Novel & Cerita ปิ๊งสองทาง

พระจันทร์สองใจ [1] บ่วงพิศวาส “ฟังให้ดีๆ นะคะ ฉันไม่ได้ขอให้พี่มาแต่งงานกับฉัน หรือคบกับฉัน ไม่จำเป็นต้องรักฉันด้วย พี่แค่ทำยังไงก็ได้ ให้ฉันท้องก็พอ! โอเคนะ!”

“ถามพี่ว่า พี่สองคนกำลังคบอยู่ใช่หรือไม่คะ” จุ๊บแจงพยักหน้ารับ แถมทำตาวิ้งเป็นประกายอยากรู้อยากเห็น “ใช่ครับตอนนี้เรากำลังคบกันอยู่” นาวินตอบหน้าตาย “อะไรของคุณเนี่ย พูดเล่นแบบนี้เดี๋ยวน้องผมก็เข้าใจผิดหมด”

เว่ยกัวเฉินถามด้วยความตื่นเต้น หลี่เฉียงแสยะยิ้มเย็นชา นัยน์ตาฉายแววเด็ดเดี่ยว “แผนการคือ มังกรคืนถิ่น พยัคฆ์ตะปบเหยื่อ เราจะใช้ทางลับนี้ลักลอบกลับเข้าไปในเมือง และแฝงตัวเข้าไปในวังหลวง เพื่อทวงคืนทุกอย่างที่เป็นของเรา”

หน้าแข้งกูหักแล้วมั้ง แม่ง แต่ละตัวแตะไม่เคยได้เลย “อะไรของมึงวะ” เซย์มองหน้าไอ้สองตัวที่คุยกันเองและเข้าใจกันเองแค่สองคน ปล่อยกูนั่งมึนอยู่เนี่ย คืออะไรยังไง “พวกมึงกำลังเหยียบหางกันเล่นอยู่รึไง งอแงเหมือนเด็กฉิบหาย”

นสาวแล้ว เขาจึงอดทนการคิดถึงภรรยาเอาไว้ไม่น้อย หนิงชิงไม่รู้ว่าท่านพ่อคิดถึงท่านแม่ นางหาร้านอาหารง่าย ๆ กินกันเสร็จแล้วก็ให้หญ้ากับน้ำม้าระหว่างกินข้าวแล้วก็ออกเดินทางกันทันที พวกเขาสอบถามทางไปเมืองสือกับชาวบ้านแถวนั้นจนรู้ว่าต้องออกทางประตูเมืองตะวันตกอีกครั้ง พวกเขาจึงไ ปตามทางนั้นอย่างรวดเร็ว พอตกกลางคืนทั้งสองก็นอนพักกันอีกเหมือนเคย

-Chat- Khanom: เบื่ออะ Nicha: เป็นไรอะ Khanom: ฉันออกมากินข้าวกับพี่อินแจ แต่เจอก้าง Nicha: ก้างตำคอ Khanom: ตำคอแกน่ะสิ Nicha: ไม่นะ ฉันไม่ได้กินปลา 555 Khanom: ยัยลูกพีชมานั่งกินข้าวด้วย แล้วตอนนี้ยังขอติดรถให้พี่อินแจไปส่งที่คอนโด Nicha: แรงนะยัยนี่ Khanom: อืม เซ็ง (รูปถ่ายลูกพีชกับพี่อินแจ)

“เก่งมากเลยค่ะ” ปิ่งป่อง เสียงกริ่งหน้าบ้านดังขึ้น ทำให้การสนทนาของแม่และลูกหยุดลง

ณัฐชนน รู้สึกเหมือนกำลังยืนอยู่บนหน้าผาสูงชัน ด้านหนึ่งคือเหวแห่งความพังทลาย อีกด้านหนึ่งคือเส้นทางที่มืดมิดและไม่คุ้นเคย เส้นทางที่นำไปสู่การควบคุม การลงโทษ และการครอบครองอย่างสมบูรณ์แบบในรูปแบบที่บิดเบี้ยว เขาตัดสินใจแล้วว่าจะก้าวไปบนเส้นทางที่สอง เขาลุกขึ้นจากโซ

' 'ฉันไม่มีทางเลือก ยังไงฉันก็ต้องหาทางช่วยพ่อ' 'ก็คงไม่พ้นต้องเอาตัวไปขัดดอก!' 'มันเรื่องของฉัน นายปล่อยฉันลงตรงนี้ แล้วฉันจะหาวิธีไปของฉันเอง' 'เท่าไหร่'