หวานใจพี่สิงหราช Novels & Stories

เสือทำหน้าน้อยใจ “ใช่ครับ สิงห์จะไปหาพี่สาวคนสวย เอ๊ย! จะไปดูป้ารักคนสวยทำงานครับ” สิงห์ที่หลุดปากพูดผิดก็รีบแก้ตัวทันที

ซินซินยิ้ม "ความไว้ใจใช้ได้ที่ไหนกัน เจ้าไม่เห็นหรือ ขนาดท่านโหวที่ดูแล้วอย่างไรก็รักฮูหยินจิ้งสุดใจ นางช่วยเขาทั้งทำสงครามและเป็นภรรยาที่ดี มีบุตรให้เขาถึงสามคน เป็นเด็กดีและมีหน้าที่มั่นคง แต่สุดท้ายเขาก็มีอนุและมีลูกกับอนุเหล่านั้นมากมายไม่ใช่หรือ" "ข้าก็กลัวเจ้าค่ ะ พี่ซานก็เคยรับสาวใช้อุ่นเตียงมากมาย ไม่อาจรับรองได้ว่าในอนาคตเขาจะรักข้าเพียงผู้เดียว แต่ข้ารักเขาเจ้าค่ะ รักมาก ไม่รู้ว่าวันหน้าจะเป็นเช่นไร แต่วันนี้ข้าจะอยู่กับเขาเจ้าค่ะ"

“หยุดเอ่ยคำหวานลวงให้ฮวาเอ๋อร์ดีใจเถิด ฮวาเอ๋อร์ได้ยินข่าวมงคล ฮวาเอ๋อร์ขอแสดงความยินดีต่อท่านล่วงหน้า” “ข้ามิเคยยอมรับการแต่งงานกับคุณหนูชิงชิง เป็นท่านพ่อที่จัดแจงบังคับข้า” “พี่เฉินฟง ฮวาเอ๋อร์รักพี่เฉินฟง แต่ท่านลุง...”

ภัคธีมาเรียกบิดาที่กำลังโกรธจัดอย่างตกใจ “แกต้องแต่งงานกับพ่อนที แม่ของพ่อนทีมาสู่ขอแก พ่อกับแม่ก็ยกแกให้เขาแล้ว ถ้าแกไม่อยากให้พ่อกับแม่เสียใจแกก็ควรจะตัดใจจากไอ้ธร แกก็รู้ว่าบ้านเรากับบ้านมันไม่ถูกกัน พ่อเกลียดขี้หน้าไอ้ประพงศ์พ่อไอ้ธร ความรักของแกไม่มีทางเป็นไป ได้หรอก แกตัดใจซะเถอะ พ่อนทีเขารวยมีฐานะ แถมยังเป็นลูกคนเดียวอีก เขารักแกมาก แกแต่งงานกับเขาไม่ลำบากแน่ ๆ” ประโยคประกาศิตของบิดาทำให้ภัคธีมาน้ำตาร่วงพรู

“เย็นวันไหนเหรอคะ” “ก็เย็นวันที่พี่ไปทานข้าวที่บ้านมุกไง จริง ๆ พี่ไม่ได้กะจะกินข้าวเย็นที่บ้านมุกหรอก แต่เห็นมุกขับมอเตอร์ไชด์เข้ามา พี่แอบชอบมุกตั้งแต่ตอนนั้น ก็เลยตอบตกลงคุณแม่ของมุกไป” เขาผ่อนลมหายใจ คำพูดขาดเป็นห้วง ๆ แขนที่แข็งแรงของเขาเริ่มที่จะกอดกระชับร่างของหล่ อนเข้ามาแนบชิดมากขึ้น เนื้อหน้าอกอันอ่อนนุ่มช่างปลุกเร้าความรู้สึกเบียดชิดกับอกกว้างของเขาซึ่งเปล่าเปลือย เพราะสาบเสื้อคลุมถูกเปิดออกอย่างจงใจ มุกระวีหน้าแดงระเรื่อ เลือดในกายสูบฉีดอย่างรุนแรง “พี่ภัทรคะ!!..”

ทอไหมเอ่ยออกมาอย่างไม่รักษาน้ำใจ “ยิ่งไหมไม่อยากเห็นหน้าพี่ก็ยิ่งต้องมา เผอิญพี่เป็นพวกชอบขัดคำสั่งซะด้วย” ธีธัชแกล้งทอไหมต่อ เวลาที่เธอโกรธ เขาว่าน่ารักดี แค่น่ารักนะ แต่ไม่ได้รักหรอก สาบานได้เลย ...สาบานจริงจริ๊ง

ท้ามาท้ากลับไม่โกง กูจะทำให้ร้องหาแม่แทบไม่ทัน น้ำเสียงเย็นชาของเฮียสิงห์นำพาความอบอุ่นเข้าสู่กลางใจคนตัวเล็ก แฟนใหม่ของเธอเท่มาก หลงจะไม่ไหวละนะ

ขอโทษสำหรับเรื่องเลวระยำทุกอย่างที่เคยทำไว้ สิงหราชมองใบหน้าหวานเนิ่นนาน เพียงแค่อยากจดจำหญิงสาวที่เขารักสุดหัวใจเอาไว้ อยากมองเธอในระยะใกล้ ๆ ขนาดนี้เป็นครั้งสุดท้าย ฝ่ามือหนาเอื้อมมาสัมผัสแก้มขาวนวลแผ่วเบาราวกับกลัวว่าหากลงแรงหนักกว่านี้จะทำให้เธอบุบสลาย “พ ี่สิงห์รักลูกศรนะ” เสียงทุ้มที่เคยหนักแน่นตอนนี้มันกลับแสนแผ่วเบา เขาเอ่ยออกมาเพียงเท่านั้นก่อนจะหันหลังแล้วเดินออกจากบ้านไป แล้วปล่อยให้น้ำสีใสรินไหลออกมาเต็มใบหน้าคมคายอย่างไม่สามารถอดกลั้นมันเอาไว้ได้อีกต่อไป

นางใส่อาภรณ์สีกลีบบัว ใบหน้าอ่อนหวาน กิริยาสุภาพอ่อนโยน นางเป็นธิดาสาวของคหบดีร่ำรวยในหมู่บ้านแห่งนี้ อายุสิบห้าหนาว ถึงคราวออกเรือนพอดิบพอดี ภายใต้รอยยิ้มนุ่มนวล นางมีนิสัยร่าเริงซุกซนซุกซ่อนอยู่ นางมักจะมีผ้าปักโคลงกลอนมายื่นไมตรีให้เขาอยู่เป็นป ระจำ วันนี้ก็คงเช่นกัน… “พี่หลี่จวิน” เสียงแว่วหวานของนางดังขึ้นทันทีที่เหอหลี่จวินเดินมาถึงกลางลานกว้างหน้าเรือน “ข้าวาดภาพได้งามนัก จึงนึกถึงพี่หลี่จวินเจ้าค่ะ”

"ซื่อบื้อจังนิค ขนาดนี้ยังไม่รู้ตัวอีกเหรอ? ที่พี่ทำดีกับนิคทุกอย่างเพราะพี่ชอบแม่ของนิคมั้ง" "เค้ามันซื่อบื้อทั้งโง่เป็นทุนเดิมอยู่แล้วหนิ" ฉันกวาดสายตาผิดหวังมองบรรยากาศภายในสถานบันเทิง มองเหล่านักท่องราตรีออกไปโบยบินโชว์ลวดลายประจำตัวให้ความน้อยใจที่ถูกรุ่น พี่ที่ฉันแอบรักด่าทอให้จางหาย ก่อนจะตวัดกลับมาสบเข้ากับคู่ของคนปากหมาข้างกาย