อยากร้ายแต่ได้รัก Novels & Stories

เขาเป็นที่รักของพ่อกับแม่แต่เพราะถูกเลี้ยงมาอย่างตามใจทำให้เขามีนิสัยที่ร้ายเหมือนกับบทตัวร้ายในละครของเขา เขาเห็นผู้หญิงเป็นของเล่นเพราะเขาไม่อยากแต่งงานมีครอบครัวเขาไม่อยากอยู่กับใครทั้งนั้นเพราะเขาคิดว่าการมีแฟนคือการกักขังตัวเองซึ่งเขาไม่อยากถูกกักขังไว้

"ไม่อยากได้เงินเลี้ยงดูหรือรักษา" "ไม่อยากได้สมบัติอะไรเลย ฉันแค่อยากแต่งงานกับคนที่รักมากที่สุดเพียงเท่านั้นเอง"

เบียร์ย้ำเนยพลางยิ้มอย่างรู้ทัน “จะพยายาม” เนยกระตุกยิ้มร้ายกาจส่งให้คนรัก ก่อนจะหันไปตั้งท่าพร้อมบนเวที

“หึหึ คุณนี่ร้ายมากเลยนะ” “ร้ายก็ไม่ต้องมารักสิ” “ไม่รักไม่ได้หรอกรักมานานขนาดนี้ แต่ไม่ควรดื้อกับผมนะเข้าใจไหม” “ไม่รู้แล้ว กอดหน่อย”

“ข้าชอบแสดงออกมากกว่า อีกอย่าง ตบมือข้างเดียวย่อมไม่ดัง และความรักบังคับกันไม่ได้” เขาเอ่ยอย่างนั้น ฝ่ายฟ่านอวี้เหยาก็เจ็บแปลบที่หัวใจ นางชอบปั่นหัวเขา แสดงความกราดเกรี้ยวใส่อีกฝ่าย ทั้งสมองก็คิดอยากแก้แค้นปู้หว่านถิงตลอด แต่ลึกๆ นางโหยหาคนผู้นี้ เขาคือคนที่นางเรียกไ ด้ว่า ทั้งรักและเกลียด... เกลียดมากเลยทีเดียว

“แต่ดูแล้วคงเก่งแค่ปาก! ขนาดคนที่มึงรักนักรักหนา กูยังแย่งเอามาทำเมียได้เลย” องศาขบกรามกัดฟันแน่นด้วยความเจ็บใจ เขาพลาดท่าให้กับฟรินอย่างไม่น่าให้อภัย พวกเขาสองคนมีเรื่องบาดหมางใจแต่ดันไปชอบและหลงรักผู้หญิงคนเดียวกัน “ดาวเหนือไม่เกี่ยว”

โอ้โหรู้หมดเลย. "โอเคๆ ผมยอมรับ ผมอยากได้ตัวคุณ แต่ผมไม่ได้อยากได้แค่ตัวนะ ผมอยากได้หัวใจคุณด้วย ผมรักคุณนะแก้ม แล้วผมก็อยากให้คุณรักผมเหมือนกัน" ใช้คำว่ารักตอนนี้มันจะไม่เร็วไปหน่อยเหรอ...ผู้ชายปากหวานคบไม่ได้! "ฉันจะไม่มีวันตกหลุมรักคุณง่ายๆเด็ดขาด"

ดวงตามืดดำประกายความเร่าร้อนแห่งไฟปรารถนาทอดมองดวงตาสั่นระริกวูบไหว เป็นสีหน้าของหมาป่าตัวร้ายลำพองใจนักหนา สามารถตะครุบเหยื่อให้อยู่ภายใต้อุ้งมืออย่างง่ายดาย “อาเจ้าเล่ห์ที่สุดเลย” “แล้วใครที่ทำให้อาเป็นแบบนี้” เห็นแววตาวาววับจ้องมองราวกับต้องการจะกลืนกินเธอเข้าไปทั้งตัว หั วใจดวงน้อยก็สั่นไหวจนยากจะควบคุม ไม่ใช่แค่คุณอาที่ต้องการในแรงปรารถนา เพราะเธอเองก็ต้องการควบเอวบนร่างกายกำยำนี้ด้วยแรงอารมณ์ของความใคร่เช่นกัน

“บางครั้งกูก็รักอิสระ แต่กูก็อยากมีโมเม้นมีแฟน แต่กูก็ยังรักอิสระ แต่กูก็อยากมีแฟน แต่บางครั้งกูก็อยากอยู่คนเดียว แต่กูก็อยากมีแฟนอะ” “แต่ตอนนี้กูอยากถีบมึงมากครับพี่ เพราะกูรำคาญมึง และกูก็อยากอยู่คนเดียว”

สองมือเรียวประกบแก้มขยี้หน้าแรงๆ แต่สัมผัสที่มือยามกอบกุมดุ้นเนื้อคนอื่นนั้นช่างตื่นเต้นเกินกว่าจะสงบลงได้ง่ายๆ ความร้อนรุ่มที่ยังคงแผ่ซ่านอยู่ภายในทำให้เรืองกระสับกระส่าย ร่างกายสั่นสะท้านทุกครั้งที่นึกถึงสายตาหยาบโลนและท่าทีดิบเถื่อนของเสี่ยกานต์ที่คาร์แคร์ ความรู้สึ กที่เคยถูกกดขี่ด้วยอำนาจนั้นถูกเปลี่ยนเป็นความกระหายที่รุนแรงจนน่ากลัว ในหัวของเขาเอาแต่จินตนาการว่าหากเขายอมเสี่ยกานต์ แล้วโดนลำเนื้อใหญ่ยักษ์นั่นกระแทกใส่จนสุดลำ...มันจะเสียวซ่านถึงใจขนาดไหน