Novelas y relatos de บ่วงรัก คิงวิศวะ

คือผมไม่ได้​รักไหมเลยนะ " ไม่รักแล้วแต่งงานด้วยทำไมคะ แล้วทีกับอันนาคุณ​ไม่เคยคิดที่จะแต่งงานด้วย

หลิงอี้หรานเพียงแค่ยิ้ม หลังจากหลิงอี้หรานและพี่ซูกวาดถนนเสร็จ พวกเขาก็กลับไปที่แผนกเครื่องมือ เจ้าหน้าที่ของแผนกเครื่องมือกำลังซุบซิบเกี่ยวกับการแต่งงานระหว่างตระกูลเซียวและตระกูลห่าว การหมั้นกันของลูกทั้งสองตระกูลกลายเป็นประเด็นซุบซิบดังในเมืองเฉิน “เซียวจื่อฉีมอบแหวน เพชรสีชมพู 6 กะรัต ให้เธอซึ่งหาได้ยาก แค่เพชรก็ราคาหลายล้านแล้ว”

พูดจบก็เดินจูงมือล้อมรักออกจากห้องทำงานโดยที่ไม่สนใจสายตาของพนักงานคนอื่นๆ ตะวันวาดเดินเข้ามากอดหญิงสาวที่อยู่ในเดรสชุดนอนสีขาวยืนกอดอกมองฟ้าอยู่ที่ริมหน้าต่างในห้องนอนใหญ่ เขาดึงมือข้างซ้ายของเธอขึ้น จากนั้นก็สวมแหวนเพชรเม็ดโตไปที่นิ้วนางข้างซ้ายของพราวจันทร์ “ชอ บไหมครับ”

คำพูดนั้นไม่ได้มีพลังปราณใดๆ แต่กลับฝังลึกเข้าไปในจิตใจของหลี่ซาน ทำให้เขารู้สึกราวกับถูกพันธนาการไว้ด้วยบ่วงที่มองไม่เห็น บ่วงแห่งความปรารถนาที่เฟิ่งอวี้ได้สร้างขึ้นมาอย่างสมบูรณ์แบบ เฟิ่งอวี้โอบกอดหลี่ซานเอาไว้แน่น ราวกับกลัวว่าอีกฝ่ายจะหายไป เขาจุมพิตหน้าผา กของหลี่ซานอย่างอ่อนโยน

ชาละวันเอาสร้อยที่มีจี้เป็นเกียร์ของคณะวิศวกรรมศาสตร์สวมคอให้กับเธอ "ของคุณจริงหรือคะ" "ถ้าไม่ใช่ของผมแล้วจะของใครล่ะ" "ได้ยินรุ่นพี่พูดกันว่าคุณเอาให้คนรักไปแล้วนี่คะ" "คนรักที่ไหน" "ฉันจะไปรู้เหรอ"

‘ความทรงจำเกี่ยวกับความรัก ความรักที่จบลงแต่ไม่เปลี่ยนแปลง’ มันเหมือนความรักของเขาและเธอเหลือเกิน และหลังจากนี้เขาจะไม่ยอมให้ความรักของเธอเป็นเพียงความทรงจำ แต่จะเป็นความรักตลอดไป “นายกำลังทำอะไรเหรอ” สายขิมที่เพิ่งเดินลงมาจากบ้านมองหนุ่มคนงานคนใหม่ที่กำลังก้มดูด อกไม้ที่เธอปลูกอย่างตั้งใจ

ปลายนิ้วยาวใหญ่ไล้วนรอบนิ้วนางข้างซ้าย ก่อนที่รวิกานต์จะทันรู้ตัวก็มีบางสิ่งบางอย่างออกจะเย็นเล็กน้อยสอดเข้าไปจนสุดปลายนิ้ว “ฉันรักก้อย แต่งงานกันนะ” งง...ใครจะเหมือนเธอบ้างนี่ ถูกบอกรักและขอแต่งงานโดยไม่ทันจะได้ตั้งตัว ก้มมองแหวนเพชรเม็ดไม่ใหญ่และก็ไม่เล็ก แต่น้ำท ี่สะท้อนแสงวับแวมอยู่นี้บอกว่างามมาก ก่อนจะเงยขึ้นมองหน้าคนสวมที่ยิ้มจนแก้มแทบจะปริ นัยน์ตาเป็นประกายวาววับและหวานฉ่ำเชื่อมระคนเว้าวอนเรียกร้องจนในหัวใจสั่นไหว

คิงไม่ได้พูดอะไรขึ้นแต่รับมือถือของเชฟมาถือเองขณะที่รับฟังข้อมูลจากปากของอีกฝ่าย สิ่งที่อยู่ในมือถือคือหนุ่มวิศวะหน้าตาอึมครึม หน้าเรียวคม ผิวสีแทน อีกฝ่ายถือดอกไม้ช่อโตในมือ บนหัวมีมงกุฎดอกไม้สวมใส่ด้านบน ใส่สายคาดสะพายไหล่สีแดงที่บ่งบอกว่าอีกฝ่ายคือเดือนคณะวิศวะ เ� �ินทนความอยากรู้อยากเห็นหน้าคนจะขับชนพวกเขาไม่ไหว ยื่นหน้ามองรูปในมือคิงด้วยคน

บ่วงรักบ่วงนี้ไม่ได้เป็นแค่การตกหลุมรัก แต่มันกลายเป็นความผูกพันที่ยากจะสลัดหลุดไปได้ ชมพูนุชรู้ดีว่าต่อให้เธอหนีไปไกลแค่ไหน หัวใจของเธอก็จะยังคงอยู่กับเขาเสมอ เพราะบ่วงที่ค่อย ๆ พันธนาการเธอเอาไว้อย่างแนบแน่น ทุกความรู้สึก ทุกความคิด ทุกการตัดสินใจ ล้วนถูกชักนำ โดยเขา ราวกับว่าเขาเป็นศูนย์กลางของโลกที่เธอไม่อาจหลุดพ้นได้ และตอนนี้…เธอก็ติดอยู่ในบ่วงรักของเขาทั้งกายและใจ ไม่ว่าจะพยายามผลักไสแค่ไหน เธอก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าเธอปรารถนาที่จะอยู่ในบ่วงนั้นตลอดไปเช่นกัน จบตอนพิเศษ

พราวฟ้าถามคำถามที่ติดอยู่ในใจออกมาเบาๆ “รักแม่หญิงพราวผกา... หรือรักพิกุลกันแน่?” ภีมภูมินิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง ชายหนุ่มถอนหายใจยาว “ขุนศรีวิสารในชาตินั้น... รักแม่หญิงพราวผกาด้วยใจจริงครับ แต่เพราะความเป็นขุนนางและความทระนงตน ทำให้เขาเลือกที่จะมองข้ามความริษยาแ ละความร้ายกาจของเธอ เขาคิดว่าการเพิกเฉยต่อพิกุลคือการตัดปัญหา แต่แท้จริงแล้วมันกลับเป็นการจุดไฟแค้นให้เผาไหม้ทุกคน”