ความรักครั้งแรก

"แค่หวงฉัน หนี้อาจไม่ลด แต่ถ้ารัก..ก็ไม่แน่" "อิ่มแล้วค่ะ" ใครจะไปกินอะไรลง ก็เขาเล่นมองเธอราวกับจะกลืนเธอลงท้องไปทั้งตัวขนาดนั้น แถมยังเติมไวน์ให้เธอกับเขาไม่หยุด จนตอนนี้เธอรู้สึกร้อนวูบวาบไปทั่วทั้งตัวแล้ว "แน่ใจนะว่าอิ่มแล้ว เพราะถ้าเธอลุกจากโต๊ะนี้ไป เธอจะไม่ได้กินอะไรอีกเลยจนถึงเช้า..นอกจากน้ำเท่านั้น" เธอกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ ไม่รู้ว่าวันนี้ผีเข้าเขาหรือเปล่า ถึงพูดและมองเธอราวกับไม่ใช่เขา หรือเพราะแบบนี้ ถึงทำให้สาวๆ อยากที่จะมานอนทอดกายให้เขาเชยชม ไม่เว้นแม้แต่นางเอกดังระดับแถวหน้าคนนั้น เมื่อเธอไม่ตอบอะไร เอาแต่จ้องมองหน้าเขาอย่างอึ้งๆ เขาจึงกระดกไวน์จนหมดแก้วแล้วลุกเดินไปหาเธออย่างช้าๆ เขาก้มตัวลงมาโอบบ่าบอบบางแล้วกระซิบเสียงแหบพร่าชิดใบหูของคนที่ยังนั่งเบิกตาค้าง "เธออิ่ม แต่ฉันยังหิวอยู่เลย" พูดจบก็จรดริมฝีปากร้อนรุ่มจูบข้างแก้มของเธอย้ำๆ แล้วถลำไถลลากมาจูบที่ใบหูบอบบางโดยไม่พลาดขบเม้มติ่งหูของเธอเบาๆ อย่างเร้าอารมณ์จนคนตัวบางหลับตาพริ้ม

เธอตื่นขึ้นมาบนเตียงของใครก็ไม่รู้ เมื่อเจ้าของบ้านปรากฏกาย เขากลับเป็นอาจารย์สุดฮอต แล้วฟังสิ่งที่เขาพูดกับเธอสิ... “เมื่อคืนฉันเมา รู้ว่ามันไม่ถูกต้อง แต่ฉันสนใจเธอตั้งแต่เห็นครั้งแรกในชั้นเรียน ความยับยั้งชั่งใจฉันเลยแตก” ตบะแตก!!!!!เขาพูดแบบนี้ออกมาได้ยังไง เขาเป็นอาจารย์นะ

“ผมไม่ได้ทะลึ่งนะ จะยกตำรามาอ้างก็แล้วกัน ผู้หญิงก็จะรู้สึกเสียวและหวิวมากๆ อาจลืมตัวแล้วก็จิกเกร็งบวกกับมีเสียงร้องคราง ในบางคนตัวร้อนผ่าว เหงื่อซึมก็มี “แล้วคุณสกาวใจล่ะ มีความเห็นว่าอย่างไร"

ชายหนุ่มที่จมอยู่กับความแค้นมาตลอดสี่ปี จนได้มาเจอเธออีกครั้ง เธอคนที่ทิ้งเขาไปอย่างไม่ใยดี และต่อจากนี่เธอต้องเป็นฝ่ายเจ็บปวดเสียบ้าง เตรียมตัวรับผลกรรมเอาไว้ให้ดี...

“ฉันก็แค่อยากช่วยเพื่อนให้ห่างจากผู้หญิงแบบเธอ” “ผู้หญิงแบบฉันมันเป็นยังไง” “ก็อยากได้ผัวของคนอื่นไง!!!”

"I can not love anyone." ฉันรักใครไม่ได้หรอก "If you not okay, I'll stop." "We will not meet again. So Let me have a moment to remember you forever" "Please do not stop it" ได้โปรด..อย่าหยุดมันเลยคะ

เพราะความเมาทำให้เธอและเขาได้สารสัมพันธ์กัน แต่ใครจะไปคิดละว่าวันต่อมาทั้งเธอและเขาจะได้พบเจอหน้ากันอีกครั้งในฐานะ เจ้านายกับลูกน้อง

ตอนเธอเรียกพี่ ก็บังคับให้เรียกน้า พอเรียกน้า เขากลับแทนตัวเองว่าพี่ ถ้าจะวุ่นวายขนาดนี้ ก็เปลี่ยนไปเรียก "คุณสามี" เลยละกัน เธอรักปักใจแต่เขามาตั้งแต่เด็ก ทว่าเสือยิ้มยากขี้ดุคนนี้กลับเอาคำว่า "น้า" มาขีดเส้น และสร้างกำแพงไม่ให้เธอเข้าใกล้ หนำซ้ำ เขายังหนีไปเรียนต่อไกลถึงเมืองนอก ไม่ว่าพราวนภาจะเพียรพยายามมากแค่ไหน แต่นฤบดินทร์ ก็มักถอยห่างออกไปหนึ่งก้าวเสมอ แต่เมื่อเขากลับมา ดูเหมือนว่านฤบดินทร์จะเปลี่ยนไป จากที่ไม่เคยเข้าใกล้ เขากลับโอบ เบียด กระแซะ และหาเรื่องถึงเนื้อถึงตัวกับเธอตลอด เป็นเพราะเขาไปอยู่เมืองนอกมานาน นิสัยถึงเปลี่ยนไป หรือนี่คือนิสัยที่แท้จริงของผู้ชายหน้าตายคนนี้กัน

แฟนเก่าไม่ได้หายไปไหน แค่ย้ายจากหัวใจลงไปอยู่ส้นตีน (แฟนเก่าคนโปรด)

​จาก‘น้องสาวต่างสายเลือด’ที่เขาเกลียดชัง สู่สถานะ ‘นางบำเรอ’ที่เขาเผลอรักสุดหัวใจ เมื่อโชคชะตานำพาคนที่เขาเกลียด ให้กลับมาเจอกันอีกครั้ง ในฐานะ‘ลูกหนี้’ที่ต้องชดใช้ ​ความเกลียดชังที่ฝังลึก หรือ ไฟรักที่ไม่อาจต้านทาน...อะไรจะเผาผลาญหัวใจของเขาได้มากกว่ากัน?