Novel & Cerita เกิดใหม่เป็นดาวแม่ทัพหญิง

เพราะชายหนุ่มที่คอยดูแลเอาใจใส่นางมาตลอดทำให้หญิงสาวใจอ่อนตกลงปลงใจเริ่มต้นชีวิตใหม่กับเขา โดยการปิดผนึกชาติกำเนิดและอดีตของตนกลบฝังเอาไว้ ไม่เปิดเผยให้ผู้ใดล่วงรู้ บัดนี้นางคือพานเยว่หลานหญิงสาวกำพร้า มิใช่พานเยว่หลานบุตรสาวของแม่ทัพพาน ชีวิตต่อจากนี้ ที่เหลือของนางจะใช้มันเพื่อปกป้องบุตรที่กำลังลืมตาดูโลกและไม่ขอข้องเกี่ยวกับเรื่องราวในอดีตอีกต่อไป

จินเซียงก้าวเข้ามายืนข้างเผยอิงทันที “ใจร้ายหรือไม่ คงไม่ใช่เรื่องที่แม่นางน้อยจะมาตัดสิน” เวินซูฉินเลิกคิ้ว มองจินเซียงขึ้นลงราวกับกำลังพิจารณาสินค้าใหม่ “อ้อ…เจ้านี่เอง แม่ทัพหญิงคนใหม่แห่งตระกูลถัง” “เผยอิงไม่ใช่ของเล่นของใคร” จินเซียงตอบกลับนิ่ง ๆ

อวิ๋นมู่หลันลงมาจากต้นไม้สูงพร้อมแม่ทัพหนุ่ม ทั้งคู่หิวโซเลยทีเดียว นางไม่ได้เอ่ยปากบอกเขา แต่เรื่องชวนขายหน้าคือท้องของนางร้องเสียดัง ชายหนุ่มมองใบหน้าหญิงสาว ถึงจะเป็นใบ้สติไม่ดีทั้งใบหน้าด้านหนึ่งมีเส้นเลือดดำอัปลักษณ์แปะอยู่เห็นแล้วก็เป็นอัปมงคล ทว่านับแต่นา งป้อนน้ำให้เขาเมื่อคืนชายหนุ่มก็เปลี่ยนความรู้สึกใหม่ ตลอดชีวิตที่ผ่านมาสตรีที่ปรารถนาดีต่อเขาโดยไม่หวังชื่อเสียงและลาภยศมีเพียงมารดาซึ่งจากไปแล้ว และเจียงเฟยผู้น่าสงสารซึ่งบัดนี้นางเป็นเพียงนกน้อยในกรงทองที่รัชทายาทขังเอาไว้ในตำหนักเพื่อเชยชมความงาม

“แม่นางเป็นคนมีบุญ ชีวิตก่อนได้สร้างบุญกุศลเอาไว้ไม่น้อย ทำให้สวรรค์เมตตา อีกทั้งบิดามารดา ก็ทำบุญอยู่ไม่ขาด พวกเขาหวังว่า หากแม่นางเกิดใหม่ จะได้มีชีวิตที่ยืนยาวขึ้นกว่าเดิม บัดนี้สวรรค์รับฟังคำขอของพวกเขาแล้ว จึงส่งแม่นางกลับมา ให้เกิดใหม่ในร่างของสตรี ผู้อาภัพ ตั้งแต่กำเนิดนางนี้” “แล้วเหตุใด…ข้าถึงได้มาเกิดใหม่ในร่างนี้เล่าเจ้าคะ นางกับข้ามีความสัมพันธ์อันใดกัน นางเป็นคุณหนูจากตระกูลบัณฑิต ส่วนบิดามารดาของข้า ล้วนไม่มีญาติพี่น้องจากตระกูลเช่นนั้น”

แววตาของซ่งซีซีพลันหม่นลึก “นางก็คือแม่ทัพหญิงในความฝันของข้า” ทุกคนตกตะลึง “นางคือแม่ทัพหญิงที่สังหารหมู่หมู่บ้านนั้นหรือ? คือนางจริงๆ หรือ?”

นับดาวเติบโตมาที่บ้านเด็กกำพร้าโดยที่เธอก็ไม่รู้ว่าใครคือพ่อแม่ที่แท้จริง เพราะพวกท่านนำเธอมาทิ้งไว้ที่หน้าบ้านเด็กกำพร้าในวันที่ท้องฟ้ามืดมิด แต่กลับมองเห็นดวงดาวมากมายที่ส่องเป็นประกาย แม่ปรานีที่มาเห็นเธอเข้าจึงรับเลี้ยงและตั้งชื่อให้เธอว่า นับดาว นภาดา แปลว่าดวงดาว บนท้องฟ้าที่สดใส ซึ่งตัวเธอนั้นชื่นชอบชื่อนี้ของตัวเองมาก เรื่องราวในวันนี้ถือเป็นความสุขเล็ก ๆ ที่ผ่านเข้ามาในชีวิตของเธอความใจดีจากคนแปลกหน้าที่เธอได้รับจะเป็นความสุขที่อยู่ในหัวใจของเธอตลอดไป

ที่ชื้นเต็มใบหน้าก่อนผลักม่านมุ้งออก เสียงนกร้อง เสียงไก่ขัน และท้องฟ้าที่เริ่มระเรื่อด้วยแสงแห่งรุ่งอรุณ หญิงสาวเริ่มชินกับสถานที่แห่งใหม่นี่แล้ว ครบเดือนพอดีที่ ‘พันดาว’ ตื่นมาแล้วพบว่าตัวเองอยู่ในร่างของหญิงสาวผอมบางวัยสิบหกปีนาม ‘เหมยซิง’ หญิงสาวยังจำได้ดีว่าตอนที่

“ฮ่าๆ ๆ ใต้หล้านี้ จะมีบุรุษใด ทำให้เจ้าขึ้นสวรรค์ติดๆ กัน ได้มากกว่าข้าอีกเล่า เหยาเหยาคนงาม” บทนำ หญิงสาวเคลื่อนไหวร่างกายนุ่มนิ่ม ด้วยท่วงท่าอ่อนหวาน ซึ่งมันเร่งเร้าความปรารถนาให้แก่แม่ทัพหนุ่ม

หลินเส้าเหม่ยตบหลังเธอเบาๆ “ฉันเพิ่งเห็นข่าวเมื่อไม่นานนี้เอง ว่าตระกูลเจียงเปิดตัวทายาทที่หายไป ดีใจด้วยนะที่ได้เจอครอบครัวที่รักเธอมากจริงๆ “ค่ะแม่หลิน โชคดีที่ฉันเจอครอบครัวของตนเอง และไม่ถูกสลับตัวไป” หญิงสาวยิ้มตาหยี หลินเส้าเหม่ยหันไปมองชายหนุ่มที่ยืนอยู่ด้า นหลัง แววตาเธออ่อนโยนลงทันที

กลิ่นหอมกรุ่นของอาหารปลุกให้ซูเมิ่งหลานตื่นจากฝัน หญิงสาวขยี้ตาซ้ำเมื่อเห็นว่าตนกำลังนอนอยู่บนเตียงที่ไม่คุ้นเคย “ตื่นแล้วหรือ” ซูเมิ่งหลานสะดุ้ง หญิงสาวเหลียวมองไปยังต้นเสียงแช่มช้า “แม่ทัพเซี่ย ท่านดีขึ้นแล้วหรือ” “อืม มานี่สิ”