الحب أولا بعد الزواج Novels & Stories

sabat ko. "Sinadya namin na dito sabihin ang tungkol sa anak namin at may sasabihin din kami ng asawa ko sa inyo at sa'yo Mariella," sabat ng asawa ko nabanggit niya na gusto niyang aminin na ako ang first love niya at hindi ang ex-girlfriend niya. "Anong ang sasabihin nyo sa amin?" curious natanong ng host sa amin ng asawa ko nakita ko ang excitement sa mukha.

Hirit ko, “Alright, ikakasal na tayong dalawa. I agree to be your wife. But of course, tutal wala naman tayong romantic feelings for each other, sana man lang ay ituring mo ako with all respect. Tandaan mong malaking pabor ito at malaking factor ito na magbabago sa simple kong buhay.” He nodded repeatedly. Anito, “Of course! Well, we’ll see how we could love after our marriage. I think it won’t be that hard since I’m already starting to.” Ngumisi ang loko. Ewan ko ngunit pagkarinig ko sa sinabi niya, nag-init ang pakiramdam ko. Not in a sexual way, but of course, in a way that flutters me. “Corny mo,” I brushed him off. I raised a finger. “Pero mayroon pa akong one last concern. . .”

Aniya't kinindatan ang dalaga. "Marriage, means standing by each other no matter what. It's not blind loyalty. It's marital disqualification rules. Romans 12:10—Be devoted to one another in love. Honor one another above yourselves," isa-usa tinignan ni Alfonso sina Xavier at Cheska. Magkahawak ang mga kamay habang seryosong nakikinig sa mga sinasabi ng ama—ang taga-seremonya ng kasal nila. "This verse emphasizes mutual love, respect, and honor within the marriage." Wika pa nito't ngumiti. Hindi lubos maisip ni Alfonso na sa unang pagkakataon siya ang magbibigay ng basbas sa kasal ng kanyang bunsong anak na si Xavier at sa babaeng napiling makasama ng anak nito habang-buhay.

"Napakagandang suwerte niyan! Mas mabuti nang malaman bago pa ikasal! Kung nalaman mo lang pagkatapos ng kasal, napakalaking problema niyan!" Tumango si Shawn at ngumiti. Ang kanyang genuine na ngiti, ay nagbibigay sa kanya ng aura ng pagka inlove at labis na kasiyahan. "Tama. Kaya't masaya rin ako na nakaiwas siya sa kapahamakan bago pa siya tuluyang magpakasal. At doon ako nagkaroon ng pagkakataon." "Ano ang nangyari pagkatapos?" Halos hindi na makapaghintay ang mga tao sa susunod niyang sasabihin.

Ang pinagmulan ng pamilya ang pinakamahalagang puhunan sa kasal, higit pa sa hitsura at karakter. Tungkol naman sa damdamin, bonus lang iyon. Kung wala man iyon, lubos na naiintindihan. Hindi ba iyon ang itinuro sa kanila mula pagkabata? Maaaring timbangin ang pag-ibig. Maaaring ayusin ang kasal. Maaaring linangin ang pagmamahal pagkatapos, kung kailangan.

Lalo na ang dagat ng Villaruiz Kristine was his first love, his first everything except sex. Iginalang niya nang husto ang dalaga pero hindi niya inakalang ganoon-ganoon lang siya ipagpapalit ng babae. Lalo tuloy nadagdagan ang galit niya sa mga babae dahil sa nangyari. “I love you, Babe.” “I love you too, Babe.” Ipinilig ni Nine ang ulo niya, pilit na binubura ang mga alaala.

“Salamat…” Malalaki ang mga hakbang na tinungo na niya iyon. Tanggap na niya na gusto na ni Everly na magsimula ng bagong relasyon, kaso pinakiusapan na niya ito na dapat ay kapag divorce na sila. Hindi siya papayag na magkaroon ito ng eskandalo na maaapektuhan din ang kanyang pangalan. “Papayagan ko naman siya, iyon ay kapag divorce na kami.”

"Dinig na dinig ko, Petra, huwag mo itanggi. Baka nakakalimutan niyo na asawa pa rin si ni Sir Apollo, ang amo natin. Amo rin natin siya." I decided to stop listening as I just couldn't handle the tears any more. Where did I ever go wrong in loving Apollo? Bakit kahit ibigay ko na ang lahat ay parang hindi pa rin sapat? Tama naman sina Petra at Betchi... Apollo never really loved me back. I made a promise to his grandmother that I will love him with all my heart and be a good wife. I never could explain the coldness Apollo exuded towards me. He was never like that from the onset. He never stayed home during our anniversary, and today being a special day for me—for us, he didn't wish me a hap

Nakita ko ang tunay na pagmamahal at malasakit niya sa akin, at alam kong ito ang simula ng isang bagong yugto sa buhay namin na puno ng pagmamahal, pagkakaintindihan, at pagbuo ng mga pangarap. Sa pagtatapos ng aming honeymoon, bumalik kami sa normal na buhay ngunit mas buo at mas masaya. Ang relasyon namin ay patuloy na lumalago, at bawat araw na magkasama kami ay nagiging mas maganda. Napagtanto ko na sa bawat pagsubok, ang pagmamahal namin ay lumalakas, at ang aming pag-ibig ay magiging matatag sa lahat ng oras.

Sa harap ng pari, nagpalitan sila ng sumpaan. “Sa ngalan ng pag-ibig… ipinapahayag ko kayong mag-asawa.” Palakpakan ang lahat habang naghalikan ang dalawa—isang halik na sumisimbolo ng bagong simula. Hindi naging madali ang kanilang buhay pagkatapos ng kasal, ngunit magkasama nilang hinarap ang bawat hamon. Sa kabila ng lahat, natutunan nilang pahalagahan ang bawat sandali.