นางบำเรอขัดดอก の小説・ストーリー

ตำหนักฮ่องเต้ หยางฟงหยางวางสุราดอกบ๊วยลงบนโต๊ะ ตรงหน้าเจี้ยนหลิง "หาวิธีได้แล้วใช่ไหม หลินเจี้ยนหลิง" "เพคะฝ่าบาท หากดอกบ๊วยที่จะนำมาบ่มสุราหาดอกบ๊วยที่มีห้ากลีบได้ยาก จำต้องหาวิธีอนุรักษ์ให้ยากเพียงแต่ฝ่าบาท เปลี่ยนจากดอกบ๊วยเป็นดอกท้อเสียดอกท้ออย่างไร เสียก็มีห้ากลีบ”

แต่ในใจนางเจ็บปวดราวกับถูกมีดกรีด ข่าวลือในเรือนแพร่สะพัดอย่างรวดเร็ว บ่าวไพร่ซุบซิบกันว่าหลวงภพได้นางบำเรอใหม่ชื่ออีสา ทาสสาววัยแรกผลิ ของสดแน่น ทำให้หลวงภพติดใจร่วมหลับนอนทั้งคืน เสียงครางดังลั่นเรือน บ่าวสาวบางคนอิจฉา คิดว่าหากได้เป็นนางบำเรอคงสุขสมไม่น้อย แต่ คนที่อิจฉามากที่สุดคือบัวคลี่ นางบำเรอเก่าที่หลวงภพเลี้ยงดูมาตั้งแต่เมื่อปีกลาย

และต้องกรีดร้องเมื่อเขาตวัดอุ้มร่างเปลือยไปที่อ่างทองคำใบใหญ่ “หน้าที่ของนางบำเรอคือผสมน้ำและอาบให้ข้า เจ้าควรทำเดี๋ยวนี้ อย่าให้ข้าต้องหงุดหงิดใจอีก” เขายังแสร้งข่มขู่ไม่เลิก

นางบำเร่อ ใช้นิ้วมือเกยคางวาดลวดลายตามร่างกายจนถึง ลูกชายตรงกลางระหว่างขา "เจ้าอย่าจับเล่นสิ" พอพูดจบประโยคตาเริ่มเยิ้มความเสี่ยวเริ่มเเปล่งออกจากลำคอ...อย่างเบาๆ " องค์ชายเพ่ค่ะ อีกนิดเดียว" "อ๊า อ๊า!! " ในระว่างนั้นใช้นิ้วล่วงน้องรัก อย่างรัวๆ จนน้ำร่วมรัก สาดกร ะจาย " เจ้านั่งบนโต๊ะ ถ่างออกสิ " มือแห่งราคะ แหวกขาสตรีออกก้มหัวเลียน้องรักอย่างเสี่ยวซ่า " องค์ชายเพ่ค่ะ อ๊า!!" พร้อมแล้วที่จะสอดลูกชายเข้าหาน้องรักที่น้ำไหลเยิ้มรออยู่ อึบ!!

รินลดาแย้มยิ้ม รอยยิ้มแบบผู้ดีที่กรีดลึกถึงกระดูก "ฉันเข้าใจดีค่ะ หรัญเป็นผู้ชายที่เพียบพร้อม เขาก็ต้องมีความต้องการตามประสาผู้ชาย และการมีนางบำเรอที่สะอาดและควบคุมได้อย่างคุณ ก็เป็นเรื่องที่ฉันในฐานะว่าที่ภรรยา... พอจะหลับตาข้างหนึ่งยอมรับได้" คำว่านางบำเรอและว่าที่ภรรยาถูกต อกย้ำอย่างชัดเจน รินลดากำลังใช้วิธีเชือดนิ่มๆ แบบผู้ดีมีสกุลเพื่อประกาศชัยชนะและเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของคู่แข่ง

ลานดาวร้องลั่น นายหัวเย็ดด้วยจังหวะบ้าคลั่ง จ้องภาพสะท้อนในกระจกที่เห็นควยใหญ่ของเขากำลังเข้าออกหีของลานดาวไม่หยุด เป็นภาพที่เติมเต็มความคลั่งรักและความต้องการครอบครองของเขาอย่างที่สุด “เห็นไหมว่าเธอทำให้ฉันเสียวแค่ไหน! เธอเป็นนางบำเรอที่น่าเย็ดที่สุดในโลก! จำไว้ว่าเ ธอเป็นแค่เมียชั่วคราวที่ฉันครอบครอง!” เขาคำรามข้างหู พร้อมกับฝากรอยแดงเข้มไว้ที่ต้นคอเธอ

กลุ่มควันสีขาวทำเอาหญิงสาวขมวดคิ้วด้วยความรู้สึกไม่ชอบใจ แต่เธอก็ไม่สามารถทำอะไรคนอย่างเขาได้นอกเสียจากก้มหน้ารับชะตากรรมซึ่งกำลังจะเกิดขึ้นเมื่อเห็นว่าชายหนุ่มคนนั้นกำลังใช้มือปลดกระดุมและเข็มขัดปล่อยให้กางเกงราคาแพงร่วงลงมาอยู่ตรงปลายเท้าของเขา เพียงเท่านี้ นางบำเรอ ที่ถูกซื้อมาอย่างเธอก็รู้แล้วว่าตัวเองมีหน้าที่ต้องทำอะไร "ทำไมงานวันเกิดของคุณหมอปิ่นรอบนี้จัดในคลับอะยี่หวา"

เขาชมจากใจ มองเรือนร่างสาวตาพราว เน้นมองดอกอุบลคู่งาม แดเมี่ยนขยับตัวอยู่ในท่วงท่าพร้อมออกศึกรัก วินาทีนี้กัญญมาศตื่นเต้นมาก หัวใจคล้ายมีกลองชุดตีรัว ไม่ใช่เรื่องยาก และไม่ใช่เรื่องง่ายกับการนำพาเอกบุรุษฝ่าดงดอกไม้แรกแย้ม แค่ต้องใช้เวลาในการสอดประสาน คืบคลานทีละน้อย ผ่ อนคลายและเบี่ยงเบนความเจ็บปวดด้วยจุมพิต เลื่อนมากระตุ้นความเสียวซ่านโดยปากครอบครองยอดถัน

๋า...” น่านพยัคฆ์พึมพำเสียงแหบพร่าชิดอกอวบด้วยความพึงพอใจ ปากก็ขบเม้มดอกบัวตูมผ่านเนื้อผ้าบางเบา ซึ่งตอนนี้มันเปียกชุ่มเต็มไปด้วยน้ำลายของชายหนุ่มเป็นวงกว้าง ส่วนมือใหญ่ก็ไม่ยอมปล่อยให้น้อยหน้า น่านพยัคฆ์จัดการเลื่อนมันขึ้นมาคลึงเคล้นดอกบัวข้างที่เหลืออย่างเมามัน จนเจ้าของดอกบัวงามสองดอกถึงกับสะดุ้งสุดตัวด้วยความรัญจวนใจนักหนา

แม้รู้ว่าถูกส่งมาเป็นเหยื่อล่อ เขาก็ยังพร้อมกระโดดเข้าหาหลุมกับดัก เพื่อรับและลิ้มรสนางกวางเนื้ออ่อนที่รสชาติต้องหวานไม่แพ้ฝีปากจัดจ้าน “เป็นนางบำเรอ มอบความสุขให้ฉันบนเตียงไม่ดีกว่าหรือไง!” ใบหน้าคร้ามแกร่งที่รกครึ้มไปด้วยไรหนวดเคราจากจอนหูลงมาจรดปลายคางและเหนือริมฝีปากส ีสดฉกวูบลงบนกลีบกุหลาบบางที่เผยอแย้มจะด่าว่าอย่างรวดเร็ว