คามิน(หวง)รัก เมียเด็ก の小説・ストーリー

เธอแทบยกมือขึ้นพนมขอบคุณซ้ำแล้วซ้ำเล่า แต่ในขณะเดียวกันนั้นเอง ความทรงจำบางอย่างก็ถาโถมเข้ามาในสมองเหมือนสายน้ำไหลบ่า ร่างนี้มีชื่อหวังเมิ่งเหยา ลูกสาวท่านแม่ทัพใหญ่ของแคว้น นางมีคู่หมั้นหมายตั้งแต่เด็กคือแม่ทัพจ้าว จื่อฮ่าว แต่แท้จริงแล้วแม่ทัพผู้นั้นมีคนร ักอยู่แล้ว เรื่องราวที่ได้รับรู้มันไปตรงกับในนิยาย แม่ทัพพ่ายรักที่เธอเคยอ่าน ข้อความอวยพรแปลก ๆจากนักเขียนผุดขึ้นเต็มหัวของเธอ

“หวังหมายถึงคุณหนูของหวังกำลังหึงหวงคุณหนูชาร์มมิ่ง เพราะชอบเธอใช่ไหมคะ” “ไม่ใช่หึงหวงอย่างที่ป้าหวังพูดหรอกครับ ผมแค่เป็นห่วงชาร์มมิ่งเขาเพราะนายหัวเพทายเป็นคนเจ้าชู้มากต่างหาก เธอก็เหมือน..” “เหมือนอะไรคะคุณหนู”

“ลูกชอบหนูฟองจริง ๆ เหรอ ถึงอยากสลับเป็นหนูฟองแทน” “.....” คินเม้มปาก “ผมไม่รู้หรอกว่ามันใช่ความรักหรือเปล่า แต่ผมหวงเธอ ไม่อยากให้เธอเป็นของใคร อยากให้เธออยู่ข้างผม แค่ของผมคนเดียว”

หวงรัก ยัยเมเนเจอร์ บทที่ 49 Love me if not I'll kill it! ............................... หอพักส่วนตัวศิลปิน (ห้องนอนคิม จองฮัน) แกร็ก! แอ๊ด

ทว่าเมื่อถามไปแล้วหนูยิ้มกลับหันมาสบตากับเขาตรง ๆ แววตาเด็ดเดี่ยวนั้นทำให้ไคเฉิงเบาใจไปได้ว่าเธอเองก็ไม่ใช่เด็กสาวเปราะบาง อดคิดไม่ได้ด้วยว่าเด็กคนนี้ช่างแข็งแกร่งเหมาะอย่างยิ่งที่จะเป็นซ้อใหญ่ตระกูลหวงด้วยซ้ำ น่าเสียดายที่เขาเป็นน้องคนเล็กแถมยังเป็นลูกเมียน้อยที่พ่อ ชังน้ำหน้า

หวังชางหอมแก้มภรรยาคนสวย คุณแม่ลูกห้า เธอคือหมิงของเขา คือแสงสว่างในชีวิต คือความรักที่สุกสว่าง แม้ท้องฟ้าจะมืดมนเพียงใด แต่อาหมิงของเขาก็งดงามในทุกวัน “เฮียรักหมิง” “เฮียบอกหมิงทุกวันเลย” “ก็รักนี่นา” ***** จบ*****

อัญริสาถามออกไปแบบกังวล เพราะเธอก็อวบอ้วนแบบนี้มันจะมีลูกยากรึเปล่า แล้วถ้าไม่ท้องเขาจะไปมีคนอื่นไหมนะ “ไม่ท้องผมก็จะเอาจนกว่าคุณจะท้องนั่นแหละ เพราะมีแค่คุณคนเดียวเท่านั้นแหละที่จะเป็นแม่ของลูกผม ผมอยากให้ลูกออกมาน่ารักแล้วก็ขี้อ้อนเหมือนคุณ” คาเมรอนพูดบอกไปตรงๆ เพ ราะแค่เธอเท่านั้นที่เหมาะสมจะมาเป็นเมียและแม่ของลูกของเขา

ภูผาถามย้ำอีกรอบ "ก็..กับคนที่ฉันรักน่ะสิ และคนคนนั้นก็ไม่ใช่คุณ" ภูผารู้สึกใจเต้นแรง แม้เธอจะปฏิเสธ แต่ภูผาแน่ใจว่าน้องภูมิคือลูกชายของเขาแน่นอน "คุณภู พอใจรักคุณนะ"

เธอทำให้คนเถื่อนอย่างเขาเปลี่ยนไปตลอดกาล หวงรักที่เขายินดีเอามาคล้องไว้ที่คอด้วยหัวใจของเขา รักเธอยิ่งกว่าหัวใจของเขา เข็มขาว จบบริบูรณ์

“ขอบคุณค่ะน้าแมว” “ฉันอายุเยอะกว่าแม่หนูแน่ ๆ เรียกป้าเถอะจ้ะ ส่วนสามีฉันชื่อกร เรียกว่าลุงกรแหละลูก” “ค่ะป้าแมว หนูชื่อจัสมินนะคะ เรียกมินเฉย ๆ ก็ได้ค่ะ”