Novel & Cerita วิวาห์พลิกชะตา: ชาตินี้ข้าขอแต่งงานกับพระรอง

กงหนิงหลงตวัดสายตามองมาด้วยความไม่พอใจ “เปลี่ยนตัวคู่หมั้นจากปิงเอ๋อร์ของข้าเป็นคุณหนูรองเย่ม่านแทนอย่างไรเล่าเพคะ” คำกล่าวของจ้าวเว่ยทำให้ทั้งห้องพลันเงียบสงัดด้วยความตกตะลึง “ไม่!! ข้าจะแต่งกับคุณหนูใหญ่เย่เท่านั้น”

เว่ยจิ่นซูพยักหน้า “การแต่งงานครั้งนี้ภายนอกดูเหมือนเป็นเรื่องของคนหนุ่มสาว แต่จริง ๆ แล้วคือการประกาศว่าตระกูลฉินเริ่มขยับเข้าใกล้ฝ่ายคังอ๋อง”

ซือเจ๋อเยว่มองไม่เห็นเส้นสมรสบนใบหน้าของลู่จิ่นเหนียง ในเวลานี้ได้ยินคำพูดประโยคนี้ ก็รู้สึกประหลาดใจขึ้นมาเล็กน้อยจริง ๆ นางถาม “เจ้าจะแต่งงานกับใครหรือ?” ลู่จิ่นเหนียงกล่าวด้วยความเขินอาย “คุณชายรองแห่งจวนหนิงกั๋วกง เมื่อคิดดูดี ๆ เขานับว่าเป็นญาติผู้พี่ขององค ์หญิง ดังนั้นต่อไปพวกเราก็ต้องเป็นญาติกัน”

ทุกสิ่งจะเปลี่ยนได้ก็ต่อเมื่อเธอเลิกกับเขาหรือยกเลิกงานแต่ง แต่เพราะเธอดันย้อนกลับมาตอนแต่งงานแล้ว เลยทำได้แค่ค่อย ๆ เปลี่ยนมันโดยไม่ให้มีใครรู้ ที่สำคัญ...อีกไม่นานเธอจะได้เจอพระรองลูกรักของตนเองแอบดีใจนิดหน่อยเหมือนกัน

“เจ้ายังหน้าไม่อายหัวเราะอีกหรือ?! ข้าขอถามเลยนะเวินซื่อ เจ้าเป็นบุตรีสกุลเวินของพวกเราแน่หรือ? ดูสิว่าคู่หมั้นของเจ้ารังแกเจ้าต่อหน้าผู้คนมากมายเช่นนี้จนกลายเป็นอันใดไปแล้ว? เจ้าควบคุมเขาให้ดี ๆ ไม่ได้หรือ?” “ข้าไม่กล้าควบคุมหรอก พี่รองไม่ได้ยินคำพูดของเขาหรือ? สตรีที่คู่หมั้น ของข้าอยากแต่งงานด้วยในชาตินี้มีเพียงน้องสาวแสนดีของข้าเท่านั้น ว่าไปแล้วช่างรักมั่นเสียจริง เจ้าว่าใช่หรือไม่ น้องหก?”

ข้าแต่งงานกับเจ้าด้วยความจำใจ เจ้าอย่าคาดหวังให้มากนักจะดีกว่า” ……. ‘ทำไม พูดไม่ได้หรือไร นี่ข้ากำลังแต่งกับคนใบ้…หรือเจ้าทำชั่วจนกลายเป็นใบ้ไปแล้วจริงๆ’

"พลิกอ่านด้านหลัง #เราก็พลิกอ่านด้านหลัง ❤️แต่งงานกันนะ❤️ พอเราอ่านคำนี้เท่านั้นล่ะค่ะน้ำตาเราไหลทันที เราไม่คิดว่าเฮียสิงห์จะขอเราแต่งงานเพราะตลอด เวลาเฮียเขาไม่เคยพูดเรื่องแต่งงานเลย ...แต่งงานกับกูนะ เราหันไปข้างหลังเห็นเฮียนั่งคุกเข่าพร้อมถือแหวน

เสี่ยวชิงได้แต่พยักหน้า ขนาดตอนนี้ถูกวางให้เป็นอนุคนที่เจ็ดอย่างไม่เป็นทางการ แต่นางก็เริ่มระรานทั้งฉวนฮูหยินและคุณหนูรองฉวนเสียแล้ว ซ้ำยังเรียกร้องให้มีการจัดงานแต่งงานเข้าเรือนอย่างยิ่งใหญ่ต่างจากอนุผู้อื่น เพื่อขึ้นเป็นฮูหยินรอง และครั้งนี้ก็มีฉวนเซ่าฉือคอยถือหา งให้ เชื่อคำพูดที่เสแสร้งว่านางทำทุกอย่างเพียงแค่พยายามเข้ามาผูกไมตรี แต่เป็นฉวนฮูหยินและคุณหนูฉวนที่แต่งเรื่องใส่ร้ายนาง

เรื่องนี้คงจะเป็นที่เล่าขานทั่วทั้งวังอ๋องเป็นแน่ ซึ่งเจ้าของวังเองก็พอจะเดาเอาไว้อยู่แล้ว ใบหน้าหล่อเหลาที่มองตามแม้จะยังมีรอยยิ้มอ่อนโยนประดับไว้ แต่แววตากลับแข็งกร้าวให้กับการลงเท้าหนักของพระชายา “ถือสิทธิ์อันใดมาไม่พอใจข้า การแต่งงานครั้งนี้ก็เป็นแค่การแต่งงานการเมือ งเท่านั้น อะไรที่ควรทำข้าก็ทำให้แล้ว ยังอยากหวังมากกว่านี้อีกสินะ งั้นก็ลองพยายามดูเถิด มีความสามารถมากพอหรือไม่”

" ไม่ ข้าไม่อยากเป็นพระชายา ไม่อยากเป็นฮองเฮา ใครกันจะอยากแต่งงานกับคนพิการทั้งยังอัปลักษณ์อีก" " ไม่อยากแต่งกับเขา แล้วท่านอยากแต่งกับใครหล่ะ คงไม่ใช่ข้าหรอก เพราะข้ามันก็แค่องครักษ์จนๆไม่มีหัวนอนปลายเท้า สู้แต่งกับองค์ชายต้าลี่เสียยังดีกว่า ถึงจะพิการแต่ก็เป็นถึงองค์ร ัชทายาท ต่อไปพอเขาขึ้นครองราชย์ท่านก็จะได้เป็นฮองเฮา นี่ไม่ใช่สิ่งที่ท่านต้องการหรอกรึ "