หมอจอมทะลุทะลวง Novelas e Histórias

บางวันเป็นข้าวต้นเกลือ บางวันเป็นผักต้นเกลือ หรือเป็นหมั่นโถวจิ้มเกลือ รันทนเกินไปแล้ว! สรุปแล้วนางทะลุมิติมามีสามีเป็นยาจกที่แสนจะขี้เกียจคร้าน ชายอื่นในหมู่บ้านมีแต่ออกไปหาเงินส่วนสามีนางวันๆ เอาแต่เข้าป่าไม่รู้จักหาเงินเข้าบ้าน น่าโมโหยิ่งนัก “น่ารำคาญ”

ความเป็นและความตายเหมือนเป็นเส้นใยบางๆ คาบเกี่ยวในช่วงเวลานั้น พอวาผ่าตัดเอากระสุนที่ฝังอยู่ตรงหน้าท้องด้านขวาออกมาได้อย่างปลอดภัย พวกเขาไม่มียาสลบมีเพียงยาชาและมอร์ฟีนในการบรรเทาความเจ็บปวดให้กับแดนสรวง บาดแผลถูกเยียวยา จอมโจรสิ้นฤทธิ์สลบเหมือดเมื่อการผ่าเรียบร้อยดี แล้ว

หญิงสาวร้องลั่น เมื่อถูกพี่หมอพุ่งทะยานเข้าไปในตัวเธออย่างแรง ท่อนเอ็นอวบใหญ่ถลำลึกเข้าไป ยิ่งมีของเหลวจากตัวเธอเคลือบอยู่ ยิ่งทำให้การทะลวงผ่านเข้าไปได้อย่างคล่องขึ้น ปลายยอดชนผนังนุ่มข้างในอย่างจัง “อ่า พัทธ์ อืมมมมม” พี่หมอของเธอเริ่มไม่มีสติ เขาลุ่มหลงหญิงส าวตรงหน้ามากขึ้นเรื่อย ๆ และต้องการกลืนกินเธอเข้าไปทั้งตัว เขากระชับเอวคอด เตรียมกระแทกเข้าไปใหม่อีกหลายครั้ง

ทานตะวันร้องห้ามขึ้นมาอีกครั้งเมื่อเขาเริ่มขยับสะโพกเข้าออกอย่างเอาแต่ใจ “ฉันอยากรู้ไง ว่ายาคุมที่หมอฉีดให้เธอมันจะแรงเท่าน้ำเชื้อของฉันไหม!!” “มะ ไม่นะคะ คุณเขื่อน!!” ปึ่ก ปึ่ก ปึ่ก !!

แล้วสองแขนแข็งแรงก็โอบกอดตระกองร่างอวบอิ่มแนบชิดบดเบียดกลืนกินไปในอกตัวเองแล้วฉีดเข็มอวบใหญ่ยาวของตนเองฝากฝังลึกในกายสาวเจ้าจนสุดโคนเนื้อร้อน “อะ...อื้อ” ความใหญ่โตของสามีหมออัดแน่นเข้ามาจุกในร่างทำให้อึดอัดจนต้องขยับเอวอวบของตนเองบิดส่าย “อ่า...ดาวจ๋า...ดา วของหมอ อ่า...แน่นดีเหลือเกิน อื้ม...”

สิบห้าวันผ่านไป เหม่ยหลินทำงานที่โรงพยาบาลวันนี้เป็นวันสุดท้ายแล้วก่อนที่นักศึกษาแพทย์จะจบหลักสูตร เธอที่เป็นผู้ช่วยคุณหมอโจวก็เลยจบหน้าที่วันนี้ด้วยเช่นกัน ซึ่งหลังจบงานหมอโจวก็ยื่นซองสีน้ำตาลมาให้เธอ ในนั้นมีเงินปึกใหญ่ซึ่งเธอไม่เคยคิดว่าจะได้รับมาก่อน “อะไรคะหมอโจว” “ค่าเหนื่อยของคุณไงไมลี่ย์ อะไรกันอย่าบอกนะว่าคุณคิดว่าผมจะใช้คุณฟรี ๆ น่ะ” “ไม่ใช่ค่ะแต่นี่มันเยอะไปไหมคะ”

ั้นจนกระทั่งได้ยินเสียงเคาะประตู นางอิ่มเปิดประตูเดินนำคุณหมอสูงวัยเข้ามาธีรภัทรจึงลุกขึ้นหลีกทางให้คุณหมอได้เข้ามาตรวจอาการของร่างบางที่นอนนิ่งอยู่บนเตียง ธีรภัทรนั่งมองคุณหมอตรวจอาการของลดาวดีอย่างใกล้ชิด ยิ่งได้เห็นร่องรอยจากการถูกทำร้ายที่กลายเป็นสีม่วงปนเขีย วธีรภัทรก็ยิ่งรู้สึกแค้นและไม่นึกเสียใจเลยสักนิดที่ให้คนสนิท ‘จัดการ’ มันทั้งสองอย่างสาสมกับสิ่งที่พวกมันทำ “อาการไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงนะครับ มีแค่รอยฟกช้ำภายนอกเท่านั้น” นายแพทย์สูงวัยแจ้งอาการของคนไข้ให้ ธีรภัทรที่นั่งเฝ้าอยู่ไม่ห่างได้คลายกังวล

พร้อมแสงแวววับของเวทมิติก็ผ่าเข้ากลางลานหิน ก่อนที่ “เยี่ยนเฉิง” จะทะลุเข้ามาด้วยท่าทางร้อนรน ใบหน้าเต็มไปด้วยความตระหนก เยี่ยนเฉิง (หอบหายใจ) “ลูกปลา! นางเจ็บท้องหนักมาก ข้า ข้าไม่รู้จะทำยังไง!”

ห้ เหมยลี่ สาวม้ง ที่ผิวขาวเหมือนนมสด ใบหน้าสวยงดงาม ผมยาวตรง ทรวงอกอวบใหญ่ เอวคอด สะโพกผายเหมือนนาฬิกาทราย ที่คอยดูแลวิชาติ แบบทั้งวันทั้งคืน ​วิชาติรับรองกับนายแข็งขันว่า จะไม่ให้ผู้หญิงมาทำให้วอกแวก ก็คงจะเป็นแบบนั้น วิชาติเป็นแบบนั้นมาตลอด คือไม่มีหัวใจให้กับ ใคร เขาไม่เคยเห็นหมอนี่รักใคร...ขนาดเขายังเคยมีความรัก แต่วิชาติไม่มีพลาดสักหน

โชคดีนะที่เธอเห็นถุงเงินนี่วางเอาไว้บนโต๊ะเครื่องแป้ง หลินหลินคิดอย่างกระหยิ่มยิ้มย่องพลางทำตัววูบไหวคล้ายเป็นผู้มีวรยุทธ์หลบไปตามมุมมืดต่างๆอย่างว่องไว “อ้าว!ท่านหมอ...ยาห่อนั้นมันเป็นของข้ามิใช่หรือไร” สตรีผู้ที่เข้ามาแทรกหลินหลินเอ่ยถามท่านหมอเมื่อมองเห็นใครบางคนที่ คลุมผ้ามิดจากศีรษะหยิบห่อยาของตนไป