กำราบรัก วันไนท์สแตนด์ (พี่พายุ)

“ตรง ๆ เลยนะคะ ฉันอยากได้สเปิร์มของคุณหมอ” “อะไรนะครับ!!” “ฉันมาขอซื้อสเปิร์มคุณหมอค่ะ คุณหมอจะขายราคาเท่าไหร่คะ”

ไม่ชอบเด็ก แต่เผลอไปมีความสัมพันธ์กับรุ่นน้องร่วมคณะ แต่ทำไงได้ก็ในเมื่อทำไปแล้ว แถมยังติดใจจนไปไหนไม่รอด จึงแสร้งหน้าด้านยื่นสถานะของเล่น เบื่อหรือเหงาเมื่อไหร่ค่อยมาเจอกัน...แต่ใครจะไปคิดว่าเด็กมันจะบ้าพอๆกันตอบ ตกลง วะ! แบบนี้ก็หวาน...สิครับ!!

เมื่อเธอและเขา one night stand กันโดยไม่ตั้งใจ "คุณภูมิ" "คุณจูนจะทำอะไรครับ" "จูนร้อนคะ" "เดี๋ยวผมไปเร่งแอร์ให้" "ไม่คะ จูนอยาก ช่วยจูนด้วย" "จะให้ผมช่วยยังไงครับ" "จูนต้องการคุณ "

ความผิดพลาดในคืนนั้นทำให้ชีวิตของเธอเปลี่ยนไป เธอจำแค่ชื่อของเขาจนได้เจอกันอีกครั้ง และเมื่อรู้ว่าเธอกำลังท้อง ชายหนุ่มก็ก้าวเข้ามาในชีวิตเพื่อขอรับผิดชอบความผิดพลาดที่มีร่วมกัน

เธอ แค่ต้องการคนคลายเหงา ส่วนเขานั้นยอมเป็นได้ทุกอย่าง ขอแค่ยังเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตเธอ ห้ามจูบ ห้ามกอด ห้ามนอนค้าง นี่คือกฎที่เธอตั้ง แล้วยังไงล่ะ กฎมีไว้แหก เขาจะฝ่าฝืนกฎนั้นเอง รู้ทั้งรู้ว่าเธอคือพี่สาวของเพื่อนสนิทที่กำลังอกหักและไม่คิดจะจริงจังกับใครอีก ทว่าเขากลับเอาตัวเองเปรียบดั่งแมลงเม่าที่กำลังบินเข้ากองไฟ รู้ว่าไฟนั้นร้อนแรงพร้อมจะแผดเผาหัวใจของเขาให้มอดไหม้ แต่เขากลับยินยอมเอาหัวใจลงไปเล่นและจะยอมเป็นของตายที่เธอขาดไม่ได้

ทิชาสาวน้อยผู้หวาดกลัวผู้ชายเป็นทุนเดิม เกิดพลาดไปมีสัมพันธ์กับหนุ่มแปลกหน้า แล้วก็ต้องพบว่าชายคนนั้นคือลูกค้าคนสำคัญของบริษัท เขาสามารถจำเธอทันที และแล้วข้อตกลงลับระหว่างทั้งคู่จึงเริ่มต้นขึ้น

ผู้ชายคนนั้น คู่หมั้นของพี่สาวฉัน ใครจะไปคิดว่าเขาจะเป็นคนเดียวกันกับคนที่นอนกับฉันคืนนั้น ถึงมันจะเป็นแค่ความผิดพลาด แต่เรื่องนั้นฉันไม่เคยลืม —————— เธอหันหน้ามาทางผมก่อนจะซบหน้าลงตรงหน้าอกผมทำราวกับว่าแสดงความเป็นเจ้าของ “อย่าทำแบบนี้ แล้วก็นั่งลง ดี ๆ” ผมพูดดุและรู้สึกไม่สบอารมณ์ ที่เธอมาทำท่าทางแบบนี้กับผม “อยากนั่งคร่อมพี่จัง ขอนั่งคร่อมหน่อยได้ไหมคะ...” คำถามของเธอทำให้ผมพอใจ หน้าตาของเธอดูใสซื่อไม่เหมือนกับคำพูดและการกระทำผมคิดว่าเธอไม่น่าจะใช่คนที่มาเสนอตัวให้ผู้ชายแบบนี้นะ เหอะ!! นี่สินะที่เขาว่าอย่ามองคนแค่ภายนอก “ถ้าอยากนั่งคร่อมฉัน เธอก็ต้องนั่งคร่อมฉันทั้งคืนนะไหวไหม หื้มม...” ผมปัดไรผมที่ปกปิดใบหน้าของเธอไปทัดไว้ข้างหู “ไหวสิคะ พริ้งไหว” “เธอเสนอให้ฉันเองนะ หึ!!”

คำโปรย "อื้อออ" หญิงสาวที่ไม่ทันได้ตั้งรับการจู่โจมของเขาก็ส่งเสียงร้องประท้วงในลำคอ รสจูบที่เขามอบให้เธอมันรุนแรงเร้าร้อนจนเกินที่เธอจะตั้งสติได้ "หวาน" ชายหนุ่มถอนจูบออกจากคนตรงหน้า รอบมองทั้งใบหน้าของเธอด้วยความเมา "อะไรคะที่หวาน" คนตัวเล็กเอ่ยถามด้วยความยั่วยวน เพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์จึงทำให้เธอแสดงออกไปแบบนั้น "ทำไมเธอถึงชอบยั่ว" เขาเอ่ยถาม ยกนิ้วขึ้นลูบที่ปากของคนตัวเล็กอย่างเบามือ "เรียกว่าหนูได้ไหมคะ เรียกเธอแล้วดูไม่สนิท" คนตัวเล็กยังคงแสดงท่าทางออดอ้อน โดยที่ไม่รู้เลยว่าต่อให้เธอไม่ออดอ้อนเสือก็พร้อมจะขย้ำเธออยู่แล้ว "หนูเหรอ" เลิกคิ้วสูง "หรือจะเรียกว่าฝุ่นก็ได้ค่ะ" ใช้มือสองข้างแนบเข้ากับข้างแก้มของชายหนุ่ม "ชื่อฝุ่น?" ขมวดคิ้วสงสัย "ค่ะ หนูชื่อฝุ่น คุณล่ะค่ะ" เอียงคอถามกลับ "ถ้าครั้งที่สองยังเจอกันอีก ฉันจะบอกชื่อกับเธอนะ" เขายิ้มเจ้าเล่ห์ตอบกลับเธอ ซึ่งแน่นอนว่าเขาไม่กินซ้ำสองไม่กินของเดิม จะกินแค่ครั้งเดียวเท่านั้น แค่ครั้งเดียวแล้วจบกัน ***

"รู้จักไหม คำว่าวันไนท์น่ะ!"เราควรจบกันแค่คืนนั้น ไม่ควรมาเจอกันอีก!! (คิว×เตยหอม)

คำโปรย เพราะคืนนั้นคืนเดียวที่เปลี่ยนแปลงชีวิตของเขาและเธอไปเสียทุกอย่าง จากความรัก กลายสู่ความใคร่ และเป็นความแค้นในที่สุด เมื่อเธอไม่อยากพบเจอเขา แต่พรหมลิขิตก็เหวี่ยงให้ทั้งคู่ได้มาเจอกันอีกครั้ง ภาพของพิษแค้นเสน่หาในวันวาเลนไทน์จึงหลอกหลอนใจทั้งคู่อีกครั้ง ด้วยรัก ธันยวีร์