นอกใจ

ความสุขจากสิ่งที่ยื้อแย่งเขามา จะต่างอะไรกับการอยู่บน ‘วิมานเพลิง’ “เพราโพยม” จิตกรสาวมากความสามารถ เส้นทางชีวิตเต็มไปด้วยเกียรติยศและชื่อเสียง มีทุกสิ่งที่ปรารถนา ยกเว้น... ความรัก และเมื่อความรักโบยบินมาพบพาน รักของเธอก็ไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ ทว่ากลับถูกโรยด้วยความงดงามของกลีบดอกงิ้วที่ฉาบไว้ด้วยหนามแหลมคม และร้อนแรงราวอยู่ในกองไฟ “ปราณรต์” ช่างภาพหนุ่มรูปหล่อ ความรักของเขา... เหมือนสายลม ที่พร้อมจะพัดพาให้ความเย็นชื่นใจ และโหมกระหน่ำทำลายไม่หลงเหลือ ++ “ผัวก็เหมือนแปรงสีฟัน ของส่วนตัว ต้องใช้คนเดียวเท่านั้น ไม่ใช่ของที่ใครจะยืมไปใช้ชั่วครั้งชั่วคราว แปรงสะอาดหายคันแล้วก็เอามาคืน” “ฉันไม่ได้ต้องการเงินของคุณ! จำเอาไว้! ไม่ต้องมาซื้อผัวฉัน!”

คืนก่อนงานแต่งงานครั้งที่สิบเจ็ด สามีเจ้าพ่อมาเฟียของฉันให้คำมั่นว่าจะมอบพิธีวิวาห์ที่ไม่มีใครมารบกวนให้ฉันอย่างแน่นอน “คราวนี้ฉันสัญญานะ วิกกี้” เสียงของเขาจริงจังและหนักแน่น “ฉันได้บอกเคียร่าไว้แล้ว พรุ่งนี้ ต่อให้ฟ้าจะถล่มลงมา เธอก็ต้องรับมือเอง” ลูกในท้องตอนนี้ก็ห้าเดือนแล้ว ฉันคบกับลอเรนโซมาได้สามปี ตั้งครรภ์ได้ห้าเดือน แต่จัดงานแต่งงานไม่สำเร็จเลยแม้แต่ครั้งเดียว เพราะก่อนหน้านี้ เขาได้ยกเลิกมันไปแล้วถึงสิบหกครั้ง และทุกครั้ง ก็เป็นเพราะเคียร่าน้องสาวบุญธรรมของเขา ครั้งแรก เธอบอกว่าตัวเองเป็นไข้ ฉันยังไม่ทันได้เปลี่ยนชุดเจ้าสาวก็ต้องตามเขาไปเฝ้าเธอที่โรงพยาบาลทั้งคืน สุดท้ายกลับพบว่าเธอแค่เป็นหวัดเล็กน้อยเท่านั้น ครั้งที่สอง เธอบอกว่ารู้สึกเจ็บหน้าอก ลอเรนโซทิ้งฉันไว้กลางทางแล้วรีบไปหาเธอ แต่ที่จริงเธอกำลังจิบชาอยู่กับเพื่อน ครั้งที่สาม เธอบอกว่ากลัวฟ้าร้อง เขาทิ้งฉันกลางพิธี ตอนกำลังกล่าวคำปฏิญาณ ปล่อยให้ฉันยืนอยู่คนเดียวลำพังท่ามกลางแขกที่แน่นโบสถ์ แต่ครั้งนี้จะไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป เมื่อสามวันก่อน มีจดหมายจากแคว้นทางเหนือของอิตาลีถูกส่งมาถึงฉัน พ่อของฉัน เจ้าพ่อรุ่นเก่าของตระกูลเดอลูก้า ได้ส่งคำเชิญให้ฉันกลับบ้านด้วยลายมือของท่านเอง ถ้าเขาทิ้งฉันอีกเป็นครั้งที่สิบเจ็ดเพราะเคียร่าอีกล่ะก็ ฉันจะหายไปจากชีวิตเขาตลอดกาล

แม้จะเป็นเมียที่ถูกบังคับแต่งเข้ามาเพื่อสานสัมพันธ์ระหว่างตระกูล แต่ยังไง 'เธอ' ก็เป็นเมียแต่งที่ถูกต้อง!! "ตระกูลจะล้มละลายแล้วงั้นสิ ถึงได้เอาตัวเข้าแลกแบบนี้" "ฉันยอมแต่งงาน เพราะมันเป็นคำมั่นสัญญาของอากง" "ข้ออ้างดีใช้ได้นี่" "เฮียจะคิดยังไงก็เรื่องของเฮียเลย" "ครบหนึ่งปี เธอเตรียมเซ็นใบหย่าได้เลย และฉันจะแต่งเมียรองเข้ามา" คำพูดของชายหนุ่มทิ่มแทงหัวใจของหญิงสาวไม่น้อย การที่เธอยอมแต่งเข้ามาเพราะเธอก็แอบรักมานาน แต่ไม่คิดว่าเขาจะหยามน้ำใจเธอด้วยการเลือกแต่งเมียเข้ามาในตระกูลเพิ่มแบบนี้ ...

ผมไม่เคยคิดเลยว่า การให้พี่เมียกับแม่ยายที่เพิ่งกลับมาจากต่างประเทศมาอยู่ด้วย จะกลายเป็นการเปิด ‘นรก’ บทใหม่ในชีวิตคู่ของผม ตอนแรกผมคิดว่าพวกเขาจะมาแค่เพิ่มภาระค่าใช้จ่ายเท่านั้น แต่ความจริงกลับกลายเป็นว่าพวกเขาเรียกร้องส่วนแบ่งมากกว่าสิ่งที่ตัวเองได้รับ — ทั้งที่มันควรเป็นสิทธิ์ของเมียผมคนเดียว แล้วยิ่งตอนที่หัวผมกำลังยุ่งเหยิง สับสนไปหมด อยู่ ๆ ก็มีรูปภาพเด้งเข้ามาในมือถือ เป็นผู้หญิงที่หน้าตาเหมือนเมียผมเป๊ะ นอนเปลือยเปล่าอยู่บนเตียง ให้คนอื่นเชยชมร่างกายโดยไม่คิดปกปิด

หวานใจนายเพลย์บอย “เป็นแฟนกับฉันนะ ฉันจะไม่มีวันทำให้เธอเสียใจเด็ดขาด!!!”ผมไม่คิดเหมือนกันว่าคำพูดนี้จะออกมาจากปากของผม เป็นเรื่องราวของเพลย์บอยหนุ่มสุดเจ้าชู้ที่ชื่อจัสพี่ชายของเจนิส(ในนิยายเรื่องMy Friend (ไม่) อยากเป็นเพื่อนเธอ)ที่เขาอยากได้เพื่อนของน้องสาวตัวเอง เขาจึงทำทุกวิธีทางเพื่อให้ได้เธอ แต่สิ่งที่ตามมาอีกอย่างนึงก็คือเขาเผลอหลงรักเด็กสาวคนนี้ไปแล้ว เพลย์บอยหนุ่มสุดหล่อจะทำยังไงมาติดตามกันต่อได้เลยค่ะ คำเตือน สำหรับผู้ที่มีอายุ 20 ขึ้นไป มีการบรรยายถึงการมีเพศสัมพันธ์ คำชี้เเจ้ง นิยายเรื่องนี้เป็นเรื่องที่เเต่งขึ้น คำพูดหรือคำบรรยายอาจจะไม่สละสลวยมากนัก(แต่ไรท์จะพยายามปรับปรุงนะคะ) ฝากกดไลค์กดคอมเมนท์และติดตามกันด้วยนะ

เธอต้องแต่งงานกับลูกชายเพื่อนพ่อที่ยื่นมือเข้ามาให้ความช่วยเหลือในเรื่องธุรกิจ เมื่อแต่งงานเข้าบ้านฝ่ายชาย ปรากฏว่าเธอต้องเป็นเมียของทุกคน เรื่องย่อ ใหม่เพิ่งเรียนจบมหาวิทยาลัยจะต้องช่วยกอบกู้กิจการของทางบ้านที่ขาดทุน เธอจึงมาเป็นนักไลฟ์ ไลฟ์สดขายของ สลับกับไลฟ์ให้ความบันเทิงกับคุณผู้ชมเพื่อแลกของขวัญแล้วนำเงินไปจ่ายให้ลูกจ้างในโรงงานของพ่อ แล้วต้องแต่งงานกับลูกชายเพื่อนพ่อที่ยื่นมือเข้ามาให้ความช่วยเหลือในเรื่องธุรกิจ เมื่อแต่งงานเข้าบ้านฝ่ายชาย ปรากฏว่าเธอต้องเป็นเมียของทุกคน คำเตือน เรื่องนี้เขียนจากจินตนาการผู้เขียน ไม่มีเจตนาส่งเสริมการกระทำผิดศีลธรรม เหตุการณ์ทั้งหมดสมมติขึ้นเพื่อความบันเทิง เนื้อหามีความรุนแรงและผิดจริยธรรม โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน

ซูมั่วแต่งงานกับฟู่อี้ชวนเป็นเวลาสองปี เธอทำตัวเป็นแม่บ้านให้เขาอยู่สองปี หนักเบาเอาสู้ ต้อยต่ำไม่ต่างอะไรกับฝุ่นละออง เวลาสองปีกัดกร่อนความรักสุดท้ายที่เธอมีต่อฟู่อี้ชวนจนหมด เมื่อแฟนสาวผู้เป็นรักแรกหวนกลับประเทศ สัญญาการสมรสหนึ่งแผ่นก็สิ้นสุดลง นับแต่นี้ทั้งคู่ต่างไม่มีอะไรติดค้างกัน “ฟู่อี้ชวน ถ้าไม่มีออร่าแห่งรัก ก็ดูสิว่านายมายืนอยู่ตรงหน้าฉันแล้วฉันจะชายตาแลนายสักนิดไหม” ฟู่อี้ชวนเซ็นชื่อลงในหนังสือข้อตกลงการหย่า เขารู้ว่าซูมั่วรักเขาหัวปักหัวปำ แล้วจะไปจากเขาจริง ๆ ได้อย่างไร? เขาเฝ้ารอให้ซูมั่วร้องห่มร้องไห้เสียใจ กลับมาขอร้องอ้อนวอนเขา แต่สุดท้ายกลับพบว่า... ดูเหมือนครั้งนี้เธอจะหมดรักเขาแล้วจริง ๆ ต่อมา เรื่องราวในอดีตเหล่านั้นถูกเปิดเผย ความจริงผุดออกมา ที่แท้เขาต่างหากที่เป็นคนเข้าใจซูมั่วผิดไป เขาร้อนรน เสียใจ วอนขอการให้อภัย อ้อนวอนขอคืนดี ซูมั่วเหลือจะทนกับความวุ่นวายพวกนี้ เลยโพสต์หาผู้ชายมาแต่งเข้าลงในโซเชียล ฟู่อี้ชวนหึงหวง เสียสติ ริษยาจนถึงขั้นอาละวาด เขาอยากเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง ทว่าคราวนี้ เขากลับพบว่ากระทั่งคุณสมบัติในการจีบเธอก็ยังไม่พอ

การตายของพี่สาว นำพาเขาให้จมดิ่งอยู่ในห้วงความแค้น และเพื่อแลกกับความยุติธรรมเขาจึงพรากเธอไปเป็นเชลยแค้น แต่ยิ่งทำใเธอเจ็บเท่าไหร่ กลับกลายเป็นเขาที่เจ็บมากกว่าหลายเท่าเมื่อเธอจากไปพร้อมสายใยแห่งรัก..

“ซี้ด... อูยยย” ฉันร้องครางเพราะความเสียว ลุงแสงกดลิ้นไล้เลียรอบๆ วงป้านปทุมซึ่งเป็นฐานรองรับหัวนม แกตวัดลิ้นรวบรัดดูดเลียจนหัวนมของฉันปูดพอง น้ำนมไหลนองออกมาเปียกริมฝีปาก “อร๊าย... อ๊อย... ” สองมือของฉันจิกหัวล้านของลุงแสงเอาไว้แน่น เพราะว่าลีลาดูดนมของแกร้ายกาจเหลือเกิน มันทำให้ฉันเสียวมาก อั่กๆ ๆ ๆ แกกระซวดดูดนมสองข้างสลับไปมาอย่างลุ่มหลง วิธีดูดที่ลุงแสงกำลังทำอยู่ในตอนนี้มันช่างเป็นความรู้สึกที่แตกต่างกันลิบลับกับตอนที่โดนลูกชายของฉันดูด ตอนลูกดูดนมมันให้ความรู้สึกจั๊กกะจี้บ้างในบางครั้ง แต่ไม่ใช่เสียวแบบที่โดนอยู่ในเวลานี้ เพราะตอนที่ลูกดูดนั้นมันเป็นความอบอุ่น...

เพียงฤดี นักบัญชีสาวแสนขยันผู้ต้องการหลีกหนีจากสภาพคนหาเช้ากินค่ำในเมืองหลวงและครอบครัวที่เต็มไปด้วยปัญหา จึงตัดสินใจซื้อที่ดินในต่างจังหวัดแปลงหนึ่ง หวังว่าจะใช้เป็นสถานที่เขียนนิยายออนไลน์และทำช่องยูทูป หลังจากที่ทำเป็นอาชีพเสริมมานาน เพื่อจะสร้างความมั่นคงให้กับทุกคนในครอบครัวที่จากมา พวกเขาจะได้รู้สักทีว่า เธอไม่ได้คิดจะทิ้งมาเพื่อหาความสบายตามลำพังอย่างที่มารดาปรามาสไว้ แม้ตอนนี้จะต้องอาศัยอยู่ในบ้านร้างตามลำพังเธอก็ยอม! ขณะที่คีรินสถาปนิกหนุ่มมากความสามารถ เดินทางกลับบ้านที่ทิ้งร้างไว้เกือบสิบปีเพื่อตั้งหลัก หลังจากผิดหวังเรื่องความรัก คำว่า ‘ห่างกันสักพัก’ ของคนรักที่กำลังจะแต่งงานกัน ทำให้เขาต้องตัดสินใจเดินทางกลับมายังบ้านเกิด แต่เมื่อกลับมาถึงบ้านในค่ำคืนที่ฝนตกหนัก กลับพบว่ามีหญิงสาวคนหนึ่งอาศัยอยู่ในบ้านของเขา แล้วเขาจะไล่ผู้หญิงไร้บ้านคนนี้ออกไปได้อย่างไร นอกจากรับไว้ให้อยู่ช่วยงานบ้านระหว่างที่เขารีโนเวทบ้านก็ยังดี ทว่าบรรยากาศอันงดงามของพะโต๊ะ เมืองในหมอกของภาคใต้ที่สวยงามดั่งเมืองเหนือ กับความขยันใสซื่อของเธอ ก็ค่อย ๆ ร้อยรัดหัวใจของเขาเอาไว้อย่างเงียบ ๆ ท่ามกลางกำแพงของคำว่า ‘ห่างกันสักพัก’ ซึ่งคอยก่อกวนอยู่ในหัวใจ