ม่ายสาวทวงบัลลังก์ Novels & Stories

“บังอาจ กำเริบเสิบสานแล้ว!” จ้าวรุ่ยที่อยู่บนบัลลังก์มังกรหน้าแดงสลับเขียว ทั้งโกรธเกรี้ยวและอับอาย

“ว้ายยยย” ภูผาใช้มือหนากระชากหญิงสาวเอาไว้จนเธอนั้นเซมาเกาะที่ตัวของเขาและล้มลงที่เตียงนุ่มด้วยกัน “อื้อ...ปล่อยย.”

คว้ามือซินเฟยกระชากให้ร่างบางกระแทกกับอกกว้างของเขา ซินเฟยขืนตัวไว้ “ไม่ใช่แค่เจ้า บัลลังก์ของเขาข้าก็จะชิงมันมาไว้ในกำมือ ข้าให้คนไปต่อรองกับจางหลงแล้ว เขาต้องรีบมาด้วยความเป็นห่วงเจ้ายอมยกบัลลังก์มังกรให้กับข้าเมื่อนั้นข้าก็จะครอบครองทั้งบัลลังก์และหญิงงาม ถึงเวลานั ้นขี้คล้านเจ้าจะขอเป็นชายาข้า” ผลักซินเฟยลงไปกองกับแท่นนอน

คังหยินย้มเดินลงจากบัลลังก์เอื้อมมือจับที่ไหล่บางโอบร่างเล็กให้ขึ้นไปบนบัลลังก์เคียงข้าง เหล่าขุนนางต่างก้มหน้า “ฝ่าบาท หญิงแพศยาคนนี้ทำให้ฮ่อง่เต้องค์ก่อนต้องตายไม่ควรยกย่องให้เกียรตินาง”

นางตามหาทั่วสารทิศ ต้นดอกเหมยล้วนถูกนางโค่นล้มไม่เหลือชิ้นดี “มู่หรงอวี้ควรได้ขึ้นครองบัลลังก์ ฟู่เยียนหรานควรได้เป็นหวงโฮว่” เถาเอ๋อร์ตะโกน

หลูมู่หยานไม่คุ้นชินกับเทือกเขาเพลิงอัคคี แม้นางจะติดตามเย่ชิงหานและคนอื่น ๆ อยู่แล้ว แต่ถ้ามีทางหนีทีไล่ก็อาจจะป้องกันอันตรายและการสูญเสียได้ เมื่อเห็นหญิงสาวรูปงามในชุดสีม่วงบนหลังม้า เด็กชายในซิงยี่ก็ระบายยิ้มออกมาอย่างเปิดเผย พร้อมกับหยิบบันทึกจำนวนสี่เล่มออกจากกร ะเป๋าผ้า

เสด็จพ่อได้ให้กำเนิดข้า แล้วถูกวินิจฉัยว่าจะไร้ผู้สืบสกุล เพื่อความมั่นคงของแผ่นดิน พระองค์จึงทรงเลี้ยงดูข้าอย่างโอรสมาตลอดสิบแปดปี หลังจากเสด็จพ่อสวรรคต ข้าจึงขึ้นครองราชย์เป็นองค์ฮ่องเต้ เหล่าขุนนางหมอบกราบข้า เหล่าเจ้าเมืองครั่นคร้ามข้า ราษฎรต่างสรรเสริญว่าข้าทรงปรีชา ทว่าทั่วทั้งนครจิงเฉิงกลับไม่มีผู้ใดรู้เลยว่า ฝ่าบาทที่พวกเขากล่าวขวัญถึงนั้น แท้จริงแล้วเป็นสตรี วันนี้ข้าปลอมตัวออกนอกวัง ประทับดื่มชาอยู่ในห้องหรูของหอไท่ผิง ทว่าคุณหนูใหญ่แห่งจวนเจิ้นกั๋วกง นามว่า เสิ่นฝูจู กลับพาคนบุกรุกเข้ามา เพียงเพราะนางเกิดถูกใจตำแหน่งอันยอดเยี่ยมนี้ นางกวาดสายตามองข้าตั้งแต่หัวจรดเท้า เห็นข้ามีเค้าหน้าเย็นชา จึงใช้ด้ามพัดเคาะที่ไหล่ของข้าเบา ๆ พลางเอ่ยเยาะหยันขึ้นว่า “มองอะไร?” “แต่ง

“คุณ ต่ออีกรอบได้ไหม ฉันอยากจะเสียวแบบเมื่อกี้อีกอ่ะ” ปารารินใช้มือไต่ที่แขนของภารัณอย่างหลงใหล เพราะเธอไม่คิดว่าการะมีอะไรกับเขามันจะสนุกและฟินขนาดนี้ ถ้าไม่ขอเบิ้ลก็โง่เต็มทีแล้วล่ะ คนอะไรเอามันส์เป็นบ้าเลย “หื่นมาจากไหนเนี่ยคุณ คืนนี้สองรอบแล้วนะ พอได้แล้วมั้ง พรุ่งนี้คุณต้องตื่นไปทำงานแต่เช้าไม่ใช่หรือไง” ภารัณพูดบอกไปแบบเหนื่อยๆ หลังจากที่พึ่งเสร็จสมจากเธอไปมาดๆ แต่เธอก็ดันมาร้องขอเขาให้เอากับเธออีกรอบ มันจึงทำให้เขาหันไปมองเธอที่กำลังใช้สายตาและมือยั่วยวนเขาอย่างหื่นๆ “ก็ใช่ แต่ฉันยังอยากจะเอากับคุณอีกอ่ะ มันเสียวดี ใครบอกให้คุณมาทำให้ฉันติดใจเองล่ะ คุณก็ต้องรับผิดชอบสิ หรือจะให้ฉันไปเอากับคนอื่น” ปารารินมองหน้าเขาแล้วยิ้มอย่างน่ารักออกไป เพราะเขานั่นแหละมาทำให้เธอติดใจทำไมกัน เข

หลินอวี้หนิงรู้สึกว่าคำพูดนั้นมีความหมายบางอย่าง แต่ก่อนที่นางจะทันได้คิดต่อ สาวใช้คนหนึ่งรีบวิ่งเข้ามาในสวน “คุณหนูใหญ่! นายท่านเรียกท่านไปที่ห้องโถงใหญ่เจ้าค่ะ” หลินอวี้หนิงหันไปมอง “มีเรื่องอะไรหรือ” สาวใช้รีบตอบ “มีราชสารมาจากวังหลวงเจ้าค่ะ”

“ผัวชั่วหลงเมียน้อย แล้วร่วมมือกันผลักเมียหลวงตกบัลลังก์ ฮึ่ม!! ได้เลย เดี๋ยวหลินจัดให้” “คุณหนูเป็นอะไรไปหรือเจ้าคะ” สองสาวใช้มองหน้ากันอย่างงุนงง หรือเป็นเพราะช่วงนี้คุณหนูของพวกนางผ่านเรื่องร้ายมามากถึงได้ดูเปลี่ยนแปลงไป