ยอดชายาของอ๋องอำมหิต の小説・ストーリー

เรื่องบนเตียงที่เร่าร้อน แท่งชายชาตรีกระแทกบี้ดอกกุหลาบงามของพระชายาถี่ ผิงอ๋องขยับสะโพกสอบกดแท่งหยกกลมลงไปอย่างรวดเร็วแทบไม่นับจังหวะ เสียงเตียงก็ดังเอี๊ยด ๆ อ๊าด ๆ พระชายาสวมกอดพลางจิกเล็บไปบนเนื้อกำยำของท่านอ๋อง นางแอ่นเด้งตัวตามติดแท่งหยกที่กระแทกอัดดังป� �ก ๆ ความสุขแผ่ซ่าน เสียงแหบพร่าของผิงอ๋องลั่นอย่างพึงพอใจ เขาขมวดคิ้วเข้ม แหงนหน้าร้องครวญ ท่านอ๋องเร่งขยับเอวสอบราวกับกำลังควบขี่ม้าสาวที่แสนจะพยศ

หากแต่โม่เซียงหยาหรือจะรับฟัง ยามนี้นางลืมสิ้นแล้วว่าชายหนุ่มที่โยกโยนอยู่ด้านบนเป็นถึงอ๋องผู้มีอำนาจ ในหัวของนางมีเพียงความเจ็บปวดกลางหว่างขา ดังนั้นแรงบีบรัดย่อมเป็นไปตามสัญชาตญาณ

นางต้องมีข้าติดตามอยู่ข้างกาย บุรุษพวกนั้นจะได้รู้ว่านางมีเจ้าของแล้ว นั่นก็คือชินอ๋องอนุชาสุดรักของฮ่องเต้องค์ปัจจุบัน พระชายาไป๋และบุตรทั้งสอง ต่างก็ส่ายหน้าให้กับความขี้หวงนี้ของท่านอ๋อง เขาไม่เปลี่ยนไปเลยตั้งแต่เป็นเด็กหนุ่ม จนตอนนี้อายุก็ปาเข้าไปเลขสี่กันแล้ว แต่ยังทำตัวประหนึ่งว่ายังเป็นเด็กหนุ่มก็มิปาน จนบางคราพระชายาไป๋อยากจะขังท่านอ๋องไว้จริง ๆ

“มิใช่เช่นนั้นเพคะ ท่านชินอ๋องกับหม่อมฉันรักกันมากแต่เป็นเพราะอันใด หม่อมฉันเองก็ไม่รู้แน่ชัดกับพระชายาเอกมีบุตรถึงสองคนแต่กับหม่อมฉันถึงได้ไม่มีเสียที ทั้ง ๆ ที่นอนกับท่านชินอ๋องทุกคืนท่านแม่ให้ยาบำรุงไปแล้วก็ยังไม่เกิดผลจะเป็นไปได้หรือมั้ยเพคะว่าท่านชินอ๋องจะเป็ นหมัน” “อื้ม...หากเจ้าเอ่ยมาเช่นนั้นมันก็น่าคิดแต่เจ้าจะบอกว่าท่านชินอ๋องเป็นหมันแล้วพระชายาของชินอ๋องมีบุตรกับผู้ใดกัน”

นะ นะ นั่นข้าจำได้แล้วใบหน้าอันเย็นชาเช่นนั้น คนผู้นี้คือหลี่อ๋อง อ๋องอำมหิตที่ลงโทษทุกคนไม่ว่าจะเป็นเด็กหรือผู้ใหญ่’ ‘หรือคุณหนูผู้นั้นจะเป็นว่าที่พระชายาของหลี่อ๋อง หากไม่ใช่ท่านอ๋องคงไม่ออกหน้าปกป้องถึงเพียงนี้แน่’ ‘ไอหยา คราวนี้ตระกูลหร่วนหาเรื่องผิดคนเสียแล้ว ’

ม่ายผู้หนึ่งเสมอมา มิพลอยตีตัวออกหากอย่างคนอื่นเขา" ชายหนุ่มคลี่ยิ้มสดใส "นั่นเพราะว่าท่านอ๋องทรงเห็นพระชายาเป็นพระมาตุลานี (ป้าสะใภ้) ของฝ่าบาทและท่านอ๋องมาโดยตลอด กาลก่อนท่านอ๋องเคารพรักท่านกับยงอ๋องเช่นไร กาลนี้ก็ยังคงมิเปลี่ยนแปลง ดังนั้นการดูแลความเป็นอยู่ ของพระชายาและคนในจวนยงอ๋องเป็นสิ่งที่ท่านอ๋องล้วนเต็มใจทำ พระชายาอย่าได้เกรงพระทัย สิ่งของที่บันทึกอยู่ในจดหมายฉบับนี้จะส่งมาถึงจวนยงอ๋องในอีกสองวันพ่ะย่ะค่ะ"

ยังไม่หยุดกับเรื่องนี้ หมอหนุ่มเงยหน้าขึ้นยิ้มน้อยๆ ใบหน้าอ่อนโยน เสียจริง "เปล่าหรอก ข้านำเกี้ยวมาแล้ว รับพระชายาอ๋องโดยเฉพาะ" คำว่า พระชายาอ๋อง ดังชัดกลางเสียงกองทัพ พลันนั้นเอง เสียงทุ้มต่ำที่เปี่ยมอำนาจของหลี่เจินหรงก็ดังขึ้นจากหลังม้าอย่างเฉียบคม

้าโกรธ ก็อย่าคิดย้ายตำหนักหนีข้าอีก ไม่เช่นนั้นแล้วข้าจะทำโทษเจ้าให้สาสมทีเดียว” อ๋องหนุ่มกล่าวด้วยสายตาเจ้าเล่ห์ ในสายตาของทุกคน เขาคือหานไท่หยางผู้อำมหิต ไม่เคยชายตาแลสตรีใด จริงจังกับทุกสิ่งอย่างในชีวิต แต่หากเป็นจางอวิ๋นซี พระชายาของเขา เขาพร้อมที่จะอ่อนโยนก ับนางเพียงคนเดียว และใครที่คิดทำร้ายนาง เขาจะเล่นงานมันผู้นั้นให้สาสม

“พระชายาโปรดไตร่ตรอง ยาถอนพิษนี้หากผู้ใดดื่มเข้าไปจะอยากหลับไหลไม่รู้ตื่น แต่ทุกราตรีร่างกายจะเจ็บปวดทรมานจนมิอาจข่มตาหลับได้ และจะมีชีวิตเพียงครึ่งเดือนเท่านั้น” อวี้หนิงแม้ได้ยินเช่นนั้นกลับไม่ได้ทำให้นางเปลี่ยนใจ ร่างบางมองใบหน้าของบุรุษที่นอนอยู่บนเตียง นางเห็นเ พียงใบหน้าแสนอ่อนโยนขององค์ชายหยางเฉิงวัยสิบสองปีทาบทับใบหน้าหล่อเหลาของฉินอ๋องในวัยหนุ่ม