Novel & Cerita Zero Day Attack Chapter 1

The thing Julian feared. The thing Adrian had been hunting. The thing my mother had buried. I stared at the words. And the ground disappeared beneath me. "SUBJECT ZERO: THE ORIGINAL HEIR OF RUIN." Thank you for reading. Leave a review or a rating — your thoughts fuel the next chapter. And if you want, every coin or gift you send helps me bring it to you faster!” (next chapter…)

Pero, mas inuuna niya ako kaysa sa sarili niya. YOUTAN POV. Maaga akong umalis ngayon sa mansion. May nilakad akong importanteng bagay. Gustohin ko pa mang manatili para makasama si Zinnia ngayong araw. Pero, hindi pwedeng pabayaan ko ang bagay na 'to. Ilan sa mga tauhan ko ang nasaktan because of investigation 14 years ago. Yes, I continued to investigate what happened on that time. Katulad ng kaibigan ko nawala rin ang kuya ko.

Ang hawak kong baso ng tubig ay bahagyang gumatol, kaya mabilis ko itong ibinaba sa lamesa para hindi nila mapansin ang panginginig ng mga kamay ko. Akala ko pa naman ligtas na ang gabing 'to. Ang ganda na ng takbo ng hapunan namin, ang saya ni Zion, at sa unang pagkakataon, nakaramdam ako ng totoong kapayapaan sa tabi ni Azriel. Pero heto na naman. Parang anino si Zander na hindi kami tinatantanan. Kahit anong higpit ng security sa Forbes Park, kahit anong ingat ni Azriel na i-book ang buong palapag ng restaurant na 'to, may paraan pa rin ang kampo ng kapatid niya para malaman kung nasaan kami. Ibig sabihin ba nito, simula pa lang nung lumabas ang sasakyan namin sa gate ng subdivision, may

" What? I am Austin, I am" ***end of chapter***

That was the realization. The chamber went completely silent. For exactly three seconds. Then— every system worldwide synchronized. Not conflict. Not war. FOCUS. And the final message appeared: “ORIGIN WAR PHASE II INITIATED.” I froze. “Phase II?” I whispered. The system responded: “Subject Zero has been located across all operational timelines.” My blood ran cold. Torren tightened his grip on my hand. Then the final line dropped. Slow. Deliberate. Unavoidable. “MULTIPLE EXECUTION PATHS NOW ACTIVE.”

Chapter 5 Note: Before we proceed gusto ko lang po kayong bigyan ng warning na ang chapter na ito ay nagtataglay ng hindi nga kaaya-ayang pangyayari. Kaya kung ikaw ay sensitibo sa mga ganito, maaari mo pong laktawan ang chapter na ito at magpatuloy na lamang sa pagbabasa sa susunod pang chapter. Pero kung ikaw naman ay interesado sa mga ganitong bagay, libre lang pong magbasa at matuto. Elara POV

d>_ END OF CHAPTER:10

Sa ilalim ng pahina ay nakasulat sa malinis na sulat-kamay: Phase One: Observe. Phase Two: Distrust. Phase Three: Destroy. Ngumiti siya, at marahang isinara ang notebook. Sa labas, bumuhos ang ulan — tulad ng gabing namatay siya noon. Ngunit ngayong gabi, siya na ang ulan. Siya na ang bagyo.

Sinagot niya lahat nang walang pag-aalinlangan. Hinayaan niyang malaman nila na simpleng test lang ito para sa katulad niya. Ngunit sa kalagitnaan ng pagsasalita tungkol sa zero-day vulnerabilities, bigla nalang nag-iba ang ihip ng hangin sa silid. Napansin niya ang pagtuwid ng tayo nga mga tao roon. Tumahimik ang lugar at sabay-sabay na

Sigaw ko nang makita ang ahas na hawak ng lalaking nakaupo sa upuan na nakapwesto sa gilid ng kama. Nawala kaagad ang takot ko sa ahas nang makita ang lalaking may hawak ng ahas. "Morning" natatawang bati nito. Lumaki ang mga mata ko sa saya nang makita si Zackary sa gilid ng kama. "Zack?" End of Chapter.