นางหนาวตายในวัดร้าง เหล่าพี่ชายเสียใจจนคลั่ง Novels & Stories

ปลายฝนปาดน้ำตาลวก ๆ หันไปมองทางผนังห้องข้าง ๆ ด้วยความรู้สึกเกลียดชัง ขนาดน้องชายเกิดอุบัติเหตุจะเป็นจะตาย พี่ชายเธอยังไม่เคยสนใจอะไรเลย มีหน้ามาเอากันเสียงดังลั่นบ้านอย่างไม่รู้ร้อนรู้หนาวอะไรอีกด้วย

สตรีนางนั้นถอนหายใจยาว ดวงตาของนางเจือแววโมโหและเจ็บใจปรากฏออกมา “แต่หลังจากบุตรชายและสะใภ้ของนางเสียชีวิตจากอุบัติเหตุเมื่อสามปีก่อน...พี่ชายของลูกสะใภ้ก็โผล่มาขออาศัย” นางหยุดไปเล็กน้อยก่อนจะเอ่ยเสียงเบา

ลาคอสกำหมัดด้วยความโกรธเคือง เมื่อเห็นอาการตรอมใจของคนเป็นแม่เมื่อครู่ "ฆ่าพี่ชายกับครอบครัวหนูไปน้องสาวคุณก็ไม่ฟื้นขึ้นมาหรอกนะคะ พวกเรารู้ว่าพวกคุณกำลังทำเสียใจ พวกเราเองก็เสียใจเหมือนกัน" "เสียใจเหรอวะ"

่าตอนนั้นท่านกำลังโกรธและคิดเพียงจะจับตัวคนร้าย” เหยียนหร่วนซียิ้มทั้งที่น้ำตาอาบนองสองข้างแก้ม “นางบอกว่าหากข้าตายไปอีกคน ท่านจะทำอย่างไร ดังนั้นพี่ใหญ่...ข้าจะไม่เป็นไร ท่านก็ด้วย ข้าจึงอยู่ที่นี่เป็นเพื่อนท่าน เพื่อไม่ให้ท่านเจ็บปวดและสูญเสียจนเกินไป” ขณะที่ตัวนางกับน้องชายเศ ร้าโศกจากการสูญเสียบิดามารดาได้ สิ้นหวังได้ อ่อนแอได้ ทว่าเหยียนหร่วนซีกลับไม่เคยเห็นพี่ชายของนางเศร้าโศกจนเกินไป สิ้นหวังก็ไม่เคย ยิ่งไม่เคยเห็นเขาแสดงความอ่อนแอออกมาสักครั้ง

ทิ้งท้ายเอาไว้เพียงเท่านั้นร่างหนาก็ชนไหล่ผู้เป็นพ่อแล้วเดินออกไปพร้อมหัวใจที่ปวดร้าว ในวันตายของดวงเนตรเขาอยู่เผาศพแค่ในวัดเพียงลำพังเหมือนกับคนไร้ญาติ มาวันนี้เหตุการณ์ทุกอย่างเขายังจำได้ดี. ลับร่างทิศเหนือนิวาที่แอบฟังอยู่ก็ค่อยๆ แทรกตัวออกมา เธอค่อยๆ เดินมาหาเกรียงไ กรที่ยืนแววตาสั่นระริกอยู่ ส่วนแพรพรรณก็แอบไปร้องไห้อยู่คนเดียวเธอโทษตัวเองที่เป็นสาเหตุของเรื่องทั้งหมด..

นางก็ได้แต่กัดฟันอดทนไปเรื่อย ๆ หากต้องตายอยู่ที่นี่วันนี้ สิ่งที่เสียดายที่สุดก็คงมีเพียงยังไม่ได้ร่ำลาท่านพ่อกับพี่ใหญ่ของนาง อากาศที่เย็นลงจนเหน็บหนาว ยังไม่หนาวเท่าไม่มีใครเคียงข้าง อยู่ต่างถิ่นต่างแคว้นเช่นนี้นางโดนรังแกอย่างไม่เป็นธรรมจะร้องไห้ไปฟ้องพี่ชาย ฟ้องท่าน พ่ออีกก็ไม่ได้ หัวใจของนางเจ็บปวดยิ่งนัก แต่ก็พยายามสะกดกั้นน้ำตาเอาไว้ นางจะไม่มีวันหลั่งน้ำตาให้กับชายสารเลวผู้นั้น เขาอำมหิตกว่าบุรุษที่นางเคยรู้จักมาเสียอีก

บนอัฒจันทร์มีเสียงซุบซิบดังขึ้นเบา ๆ “พี่ชายเขาเพิ่งเสียไปก่อนหน้านี้ใช่ไหม น่าสงสารจัง แต่เขายังเก่งขนาดนี้อีก” “พี่ชายเขาเป็นพวกไม่เอาไหน เป็นเด็กเกเร ได้ยินว่าตายเพราะเรื่องผู้หญิง” หลี่หลงก็ได้ยินเสียงพวกนั้นเช่นกัน

จากนั้น ก็มีเสียงหนึ่งที่คุ้นเคยและเต็มไปด้วยความหงุดหงิดดังขึ้น "เจียงเยว่ ถ้าอยากตายก็ไปตายในที่ที่ไม่มีใครรู้ อย่ามาทำให้ขายขี้หน้านะ" ฉันเงยหน้าขึ้นไปมอง ก็พบว่าเป็นพี่ชายต่างพ่อของฉันเอง

เธอหนีออกจากบ้านและหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย ในตอนนั้นปู่และย่าของเขาเสียใจอยู่ตลอด แม่ของน้า ภรรยาของปู่ล้มป่วยเพราะกังวลเรื่องลูกสาวของตัวเอง หลังจากนั้นไม่นานเธอก็เสียชีวิต

“ลุกขึ้นเถิด พี่ชายของเจ้ามองมาจากบนฟ้า เขาตายไปอย่างไม่เต็มใจ เขาถูกทุบตีจนตายไป เจ้าลองนึกภาพอันน่าเศร้านั้นดู” หยวนฉุ่ยยวี่เอ่ยออกมา ป้าชุ่ยยู่นึกถึงการตายอันน่าอนาถของแม่ชีขึ้นมา ในใจของนางเย็นชาจนสั่นสะท้านไปทั้งกาย