Novel & Cerita ปิ๊งสองทาง

ปิ๊งป่อง ปิ๊งป่อง ปิ๊งป่อง~ ปิ๊งป่อง ปิ๊งป่อง ปิ๊งป่อง~

พระจันทร์สองใจ [1] บ่วงพิศวาส “ฟังให้ดีๆ นะคะ ฉันไม่ได้ขอให้พี่มาแต่งงานกับฉัน หรือคบกับฉัน ไม่จำเป็นต้องรักฉันด้วย พี่แค่ทำยังไงก็ได้ ให้ฉันท้องก็พอ! โอเคนะ!”

ปากเขาบอกว่าจะไม่ไหว แต่ก็ไม่มีทีท่าว่าจะปลดปล่อยออกมา เป็นผมซะอีกที่ปล่อยออกมาเป็นรอบที่สอง ทั้งที่ครั้งนี้เจ้าณัฏฐ์น้อยของผมไม่ได้ถูกสัมผัสเร้าโรมเลยสักนิด “คนขี้โกงสองรอบแล้ว ไม่รอผมเลย” เมื่อผมปลดปล่อยออกมาถึงสองครั้ง ทำให้ผมแทบไม่เหลือแรงเลย ตอนนี้ไม่ว่านาวินจ

‘ปึก ปึก~’ ฉันกอดเขาแน่น... และละเลงจูบหยอกล้อกับลิ้นอุ่น ๆ สองริมฝีปากประกบบดจูบ ส่งเสียงครางกระเส่าเบา ๆ ผ่านลำคอ...

เว่ยกัวเฉินถามด้วยความตื่นเต้น หลี่เฉียงแสยะยิ้มเย็นชา นัยน์ตาฉายแววเด็ดเดี่ยว “แผนการคือ มังกรคืนถิ่น พยัคฆ์ตะปบเหยื่อ เราจะใช้ทางลับนี้ลักลอบกลับเข้าไปในเมือง และแฝงตัวเข้าไปในวังหลวง เพื่อทวงคืนทุกอย่างที่เป็นของเรา”

หน้าแข้งกูหักแล้วมั้ง แม่ง แต่ละตัวแตะไม่เคยได้เลย “อะไรของมึงวะ” เซย์มองหน้าไอ้สองตัวที่คุยกันเองและเข้าใจกันเองแค่สองคน ปล่อยกูนั่งมึนอยู่เนี่ย คืออะไรยังไง “พวกมึงกำลังเหยียบหางกันเล่นอยู่รึไง งอแงเหมือนเด็กฉิบหาย”

นสาวแล้ว เขาจึงอดทนการคิดถึงภรรยาเอาไว้ไม่น้อย หนิงชิงไม่รู้ว่าท่านพ่อคิดถึงท่านแม่ นางหาร้านอาหารง่าย ๆ กินกันเสร็จแล้วก็ให้หญ้ากับน้ำม้าระหว่างกินข้าวแล้วก็ออกเดินทางกันทันที พวกเขาสอบถามทางไปเมืองสือกับชาวบ้านแถวนั้นจนรู้ว่าต้องออกทางประตูเมืองตะวันตกอีกครั้ง พวกเขาจึงไ ปตามทางนั้นอย่างรวดเร็ว พอตกกลางคืนทั้งสองก็นอนพักกันอีกเหมือนเคย

ในระหว่างทางที่ขับรถไปส่งลูกพีช ฉันผู้ที่ถูกแย่งที่นั่งข้างคนขับ ก็ต้องแบกหน้าหงอยๆ มานั่งเบาะหลังอย่างเงียบๆ ดูเหมือนตอนนี้คนนั่งเบาะหลังจะเป็นส่วนเกินของรถไปเสียแล้ว เพราะสองคนหน้าพูดคุยกันตลอดทางเลย ฉันทำเป็นหูหนวกไม่อยากรับฟังเองด้วยแหละ หมั่นไส้ ชิ ทักหาณิชาดีกว ่า …..

“เก่งมากเลยค่ะ” ปิ่งป่อง เสียงกริ่งหน้าบ้านดังขึ้น ทำให้การสนทนาของแม่และลูกหยุดลง

ณัฐชนน รู้สึกเหมือนกำลังยืนอยู่บนหน้าผาสูงชัน ด้านหนึ่งคือเหวแห่งความพังทลาย อีกด้านหนึ่งคือเส้นทางที่มืดมิดและไม่คุ้นเคย เส้นทางที่นำไปสู่การควบคุม การลงโทษ และการครอบครองอย่างสมบูรณ์แบบในรูปแบบที่บิดเบี้ยว เขาตัดสินใจแล้วว่าจะก้าวไปบนเส้นทางที่สอง เขาลุกขึ้นจากโซ