ชายชั่ว Novels & Stories

ผมเปิดประตูเข้าไปก่อนที่จะยืนชิดขา หลังตรง และโค้งทำความเคารพ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาสบสายตาคู่นั้นที่มองผมอย่างกับจะกินเลือดกินเนื้อ "แกทำบ้าอะไรหา!! ไอ้ลูกหมู" ชายวัยกลางคนที่อยู่ในชุดเครื่องแบบเต็มยศที่เครื่องหมายบนบ่านั้นแสดงถึงผู้บังคับบัญชาระดับสูงของหน่วยงานนี้ส ่งเสียงดังลั่น

คำตอบของขุนเขา ทำใยไหมที่กำลังหยิบขนมใส่ตะกร้าชะงักมือลง "ไม่ถามหน่อยเหรอครับว่าใคร" "คะ ใครเหรอคะ" เมื่อขุนเขาอยากให้ถามเธอเลยถามออกไป "คนที่...กำลังเดินซื้อขนมอยู่ในร้านสะดวกซื้อ คนที่ใส่เสื้อยืดสีดำกางเกงขาสั้นสีขาวรองเท้าหนีบ คนที่มัดผมเป็นหางม้า คนที่ตากลมๆ โต ๆ แก้มเยอะๆ คนที่ไม่ได้แต่งหน้าแต่แก้มกับปากเป็นสีชมพู คนนั้นแหละครับ ไหมเห็นบ้างไหม"

คนชั่วกลับไร้ปรานีฉีกกว้างสองขาเรียวกลมกลึงแล้วแทรกกายแกร่งกระแทกฝากฝังตัวตนยิ่งใหญ่แข็งขึงของบุรุษพุ่งเข้าสู่โพรงเนื้ออ่อนนุ่มสุดแรกหลินม่านเถียนจึงกรีดร้องดังตนเองถูกคมมีดคมกรีดลงยังกลางกาย ความเจ็บปวดเหมือนถูกฉีกร่างกายออกเป็นหมื่นเป็นล้านชิ้น เป็นเช่นไรห ลินม่านเถียนเพิ่งเข้าใจถ่องแท้นางกรีดร้อง นางด่าทอนางดิ้นรน แต่ยิ่งนางต่อสู้ นางยิ่งดิ้นรน เจ้าคนชั่วกลับยิ่งทรมานนาง อยู่ไม่สู้ตายวันนี้หลินม่านเถียนรู้ซึ้ง ดวงตาที่ไร้น้ำตาสักหยดทว่าแดงดังสายโลหิตจับจ้องปีศาจที่ทารุณนางแน่วแน่…

“ข้าก็ยืนอยู่ตรงหน้าเจ้า รออยู่นานแล้วเจ้าก็ยังข้าฆ่าไม่ได้เสียที ช่างไร้ประโยชน์ยิ่งนัก ตอนนี้เจ้าช่างเหมาะสมกับคำว่าชนชั้นต่ำยิ่ง โดยเฉพาะนิสัยชั่ว ๆ ของเจ้าที่ต่ำจนน่ารังเกียจ” “ได้! วันนี้หากข้าต้องตายตกไป ข้าก็ไม่ยอมตายเพียงลำพัง ข้าจะพาเจ้าไปด้วย!” ชายชั่วร้องตะโกนอ ย่างบ้าคลั่ง เขาในตอนนี้ไม่ต่างกับผู้พิการ หากรักษาไม่หายอย่างไรก็จะกลายเป็นพวกชนชั้นต่ำที่ตนเคยดูถูกนักหนา

เพศ ชาย อายุ 17 เผ่าพันธุ์ ยอดมนุษย์อุษณกร อาชีพ ว่าง เลเวล 42 ฉายา 〘การใช้ชีวิตที่ผิดพลาด〙, 〘จุติแบบพิเศษขั้นสุดยอดที่หาได้ยากยิ่ง〙, 〘Give me Your Everything ?〙 ,〘กฎของชั้นก็คือกฎของนาย กฏของชั้นก็คือกฏของชั้น〙,〘ผู้ก้าวล้ำสรรพสิ่ง〙,〘จิตวิญญานเหล็กกล้า〙

น้านิ่งไร้ชีวิตชีวา ก็อาจเป็นเพราะทำตัวไม่ถูกแต่เมื่อได้ห่างกันหลายเดือนความคิดคำนึงหาก็เด่นชัดจนยากที่จะปกปิด “ข้าแก่แล้วเลอะเลือนอีกทั้งยังไร้ปัญญาหลงเชื่อคำพูดว่าร้าย วันนี้ได้เห็นประจักษ์ว่าหาใช่เป็นดั่งคำนินทาไม่ ข้าต้องขออภัยคุณหนูด้วยขอรับ และขอบคุณที่คุณหนู ใจกว้างมิเคยถือสา” ชายชรานักเล่าเรื่องประจำโรงน้ำชาลุกขึ้นโค้งตัวคำนับ

ชายชราสวมเสื้อสีดํา ตัวสูงใหญ่ กล้ามเนื้อขาที่แข็งแรงอย่างผิดปกติ ระหว่างเดิน ไม่ได้ส่งเสียงแม้แต่น้อยเลย เหมือนผี! "หรือนี่คือ...ราชาขาเหนือ ในอันดับที่เก้าของรายชื่อดิน? " พอเห็นชายชรา ฉาวชิงซูก็อุทานออกมาอย่างอดไม่ได้

เสี่ยดาร์กยกยิ้มที่มุมปาก “เรียกว่าไอ้ชั่วได้ไหม ชื่อนี้แวกแนวดีไม่ซ้ำใคร เหมาะกับเหี้ยอย่างเสี่ยดาร์กมาก” “ปากดีสีไม่ตกทั้งนายและบ่าวเลยนะมึง”

ฉันโง่จริง ๆ โง่จนเอาแต่ตั้งใจทำงาน กลัวจะถูกปลดออกจนขาดรายได้เลี้ยงชีพ และก็โง่จนถูกเผยซูเฉินหลอกจนหัวหมุน แต่ยังไม่รู้ตัว เพื่อไม่ให้เขาคิดว่าฉันเป็นนักล่าเงินผู้ชาย ไม่เพียงฉันไม่เคยใช้เงินของเขา ยังถูกเขาโอนเอาเงินที่ฉันทำงานหาได้ไปอีก

ตัดกลับมาที่บรรยากาศยามดึกสงัดในชุมชนแออัดที่โชยไปด้วยกลิ่นน้ำครำและขยะเปียก กลุ่มชายฉกรรจ์ชุดดำนับสิบชีวิตก้าวเท้าฉับๆ เข้าไปในตรอกแคบที่เต็มไปด้วยน้ำขังสีดำสนิท "เชี้ย... เหม็นชิบหาย พวกมันอยู่กันไปได้ยังไงวะเนี่ย!" หนึ่งในลูกน้องสบถออกมาพลางปิดจมูก "หุบปากแล้วร ีบหาตัวมันให้เจอ งานนี้เสี่ยสั่งตาย ห้ามพลาดเด็ดขาด!" หัวหน้าชุดสั่งเสียงเข้ม