ชื่อเรื่องนี้ชวนให้เดาอยู่แล้วว่าแกนหลักคือความสัมพันธ์ระหว่างสองคน แต่ถ้าต้องตอบแบบตรงไปตรงมา ในมุมมองของฉันตัวเอกของ 'เมีย (ไม่) ลับ วิศวะมาเฟียคลั่งรัก' คือความสัมพันธ์ระหว่างผู้หญิงที่กลายเป็น 'เมีย' และผู้ชายที่เป็นวิศวกรในคราบมาเฟีย คนหลังมีเสน่ห์แบบเย็นชาแต่คลั่งรัก ส่วนคนแรกคือแกนที่ทำให้เรื่องเดิน เพราะทุกการตัดสินใจของเขา/เธอส่งผลต่อการเปลี่ยนแปลงของอีกฝ่าย
ฉันชอบการเล่าเรื่องที่สลับโฟกัสทั้งสองฝ่าย ทำให้รู้สึกว่าไม่มีตัวเอกคนเดียวชัดเจน — เหมือนเพลงคู่ที่ทั้งท่อนร้องและท่อนฮุกสำคัญเท่าๆ กัน บทที่ชายหนุ่มใช้ความรู้ด้านวิศวกรรมแก้ปัญหาให้คนรักแล้วกลายเป็นฉากโรแมนติกในเวลาเดียวกัน แสดงให้เห็นว่าความสามารถเฉพาะตัวของเขาไม่ใช่แค่ฉากหลัง แต่เป็นตัวกำหนดจังหวะความสัมพันธ์
สรุปโดยไม่ใช่คำว่า 'สรุป' ว่าถ้าถามว่าใครคือตัวเอก ฉันจะตอบว่าเป็นทั้งคู่ในความหมายของการขับเคลื่อนเรื่อง: เธอเป็นแรงกระตุ้น ส่วนเขาเป็นแรงปกป้อง ทั้งสองเติมเต็มกันจนเรื่องจึงน่าติดตามและรู้สึกลงตัวในทางอารมณ์