Novel & Cerita ลูกครึ่ง

มิน่าล่ะ เขาหน้าคม ผิวขาว หุ่นล่ำ ตัวสูง อาจจะเป็นลูกครึ่งฝรั่งลูกครึ่งไทย ภายในใจบุญแก้วพลันรู้สึกชื่นชมความแม่นของแม่หมอไม่น้อย “ครึ่งอะไรคะ” “ครึ่งเหนือครึ่งกลาง” “หมายถึงประเทศในทวีปที่อยู่ทางโซนเหนือกับโซนกลางของโลกเหรอคะ?”

สุดหล่อ ชื่อไร ครางชื่อเราหน่อย พอกดซื้อของไม่ได้ บรรดาคนดูทั้งหลายก็หันมาเต๊าะหนุ่มแทน “ทุกคนใจเย็น ๆ น้า พอดีน้องเป็นลูกครึ่ง อ่านไทยไม่ค่อยคล่องน่ะค่ะ เลยอาจจะไม่ได้ตอบครบทุกคน”

เซทท์มองเด็กชายที่นอนหลับอยู่เขามองหน้าลูกชายของแอลลี่ ยังไงเจ้าเด็กคนนี้ต้องเป็นลูกครึ่งแน่ น่าจะลูกครึ่งเอเชียไม่จีนก็เกาหลี “พ่อเขาเป็นลูกครึ่งเหรอครับ” “ทำไมพี่หมอถามแบบนั้นคะ?” เธอไม่รู้อะไรเกี่ยวกับตัวเขาเลย หลายครั้งที่คนอื่นทักว่าลูกชายของเธอเป็นลูกครึ่งอะ ไร

“โซเฟีย.. ชื่อฝรั่งมาก ลูกครึ่งเหรอครับ” “ค่ะ หนูครึ่งเนิร์ดครึ่งติ๋มค่ะ” “ฮ่า ๆ ๆ น่าเอ็นดูจังครับน้อง มา ๆ ๆ พวกพี่ไม่พูดมากแล้ว เดี๋ยวน้องจะร้องไห้ซะก่อน เอาสมุดมาครับ”

เขาเสนอคำพูดใหม่ “โอเคค่ะ ค่อยฟังดีขึ้นมาหน่อย” “เป็นลูกครึ่งแต่รู้สึกกับภาษาไทยดีนักนะ” “ในครึ่งลูกนี้ ก็มีไทยตั้งครึ่งหนึ่งเลยนะคะ ทำไมจะไม่รู้สึก”

แก้มตุ่ยอ้าแขนรับตัวเด็กหญิงตัวจ้ำม่ำ หน้าจิ้มลิ้ม ผมทอง ตาสีเทา ลูกครึ่งฝรั่ง “ชื่อหยองหยองครับ น้องไม่ขี้ร้อง” ฟรินน์อธิบาย ด้านเขาอุ้มแฮมแฮมให้นั่งบนตัก รายนี้ไม่ได้เลย มันหวงตัว คนนอกอุ้มไม่ได้ มันร้อง ถ้าไม่รู้จักมันจะไม่ให้แตะตัว ชนชั้นสูง ราวกับเชื้อพระวง� �์

เธอเห็นนารินทร์ตอนนี้นอนราบไปกับโต๊ะแทนเธอระหว่างที่ฟังเรื่องราวแสนเศร้า “แล้วเบอาเป็นลูกครึ่งประเทศอะไรเหรอ” “เราเป็นลูกครึ่งโปรตุเกสน่ะ” “จริงสิ ดีจัง ดูสิเบอาสวยมากเลย ตอนนี้ในโรงเรียนใคร ๆ ก็ต่างพากันพูดถึง”

เขาอายุราวๆ สิบห้าหรือสิบหกปี ดูเหมือนจะเป็นลูกครึ่ง เพราะดวงตาของเขามีสี เขียวมอส ส่วนผมเป็นสี ดำสนิท ในเวลานี้ แชมเปญก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย เม้มริมฝีปากเบาๆ ตาสีเขียว...ผมสีดำ จริงอยู่ที่เธอรู้ว่าตัวเองเป็นลูกครึ่ง แต่...ตัวตนที่แท้จริงของเธอ เมื่อไหร่ถึงจะได้ร ู้?

มาวินพึมพำกับตัวเองทั้งที่เขาเป็นคนลูกครึ่ง อ้อ ใช่สิเขาลืมไปว่าเขาเป็นลูกครึ่งอุดรฯ-หนองคาย แค่เขาไปอยู่กรุงเทพฯตั้งแต่เด็กแค่นั้นเอง

“หายากนะ” “ยากตรงไหน กระเจี้ยวห้าสิบหกรึไง” “เปล่า ห้าแปดอ่ะ” “กรี๊ด! ต่างชาติหรอย่ะ” “ลูกครึ่ง…”