Romans & histoires นางบำเรอขัดดอก

เขากรอกเสียงลงไปในหูของเธอ “หนูไม่ใช่เมียของคุณ หนูเป็นแค่นางบำเรอขัดดอกให้คุณเท่านั้น” เธอส่ายหน้าปฏิเสธคำพูดเขา เอ่ยออกไปด้วยเสียงที่สั่นเครือ กล้ำกลืนความรู้สึกเจ็บช้ำเอาไว้

แย้มบานเถิด จงแย้มบาน แม่ดอกไม้ทะเลทราย โบยบินเถิด จงโบยบิน พ่อภมรทองแห่งแดนใหญ่ แล้ววันหนึ่ง เจ้าจะเข้าใจ นางระบำ: “งื้อออออออออ” ภรรยาข้าหลวง: “พี่ ข้าจะเป็นลม…ข้ารอไม่ไหว…” (ทรุด)

รินลดาแย้มยิ้ม รอยยิ้มแบบผู้ดีที่กรีดลึกถึงกระดูก "ฉันเข้าใจดีค่ะ หรัญเป็นผู้ชายที่เพียบพร้อม เขาก็ต้องมีความต้องการตามประสาผู้ชาย และการมีนางบำเรอที่สะอาดและควบคุมได้อย่างคุณ ก็เป็นเรื่องที่ฉันในฐานะว่าที่ภรรยา... พอจะหลับตาข้างหนึ่งยอมรับได้" คำว่านางบำเรอและว่าที่ภรรยาถูกต อกย้ำอย่างชัดเจน รินลดากำลังใช้วิธีเชือดนิ่มๆ แบบผู้ดีมีสกุลเพื่อประกาศชัยชนะและเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของคู่แข่ง

แควก แควก แควก มือก็กระชากเสื้อผ้าจนฉีกขาดไม่มีชิ้นดี ปากหนาก็ตะโบมจูบแลกลิ้นไม่ยอมหยุด จนกระทั่งร่างบางขาวผ่องปรากฏแก่สายตา เขาจึงยอมถอนจูบที่แสนดุเดือดออก ในขณะที่ดวงตากลมโตของพลอยไพลินแอบมีน้ำตาซึมออกมาเล็กน้อยด้วยความเจ็บปวด ร่างสูงไม่สนใจเขาผลักร่างเปลือยเ ปล่าให้นอนราบลงบนที่นอนใหญ่ "หึ วันนี้นางบำเรอของฉันทำตัวไม่น่ารักเลยรู้ไหม ร่างกายของเธอเป็นของฉันคนเดียว เธอไม่มีสิทธิ์เอามันไปให้ใครแตะต้อง เพราะตอนนี้เธอคือนางบำเรอของฉัน เป็นนางบำเรอที่มีหน้าที่ทำให้ฉันพึงพอใจ"

แต่ในใจนางเจ็บปวดราวกับถูกมีดกรีด ข่าวลือในเรือนแพร่สะพัดอย่างรวดเร็ว บ่าวไพร่ซุบซิบกันว่าหลวงภพได้นางบำเรอใหม่ชื่ออีสา ทาสสาววัยแรกผลิ ของสดแน่น ทำให้หลวงภพติดใจร่วมหลับนอนทั้งคืน เสียงครางดังลั่นเรือน บ่าวสาวบางคนอิจฉา คิดว่าหากได้เป็นนางบำเรอคงสุขสมไม่น้อย แต่ คนที่อิจฉามากที่สุดคือบัวคลี่ นางบำเรอเก่าที่หลวงภพเลี้ยงดูมาตั้งแต่เมื่อปีกลาย

ยังยากคาดเดา ความจริง ยาดอกพิษราตรี มิได้มีบัวดอกเงินเป็นส่วนผสม—นางเพียงปรุง “ยาบำรุงผิวพรรณ” แล้วผสม เลือดตนเอง ลงไปเท่านั้น ส่วนบัวดอกเงิน—นางกลืนกินหมดสิ้น เพื่อฝึกพลังลมปราณให้ก้าวกระโดด คิดได้ดังนี้ เหมยหลิงก็เร่งไปฝึกตนทันที

ลานดาวร้องลั่น นายหัวเย็ดด้วยจังหวะบ้าคลั่ง จ้องภาพสะท้อนในกระจกที่เห็นควยใหญ่ของเขากำลังเข้าออกหีของลานดาวไม่หยุด เป็นภาพที่เติมเต็มความคลั่งรักและความต้องการครอบครองของเขาอย่างที่สุด “เห็นไหมว่าเธอทำให้ฉันเสียวแค่ไหน! เธอเป็นนางบำเรอที่น่าเย็ดที่สุดในโลก! จำไว้ว่าเ ธอเป็นแค่เมียชั่วคราวที่ฉันครอบครอง!” เขาคำรามข้างหู พร้อมกับฝากรอยแดงเข้มไว้ที่ต้นคอเธอ

กลุ่มควันสีขาวทำเอาหญิงสาวขมวดคิ้วด้วยความรู้สึกไม่ชอบใจ แต่เธอก็ไม่สามารถทำอะไรคนอย่างเขาได้นอกเสียจากก้มหน้ารับชะตากรรมซึ่งกำลังจะเกิดขึ้นเมื่อเห็นว่าชายหนุ่มคนนั้นกำลังใช้มือปลดกระดุมและเข็มขัดปล่อยให้กางเกงราคาแพงร่วงลงมาอยู่ตรงปลายเท้าของเขา เพียงเท่านี้ นางบำเรอ ที่ถูกซื้อมาอย่างเธอก็รู้แล้วว่าตัวเองมีหน้าที่ต้องทำอะไร "ทำไมงานวันเกิดของคุณหมอปิ่นรอบนี้จัดในคลับอะยี่หวา"

เขาชมจากใจ มองเรือนร่างสาวตาพราว เน้นมองดอกอุบลคู่งาม แดเมี่ยนขยับตัวอยู่ในท่วงท่าพร้อมออกศึกรัก วินาทีนี้กัญญมาศตื่นเต้นมาก หัวใจคล้ายมีกลองชุดตีรัว ไม่ใช่เรื่องยาก และไม่ใช่เรื่องง่ายกับการนำพาเอกบุรุษฝ่าดงดอกไม้แรกแย้ม แค่ต้องใช้เวลาในการสอดประสาน คืบคลานทีละน้อย ผ่ อนคลายและเบี่ยงเบนความเจ็บปวดด้วยจุมพิต เลื่อนมากระตุ้นความเสียวซ่านโดยปากครอบครองยอดถัน

๋า...” น่านพยัคฆ์พึมพำเสียงแหบพร่าชิดอกอวบด้วยความพึงพอใจ ปากก็ขบเม้มดอกบัวตูมผ่านเนื้อผ้าบางเบา ซึ่งตอนนี้มันเปียกชุ่มเต็มไปด้วยน้ำลายของชายหนุ่มเป็นวงกว้าง ส่วนมือใหญ่ก็ไม่ยอมปล่อยให้น้อยหน้า น่านพยัคฆ์จัดการเลื่อนมันขึ้นมาคลึงเคล้นดอกบัวข้างที่เหลืออย่างเมามัน จนเจ้าของดอกบัวงามสองดอกถึงกับสะดุ้งสุดตัวด้วยความรัญจวนใจนักหนา