Zia Grace Mother 소설 & 이야기

puro pa nito sa akin. Nahihiyang napakamot na lang ako ng batok. Nag-pray pa muna kaming lahat na pinangunahan ni Mother Rita. “Oh siya, tayo’y magsikain na,” anas ng madre. Tumayo si Zia at pinaglalagyan kanin ang pinggan ng mga bata. Mula kanina ng dumating kami ay hindi mawaglit ang ngiti sa labi niya. I can say that she loves kids.

Kung saan kailangan nilang maipaliwang kay Ziah ang lahat once na magibalik na ang memorya nito. Napabuntong hininga si Mama Eliza. "Ipagpasa-Diyos na lang din natin na sana ay matanggap ni Ziah ang katotohanan at hindi na siya magkaroon pa ng ibang komplikasyon," sambit nito. Napatango na lamabg si Braxien.

"Well, good luck on that mission, Asiah. I hope to see you alive after that. " She nodded as her tears escaped from her closed eyes. Hope to see you too again, Violet Altagracia. "WHERE have you been, Matthew?" It was Eliza Reyes, his mom. Kapapasok pa lamang ni Matthew sa engrande nilang pintuan ay kaagad na itong bumungad sa kaniya. She looked fucking mad in her black silk night gown. Halos mangamatis na ang mukha nito. Halata iyon lalo na sa kaputian nito.

Grace just giggle. “Cyril… remember that your dad and I raised you to be a responsible man. Please. Just, please. I don’t want to have bastards in this family.” Pagkasabi noon ay tumayo na ito sa upuan at agad lumabas ng unit niya. Grace kissed her cheeks and said goodbye before following their mother. Sawakas! Tapos na ang sermon nito.

Nang makita si Jay, mabait na sinabi ni Mother Zachary, “Master, malapit na maluto ang hapunan. Tatawagin ko ang young lady at ang mga bata na bumaba para sa hapunan.” Noong una, si Mother Zachary ay isang super chef sa Tourmaline Estate; siya ang pinakamatagal na nanatili roon. Ang ina ni Jay ay tinulungan si Mother Zachary na maresolba ang karamihan sa problema ng kaniyang pamilya, kaya ang mapagpasalamat na si Mother Zachary ay palaging mabait sa unang asawa ng Pamilya Ares. Kinilala pa niya si Jay bilang ang sarili niyang anak.

Nakangiting sabi ni Gracia matapos maisuot sa akin ang kwinta. Nanginginig pa ang kamay ko nang haplusin ko ang kwintas sa leeg ko. "Baka mamaya maiwala ko to o baka mahablot saakin. Mukha pa namang mamahalin." "You need that. That's the symbol." si Gracia habang makahulugang nakatingin sa akin. "symbol ng?" tanong ko. "That you're Mrs. Sylvestre. The Wife of Cairo Luther Sylvestre. "

Hindi ako ang babae sa salamin! "Pagmasdan mong mabuti ang nangyari sa mukha mo, Gracia, at itanim mo sa puso mo lahat ng galit sa mga taong umapi sa 'yo, sa taong nagnakaw sa anak mo, sa taong nagtangka kang patayin. Dahil simula ngayon, patay na si Gracia Alonzo. Simula ngayon, ikaw na si Ellena Imperial... Balikan mo ang lahat ng may kasalanan sayo at nagpahirap, gamit ang pangalan na yan."

Habang ang mga kamay ni Azreal ay malayang pinaglandas sa katawan ni Maria. "Tama na...!" Napahagulhol na ng iyak si Maria, naubos na ang lahat ng lakas niya pero wala pa ring nangyari. Tuluyan ng pinunit nito ang suot niyang cotton bra at walang pagdadalawang isip na nilantakan ito ni Azreal na tila ba isang batang hayok na hayok sa gatas.

And then when were about to enter the cathedral someone grab my hand and ofcourse out of the blue I push it away fast that my instinct immidiately kicks in. "Damien! It's me, your ex-wife" Kununot ang nuo kong tiningnan siya ng malamig, looking at her blonde hair with that sundress she has I do not even have a glimpse of memory about her. "I don't know you," "Please excuse us miss," hinila na kami ni Georgina papasok kaya naman naglakad na rin ako habang kabit ko naman ang anak ko. "Daddy, whos that lady?" Grace ask but I heard Georgina answered with annoying voice but never look our way.

dahilan n'ya rito ng makita ang uri ng tingin nito sa kan'ya. "A child is a gift from above. The greatest gift of all, Ace, kaya walang ina na hindi masaya sa pagkakaroon ng anak. Kapag nanay ka na ay gagawin mo ang lahat para sa anak mo at kapag ina ka na ay doon mo maintindihan ang totoong pakiramdam at saya. Wala akong pinagsisihan na nabuntis ako sa maling pagkakataon. Noong nalaman ko na may laman ang matris ko ay nawala ang lahat ng agam-agam at hinanakit ko sa buhay. Jackson is my angel na ipinadala ng langit. S'ya ang dahilan kung bakit pinili ko na mamuhay ng normal. Nang dahil sa kan'ya kaya nagbago ang pananaw ko sa buhay kaya mahal na mahal ko ang anak ko kahit na wala itong ama,