ทาสรัก ท่านอ๋องอำมหิต (ตอนที่ 1 - ปัจจุบัน)

ทาสรัก ท่านอ๋องอำมหิต (ตอนที่ 1 - ปัจจุบัน)

last update최신 업데이트 : 2026-07-01
작가:  WangFei연재 중
언어: Thai
goodnovel16goodnovel
순위 평가에 충분하지 않습니다.
54챕터
931조회수
읽기
보관함에 추가

공유:  

보고서
개요
장르
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.

จางอวิ๋นซี เป็นแพทย์นิติเวชที่ย้อนเวลามาในอดีตนับพันปี ตามคำร้องขอของดวงวิญญาณผู้อาภัพ ที่นั่นนางได้พบกับ "หานไท่หยาง" ชินอ๋องรูปงาม ผู้มีนิสัยอำมหิต เย็นชาและโหดเหี้ยม พรหมลิขิตแห่งเวลาบันดาลให้นางมาใช้ชีวิตกับเขาในฐานะ "สามีภรรยา" แล้วนางจะทำวิธีใดเพื่อเอาชนะใจสามีผู้นี้ได้

더 보기

1화

ปฐมบท

كانت السنوات الأربع التي قضتها رهف الحسيني إلى جانب سهيل الصالح أسعد وأجمل الأوقاتِ في حياتها. وبعد الانفصال...

بكت خمس سنوات.

لم تكن تبكي كل يوم، لكن ما إن يخطر سهيل ببالها حتى تشعر كأن مطرًا كئيبًا يهطل في قلبها، رطوبة خانقة، وضيق يلفّ صدرها، فتبتلّ عيناها بالدموع.

لم يخطر لها يومًا أنها ستلتقيه مجددًا في هذه الحياة، لكنّها رأته...

في مأدبة كان فيها جواد التميمي.

ما إن دخلت الغرفة الصاخبة المكتظة، حتى استقر بصرها بدقة على وجه جانبي مألوف.

في تلك اللحظة، تسارعت ضربات قلبها بعنف، كرعدٍ فاجأها، واهتز داخلها كبحرٍ هائج.

اختفت الأصوات، وتلاشت الألوان من حولها.

ولم يبقَ في مجال رؤيتها سوى سهيل.

كان يرتدي قميصًا أبيض وسروالًا أسود، قامته طويلة ومشدودة، بنيته قوية، تحيط به هالة من الرقي والبرود الأنيق، وملامحه الجانبية وسيمة إلى حد يخطف الأنفاس.

كان مطأطئ الرأس، ينظر إلى هاتفه.

تداخلت الذكريات في ذهنها للحظة، ذلك الفتى الذي كان يفيض حيويةً وشبابًا، دافئًا، مشرقًا، محبًا للضحك، أحسَّت وكأنه كان يحتضنها بالأمس فقط، ينحني نحوها متدللًا: "رهف... قبّليني."

لكن لم يكن ذلك بالأمس... بل منذ خمس سنوات، وكأنها حياة أخرى بعيدة.

ارتعشت أطراف أصابعها، وانتشرت مرارة موجعة في صدرها، وامتلأت عيناها بالدموع فجأة، لم تكن تملك الشجاعة لمواجهته، أرادت الهرب...

ترددت، ثم استدارت مرتبكة لتغادر.

ناداها جواد: "رهف... لماذا تغادرين فور دخولك؟"

توقفت خطواتها، وتيبست يدها على مقبض الباب.

داخل الغرفة، التفتت إليها أنظار الجميع تقريبًا.

وحده سهيل، توقفت حركة إبهامه على الشاشة فجأة، لكنه لم يُبدِ أي رد فعل، ظلّ ساكنًا تمامًا.

أخذت رهف نفسًا عميقًا، شعرت أن صدرها مختنق، كأنها على وشك أن تعجز عن التنفس.

اللقاء بالحبيب الأول... محرج ومؤلم.

لا سيما وأن انفصالهما كان قاسيًا للغاية.

قال جواد يستحثها: "ادخلي بسرعة، غيداء ستصل حالًا."

كانت غيداء القطان صديقتها منذ الطفولة، وأقرب صديقة لها. في الشهر الماضي، تعرَّفت على جواد في لقاء تقليدي، ووقعا في الحب من النظرة الأولى، وسرعان ما أصبحا معًا.

كان حبهما جارفًا وسريعًا، حتى إنها قررا عقد زفافهما في منتصف الشهر القادم.

هذه المأدبة كانت لجمع الأصدقاء المقربين من الطرفين، للتعارف المسبق، وتوطيد العلاقات، ومناقشة فقرات حفل الزفاف.

حسب رغبة غيداء، سيؤدي وصيفو العريس ووصيفات العروس رقصات، بينما يغني العروسان على المسرح. ولولا أن العلاقات بينهم قوية جدًا، لما وافق أي صديق على هذا الإحراج.

بعد صراعٍ داخلي طويل، استدارت رهف وسارت نحو الداخل.

استقبلها جواد، وضع يده خلف ظهرها دون أن يلامسها، محافظًا على مسافة لائقة، وأشار بيده الأخرى نحو مقعدٍ فارغ بين الفتيات.

ما إن جلست، حتى رأت امرأة فاتنة تجلس بجانب سهيل.

ميسم الشقير، صديقة طفولته.

حين كانت مرتبطة بسهيل، كانت ميسم تكنّ لها عداءً واضحًا.

والآن كانت نظرتها أكثر عدائية، وكأنها لا تحاول حتى إخفاء اشمئزازها منها: "حقًا... يا جواد؟ هل صار بإمكان أي قمامة أن تكون وصيفة عروس؟"

بمجرد أن قالتها، عمّ الذهول المكان، حتى جواد نفسه صُدم!

لم يرَ أحد يتحدث بهذه القسوة في لقاء أصدقاء كهذا.

توجهت كل الأنظار إلى ميسم.

عرفت رهف أنها المقصودة، فانقبض قلبها، وشعرت بالحرج، فرفعت نظرها نحو سهيل.

كان مطأطئ الرأس، كأن الأمر لا يعنيه، يحدق في هاتفه.

بدت ملامحه الحادة الوسيمة باردة وقاسية، وتحت الضوء الأبيض، انعكست ظلال خفيفة على خصلات شعره القصيرة، تحيط به هالة من البرود والنفور.

قالت فتاة بانزعاج: "عمن تتحدثين؟"

أجابت ميسم بتعالٍ: "رهف تعرف عمن أتحدث جيدًا."

عادت الأنظار لتتجه إلى رهف.

كان جمال رهف من النوع الهادئ غير المتكلف، كزهرة نادرة في عمق وادٍ، شعرها الأسود الناعم مربوط خلف رأسها، ملامحها نقية، ورغم كونها محامية في مجال العمل الخيري، إلا أنها تبدو لطيفة وبريئة، وتعطي انطباعًا بالهدوء والبعد عن الصراعات.

لكن من يعرفها، يعلم أن شخصيتها تختلف تمامًا عن مظهرها.

كان الجميع فضوليًا، يرغبون في معرفة نوع الخلاف بينهما الذي جعل أول كلمة تقولها ميسم لرهف هي أن تشتمها بأنها قمامة.

ومن المفترض أن تشعر رهف بالغضب بسبب أنها شتمتها بهذه الطريقة، وأن ترد على الهجوم.

لكنها لم تفعل، لأنها تعلم أن ميسم تتحدث نيابة عن سهيل.

ومن هذه الزاوية لم تكن مخطئة.

فمقارنةً بسهيل... هي حقًا قمامة.

قال جواد بإحراج: "إذًا أنتن تعرفن بعض من قبل... رهف أعز صديقة لزوجتي، أظهري لها بعض الاحترام قليلًا من أجلي، إن كان بينكما خلاف، فلتنهياه الليلة، ثلاثة كؤوس وتنسيان كل شيء، تتصافحان وتتصالحان، ما رأيكما؟"

قالت ميسم باستخفاف: "لا خلاف بيني وبينها، أنا لا أعرف هذا النوع اللعوب من النساء أصلًا، إن كان هناك حساب، فهو بينها هي وسهيل، اسأله."

نوع لعوب من النساء؟

أصبحت العلاقة الآن أكثر تعقيدًا، وكان جواد يشعر بالإحراج لدرجة أن وجهه تجمد، فابتسم بتكلف وسأل: "سهيل... هل تعرف رهف؟"

في الحقيقة، كان يريد أن يسأل: هل لعبت رهف بمشاعرك من قبل؟

وضعت رهف يديها تحت الطاولة، وشدت قبضتيها بقوة. خلال تلك الثواني التي انتظرت فيها رد سهيل، كانت متوترةً أكثر من وقت امتحان القبول الجامعي.

كأن الهواء أصبح أثقل، وأحسَّت بضغط غير مرئي يخنقها.

وما إن ذُكر اسم سهيل حتى انتقل إليه هذا المأزق، وحتى لو حاول التهرب، فلن يستطيع.

وضع هاتفه ببطء، ورفع عينيه نحوها.

كانت عيناه السوداوان كصقيع الشتاء، باردة وحادة، تحمل جفاءً غامضًا.

"لا أعرفها." قال بصوتٍ منخفض، خالٍ من أي لمسة من الدفء.

كانت كلماته كضربة قاسية على قلبها، ارتجف جسدها، وغمرها ألمٌ عميق، تلاقت نظراتهما، فامتلأت عيناها بالدموع، وكادت تبكي، لكنها كبحت نفسها، وخفضت رأسها سريعًا.

لم تعد تحتمل... أرادت المغادرة.

ساد الصمت، فالجميع بالغون، ومن خلال تعابير الوجوه والمشاعر، يمكن للمرء أن يستشف بعض الأمور.

بادر جواد لكسر الأجواء: "جمعناكم اليوم لأنكم ستكونون وصيفات ووصيفي زفافنا، نريد أن تتعرفوا على بعضكم، قبل العشاء، ما رأيكم بلعبة ليكون التعارف أسرع؟"

عندما يجتمع الشباب معًا، لا يوجد لعبة أفضل للتعرف على بعضهم بسرعة، ولإدخال الجميع في الأجواء من لعبة حقيقة أم جرأة.

قال جواد: "سأبدأ..." وأخذ زجاجة الخمر، ووضعها في منتصف الطاولة الدائرية، وأدارها بقوة.

باستثناء رهف، كانت معظم الفتيات يتمنين أن تشير إلى سهيل.

ومع توقف الزجاجة تدريجيًّا، تعالت الأصوات بحماسة: "إنها تشير إلى سهيل! حقيقة أم جرأة؟"

أجاب بهدوء، غير راغبٍ في كشف أي مشاعر أمام الآخرين: "جرأة."

أخرج جواد ورقة، وقرأها بدهشة: "قبّل إحدى الحاضرات لمدة دقيقتين... عبر منديل."

تجهمت ملامح سهيل قليلًا.

أما رهف، فشدّت قبضتها فوق فخذها، ازداد ضغط أصابعها، وشعرت بمرارة حادة في صدرها.

شعرت أنها غبيَّة... لماذا بقيت هنا لتعذّب نفسها؟ بلغت رغبتها في الهرب ذروتها.

ابتسمت ميسم بثقة، وأمسكت منديلًا وقالت: "ليس لديكن أي فرصة... سيختارني سهيل بالتأكيد."

وضعت المنديل على شفتيها، ثم مالت بجسدها نحوه...

펼치기
다음 화 보기
다운로드

최신 챕터

더보기
댓글 없음
54 챕터
ปฐมบท
“ขุดหลุมให้ลึกๆ กว่านี้!” เสียงแหลมแต่ทว่าทรงอำนาจสั่งกับชายฉกรรจ์ร่างกำยำสี่ถึงห้าคน เหล่าบรรดาชายฉกรรจ์เหล่านั้น กำลังใช้จอบขุดดินให้เป็นหลุมลึกท่ามกลางความมืดมิด เมื่อแน่ใจว่าขุดหลุมจนลึกมากพอ ร่างกำยำของชายฉกรรจ์ทั้งหมดจึงนำโลงศพโลงหนึ่ง ซึ่งต่อจากโลงไม้เล็กๆ เตรียมฝังไว้ในหลุม ที่พวกตนช่วยกันขุด กึก! กึก! เสียงสั่นสะเทือนที่ดังขึ้นเป็นระยะในโลงไม้ขนาดเล็กนั่น ทำให้ชายฉกรรจ์เหล่านั้นต้องโยนโลงไม้ลงด้วยความตกใจ สตรีในชุดคลุมสีดำปกปิดใบหน้าท่ามกลางความมืดตวาดใส่พวกมันเหล่านั้นอย่างไม่พอใจ “ตกใจอันใดกัน! รีบฝังร่างมันเดี๋ยวนี้!” เสียงนั้นออกคำสั่งอีกครั้ง ชายฉกรรจ์เหล่านั้นหันมามองหน้ากันอย่างหวาดกลัว แต่ทว่าเสียงในโลงไม้นั้นกลับดังเป็นระยะ กึก! กึก! กึก! กึก! เสียงที่ถูกเคาะมาจากด้านในโลงไม้ท่ามกลางความมืดมิดในป่าช้าอันเงียบเหงาแห่งนี้ พร้อมกับบรรยากาศรายรอบที่แสนวังเวง และสายฝนที่เทกระหน่ำลงมาสร้างความหวาดกลัวยิ่งนัก ซ่า! เสียงฝนเทลงมาห่าใหญ่ ดินที่เคยแข็งบัดนี้กลับชุ่มชื้นไปด้วยหยาดน้ำฝนจนกลายเป็นข
last update최신 업데이트 : 2025-08-16
더 보기
จางอวิ๋นซีคนใหม่
“ท่านย่าเข้าข้างนางหรือเจ้าคะ!” เป็นจางเซียวหรูที่โวยวายออกมาเสียงดัง สายตาของนางที่แสดงออกมานั้นบ่งบอกถึงความน้อยเนื้อต่ำใจยิ่งนัก ไท่ฮูหยินมิได้ตอบคำถามของผู้เป็นหลานสาวอีกคน แต่ทว่าสายตาของนางกลับจดจ้องที่หลี่ฮูหยินและจางเซียวหรูแทน จางเซียวหรูหยิบผ้าไหมพระราชทานจากหยางเต๋อเฟยขึ้นมาชูต่อหน้าทุกคน “ผ้าไหมนี้เป็นของพระราชทานที่พระสนมเอกทรงประทานให้กับลูก ท่านย่าก็ทราบดีความสัมพันธ์ระหว่างหลานกับองค์ชายใหญ่...” “เจ้าเลิกฝันลมๆ แล้งๆ เรื่ององค์ชายใหญ่ได้เลย พวกเจ้าแม่ลูกคิดการอันใดอยู่คิดว่าข้าไม่รู้รึ?” คิ้วของไท่ฮูหยินขมวดเข้าหากันขณะที่จ้องสองแม่ลูกคู่นั้น “ซีเอ๋อร์! เจ้าขโมยของของพี่สาวเจ้า ของสิ่งนี้เป็นสิ่งที่หยางเต๋อเฟยพระราชทานให้กับนาง หากเจ้าไม่โขกศีรษะขออภัยต่อนาง ข้าจะสั่งโบยเจ้า!” จางเยี่ยนไม่ได้สนใจความสัมพันธ์ของภรรยาเอกกับฮองเฮา หรือความสัมพันธ์ในฐานะบิดากับบุตรแต่อย่างใด เขารักและชื่นชมหลี่ฮูหยิน ภรรยาผู้เป็นรักเดียวและเป็นสตรีที่เขารักมาตลอด หาใช่ภรรยาเอกที่ถูกบังคับให้ตบแต่งด้วยไม่ จางฮูหยินขอร้องวิงวอนต่อสามีทั้งน้ำตา “นายท่าน นางก็เป็นบุตรีของท่านคนนึงเช่นกั
last update최신 업데이트 : 2025-08-16
더 보기
ผู้มีวาสนาเท่านั้นที่คู่ควร
‘นับจากนี้ไป ฉันจะเป็นจางอวิ๋นซีคนใหม่ที่ไฉไลกว่าเดิมแน่นอน’ เซียวเหม่ยฉียิ้มขณะคิดในใจ หรูหรงกล่าวกับไท่ฮูหยินด้วยสีหน้าระคนตกใจกลัว “ไท่ฮูหยิน ฮูหยินเอกเจ้าคะ คุณหนูจำไม่ได้แม้กระทั่งข้าน้อยเลยเจ้าค่ะ” หรูหรงกล่าวสีหน้าของนางรู้สึกหวาดกลัวระคนเสียใจ นางกลัวว่าคุณหนูของนางอาจจะได้รับผลกระทบจากพิษไข้จนเสียสติไปเลยก็ได้ “จริงหรือซีเอ๋อร์ แม่จะให้ท่านหมอมาตรวจอาการเจ้าดีหรือไม่?” จางฮูหยินถามอย่างร้อนใจ จางอวิ๋นซีจึงปัดมือกล่าวตอบ “ไม่ๆ ไม่ต้องเจ้าค่ะท่านแม่ คือ...คือข้าสบายดี ไม่ได้เป็นอะไร” เนื่องจากเธอเคยดูหนังจีนกำลังภายในและหนังแนวย้อนยุคมาเยอะยามว่างจากการเข้าเวรที่โรงพยาบาล เธอจึงพอจำบุคลิกของตัวละครหญิงที่ทะลุมิติมาได้บ้างว่าควรต้องทำอย่างไร แต่เธอเองก็ไม่คาดคิดเช่นกันว่าเหตุการณ์เช่นนี้จะมาเกิดขึ้นกับเธอ “หลานแน่ใจนะซีเอ๋อร์ ย่าไม่สบายใจเลยนับตั้งแต่หลานหายตัวไป” ไท่ฮูหยินกล่าวกับนางด้วยสีหน้ากังวล จางอวิ๋นซีเม้มปากเข้าหากันเล็กน้อยก่อนจะสวมบทบาทเป็นจางอวิ๋นซีคนใหม่ จางอวิ๋นซีจับมือของไท่ฮูหยินกับฮูหยิน
last update최신 업데이트 : 2025-08-16
더 보기
เรื่องวุ่นวายในตลาด
จางอวิ๋นซีเดินเที่ยวตลาดในเมืองหลวงแคว้นหานอย่างสบายใจ หลังจากที่ได้สั่งสอนจางเซียวหรูกับคนที่เคยทำร้ายเจ้าของร่างนี้ในอดีต “เมืองหลวงใหญ่ขนาดนี้ มีแค่ตลาดของชาวเมืองแค่นั้นหรือ” จางอวิ๋นซีถาม ตามประวัติศาสตร์จีนโบราณนั้นแต่ละแคว้นเริ่มมีการติดต่อกับชาติตะวันตก และวิทยาการการแพทย์แบบตะวันตกน่าจะเริ่มเข้ามาอย่างแพร่หลายบ้างแล้ว “อยู่นอกตลาดนี้ออกไป เป็นท่าเรือและตลาดสินค้าใหญ่จากพ่อค้าชาวตะวันตกและพ่อค้าชาวต่างชาติเจ้าค่ะคุณหนู ฝ่าบาททรงมีนโยบายการค้าแบบเสรีกับต่างชาติไม่กี่ปีที่ผ่านมาเจ้าค่ะ” หรูหรงอธิบาย จางอวิ๋นซีครุ่นคิดสักครู่หนึ่งแล้วถาม “แสดงว่าการแพทย์ของพวกฝรั่งก็เริ่มเข้ามาแล้วน่ะสิ” หรูหรงยิ้ม “เจ้าค่ะ แต่ว่าก็ไม่ค่อยได้รับการยอมรับแบบแพร่หลายมากนัก” “ทำไมล่ะ” จางอวิ๋นซีถามด้วยความสงสัย “เนื่องจากพวกเราคุ้นเคยกับการรักษาแบบปัจจุบันมากกว่าเจ้าค่ะ อีกทั้งพวกฝรั่งเหล่านี้มียามากมายที่พวกเราไม่คุ้นเคยกัน” หรูหรง กล่าวเท่าที่นางรู้เพียงเท่านั้น “แบบนี้ถ้าเจ็บป่วยขึ้นมา ก็รักษาด้วยสมุนไพรประคับประคองตามอาการเท่านั้นน่ะสิ แย่จัง” จางอวิ๋นซีบ่นอย่างแสนเสียดาย วิทยาการแบบตะว
last update최신 업데이트 : 2025-08-16
더 보기
การกลับมาของหานไท่หยาง
หรูหรงหาซื้อขมิ้นชันมาจากตลาดสมุนไพรในเมืองได้เป็นจำนวนมาก แม้นางจะสงสัยว่าคุณหนูของตนเองต้องการนำขมิ้นชันมาทำสิ่งใด แต่ก็มิกล้าเอ่ยถามออกไปด้วยเกรงว่าจะไม่ใช่เรื่องของตนที่ควรรู้ จางอวิ๋นซีรับห่อขมิ้นชันที่ยังเป็นแท่งมิได้หั่นออกเป็นแว่นหรือบดเป็นผงจากหรูหรง แม้ว่านางจะเป็นหมอสาวที่ใช้วิทยาการตะวันตกมาช่วยรักษาคน แต่เรื่องสมุนไพรนั้นเธอก็รู้มากอยู่มิใช่น้อย ทั้งสรรพคุณข้อดีและข้อเสียของสมุนไพรแต่ละชนิด นางล้วนศึกษามาอย่างละเอียดยิบจนจำได้ขึ้นใจ สาเหตุที่นางให้หรูหรงหาซื้อขมิ้นชันมานี้ เพราะว่าขมิ้นชันมีสรรพคุณช่วยบำรุงและรักษาเชื้อดื้อยาของผู้ที่เป็นวัณโรคปอดและวัณโรคร้ายแรงชนิดต่างๆ แต่ทว่าการใช้สมุนไพรในการแพทย์สมัยใหม่นั้นเป็นเพียงการบรรเทาอาการเท่านั้น หากจางฮูหยินได้รับการรักษาที่ถูกต้อง โอกาสหายจากวัณโรคปอดนั้นย่อมมีมากนัก “เจ้ารู้หรือไม่ว่าขมิ้นชันนี้ของดีนัก” จางอวิ๋นซีวางขมิ้นชันตรงหน้าหรูหรงพลางยิ้มกว้าง หรูหรงขมวดคิ้วด้วยความสงสัย “อย่างไรหรือเจ้าคะ” จางอวิ๋นซีเลี่ยงที่จะพูดถึงยุคปัจจุบันของนาง หญิงสาวกล่าวเพียงแค
last update최신 업데이트 : 2025-08-16
더 보기
กรรมตามสนอง
จางฮูหยินช่วยจางอวิ๋นซีแต่งตัวให้งดงามที่สุด เพื่อร่วมงานฉลองวันพระราชสมภพของหานไทเฮาในค่ำคืนนี้ ชุดพระราชทานที่ไทเฮาทรงพระราชทานมาให้นั้น เนื้อผ้าถูกตัดเย็บอย่างดีจากช่างฝีมือเลื่องชื่อของอินเดีย เป็นผ้าไหมที่เนื้อดีและนิ่มที่สุดที่เคยได้รับพระราชทานมา อีกทั้งปิ่นหยกสลักลวดลายบุปผางดงามวิจิตรยิ่งนัก ทรงผมของจางอวิ๋นซีถูกรวบครึ่งศีรษะ เรือนผมส่วนบนนั้นถูกรวบขึ้นเป็นมวยสูงประดับด้วยหวีเสียบผมรูปดอกบัวสีชมพู ส่วนเรือนผมส่วนล่างนั้นถูกปล่อยยาวสยายลงมาระกับชุดฮั่นฝูสีชมพูพระราชทาน แค่เพียงเท่านั้นกลับทำให้จางอวิ๋นซีงดงามอย่างยิ่ง งดงามดั่งจะหาสตรีใดเทียบ แม้แต่หรูหรงก็ยังอดชมเจ้านายของตนเองไม่ได้ “คุณหนูงดงามยิ่งนักเจ้าค่ะ ยิ่งสวมชุดพระราชทานจากไทเฮาด้วยแล้ว คุณหนูยิ่งงดงามนัก” หรูหรงกล่าวชมขณะกำลังแต้มชาดให้กับอีกฝ่าย จางฮูหยินคลี่ยิ้มหวานอย่างพึงพอใจ “ไปร่วมงานคราวนี้ เจ้าต้องทำตนให้เรียบร้อยอย่าได้ทำตนเยี่ยงที่พวกชาวบ้านเขาลือกันล่ะลูก ไม่เช่นนั้นพ่อของเจ้าอาจทำโทษเจ้าได้” จางฮูหยินลูบหัวบุตรสาวด้วยความเอ็นดู จางอวิ๋นซียิ้มรับคำของมารดา หญิงสาวกุมมือ
last update최신 업데이트 : 2025-08-16
더 보기
ตอนที่ 7 สมรสพระราชทาน
“หม่อมฉันขอถ่านหินหนึ่งก้อนและค้อนกับตะแกรงร่อนเพคะ” หานฮ่องเต้ทรงรับสั่งให้ทหารผู้หนึ่งไปจัดเตรียมสิ่งที่จางอวิ๋นซีต้องการมาให้ครบ ทั้งถ่านหินแบบก้อนและค้อนที่นางต้องการถูกนำมาวางบนโต๊ะตรงหน้าแล้ว หญิงสาวหยิบก้อนถ่านหินขึ้นมาตรวจสอบดูสักครู่หนึ่ง ก่อนจะลงมือใช้ค้อนทุบจนแหลกละเอียดกลายเป็นฝุ่นผงแล้วนำไปร่อนใส่ตะแกรงอีกรอบหนึ่ง เป็นที่น่าสนใจของบรรดาแขกเหรื่อและเชื้อพระวงศ์ทั้งหลายนัก จางอวิ๋นซีจัดการทุบก้อนถ่านหินเหล่านั้นให้กลายเป็นผงละเอียด “ถ่านหินที่ถูกบดเป็นผงนี้ จะช่วยพิสูจน์ความยุติธรรมของหม่อมฉันได้ ตามตำราโบราณแล้วนั้น การตรวจสอบลายนิ้วมือมักใช้ฝุ่นผงจากถ่านหินเพื่อหารอยนิ้วมือแฝง ถูกต้องหรือไม่เจ้ากรมอาญา” จางอวิ๋นซีหันหน้าไปถามเสนาบดีแห่งกรมอาญา เสนาบดีแห่งกรมอาญาตอบหานฮ่องเต้ “พะยะค่ะฝ่าบาท กรมอาญาใช้วิธีการนี้ เพื่อตรวจหารอยนิ้วมือแฝงตามเนื้อตัวและสิ่งของต่างๆ พะยะค่ะ” จางอวิ๋นซีลอบยิ้มชอบใจกับคำตอบของเจ้ากรมอาญานัก “หากพี่สาวหม่อมฉันเชื่อว่าตนเองบริสุทธิ์ ก็ขอให้นางก้าวออกมาเพื่อพิสูจน์ความจริงด้วยเถิด หากนางไม
last update최신 업데이트 : 2025-08-16
더 보기
ตอนที่ 8 บุรุษผู้อบอุ่น
หลังจากงานฉลองวันพระราชสมภพของหานไทเฮาผ่านไป ฤกษ์การอภิเษกระหว่างหานไท่หยางกับจางอวิ๋นซีก็ถูกส่งมาที่จวนสกุลจางภายในไม่กี่วัน ในฤกษ์นั้นระบุว่าเป็นเดือนหน้าซึ่งเป็นฤกษ์มงคลสมรส ซึ่งการเตรียมสินสอดและทองหมั้นต่างๆ นั้น ทางหานไท่หยางได้รับปากกับไทเฮาและฮองเฮาแล้วว่าจะเป็นผู้ดำเนินการจัดหาเองทั้งหมด แม้ว่าจางเยี่ยนจะไม่พอใจที่บุตรสาวคนรองได้อภิเษกกับหานไท่หยางก่อนผู้เป็นพี่สาวอย่างจางเซียวหรู แต่ก็ต้องยอมรับนักว่าอีกฝ่ายมิใช่บุรุษที่สตรีจะเข้าหาได้โดยง่าย หานไท่หยางเป็นนักรบที่เชี่ยวชาญการศึก ความคิดยากจะหยั่งรู้ หากเป็นจางเซียวหรูเขาคงต้องค้านหัวชนฝาเป็นแน่ ใครจะได้เป็นรัชทายาทหรือพระชายารัชทายาทก็ไม่อาจทราบได้ หานอี้นั้นเป็นโอรสองค์โตที่ประสูติจากหยางเต๋อเฟย มีความรู้ความสามารถ ตระกูลนั้นเป็นถึงราชบัณฑิตที่มีชื่อเสียง ความรู้เกี่ยวกับการเมืองการปกครองนั้นมีมากมายนัก หากจางเซียวหรูได้แต่งงานกับหานอี้ ในวันข้างหน้าอาจกลายเป็นพระชายารัชทายาทแทนก็ได้ หลี่ฮูหยินปรึกษากับสามี “ท่านพี่ ตำแหน่งรัชทายาทไม่อาจเดาได้ อย่างไรหานไท่หยางก็เป็นโอรสที่ถือกำเนิดจากฮองเฮา สิทธิ์ในราชบัลลังก์นั้นย่อมม
last update최신 업데이트 : 2025-08-16
더 보기
ตอนที่ 9 อภิเษกสมรส
หานไท่หยางวางร่างของจางอวิ๋นซีอย่างแผ่วเบา ราวกับรักหยกถนอมบุปผายิ่งนัก หญิงสาวนั่งตัวแข็งทื่อภายในใจรู้สึกขัดเขินอย่างหนัก นางทำตัวไม่ถูกนักเมื่อบุรุษที่นางไม่อยากแต่งงานด้วยทำดีกับนางถึงเพียงนี้ หรือนี่จะเป็นตัวตนที่แท้จริง ภายใต้หน้ากากที่เย็นชา “ขอบพระทัยท่านอ๋องเพคะ” นางก้มศีรษะพลางกล่าวขอบคุณ หานไท่หยางตีหน้าขรึม กล่าวด้วยน้ำเสียงดุ “เจ้าเป็นว่าที่พระชายาเอกของข้า ข้าไม่อยากให้มีข่าวเสื่อมเสียก่อนเจ้าจะแต่งเข้าตำหนัก” หมดกัน..! คำชื่นชมเมื่อสักครู่นางขอถอนคืนได้หรือไม่?! “เพคะ หม่อมฉันย่อมรู้ดีว่าท่านอ๋องไม่เต็มใจช่วยหม่อมฉันหรอก” นางกล่าวด้วยน้ำเสียงแกมประชดประชัน “ขอบพระทัยท่านอ๋องนักเพคะ ที่พาซีเอ๋อร์มาส่งถึงเรือน” จางฮูหยิน ย่อกายคำนับอย่างนอบน้อม หานไท่หยางก้มศีรษะรับด้วยใบหน้าเคร่งขรึม “ที่ข้ามาวันนี้ก็เพื่อจะมาคุยเรื่องสินสอดทองหมั้น แต่เห็นทีวันนี้คงไม่สะดวกเสียแล้ว เชิญฮูหยินใหญ่กับไท่ฮูหยินตามสบายเถิด” หานไท่หยางกล่าวแล้วเดินออกจากเรือนของหญิงสาวว่าที่พระชายา โดยมีหรูหรงกับพ่อบ้านมู่เดินออกไปส่งหน้าจวน จางฮูหยินกับไท่ฮูหยินน้อมส่งหานไท่หยาง หลังจากนั้นจึงเข้ามาด
last update최신 업데이트 : 2025-08-16
더 보기
ตอนที่ 10 เข้าหอ
ขบวนรถม้าของหานอ๋องไท่หยางและจางอวิ๋นซีขับเคลื่อนมาหยุดที่หน้าวังของหานไท่หยาง ตลอดเส้นทางที่ทั้งสองนั่งรถม้าคันเดียวกันมาถูกปกคลุมด้วยความเงียบ ทั้งสองฝ่ายต่างก็ตื่นเต้นสำหรับการอภิเษกสมรสที่เพิ่งผ่านพ้นไป และในยามราตรีนี้คือฤกษ์แห่งการเข้าหอที่ทางราชครูของวังหลวงได้คำนวณฤกษ์ยามเอาไว้แล้ว หานไท่หยางลอบมองว่าที่พระชายาของตนเองเพียงนิดเดียว แม้ใบหน้าของนางจะถูกปกคลุมด้วยผ้าคลุมสีแดง แต่ความงดงามกลับเปล่งประกายชัดเจนยิ่งนัก เขานั้นรู้สึกว่านางงดงามอย่างที่ไม่เคยเห็นมาก่อน ทั้งๆ ที่แต่ก่อนเขาแทบไม่เคยสนใจนางด้วยซ้ำ แต่นับจากวันนั้นที่เจอกันในตลาด นางกลับมีอิทธิพลในหัวใจของเขายิ่งนัก รถม้าของทั้งสองเคลื่อนมาหยุดที่วังของหานไท่หยางอย่างรวดเร็ว อ๋องหนุ่มเดินลงจากรถม้า โดยมีหลินกงกงคอยประคองลงจากรถม้า ก่อนจะหันมาหาจางอวิ๋นซีที่เดินออกมาพร้อมกับชุดแต่งงานที่ยาวรุ่มร่ามจนนางเกือบสะดุดล้มตกจากรถม้า “ว้าย!” จางอวิ๋นซีเกือบสะดุดอาภรณ์ของตนเองตกรถม้า หานไท่หยางรีบประคองนางด้วยความเป็นห่วงอย่างลืมตัว หลินกงกงและนางกำนัลต่างก้มหน้าซุกซ่อนรอยยิ้มของตนเองกับกิริยาข
last update최신 업데이트 : 2025-08-16
더 보기
좋은 소설을 무료로 찾아 읽어보세요
GoodNovel 앱에서 수많은 인기 소설을 무료로 즐기세요! 마음에 드는 작품을 다운로드하고, 언제 어디서나 편하게 읽을 수 있습니다
앱에서 작품을 무료로 읽어보세요
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status