Novelas y relatos de วิศวะเถื่อนหวงรัก

“เข้าใจผิดมาตลอด นึกว่ากั้งวิศวะเป็นแฟนกับพี่วินหรือพี่ลม ที่ไหนได้โสด สาวห้าวแห่งวิศวะยังไม่มีเจ้าของ แบบนี้ทุกคนก็ยังมีสิทธิ์นะสิ” “เชี่ยเอ๊ย” กั้งพึมพำออกมาเบา ๆ แล้วเงยหน้าขึ้นมองกวินกับลมที่นั่งอยู่ตรงข้าม “พวกมันเอาอะไรคิดวะเนี่ย เป็นแฟนมึงสองคนเนี่ยนะ ให ้กูตายยังดีกว่า”

"มึงไม่ต้องมาตีเนียนเลย ถ้ามึงไม่ให้รุ่นน้องจะมีไอดีกูมาจากไหน" "ก็มึงเป็นพ่อหนุ่มเนื้อหอมนี่สาวๆ อาจจะหมายปองมึงอยู่ก็ได้" "มึงก็รู้ว่ากูไม่ชอบเด็กวิศวะ" "ไม่ชอบมึงก็ไม่ต้องไปคุยสิวะ"

เจิ้งอี้เซวียนกัดฟันกรอด ยันกายลุกขึ้นยืน “ข้าอาจจะอ่อนแอในสายตาเจ้า ข้าอาจจะสู้รบไม่เป็น แต่ข้าคือวิศวกรอันดับหนึ่งแห่งต้าเจิ้ง และวิหารนี้มันก็สร้างด้วยหลักการทางคณิตศาสตร์” เขาหยิบอุปกรณ์ทรงกลมขนาดเล็กออกมาจากอกเสื้อ มันคือตัวกำเนิดคลื่นรบกวนที่เขาสร้างเล่นๆ ยามว่าง

BAD ENGINEER วิศวะ (เลว) หวงรัก เขาเข้าหาเธอเพื่อต้องการ"สิ่งนั้น" และเมื่อเขาได้มัน...ทุกอย่างก็เปลี่ยนไป THAM (ธาม) วิศวกรรมโยธาปีสี่ มหาวิทยาลัยเอช

งกับผู้หญิงตรงหน้าหรือกับผู้หญิงหลายๆ คนที่เขาควง สาวๆ หลายๆ คนต่างรู้จักเขาเพราะเขาคือ ราเชนทร์ รัชชนันท์ วราเจริญภิวัฒน์ คณะวิศวะเครื่องกล ปี3 หนุ่มหล่ออันดับ 2 ของมหาลัยเอกชนชื่อดัง ฉายาหนุ่มเพลย์บอยวิศวะ สาวๆ หลาย คนต่างหมายปองเขาไม่เว้นแม้แต่ผู้ห� �ิงที่ชื่อมายคนนี้ที่เขาดันไปเจอในร้านเหล้าแล้วดีลมาเพราะเรื่องบนเตียงแค่นั้นเอง

EP 4 - ฉันอยากคุยกับเพื่อนเธอตามลำพัง @คณะวิศวกรรมศาสตร์ “นี่เราตามหากันมาจนทั่วตึกวิศวะแล้วนะ” ไอโกะหยุดเดินอย่างเหนื่อยล้าด้วยท่าทางอิดออด ในใจพลันคิด ถ้าไม่เจอก็คงเป็นเรื่องดีที่เธอจะได้ไม่ต้องขอให้อีกคนช่วย

นี่อาจเป็นเหตุผลหนึ่งที่ทำให้เธอไปไหนไม่ได้ จมอยู่กับอดีต ก้าวไปข้างหน้าก็ไม่ได้ ถอยหลังก็ไม่ได้อยู่ดี “พวกแก เห็นเด็กฝึกงานใหม่ยัง หล่อมาก” “แผนกไหน” “อยู่กับพี่อาร์มค่า วิศวะเครื่องกลมั้ง อีกคนอยู่วิศวะคอม” “ขอแอบไปดู”

“ไม่มีทาง ระบบของวิศวะทุกชิ้นมีความเสถียรสูง คุณต่างหากที่ชอบทำอะไรเกินจำเป็น จนระบบมันรับไม่ไหว” “เกินจำเป็นอะไร มันคือศิลปะ คือความสร้างสรรค์ คุณต่างหากที่เอาแต่ตัวเลขจนโลกไม่หมุนตามคุณแล้ว คุณมันตาแก่หัวโบราณ”

คณะบริหาร "เดินผ่านทุกวัน ไม่เคยเห็นว่าเขาจะสนใจเลย พรุ่งนี้กูไม่ไปแล้วนะ เบื่ออีตานั่น แซวอยู่ได้" คาเทียร์บ่นพึมพำ เธอไม่ชอบผู้ชายเรียนวิศวะเลย ถึงพ่อเธอจะเป็นศิษย์เก่ามาก่อนก็เถอะ ผู้ชายท่าทางเถื่อน ๆ พวกนั้น ไม่พ้นนิสัยก็คงเถื่อนไม่ต่างกัน

วายุเมื่อจับใจความได้ก็รีบกระโดดมานั่งโซฟาตัวเดียวกับคิรินทันที เมื่อได้ฟังที่คิรินเล่า วายุก็ต้องขยี้ผมอย่างคิดหนัก "ไอ่คิริน แค่มึงบอกว่ามึงหวงน้องมันมันยากรึไงว่ะ" "กูไม่ได้หวง แค่รู้สึกหมั่นไส้แค่นั้น"วายุได้มองคิรินอย่างอ่อนใจและหันไปกินเหล้าต่อยังจะดีเสียกว่า 📌� ��📌ไม่ได้หวงนะคะแค่หมั่นไส้อย่าเข้าใจผิด