หมอมาเฟียเมียขัดดอก นิยาย & เรื่องราว

“ฉันอยากให้เธอช่วยอาบให้หน่อย ใช้แรงไปเยอะ ตอนนี้แรงฉันแทบไม่มีเลย” “คุณเป็นมาเฟียนะคะ” “ก็เจอเมียมาเฟียปราบน่ะสิ แรงหายไปเลย” “...” หมั่นไส้ หมั่นไส้ หมั่นไส้ “ปะ ฉันอุ้มไป”

หนึ่งในนั้นถ่มเลือดลงพื้น แสยะยิ้มกวนประสาท "นายกูบอกว่าช่วงนี้นายใหญ่มังกรทองมันขี้ขลาด มัวแต่เอาเวลาไปอยู่กับเมียท้องแก่ พวกกูแค่มาเดินดูว่าเมียมึงจะสวยจริงหรือเปล่า อ๊ากกก" รองเท้าหนังขัดมันของคีออสเหยียบเข้าที่ฝ่ามือของมันที่ยันพื้นอยู่ มาเฟียหนุ่มออกแรงบดขยี้เต็มแ รงจนได้ยินเสียงกระดูกลั่น เสียงร้องโหยหวนถูกปิดกั้นด้วยฝ่ามือของบอดี้การ์ดที่อุดปากมันไว้แน่น

มาถึงขนาดนี้แล้ว ถ้าไม่ให้เรียกว่าเมียก็ไม่รู้จะเรียกว่าอะไรแล้ว "พี่ก็เสียวครับเมีย... อ่าาา.. ข้างในเมียรัดผัวแรงมากเลย.. อืมมม.. ซี๊ดดด" ผมบิดตัวร่าเมื่อท่านี้ทำให้ท่อนเอ็นส่วนปลายของพี่วอดก้านั้นกระแทกจุดเสียวของผมได้ถนัดมากขึ้น 'ปับบบ.. ปับบบ.. ปับบบ'

"ปกติจะมีคุณผิงผิงกับคุณเฟญ่า ผู้หญิงคนนี้มาใหม่หรือเปล่าไม่เคยเห็นหน้าคราตา" "อาจจะใช่ เพราะมาเฟียอย่างเขาก็สามารถมีเมียได้ตั้งหลายคน ยอมรับว่าสวยมากนะ"

มาเฟียหนุ่มเลียหนัก ๆ ที่กลีบดอกไม้ฉ่ำเยิ้ม ยิ่งอีกฝ่ายไม่ยอมเอ่ยเรียกอย่างที่เขาต้องการ การบดไล้เคล้นคลึงส่วนบอบบางสั่นระริกก็ยิ่งหนักหน่วงและคว้านลึกมากขึ้น “ทูนหัว ผมไม่อยากทรมานคุณ” “กะ…ก็หยุด…สิ อ๊า” เสียงหวานครางหวิวอีกครั้งเมื่อเรียวลิ้นร้อนกดแทรกเข้าไปในใจก ลางกลีบดอกไม้ป่าสีขาว ทั้งยังหมุนควงส่วนลึกถี่รัว ทุกการขยับของเรียวลิ้นร้อนทำคนถูกปรนเปรอแทบขาดใจ ปลายนิ้วเท้าขดเกร็งเพราะความเสียวซ่านที่วิ่งพล่าน เรียวมือเล็กที่เคยกำผ้าปูที่นอนราคาแพงไว้จึงขยุ้มเข้ากับเรือนผมสีควันบุหรี่ของมาเฟียใหญ่ในที่สุด

เสียงกรี๊ดร้องอันเเสนเจ็บปวดที่สุดในชีวิตของคุณหมอสาว เธอร้องออกมาจนสุดเสียงด้วยความเจ็บปวดรวดร้าวที่จุดกลางกายสาวราวกับร่างกายกำลังเเตกออกจากกันเป็นเสี่ยง ๆ มันเจ็บปวดเหลือเกิน ใครว่าการมีเพศสัมพันธ์ทำให้คนมีความสุข มันไม่จริงเอาซะเลย มันเป็นเรื่องโกหกทั้งเพ "อ่าส์~ จ ะเเน่นอะไรขนาดนี้วะ!" มาเฟียหนุ่มซู๊ดปากกัดกรามเเน่นจนใบหน้าขึ้นเป็นสันกรามเด่นชัดเมื่อโดนกลีบดอกไม้งามตอดรัดขมิบบีบอัดท่อนเอ็นขนาดใหญ่เกือบขาดเเถมเกือบเสร็จทั้งที่ยังไม่ได้ขยับเข้าออก

ตอนที่ 22 มาเฟียคลั่งเมียเด็ก NC หยาดเหงื่อไหลอาบชโลมกายจนผ้าปูที่นอนขาวสะอาด ริมฝีปากอิ่มขยับตอบรับเรียวปากได้รูปที่บดเบียดลงมาในบางจังหวะ อ้อมแขนเรียวบางโอบกระชับร่างแกร่งจนแทบจะหล่อหลอมรวมกันเป็นหนึ่งเดียว มาเฟียหนุ่มโจนจ้วงเข้าสู่ร่างบางเป็นครั้งสุดท้าย พร้อมกับถ้อยคำหว านด้วยน้ำเสียงหอบกระเส่า และทำให้ดวงตากลมโตเบิกค้างเพราะเต็ม ไปด้วยหลากหลายความรู้สึก ทั้งตกใจ ทั้งดีใจ ทั้งมีความสุข ในขณะ เดียวกันก็ซาบซึ้งจนน้ำตาปริ่ม

‘เอากู…แต่ป๊ามึงจะไม่มีวันได้หลานสาวสมใจ เพราะถ้ากูตัดมดลูกทิ้งกูก็จะท้องไม่ได้ พ่อมึงไม่มีวันสมหวังหรอกไอ้มาเฟียหน้าหนวด’ ถึงแม้จะหวาดหวั่นไม่น้อยแต่เธอก็ยังไม่วายส่งข้อความตอบโต้ ‘งั้นก่อนที่มึงจะตัดมดลูกทิ้ง ไอ้มาเฟียหน้าหนวดคนนี้ขอพิสูจน์ก่อนเถอะว่ะ ว่ากู มีน้ำยา! คราวนี้มึงได้รู้ซึ้งแน่ว่าฟ้าเหลืองมันเป็นยังไง อ๋อ…เตรียมเปิดประตูต้อนรับ ‘ผัว’ ด้วยล่ะเมียจ๋า ผัวกำลังจะไปหา’ ‘มึงไม่ใช่ผัวกู!’

หน้างามที่เปื้อนไปด้วยเลือดเงยขึ้นมองมายูด้วยสายตากึ่งอ้อนวอน แต่มายูกลับแสยะยิ้มด้วยความสมเพชเวทนา “ผู้หญิงต่ำๆอย่างมึงไม่ควรคู่กับพี่ยาคุชิด้วยซ้ำ เขาเป็นถึงมาเฟียเบอร์ต้นๆแต่กลับไปคว้าผู้หญิงไม่มีหัวนอนปลายเท้า” มายูค่อยๆก้าวถอยหลังดูผลงานที่ตัวเองทำลงไ ปพร้อมกับเบะปากมองไอติมด้วยท่าทางเหยียดหยาม แค่ตบสั่งสอนต่อไปเจอของจริง!

ดอกแก้วนางหลบสายตาที่จ้องมองมาอย่างเว้าวอน ไม่อยากที่จะให้อภัยเขาง่ายๆ "ใครเป็นเมียท่านกัน ข้าก็แค่นางบำเรอ เป็นเพียงเมียขัดดอกเท่านั้น" ดอกแก้วเอ่ยวาจาตัดพ้ออีกฝ่าย รู้สึกขมพร่าในลำคอ "แม่ดอกแก้วอย่าคิดเยี่ยงนั้นอีกเลย พี่รักเจ้า จะแต่งกับเจ้าและมีเจ้าเพียงคนเดียวเท่านั้น"