Novel & Cerita การครอบครอง

มันไม่ใช่คำสัญญาของความรัก หรือความรักใคร่ธรรมดา มันคือการยืนยันในการครอบครอง ใช่ แต่เป็นการครอบครองที่รับผิดชอบอย่างสมบูรณ์ต่อสิ่งที่ถูกครอบครอง ในตรรกะที่บิดเบี้ยวและสมบูรณ์แบบของเขา มันคือรูปแบบการปกป้องที่ลึกซึ้งที่สุดที่เขาจะสามารถมอบให้ได้ น้ำตาไหลกลับมาอีกครั้ง แต

เมื่อน้องสาวฝาแฝดแสนอ่อนแอต้องแต่งเข้ามาเป็นฮองเฮาเพื่อมาสืบเรื่องราวการตายของวงศ์ตระกูลที่แท้จริง และได้มาเจอกับฮ่องเต้ที่มีปมฝังใจจนกลายเป็นคนขี้ระแวง แฝดผู้พี่จึงต้องปลอมตัวเป็นน้องสาวเพื่อมาจัดการกับสนมที่ข่มเหงน้องสาวฝาแฝดของนางและต่อกรกับฮ่องเต้ที่ไม่สนใจใยดีฮองเฮาของตนเอง แถมยังต้องตามสืบหาความจริง แต่นางจะสามารถทำได้สำเร็จดั่งที่ตั้งใจไว้จริงหรือ?

ำแขนเรียวระหงและเนื้อตัวของหญิงสาว ชายหนุ่มเผยอร่างสูงของตนเพื่อมองหญิงสาวให้เต็มตา ณพิชชารู้สึกสั่นไปทั้งตัวและสะท้านเยือกเมื่อชายหนุ่มซุกหน้าจุมพิตไปทั้งเนื้อทั้งตัวไม่มีเนื้อที่ตารางใดบนร่างกายที่พีทษรุทไม่ได้สัมผัสพีทษรุทคิดในใจ หญิงสาวในอ้อมกอดนี้คือหญิง สาวที่ครอบครองทั้งตัวและหัวใจของตน สิ่งที่รอคอยมาหลายปีที่ผ่านมาคือหญิงสาวที่อยู่ตรงหน้าแล้วตอนนี้เป็นความจริงที่อยู่ตรงหน้ารับรองว่าจะไม่ยอมให้หญิงสาวจากไปไหนอีกชั่วชีวิต

หาผู้ครอบครองคนใหม่ "หนีไม่ทัน... ก็ต้องคุมมันให้อยู่" ก้องภพกำยันต์ใบที่เก้าแน่น แววตาของเขาเด็ดเดี่ยว

แค่ต้องการครอบครอง ใช่ เขาอยากให้เธอเป็นของเขาเพียงผู้เดียวและวิธีนี้ก็ไม่เลวเหมือนกัน..

โมรินพยายามดิ้นและผลักเขาออกไปด้วยแรงทั้งหมดที่มี ทว่าเขาแรงเยอะและตัวหนักมาก เธอดิ้นอยู่ใต้ร่างเขาจนหอบหายใจ อลันรวบสองมือเธอไว้ด้วยมือข้างเดียวของเขา อีกมือหนึ่งล่วงเข้าไปใต้กระโปรงตัวสั้นของหญิงสาว เขาดึงแพตตี้ออกในคราเดียว “อย่านะ”ดวงหน้างามแดงก่ำเปล่งเสียง ร้องห้ามด้วยความโกรธ

แรงกระชากของมือใหญ่ทำเอาพันดาวเซอย่างแรง ในขณะที่แขนข้างที่โอบบ่าเธอไว้ โดนมืออีกข้างกระชากออก หมอวีมึนงงกับจังหวะที่รวดเร็วนั้น เมื่อมองอีกที เขาเห็นร่างสูงขาวกำลังโอบกอดพันดาวด้วยสองแขนอย่างหวงแหน จ้องมองเขาอย่างกับจะกินเลือดกินเนื้อ “ต่อไป คุณห้ามทำแบบนี้กับดาวอีก” ห นุ่มหน้าขาวราวกับน้ำแข็ง ขู่ฟ่อๆ

มือของเธอดันอกเขาสุดแรง แต่เขาไม่ยอมปล่อย มือแกร่งกอบกุมท้ายทอยของเธอไว้ ริมฝีปากร้อนกดแน่น ราวกับต้องการลงโทษเธอ มันไม่ใช่จูบที่อ่อนโยน แต่มันคือ ‘การครอบครอง’ เพลงผ้าสะบัดตัวหนี แต่เขายิ่งรัดแน่นกว่าเดิม แขนแข็งแกร่งของเขาตรึงเธอไว้กับโต๊ะทำงาน ลมหายใจร้อนผ่าวของ เขาแผ่ซ่านไปทั่ว

หัวใจของวราลีเต้นระส่ำไม่เป็นจังหวะ ตัดสินใจที่จะวิ่งสวนออกไปที่ประตูอีกครั้ง แต่ก็ถูกคว้าไว้ได้เหมือนอย่างเก่า ทว่าคราวนี้อคินไม่ใช่แค่จับ เขาอุ้มร่างเบาขึ้นแล้วจับโยนลงไปบนที่นอนนุ่มเด้ง ยังไม่ทันที่เธอจะตั้งหลักก็ถูกร่างหนักกระโจนขึ้นคร่อมอยู่บนตัวแล้ว “อย่านะ ปล่อ ย!” ชายชุดคลุมที่สวมอยู่เปิดอ้าจนต้นขานั้นเย็นวาบ แต่วราลีไม่ได้กังวลเรื่องนั้น เธอผลักเขาออกและปัดป้องไม่ยอมให้ถูกควบคุม สองขาถีบยันจนผ้าห่มยับยู่ยี่ อคินโมโหนั่งกดทับไว้เหนือเข่าจนเธอขยับหนีไปไหนไม่ได้

ขึ้นอย่างไม่รู้กาละเทศะ ​หล่อนสวยจนเกินจะยั้งใจ ตั้งแต่วันนั้นเขาก็หาโอกาส...ที่จะได้ครอบครองเธออีก