Yukino X Hachiman

Vampire x Human. Professor x Student. Steamy x Forbidden love When your one night stand turns out to be your professor, there's only one thing to do- continue to sleep with him. And that was exactly what Sophia is going to do. She's faced with a forbidden attraction that's hard to resist until she finds out his dark secret; he's a vampire. Will her passion overcome the secrets he had been hiding from her or will the shadows tear them apart?

"ฉันเอาเธอตายแน่พิ" SET คุณ (เฮียสี่ วสุ x พิ พินรี)

(แม่ทัพหนุ่มยุคโบราณ x เศรษฐีนีคนงาม โบราณเชื่อมโยงกับปัจจุบัน + กักตุนเสบียง + โครงสร้างพื้นฐาน + ยุคข้าวยากหมากแพง) เย่มู่มู่พบว่าแจกันที่ตกทอดมาจากบรรพบุรุษมีอิทธิฤทธิ์สามารถพาทะลุไปยุคโบราณเมื่อสองพันปีก่อนได้อย่างน่าอัศจรรย์ ด้วยเหตุนี้ เธอจึงได้รู้จักกับแม่ทัพหนุ่มยุคโบราณคนหนึ่ง แม่ทัพเฝ้าพิทักษ์เมืองสำคัญบริเวณชายแดน ตกอยู่ในวงล้อมของทัพใหญ่สามแสนนายของเผ่าหมาน เกิดภัยแล้งรุนแรง แม่น้ำแห้งเหือด ราษฎรสองแสนหิวตายเหลือเพียงแปดหมื่นคน ด้วยความอับจนปัญญา แม่ทัพอธิษฐานขอน้ำและอาหารจากเทพยดา หวังให้ราษฎรมีชีวิตรอดต่อไป เย่มู่มู่โบกมือ ได้เลย! เธอกักตุนเสบียงปริมาณมหาศาล นำมาช่วยเหลือทหารกับราษฎรทั้งหลาย ซาลาเปา หมั่นโถวนึ่ง หมั่วโถวเกลียว ขนมปังไส้เนื้อ...ทุกวันไม่ซ้ำกัน ทำให้คนโบราณทึ่งในอาหารเลิศรสจากยุคปัจจุบันเล็กน้อย ส่งตำราพิชัยสงคราม กักตุนเสบียง เกณฑ์ทหาร สร้างโรงงานคลังสรรพาวุธ...ทำให้คนโบราณต้องตะลึงในการทหารยุคใหม่ เมื่อเธอถูกคนหลอกลวง กิจการครอบครัวที่ได้รับสืบทอดมาถึงคราวล้มละลาย แม่ทัพก็ส่งเงินทอง ตำรา ภาพวาด พู่กัน โบราณวัตถุและเครื่องเคลือบมาให้เป็นการตอบแทนบุญคุณ... เธออาศัยวัตถุโบราณเหล่านี้ฟื้นฟูกิจการครอบครัวจนกลายเป็นเศรษฐีนี ก้าวสู่จุดสูงสุดในชีวิต! ขณะที่แม่ทัพอาศัยอาวุธยุทโธปกรณ์สมัยใหม่ที่เย่มู่มู่นำมาสนับสนุน กำราบหมานอี๋ ฟื้นฟูแผ่นดิน คืนความสงบให้หกแคว้น รวมใต้หล้าเป็นหนึ่งเดียว! ตกลงกันไว้ว่าจะสร้างวัดให้เธอแล้วให้ลูกหลานกราบไหว้บูชาสืบไป แม่ทัพหนุ่มกลับส่งหนังสือสมรสมาให้ ภูผามหานทีเป็นพยาน ถึงวันใต้หล้าสงบสุข เฝ้ารอการพบกันกับท่านอีกครา หนังสือสมรสทับอยู่บนชุดเจ้าสาว หน็อยแน่ นายแม่ทัพตัวดี เจตนาที่แท้จริงของนายคือแบบนี้เองสินะ!

ใช่... ของฉันมันไม่แข็ง แต่ไม่ได้หมายความว่าให้แกมาทำเรื่องแบบนั้นกับฉัน! ฝันไปเถอะ! ไม่อยากถูกฟ้าผ่าโว้ยยยย! ซีนาย x ปาลิน ซีนาย หนุ่มนักศึกษาปีสี่นิสัยทะเล้น ทั้งหล่อ ทั้งรวย ...ใหญ่ ส่วนเรื่องลีลาไม่ต้องพูดถึง จึงเป็นที่ต้องการของสาว ๆ แต่ว่าไม่มีใครได้ครอบครองหัวใจของเขาแม้แต่คนเดียว สำหรับเขาน้ำแตกคือแยกทาง ซึ่งผู้หญิงแต่ละคนที่เข้ามาต่างรู้จักกฎข้อนี้ดี แต่ถึงอย่างนั้นทุกคนก็อยากเป็นเจ้าของหัวใจของหนุ่มคนนี้ เพราะเหมือนเป็นการท้าทายอย่างหนึ่งในกลุ่มผู้หญิงด้วยกัน แต่เหมือนชะตาจะเล่นตลกกับเขา ในวันที่กำลังเล่นจ้ำจี้กับรุ่นน้องในมหาวิทยาลัยอย่างเมามัน ปาลิน เพื่อนสาวคนสนิท ดันเปิดประตูห้องเข้ามาแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย ต่างคนต่างช็อกและตกใจ แต่คนที่หนักสุดคือ ซีนาย เพราะนับตั้งแต่วันนี้น้องชายที่แสนภาคภูมิใจของเขากลับไม่สามารถใช้งานได้อีกเลย จนชายหนุ่มคิดว่าชีวิตของเขาเหมือนเข้าใกล้บรรพบุรุษที่อยู่บนสรรค์เข้าไปทุกที

เพื่อนสนิทพี่ชายxน้องสาวเพื่อนสนิท ความสัมพันธ์แบบต้องห้าม มันเกิดขึ้นเมื่อทั้งคู่ได้อยู่ด้วยกันมากขึ้น และเธอก็คิดว่าเขานั้นจริงจัง แต่ความจริงเขาไม่ได้จริงจังอะไรเลย ก็แค่ความสัมพันธ์แบบฉาบฉวยสนุกชั่วครั้งชั่วคราว แต่เธอกลับจริงจังกับความสัมพันธ์ในครั้งนี้มาก จนมันกลายเป็นความรัก วันหนึ่งเธอยอมอ้อนวอนขอความรักจากเขา แต่สิ่งที่ได้คือความว่างเปล่า เพราะเขาไม่คิดที่จะรักแต่แรกอยู่แล้ว

สยบรักเฮียคราม #ก็พริมโรสอยากเป็นเด็กเฮียคราม   พริมโรส โรสรินทร์ เฟรชชี่ปีหนึ่งนักศึกษาแพทย์คนเก่ง สาวสวย ยิ้มหวาน ขี้เล่น คุยเก่ง ขี้อ้อน อายุ 19 ปี นักศึกษาแพทย์น้องใหม่ฉายาตุ๊กตาเดินได้  ...เฮียครามน่ะ ใจดีจะตาย... "สัญญาว่าตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปจะจีบจะเต๊าะแค่เฮียครามนะคะ" "ก็ชอบก็จีบแค่เฮียคราม ไม่ได้หมายความว่าเป็นเด็กเฮียครามแล้วหรอคะ"     เขตคราม หิรัญอัครโยธิน เขตคราม หนุ่มหล่อดีกรีอดีตเฮ็ดว๊าก ทายาทเจ้าของแบรนด์รถยนต์สัญชาติยุโรปสุดหรู นักศึกษาวิศวะยานต์ยนต์ปี 3 พูดน้อย เย็นชา ขี้รำคาญ ดุเหมือนเสือน่ากลัวเหมือนสิงห์ ....ใครๆ ก็บอกว่าเฮียครามวิศวะน่ะ ดุอย่างกับเสือ.... "เธอทำให้ฉันปวดหัวรายวันจริงๆนะๆ” "รู้อะไรมั้ยพริมโรส ฉันไม่ได้ใจดีอย่างที่เธอคิด"      พริมโรส x เขตคราม

ซ่อนรักซาตานเถื่อน วีxปลายฟ้า “เป็นชู้กับแฟนพี่สาวมันก็น่าตื่นเต้นดีนะเธอว่ามั๊ย” ผู้ชายคนนี้ยัดเยียดสถานะชู้และมอบความเจ็บปวดให้กับฉัน โดยไม่สนว่าสิ่งที่ตัวเองกำลังทำมันจะผิดหรือถูกขอแค่ได้ในสิ่งที่ตัวเองต้องการ ต่อให้เป็นวิธีที่เลวร้ายแค่ไหนผู้ชายคนนี้ก็ทำ และถึงแม้ฉันจะรู้ว่ามันผิดแต่สุดท้ายหัวใจของฉันมันก็ถลำลึก ไปรักแฟนของพี่สาวตัวเอง ฉันไม่สามารถรักผู้ชายที่เป็นของพี่สาวตัวเองได้ ฉันไม่อยากทำร้ายพี่สาวของตัวเอง “ฮึกทำไมพี่ถึงได้เลวขนาดนี้คะ” ผมเลวได้มากกว่าที่ผู้หญิงคนนี้คิดเพราะไม่ว่าผมจะต้องใช้วิธีสกปรกแค่ไหน ถ้ามันแลกกับการที่ผมจะได้เธอมาครอบครองผมก็จะทำ เพราะสำหรับผมผู้หญิงมันก็แค่ของเล่นที่เอาไว้รองรับอารมณ์ก็แค่นั้น ถึงใครจะมองว่าผมเลวแค่ไหนผมก็ไม่สน ช่วยไม่ได้ที่ยัยนี่ดันเข้ามาในชีวิตผมเอง ถ้าอยากจะโทษก็คงต้องโทษโชคชะตาที่ทำให้ผมกับเธอได้เจอกัน __________________________________________ *ขออนุญาติเจ้าของภาพ* ภาพที่นำมาใช้เป็นเพียงภาพประกอบบุคคลในภาพไม่มีส่วนเกี่ยวข้องใดๆกับนิยายเรื่องนี้ *นิยายเรื่องนี้มีเนื้อหารุนแรงโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน*

"เลว ระยำ สำส่อน นี่คือนิยามของสิงห์หรือเxี้ยคะ?" คนหนึ่งรักมาก แต่อีกคน... มักมาก!  ​​​​​​เขาคือเซฟโซน คือ​สถานที่ปลอดภัย คือ​เกราะกำบัง คือหมอนนุ่มมีขนปุกปุยที่คอยใช้วงแขนอบอุ่นโอบกอดเธอในยามที่ปัญหาถาโถมใส่หรือกำลังประสบพบเจอกับสิ่งแย่ๆ

พี่ว่า ตอนนี้เรายังไม่พร้อม และหนูก็เป็นคนของพี่ อย่าลืมสิ ว่าหนูเป็นเด็กที่พี่เลี้ยงไว้! Xมาโบ้กำลังจะหอนอย่างแซ่บ!

ในเมื่อท่านยอมสละชีวิตข้ากับลูกเพื่อนาง เช่นนั้นข้าก็จะทำให้พวกท่านสมหวัง ได้รักกันให้พอใจ เรื่องย่อ เพราะความฝันที่ราวกับเกิดขึ้นจริง ทำให้จางหยู่เยียนมิอาจลืมความรู้สึกเจ็บปวดที่รู้ว่าสามีวางยานางกับลูกในท้อง เพราะสตรีนางหนึ่ง ก้อนเนื้อในใจที่แหลกสลายนั้นแม้ตื่นขึ้นมาก็ยังมิอาจสลัดมันทิ้งไปได้ รู้เพียงว่านางจะไม่ยอมให้เกิดเรื่องเลวร้ายเช่นนั้นขึ้นอีก หากสาเหตุเป็นเพราะนางขวางวาสนาคู่รัก เช่นนั้นนางก็จะทำทุกทาง หนีห่างจากเขาไปให้ไกลที่สุด บุตรไร้บิดา ภรรยาไร้สามี ใช่ว่าจะอยู่ไม่ได้ ครานี้นางจะให้เขาสมหวัง ครองคู่กับคนรักตราบชั่วชีวิต แต่เหตุใดถึงได้ยากเย็นนัก! เว่ยเฉิงหยวน X จางหยู่เยียน “เหตุใดจึงปฏิเสธเจ้าคะ ท่านไม่อยากแต่งกับเกาซูเหวินหรือ” “ไม่” “จะไม่อยากแต่งได้อย่างไร หรือว่าเพราะกลัวนางจะเป็นรองข้า เรื่องนั้นท่านอย่าห่วงไป ข้ากับลูกจะเดินทางไปเมืองฟู่จวิ้นทันทีที่พวกท่านแต่งกัน” “...” “จะไม่กลับมาเมืองหลวงอีก ไม่นานผู้คนก็จะลืมว่าท่านมีข้าเป็นฮูหยินเอก” “เจ้าคิดจะแยกบิดากับบุตร มิใจร้ายไปหน่อยหรือ” “ท่านเองก็มิได้อยากให้เขาเกิดมา”