พ่ายรักเมียแต่ง Novels & Stories

นภาใบหน้าซีดเผือดไม่รู้จะตอบอย่างไรดี บ้านเธอก็เล็กแค่นี้ทั้งยังจนแสนจน จะให้เรียกสินสอดก็ไม่กล้าเอ่ย “แล้วแต่พวกคุณจะเมตตายายพายเถอะคะ” “แม่...ไม่แต่งนะ...เขาไม่ได้รักพายสักหน่อย” พระพายขยับมาใกล้แม่แล้วดึงมือแม่ไว้ ต่อให้ลำบากกว่านี้เราก็อยู่กันได้ แต่ว่าแต่งไปแล้ว ต้องมีสามีที่เจ้าชู้ กินไปทั่วเธอขออยู่เป็นโสดดีกว่า

นับเป็นเรื่องไร้สาระและฉาบฉวย ชีวิตคู่ที่ไม่จีรังยั่งยืนของบิดามารดาก็เป็นตัวอย่างให้เห็น ใครต่อใครต่างเล่าให้ฟังว่า ก่อนแต่งงานบิดามารดาของเขาถูกมองว่าเป็นคู่ที่เหมาะสมกันราวกับกิ่งทองใบหยก มีแต่คนมองด้วยความชื่นชมและอิจฉา ทว่าความรักของทั้งคู่ก็หวานชื่นอยู่ได้เพ ียงแค่สิบปี ซึ่งเป็นสิบปีที่เขามีความสุขที่สุด ต่อจากนั้นก็อยู่กันอย่างลุ่มๆ ดอนๆ ทะเลาะเบาะแว้งกันไม่เว้นแต่ละวัน สร้างปมให้เกิดในใจเขา ซึ่งตอนนั้นกำลังอยู่ในช่วงวัยรุ่น กระทั่งเขาอายุสิบห้าปีทั้งคู่จึงหย่าขาดจากกัน

ฉันยอมรับว่าตกใจที่ในที่สุดแม่ก็รู้เรื่องนี้ "ว่าไง หรือแกจะปฏิเสธห๊ะนังลูกไม่รักดีฉันส่งให้แกไปเรียนหนังสือแต่แกกลับไปหาผัวแกมันเลี้ยงเสียข้าวสุกจริงๆ" "แพรกับเขาเราเป็นแค่แฟนกันเฉยๆเราไม่ได้มีอะไรกันนะคะ"

นพ่อที่ยังไม่มีความพร้อมเลย แต่ทุกอย่างก็ได้พิสูจน์มาแล้วจนถึงทุกวันนี้ แต่ในทางกลับกันหริ่งหริ่งเป็นแม่ เป็นภรรยาที่ดีที่สุดสำหรับพีท...ถ้าคนสุดท้ายที่หริ่งหริ่งอยากให้อยู่ข้างกายไปตลอดในทุกช่วงของชีวิตคือพีท แล้วตอนนี้หริ่งหริ่งยินดีจะแต่งงานกับพีทไหมครับ” ทันทีที่เอ่ยจบ ก็ยื่นแหวนเพชรเม็ดงามมาตรงหน้าเธอทันที พร้อมกับสายตาที่มองเธออย่างสื่อถึงความรู้สึกทั้งหมดออกมา

วงแขนของพยัคฆินกระชับไหล่ของเธอให้เข้ามานั่งใกล้ๆหญิงสาวขยับเข้ามานั่งชิดตัวเขา เธอไม่ได้ขัดขืนอะไร เขาก้มลงเอาคางวางไว้บนเรือนผมสวยและเล่าต่อ “เมื่อคนสองคนแต่งงานกันโดยไม่มีความรักอยู่กันด้วยผลประโยชน์สุดท้ายก็ต้องแยกทางกัน พ่อของผมก็กลับไปคบกับแฟนเก่าไม่นานก็มีน

ความรักของทั้งคู่สุกงอมจวนจะจูงมือกันและกันเข้าประตูวิวาห์ แต่แล้วเรื่องไม่คาดคิดก็พันเกิด แม่พ่อของเธอได้จับเธอแต่งงานไปกับลูกคนรวย คนที่ผิดสัญญาก่อนคือเธอ และชีวิตแต่งงานที่พ่อแม่เลือกให้ ราวกับฝันร้าย เขาทั้งทุบตีด่าทอ จนวันหนึ่งฟางเส้นสุดท้ายได้ขาดสะบั้น มีด ใช้ทำกับข้าว ถูกปักลงกลางใจของสามีชั่วเขาคือเดรัจฉานในคาบคน รอยเปลือดกระเซ็นเปื้อนดวงหน้าขาว มือบางเช็ดออกหมดจดราวกับหมดใจ

นภาใบหน้าซีดเผือดไม่รู้จะตอบอย่างไรดี บ้านของเธอเล็กแค่นี้ทั้งยังจนแสนจน จะให้เรียกสินสอดก็ไม่กล้าเอ่ย “แล้วแต่พวกคุณจะเมตตายายพายเถอะคะ” “แม่...ไม่แต่งนะ...เขาไม่ได้รักพายสักหน่อย” พระพายขยับมาใกล้แม่แล้วดึงมือแม่ไว้ ต่อให้ลำบากกว่านี้เราก็อยู่กันได้ แต่ว่าแต่งไปแล้ วต้องมีสามีที่เจ้าชู้ กินไปทั่วเธอขออยู่เป็นโสดดีกว่า

หยางเหมยรีบส่ายหน้าปฏิเสธ "ไม่มีทาง ฉันไม่แต่งงานกับคุณเด็ดขาด เถ้าแก่ลู่ ฉันรู้ว่าเมียเก่าของคุณไม่ได้ป่วยตาย แต่ตายเพราะคุณทรมานเธอ ทำร้ายเธอจนถึงชีวิต ฉันไม่แต่งกับคนอย่างคุณเด็ดขาด"

สิงหาพูดบอกไปแบบจริงจัง เพราะถ้าเธอปฎิเสธเขาอีก เขาจะจับเธอมัดมือชกทำเมียแบบถูกต้องให้ดู “เฮ้อ ก็มันไม่โรแมนติกแบบนี้ ผู้หญิงที่ไหนเขาจะมายอมแต่งกับมันวะ แกดูเพื่อนแกสิวะไอ้ใหญ่ ไม่ไหวเลยว่ะ” อติรุจพูดบอกไปแบบปลงๆ ขนาดเขาทำเมธาวีท้องก่อนแต่ง แต่เขาก็ยังจัด การขอเธอแต่งงานไปแบบหวานแววเลย

ได้ยินคำนี้ทีไรก็เจ็บปวดหัวใจทุกที “พี่ศัตรูรอบด้านใครจะกล้าบอกคนอื่นว่าพายเป็นเมียพี่” ที่แต่งงานก็เพราะความรักมากกว่า ไม่มีอย่างอื่นเข้ามาเกี่ยวข้องเลย แต่รักแบบผิดวิธีไปหน่อยเลยทำให้เข้าใจผิดไปกันใหญ่