องค์หญิงสีชาด Novels & Stories

องค์ราชินีตรัสถามเช่นนี้ ทำให้องค์หญิงที่สีพระพักตร์แดงราวกับสีชาดมาแต่งแต้มอย่างยิ่ง “ใช่หรือไม่” องค์ราชินีตรัสถามอีกครั้ง “เพคะ” องค์หญิงตรัสแผ่วเบาแทบจะเป็นกระซิบ

องค์หญิงจากแดนไกลรีบคุกเข่าลงตามธรรมเนียมของวังหลวง "ด้วยพระบารมีขององค์หวงตี้ ทรงพระราชทานแซ่และนามใหม่ให้กับองค์หญิงโยชิโกะโนะโคะอิ แห่งราชวงศ์ริวกิว แคว้นวาโค นับจากนี้ไป ให้องค์หญิงโยชิโกะไนชินโน ใช้แซ่มู่หรง นามเหม่ยชิง และพระราชทานตำแหน ่งเป็นชีจื่อ (สูงสุดในระดับพระสนมขั้นโท) นับตั้งแต่นี้เป็นต้นไป จบราชโองการ"

ล่ายหว่านเอ๋อร์ตอบ “จะ เจ้า ล่ายหว่านเอ๋อร์ หรือเจ้าคือล่ายหมิงหว่านเอ๋อร์” จ้าวสืออิ้งตาโตตกใจ สตรีที่สวมชุดสีเขียวกลายเป็นองค์หญิงของแคว้นหมิงไปได้อย่างไรกัน

นนท์สรุปเสร็จสรรพ “สำหรับชุด แม่ให้เค้าเตรียมเอาไว้ให้แล้วจ้ะ รับรองว่าหนูจะต้องชอบ” เหมือนมัดมือชก แต่นรีรัตน์รู้สึกดีชะมัด เธอทำตามอย่างว่าง่ายเพียงไม่นานเจ้าสาวคนสวยก็ออกมาในชุดแต่งงานสีขาวราวเจ้าหญิง พร้อมกับเจ้าบ่าวในชุดทักซิโด้สีขาวที่รออยู่แล้ว

ต่อมาองค์หญิงแคว้นที่ 3 "องค์ชายเจ้าคะนี่คือภาพวาดหายากของนักปราชญ์ ชื่อดัง" นางเปิดภาพออกให้เห็นสีสันและลวดลายแต่นางไม่ได้มองภาพนางมององค์ชายอย่างเดียว ซูเหยาจึงเอ่ยทักท้วง

หมาตัวนี้ถอยห่างทันที ปรากฏกายเป็นมนุษย์สาวใบหน้างดงามในชุดเดรสสีดำมีแถบสีเลือดนกตรงอก กระโปรงยาวถึงพื้น ทำให้โรซารี่มองนางด้วยความตกตะลึงที่เห็นนางเช่นนี้ ทั้งที่เคยเห็นหญิงผู้นี้ในความฝันว่าเป็นนางกำนัลของโรซารี่อดีตองค์ราชินีของเหล่าปีศาจ “องค์ราชินี หม่อมฉันอภัยที่ไม่เคยปรากฏกายเช่นนี้ให้พระนางได้พบเห็น” นางเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงนอบน้อม

องค์หญิงมู่หรงเหยียน ในชุดผ้าไหมสีแดงเพลิงปักดิ้นทองลายหงส์ ขับผิวขาวผ่องให้ดูโดดเด่นสะดุดตา นางนั่งสง่าผ่าเผย บรรจงชงชาด้วยท่วงท่าที่งดงามอ่อนช้อย นางรินชาสีอำพันส่งกลิ่นหอมกรุ่นใส่จอกกระเบื้องเคลือบใบจิ๋ว แล้วยื่นส่งให้บุรุษตรงหน้าด้วยรอยยิ้มหวานเชื่อมที่บุรุษ ทั่วหล้าต่างใฝ่ฝัน

สุภาพสตรีชุดกระโปรงชมพูเข้มตัดพ้อด้วยความหม่นหมอง “โธ่ เจ้าหญิงเกรทเชเนียผู้น่าสงสาร เจ้ายังเสียใจที่เสด็จพ่อของเจ้าส่งเจ้ามาโดยไม่เคยคิดบอกกล่าวอยู่รึ” สุภาพสตรีชุดฟ้ารินน้ำชาใส่ถ้วยชาของเจ้าหญิงเกรทเชเนีย

ฉลองพระองค์ขององค์หญิงมีสีฟ้าอมเทาดั่งชุดเครื่องแบบของสำนักศึกษาทว่าชุดที่นางออกแบบได้มีการตัดเย็บใหม่ทำให้มีความสง่างามกว่าชุดปกติ องค์หญิงต้าเหยาเป็นเด็กสาวช่างฉอเลาะ เวลานางพูดจะเล่นหูเล่นตาน่ารักน่าชัง ทำให้อารมณ์ของซูอินที่ขุ่น ๆ รู้สึกเบิกบานขึ้น

“ข้าก็เห็นเช่นกัน นี่นางยังไม่ตายงั้นหรือ” หยงฮวาหันไปมองตามคำซุบซิบนั่น สตรีผู้นั้นสวมชุดสีเขียวอมฟ้าและปักด้วยดิ้นสีทองพร้อมเครื่องประดับเข้าชุดกัน นี่มันช่างคล้ายกับชุดของ...ท่านอ๋อง หยงฮวาหันไปมองชุดของท่านอ๋องและหันกลับมาที่สตรีตรงหน้าที่กำลังเดินเข้าไปเพื่อคำนับฝ่าบาท อง ค์หญิงแปดเองก็เห็นนางแล้วเช่นกัน หยงฮวาหันมามองหน้าอย่างเอาเรื่องกับแม่นมเฒ่า “เหตุใดชุดที่นางใส่ถึงได้คล้ายกับชุดของท่านอ๋องของข้า!!”