ชายชั่ว Novels & Stories

ผมเปิดประตูเข้าไปก่อนที่จะยืนชิดขา หลังตรง และโค้งทำความเคารพ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาสบสายตาคู่นั้นที่มองผมอย่างกับจะกินเลือดกินเนื้อ "แกทำบ้าอะไรหา!! ไอ้ลูกหมู" ชายวัยกลางคนที่อยู่ในชุดเครื่องแบบเต็มยศที่เครื่องหมายบนบ่านั้นแสดงถึงผู้บังคับบัญชาระดับสูงของหน่วยงานนี้ส ่งเสียงดังลั่น

คำตอบของขุนเขา ทำใยไหมที่กำลังหยิบขนมใส่ตะกร้าชะงักมือลง "ไม่ถามหน่อยเหรอครับว่าใคร" "คะ ใครเหรอคะ" เมื่อขุนเขาอยากให้ถามเธอเลยถามออกไป "คนที่...กำลังเดินซื้อขนมอยู่ในร้านสะดวกซื้อ คนที่ใส่เสื้อยืดสีดำกางเกงขาสั้นสีขาวรองเท้าหนีบ คนที่มัดผมเป็นหางม้า คนที่ตากลมๆ โต ๆ แก้มเยอะๆ คนที่ไม่ได้แต่งหน้าแต่แก้มกับปากเป็นสีชมพู คนนั้นแหละครับ ไหมเห็นบ้างไหม"

คนชั่วกลับไร้ปรานีฉีกกว้างสองขาเรียวกลมกลึงแล้วแทรกกายแกร่งกระแทกฝากฝังตัวตนยิ่งใหญ่แข็งขึงของบุรุษพุ่งเข้าสู่โพรงเนื้ออ่อนนุ่มสุดแรกหลินม่านเถียนจึงกรีดร้องดังตนเองถูกคมมีดคมกรีดลงยังกลางกาย ความเจ็บปวดเหมือนถูกฉีกร่างกายออกเป็นหมื่นเป็นล้านชิ้น เป็นเช่นไรห ลินม่านเถียนเพิ่งเข้าใจถ่องแท้นางกรีดร้อง นางด่าทอนางดิ้นรน แต่ยิ่งนางต่อสู้ นางยิ่งดิ้นรน เจ้าคนชั่วกลับยิ่งทรมานนาง อยู่ไม่สู้ตายวันนี้หลินม่านเถียนรู้ซึ้ง ดวงตาที่ไร้น้ำตาสักหยดทว่าแดงดังสายโลหิตจับจ้องปีศาจที่ทารุณนางแน่วแน่…

"คุณก็เลยเล่นตามแผนของฉันแล้วสุดท้ายก็แอบตามฉันมาที่นี่เหรอคะ" "แน่นอนคนชั่วจริง ๆ ก็มีอยู่สองประเภท ประเภทแรกชั่วแบบมีเงินและมีสมองที่ใช้คนอื่นทำงานสกปรกแทนตัวเองโดยที่มือไม่เปื้อนโคลนเลยสักนิด”

“ทำไมต้องลำบากตนเองด้วย องค์ชายโจวซานป๋อ คงไม่ลงโทษเจ้าถึงตายหรอก เขาเป็นคนใจดี” ชายในชุดดำหยุดคลาน แต่ก็ไม่ตอบอะไร ฉือเกาเทาที่วิ่งมาจากอีกทาง เห็นเหตุการณ์เช่นนั้น ก็ให้รู้สึกรำคาญ เขาเตะชายชุดดำให้หงายตัวขึ้น แต่สิ่งที่ไม่คาดคิดกับเป็นเข็มพิษในปากคนร้ายท ี่เป่าออกมา

สี่เดือนแล้ว เมื่อข้าแต่งไปเป็นชายาชินอ๋อง ต่อไปก็จะมีสายตามากมายคอยจับจ้อง หากข้าจะไปเสพสุขสำราญตามใจคงยากแล้ว เช่นนั้นตอนนี้ข้าขอใช้เวลาที่เหลือตามใจตนหน่อยจะเป็นไรไป หากวันหน้าข้าตายจากไป จะได้ไม่เสียใจที่ใช้ชีวิตเพียงเพื่อบุรุษคนเดียว อย่างน้อยสี่เดือนนี้ข้าก็ยังได้ใช้ช ีวิตเพื่อความสุขของตนเอง”

เสี่ยดาร์กยกยิ้มที่มุมปาก “เรียกว่าไอ้ชั่วได้ไหม ชื่อนี้แวกแนวดีไม่ซ้ำใคร เหมาะกับเหี้ยอย่างเสี่ยดาร์กมาก” “ปากดีสีไม่ตกทั้งนายและบ่าวเลยนะมึง”

ฉันโง่จริง ๆ โง่จนเอาแต่ตั้งใจทำงาน กลัวจะถูกปลดออกจนขาดรายได้เลี้ยงชีพ และก็โง่จนถูกเผยซูเฉินหลอกจนหัวหมุน แต่ยังไม่รู้ตัว เพื่อไม่ให้เขาคิดว่าฉันเป็นนักล่าเงินผู้ชาย ไม่เพียงฉันไม่เคยใช้เงินของเขา ยังถูกเขาโอนเอาเงินที่ฉันทำงานหาได้ไปอีก

ตัดกลับมาที่บรรยากาศยามดึกสงัดในชุมชนแออัดที่โชยไปด้วยกลิ่นน้ำครำและขยะเปียก กลุ่มชายฉกรรจ์ชุดดำนับสิบชีวิตก้าวเท้าฉับๆ เข้าไปในตรอกแคบที่เต็มไปด้วยน้ำขังสีดำสนิท "เชี้ย... เหม็นชิบหาย พวกมันอยู่กันไปได้ยังไงวะเนี่ย!" หนึ่งในลูกน้องสบถออกมาพลางปิดจมูก "หุบปากแล้วร ีบหาตัวมันให้เจอ งานนี้เสี่ยสั่งตาย ห้ามพลาดเด็ดขาด!" หัวหน้าชุดสั่งเสียงเข้ม

ในโซนวีไอพี แก๊งเพื่อนเจ้าบ่าวของอชิระซึ่งเป็นเหล่าเพลย์บอยตัวพ่อกำลังชนแก้วฉลองกันอย่างสนุกสนาน “ไอ้อชิเนี่ยนะจะสละโสด? กูนึกว่าเรื่องตลกวันเอพริลฟูลเดย์” ภาคิน เพลย์บอยตัวพ่อวัย 30 ปี สบถออกมา พลางมองภาพเพื่อนสนิทที่จูงมือเจ้าสาวเดินเข้างานอย่างกับฝันไป