Novel & Cerita คนมองโลกในแง่ดี

เราต่างล้วนเคยแอบรักใครสักคน ยามที่ลมพัดผ่านม่านจนพริ้วไหว 'พริมา' จับได้คาหนังคาเขาว่าแฟนนอกใจจึงเดินออกจากตรงนั้นมาทันที เพื่อนรักเลยช่วยปลอบใจด้วยการพากันไปเมาหัวราน้ำในงานปาร์ตี้ของบริษัท นี่ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรเพราะทั้งคู่คบกันมาตั้งหลายปี ใคร ๆ ก็คิดว่าหญิงสาวคงเสียใจจนไม่เป็นผู้เป็นคนแน่ แต่ไม่นึกเลยว่าอาทิตย์ต่อมา พริมาจะควงหนุ่มคนใหม่มาทำงานด้วยเสียอย่างนั้น 'ภูดิศ' เฝ้ามองร่างบางนั่งกระดกน้ำสีอำพันตามลำพัง ดวงตาคมดูแพรวพราวพิกล จนเพื่อนรักที่สังเกตอยู่นานต้องบอกว่า "ชอบก็เข้าไปทักสิวะ น้องเขาเพิ่งเลิกกับผัววันนี้เอง" เออดี สมกับที่เป็นเพื่อนกันมานาน รู้ใจดีเหลือเกิน "นั่นไงผัวเขา ทำท่าเหมือนอยากเคลียร์กับพราวด้วยนะ ถ้ามึงยังลีลาอยู่...อ้าว ไวจริงเพื่อนกู" ก็ต้องไวสิ เรื่องอะไรจะชักช้าอยู่ล่ะ ในเมื่อเขา...

เพราะความรัก...นางจึงต้องตายเพราะถึงสามครั้ง เมื่อมีโอกาสได้ย้อนเวลามาเป็นครั้งที่สาม ชาตินี้นางจะไม่ยอมให้ทุกสิ่งไปซ้ำรอยเดิมจนต้องตายอีก...

"เพียงเพราะคำสบประมาทของหลานชายตัวแสบ เขาจึงต้องลดศักดิ์ศรีมาเอาชนะใจเลขาสาวสุดเชย ที่ใคร ๆ มองว่าเป็น 'มนุษย์ป้า' แต่ท่ามกลางเกมจีบที่เริ่มต้นด้วยความท้าทาย หัวใจเขากลับถูกเธอครอบครองอย่างไม่ทันรู้ตัว จาก 'เลขาหน้าห้อง' กลายเป็น 'คนรักในหัวใจ' และแน่นอน...หลานชายตัวแสบคือผู้วางแผนทั้งหมดในศึกรักครั้งนี้!"

เมื่อดวงบอกว่าเธอต้องมีสามีภายในหกเดือนเท่านั้น..แผนพิชิตหัวใจพ่อเลี้ยงจอมเย็นชาก็เกิดขึ้น.. ++ นางเอกของเราเชื่อเรื่องดวงชีวิตทุกอย่างก็จะเดินตามดวง..แม้กระทั่งการเลือกคู่ชีวิตที่ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายจะสมยอมหรือเธอจะไม่ถูกใจแต่ยังไงเธอก็จะต้องเอาเขามาเป็นพ่อของลูกให้ได้ แต่การที่จะให้ใครสักคนมาเป็นพ่อของลูกก็ไม่ได้ง่ายอย่างปอกกล้วยเข้าปากอย่างแรกเธอต้องคิดแผนการเข้าไปอยู่ในชีวิตว่าที่พ่อของลูกด้วยการโกหกว่าเธอไม่มีที่ไปทั้งที่จริงแล้วชีวิตของเธอสุขสบายเช่นเจ้าหญิงในนิยายก็ว่าได้ เรื่องราวหลังจากนี้จะเกิดเรื่องวุ่นวายอะไรขึ้นบ้าง..ติดตามได้ในเรื่อง เล่ห์ลวงใจนายพ่อเลี้ยงได้เลยนะคะ

หมอสาวสู้ชีวิตแต่อกหักทั้งที่ยังไม่ได้บอกรัก เผลอOne Night Standกับผู้ชายคนหนึ่ง ใครเลยจะรู้ว่าเป็นพรหมลิขิตหรือเวรกรรม ทำให้เธอมาเจอกับมาเฟียหนุ่มที่ไม่ยอมปล่อยให้เรื่องของคืนนั้นผ่านเลยไป . . . . "คุณนี่นะเอาใจผู้หญิงไม่เก่ง" เธอทำจมูกย่นใส่เขา "ผิดแล้วผมเอาใจไม่เก่งแต่เอาเก่งนะ เรื่องนี้ผมมั่นใจ" "อีริค!" เธอขึงตาใส่ด้วยใบหน้าแดงเรื่อ "ให้ตายสิ" เขาพึมพำ "ผมเองก็ไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน ทำไมถึงกลายเป็นแบบนี้ไปได้นะ คุณร่ายมนตร์ใส่ผมหรือเปล่า" "คุณเชื่อเรื่องไร้สาระพวกนั้นด้วยหรือคะ?" "แต่ก่อนผมไม่เคยเชื่อเรื่องdestiny แต่การได้พบคุณมันอยู่นอกเหนือความคาดหมาย บางทีพรหมลิขิตอาจมีจริงก็ได้" หญิงสาวได้แต่อมยิ้ม นั้นสิ ผู้หญิงจืดชืดอย่างเธอได้เจอกับผู้ชายสุดเพอร์เฟกต์อย่างเขาได้ ถ้าวันนั้นก้องภพไม่ประกาศตัวคนรัก เธอคงไม่อกหักจนเสียการควบคุมแล้วได้เจอเขาที่หน้าลิฟต์พอดีอย่างนั้น แถมเจอกันด้วยความบังเอิญอีกด้วย

“หล่อนไม่อยากให้ฉันไปหรือ” เจ้าของใบหน้าสวยแดงก่ำด้วยพิษไข้ปิดเปลือกตาลง ก่อนจะพยายามลืมขึ้นมองเขา พยักหน้าน้อยๆ บ่งบอกว่าหล่อนต้องการอย่างนั้นจริงๆ นั่นทำให้หัวใจของศรไหววูบก่อนจะเต้นแรงรัวเร็ว เขายิ้มให้หล่อน ประคองสองแก้ม ดวงตาคมแต่หวานไปด้วยความอ่อนโยนจ้องใบหน้าน้อยๆ นั้น “ได้ พี่จะไม่ไปไหน พี่จะอยู่กับน้อง น้องหลับตานะ พักสักหน่อย ประเดี๋ยวค่อยตื่นมากินยาก็ได้ พี่... พี่จะอยู่ตรงนี้ไม่ไปไหน จะอยู่กับน้อง”

จากบุปผาร่ายรัก สู่เรื่องราวของรองแม่ทัพหนุ่มกับหมอหญิง : บุปผาต้องมนตร์ มู่ฟางเหนียงได้รับถ่ายทอดวิชาแพทย์จากบิดาผู้ได้ฉายาหมอเทวดา นางติดตามบิดารักษาผู้คนไปทั่วหล้าจนกระทั่งมาพบกับจ้าวจิ่นสือบุตรชายแม่ทัพใหญ่ผู้รับตำแหน่งรองแม่ทัพ จู่ๆมู่ฟางเหนียงหายตัวไป จ้าวจิ่นสือจำเป็นต้องไปต่างเมือง เขาได้พบมู่ฟางเหนียงอีกครั้ง แต่นางจำเขาไม่ได้ เพราะประสบอุบัติจนความจำเสื่อม เขาจึงถือโอกาสนี้แก้ไขความผิดพลาดที่เคยรังแกนางบอกกับนางว่าตนคือคือหมั้นของนาง

เนตราที่ตื่นมาพร้อมกับความจำแค่สมัยมหาวิทยาลัย คนที่อยู่ข้างเธอคือชวินทร์ เขาบอกความจริงที่น่าตกใจว่าทั้งสองเป็นแฟนกัน แถมพาตัวตัวเองกระแซะเข้ามาใกล้ ท่ามกลางความสับสนและงงของเธอ ก็เขาน่ะเพลย์บอยตัวพ่อ ส่วนเธอเป็นผู้หญิงระดับกลางๆ ไหงมาคบกันได้ล่ะ

ฮ่องเต้ที่มีปมเรื่องความรักเก่าแสนขมขื่นกับคนที่ไม่แยแสกับสาวใด หลายนางเป็นแค่สนมคืนเดียวเพราะยังยึดติดและโหยหาคนรักเก่า กับแพรวาหญิงสาวที่ถูก พิษรักเล่นงานเช่นกัน เธอจะมีวิธีการเช่นไรที่จะทำให้ ฮ่องเต้เปลี่ยนใจมาชอบเธอ เมื่อบัลลังก์ต้องการรัชทายาท กับเรื่องราวการชิงบัลลังค์ที่แสนจะวุ่นวายมาเอาใจช่วยว่าทั้งคู่จะลงเอยเช่นไร

“ที่รัก พอหรือยัง ผมจะทนไม่ไหวอยู่แล้วนะทูนหัว ผมอยากกลืนกินคุณซะแต่ตอนนี้เลยรู้ไหม” ถ้อยคำที่เปล่งออกมาจากเสียงแหบพร่าเรียกสติสตังของสาวเจ้ากลับมา ก่อนเกิดจุดแดงน้อยๆ กระจายทั่วไปใบหน้า พัทตราก้มหน้างุดซ่อนความเขินอายที่เผลอตอบสนองเขาไปอย่างไม่รู้ตัว คิดที่จะด่าทอเขาแต่กลับบังคับริมฝีปากไม่ได้เสียนี่ “เพิ่งรู้นะเนี่ย ว่าที่รักของผมก็อยากเหมือนกัน” เสียงทุ้มแกล้งแหย่ เพราะรู้ดีว่าหญิงสาวนั้นก็จูบตอบเขาอยู่เหมือนกัน แม้จะไม่ประสีประสาเท่าที่ควร “ไอ้บ้า” เสียงอ้อมแอ้มเล็ดลอดดังออกมา ก่อนยกสองมือน้อยผลักร่างกำยำให้ออกห่าง เมื่อเจอคำกล่าวหาเข้าไป “โอ๋ๆ ทูนหัว อย่างอนสิ เรื่องแบบนี้ใครๆ ก็เป็นกันทั้งนั้นแหละ” ปลอบโยนด้วยถ้อยคำไม่พอ ริมฝีปากร้ายกาจก็โน้มลงมาบดเบียดเรียวปากนุ่ม แล้วผละออกมาเมื่อสาวสวยในอ้อมกอดดิ้นอึกอัก