Romans & histoires วิศวะมาเฟียเถื่อนคลั่งรัก

ยิ่งรู้มาว่าเขาเป็นลูกคนมีอิทธิพล เป็นลูกมาเฟีย ออร่านายน้อยหน้านิ่งโหดๆ ก็เปล่งประกายไปทั่วสารทิศอย่างอัตโนมัติ วาสนาเด็กปีหนึ่งวิศวะเนอะได้เฮดว้ากเป็นลูกมาเฟีย ตอนว้ากคงจะดุจนฉี่ราดแน่นอน เฮ้อ~ เอาไงดี นี่ฉันกำลังจีบลูกมาเฟียเลยนะเว้ย จะไปต่อหรือพอแค่น ี้ดี

ใช่ ห้องนี้ไม่ใช่ห้องของฉัน และถ้าจะให้พูดถึงเจ้าของห้องชุดสุดหรูห้องนี้แล้วล่ะก็ คงต้องขอบอกว่าไม่มีใครในย่านนี้ไม่รู้จัก เพราะเขาคือ ‘โอยามะ’ ประธานกลุ่มแบล็คสกอร์เปี้ยนส์ กลุ่มมาเฟียที่มีอิทธิพลที่สุดในย่านมารุ แล้วผู้หญิงที่เป็นเพียงแค่เด็กมัธยมปลายอย่างฉันมาทำอ ะไรนี่! “เขาเก็บไว้ที่ไหนของเขากันนะ” ฉันรำพึงรำพันพลางเอื้อมมือที่สวมถุงมือหนังสีดำเอาไว้เพื่อป้องกันการทิ้งรอยนิ้วมือเอาไว้ตามที่ต่างๆ ไปดึงลิ้นชักเพื่อหาเอกสารที่ต้องการ

“ไม่กล้าอย่างนั้นเหรอ แล้วที่โวยวายด่าฉันอยู่นี่ ฉันสมควรโดนอย่างนั้นเหรอ” “ใช่ค่ะ ตามาเฟียบ้า ชอบวางอำนาจเหมือนมาเฟีย” คนเมาไม่ค่อยมีสติตอบกลับไปอย่างที่ใจคิด โดยไร้การประมวลสารก่อนจะพูดออกไป

"มึงกล้าเล่นกับระบบเมียมั้ยล่ะ มึงคิดว่าพวกเธอแค่ขู่พวกเราหรอ เพราะพวกมึงรู้นิสัยเมียตัวเองไงถึงไม่มีใครขยับเท้าก้าวขาออกไปซักคน" คำพูดของมาวินเป็นจริงทุกอย่างเพราะเมื่อได้ยินคำสั่งของแก๊งเมียพวกเขาก็ชะงักนิ่งไม่มีใครต่อต้านสักคน เรียกได้ว่าจากแก๊งหนุ่มหล่อวิศวะ กลายเป็นแก๊งกลัวเมียเรียบร้อย

ตอนนี้คีรินต้องอดทนอย่างมากที่จะไม่ขำท่าทางของเพื่อน ไอ้เสือคณะวิศวะ ควงผู้หญิงไม่ซ้ำหน้า กลายเป็นหมาหงอยมานั่งเมา เพราะเมียไม่เข้าใจการกระทำของตัวเอง เขาอยากยกโทรศัพท์ขึ้นถ่ายรูปไปอวดเพื่อนคนอื่นฉิบหาย “ใยไหมมีอะไรดีว่ะ ถึงทำให้มึงเป็นขนาดนี้ได้ไอ้โซล”

เสียงเล็กๆเอ่ยครางเบาๆคลอเคลียไปกับการถูกมาเฟียที่หิวกระหายราวสัตว์ร้ายกลืนกินทั้งตัว ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าตั้งแต่เธออยู่กับเขามา เธอชอบความป่าเถื่อนจากเขาไม่น้อยเลยโดยเฉพาะเรื่องแบบนี้

มือเล็กเรียวดันอกเขาไว้ “ผมเชื่อว่าสักวันคุณจะต้องรักมาเฟียอย่างผมแน่นอน” เขายิ้มที่มุมปาก “แล้วถ้าฉันไม่รักคุณ คุณจะปล่อยฉันไปไหม?.ค่ะ”

น้ำสีขาวขุ่นพุ่งเข้าไปในปากของเลขาสาวจนหมด แคก! แคก! เหมียวสำลักเล็กน้อยแต่ก็กลืนน้ำรักของมาเฟียหนุ่มจนหมดก่อนจะใช้นิ้วเรียวปราดคราบน้ำที่เลอะมุมปากเข้ามาดูดและส่งสายตายั่วยวนให้กับมาเฟียหนุ่ม “ต่อไหมคะ”

“แต่ฉันอยากจะช่วยคุณบ้าง” “แต่ฉันไม่ต้องการให้ผู้หญิงของฉันเป็นอันตราย” นั่นคือคำพูดที่ออกมาจากส่วนลึกในใจของมาเฟียหนุ่มอย่างแท้จริง เขาไม่ต้องการให้อลิษาเป็นอะไรไป ไม่ต้องการให้เธอเข้าไปพัวพันในเรื่องเสี่ยงอันตราย

ทุกคนๆต่างพากันหัวเราะให้กับความคลั่งรักของหนุ่มวิศวะขาโหดที่อยู่ในโหมดกลัวเมีย มะนาวหัวเราะตาม แต่บางครั้งก็อดคิดไม่ได้เหมือนกันว่าความรักที่รุนแรงของจอมทัพมันทั้งอบอุ่นและน่ากลัวในเวลาเดียวกัน เพราะผู้ชายคนนี้ไม่เคยทำอะไรครึ่ง ๆ กลาง ๆ …ไม่ว่าเรื่องไหนก็ตามเขาม