I will never forget mommy angel kahit 'di ko po siya nakita, she is still my one and only mother, tthe best mommy po siya for me kase okay lang po sa kaniya na namatay siya basta nabuhay po ako, she give me life po, thankful po ako sa kaniya kase binigyan niya po ako ng chance na mabuhay sa mundo, sayang lang po kase hindi ko manlang siya nakita at nakasama sa paglaki ko po"umiiyak na sambit ni Angela kung kaya naman ay agad itong inalo ng binata.

Pagkatapos ng ilang segundo, mahina nitong sinabi, “Grandma, I miss my mom. She hasn’t come back for many days. Did she leave again? Ayaw na ba niya sa akin?” “Hindi, anak. May sakit lang si Mama at nasa ospital siya. Umalis lang ang Papa mo para bisitahin siya.” Hindi na napigilan ni Serena ang luha niya. Narinig niyang muling nagsalita si Hio. “Grandma, is it true? Then I want to go to the hospital to see Mom.”

wika ni MOmmy Pakiramdam ko ng sandaling ito, bigla akong nanghina. Hilam ang mga luhang nakatitig ako sa kanila At ngayun...ngayun ko lang naintindihan na maliban pala kay Arif, wala akong ibang kakampi "Mapapahamak tayo kung hindi ka pipirma. Mikyla, let it go...ibigay mo kung ano ang nais nila." sabat naman ni Daddy

"Ano pong hamon 'yun, Mama?" "Ang Mommy mo," seryosong sabi ni Mama. "Alam kong ipapakilala mo na siya at ang pamilya niyo. Kaya gusto ko lang sabihin sa'yo... ingatan mo ang anak ko at ang apo ko. Ipaglaban mo sila kahit kanino, kahit sa sarili mong pamilya. Dahil kung mahal mo talaga sila, walang hadlang ang magiging malaking para sa inyo."

Tumingin sa anak sa sofa, siya ay huminga ng malalim at galit na sumigaw. "Noah, papatayin mo ba si Mommy sa takot? Bakit ka naglalakad-lakad?" Hindi inasahan ni Althea na natakot si Mommy nang labis na pumuti ang kanyang mukha. Agad siyang tumakbo at niyakap ang kanyang mga binti. "Mommy, pasensya na, nagkamali ako." Napagtanto rin ni Althea na masyado siyang mabigat ang tono, niyakap siya at nagbuntong-hininga.

"Mommy." "Huwag mo akong hawakan!"

I'll choice what's best for me. Nagpatuloy lang kami sa pag-uusap ni daddy. Si Mommy naman ayon pumunta sa sofa at umupo. I know she's pissed off but Wala na siyang magawa. Mom is good naman. Alam kong nabigla lang siya. She will accept Armea of she will Know her

Mapait naman siyang ngumiti habang hindi inaalis ang tingin sa akin, para bang hinahalukay niya ang laman ng isip ko. Pagkatapos ay humakbang siyang muli palapit sa akin. "I heard her... she called you Mommy." Napalunok ako. Hindi ko na alam kung kanino ako titingin. Sa kanya ba... o kina Alex. "'Mommy'... that's what she calls all of us." Nauutal ako, pero naitawid ko rin. Isang kakaibang ngiti ang sumilay sa labi niya.

"Ang sinasabi ko ay yung totoong mommy natin. Hindi naman natin talaga mommy si mommy mau, e." "Ay, oo nga pala." Biglang nalungkot si Rosie. "Luke, nasaan na kaya si mommy? Ayaw ba niya sa atin kaya s'ya umalis?" "Hindi, no! Mommy natin s'ya, kaya hindi puwedeng hindi niya tayo love." Biglang tumayo si Lucas. "Tama! Hahanapin ko siya! Big boy na ako kaya, kaya ko na. Rosie, may ipapagawa ako sayo..."

“Mommy is crazy.” “Yes, Jaxon, I am. So better go to your favored Mama Jessa and cherish her!”