เศรษฐี

เรื่องราวความ 'พลาด'+'เซ็กส์' ของสามสาวสุดแซ่บนักศึกษาปีสุดท้าย ที่นำพาให้พบกับนักธุรกิจหนุ่มไฟแรง เจ้าของผับ กับ...รัก(ที่คาดเดาไม่ได้) มีทั้งเรื่องดีๆ เรื่องแซ่บๆ และเรื่องร้ายๆ แต่ทั้งสามจะตัดสินใจยังไง กับผู้ชายที่พลาดมีสัมพันธ์ลึกซึ้งเหล่านั้น จะสานต่อหรือพอ?

ใครจะไปคิดว่าผู้หญิงที่เคยมี One night stand ด้วย จะกลายมาเป็นนักศึกษาฝึกงานที่บริษัทเขา ทั้งเธอยังทำเป็นจำเขาไม่ได้อีก งั้นเขานี่แหละจะเป็นคนรื้อฟื้นความทรงจำให้เธอเอง

นางบำเรอชั้นสูงแบบนี้ ลองครางดังๆ สิแล้วฉันจะให้พัก " เมื่อไหร่จะปล่อยฉันไปสักที ไอ้ชั่ว ไอ้คนสารเลว แกไม่ตายดีแน่! " อัญชันเอ่ยออกมาด้วยความเหลืออด ความอดทนของคนเรามันมีขีดจำกัดเหมือนกัน ซึ่งเธอก็ใช้มันหมดลงไปแล้วในตอนนี้ " หึ! ตอนไหนน่ะหรอ ตอนที่ฉันพอใจแล้ว สะใจแล้ว สิ่งที่เธอทำกับคนของฉันมันมากเกินไป ไม่มีใครเคยทำร้ายคนในตระกูลพิษณุกรแล้วรอดกลับไปได้สักคน เธอลองเดาเล่นๆดูสิว่าเธอจะเป็นอิสระตอนไหน " " นี่คุณกะจะฆ่าฉันให้ตายเลยหรือไงถึงจะพอใจ คุณมันบ้าที่สุด โรคจิต! " " เธอเป็นของฉันตั้งแต่ฉันพามาที่นี่แล้ว ถ้าคิดจะหนีก็แหกตามองดูรอบๆ ถ้ากล้านักก็ลองดู แต่เตือนเอาไว้ก่อนนะที่นี่มันเป็นป่าลึก สัตว์ป่าก็ตัวใหญ่ๆทั้งนั้น ที่สำคัญลูกน้องฉันทุกคนขาดผู้หญิงมาแล้วหลายเดือน คงจะกลัดมันน่าดู อยากเป็นอาหารชั้นเลิศให้พวกมันขย้ำกันเล่นๆก็ไป ไปสิ!!! " เสียงตะโกนขู่ของเขาประโยคสุดท้ายทำเอาเธอสะดุ้งกลัวจนต้องถอยร่นไปชิดกับมุมแคบๆ " ฉันไม่ไปแล้ว ไม่ไป... "

'2 ปี กับการเป็นนางบำเรอของเขา..' "เธอมันก็แค่ผู้หญิงที่เอาตัวเข้าแลก ผู้หญิงอวดเก่งอย่างเธอ นอกจากตัวแล้วก็ไม่มีอะไรดีทั้งนั้น" นี่คือคำพูดเหยียดหยาม ที่ได้ยินมาตลอดปีกว่า และทุกอย่างมันกำลังจะจบแล้ว

“ลบรูปหนูออกจากโทรศัพท์เดี๋ยวนี้เลยนะคะ!” “แลกกับร่างกายของเธอ แล้วฉันจะลบให้” “ไอ้โรคจิต!!” “ไอ้เด็กเวร!”

เพราะพ่อเสีย และแม่แต่งงานใหม่ นภิศาจึงถูกแม่นำมาฝากกับเจ้านายเก่าในตอนที่เธอเริ่มเข้าเรียนมหาวิทยาลัย เพราะกลัวปัญหาพ่อเลี้ยงลูกเลี้ยง แต่เธอกลับต้องมาเป็นเด็กเลี้ยงของลูกชายเจ้าของบ้านตั้งแต่ที่ยังเรียนไม่จบ จนกระทั้งทำงาน ความสัมพันธ์ไม่ต่างจากเมียบำเรอ เมื่อเธอท้องเขาก็ให้ไปทำแท้ง แม้จะรักเขาแค่ไหน เธอก็ทนทำร้ายลูกอีกเป็นครั้งที่สองไม่ได้แล้ว หนทางเดียวที่เธอจะหลุดพ้นจากพันธะที่ไร้ใจ และเพื่อการรักษาชีวิตลูกไว้ คือการหนีไปให้ไกลจากคนใจร้ายที่เธอรัก

ปัญหาของเธอคือนามสกุลที่ติดตัวมา นามสกุลที่บ่งบอกว่าถ้าคุณไม่รวยพออย่าคิดจีบคนในตระกูลโชติภิวรรธ พ่อเป็นไฮโซ แม่เป็นดารา พี่ชายคือไฮโซภูมิ "เขาบอกว่าฉันรวยเกินไป เก่งเกินไป หาเงินได้เยอะเกินไป จนทำให้เขาดูแย่ ถามหน่อยเถอะ ฉันต้องลดความเก่ง ความรวย ความสวย เพื่อคXยอันหนึ่งเหรอ" "เธอทิ้งผมเพราะผมจน ไร้อนาคต บ้านเป็นหนี้ แค่หมอจน ๆ คนหนึ่ง" เมื่อหมอจน ๆ กับคุณหนูไฮโซ ปัญหาของทั้งคู่คือเรื่องเงิน แต่กลับเป็นคนละด้านของปัญหา เธอมีมากจนเกินไป ส่วนเขามีน้อยจนเกินไป คำว่า ไม่แพง ของคนสองคนมักไม่เท่ากัน เพราะขึ้นอยู่กับเงินในบัญชี

ความสัมพันธ์ลับนานสี่ปี ในที่สุดวันที่เจียงเหมียนรอคอยจะได้เปิดตัวกับเผยเหยี่ยนจือก็มาถึง แต่เผยเหยี่ยนจือกลับทำเพื่อผู้หญิงคนอื่น ไม่สนใจความปลอดภัยในชีวิตเจียงเหมียน จงใจสร้างอุบัติเหตุทางรถยนต์ แกล้งทำเป็นความจำเสื่อม เจียงเหมียนบาดเจ็บต้องนอนโรงพยาบาล เขาโอบกอดแฟนสาวคนใหม่และพนันกับเพื่อน ๆ ว่าเจียงเหมียนจะยังคงเลียแข้งเลียขาเขาเหมือนหมา เผยเหยี่ยนจือกลับไม่รู้เลย ตั้งแต่วินาทีที่เจียงเหมียนรู้ว่าเขาแกล้งทำเป็นความจำเสื่อม ก็ตัดสินใจไปจากเขาอย่างเด็ดขาดแล้ว เผยเหยี่ยนจือไม่รู้ ตอนที่เขาโชว์หวานอย่างประเจิดประเจ้อกับคนอื่น เธอได้ทิ้งของแทนใจของพวกเขาไปแล้ว เผยเหยี่ยนจือไม่รู้ ตอนที่เขาผลักไสเธอไปให้คนอื่น เธอถูกต้อนเข้ามุมกำแพงด้วยท่าทีแสนกำกวม เผยเหยี่ยนจือไม่รู้ ตอนที่เขารอให้เธอก้มหัวเอาอกเอาใจ เธอกำลังเลือกชุดแต่งงาน เมื่อเจียงเหมียนก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดของเส้นทางอาชีพ ประสบความสำเร็จติดอันดับเป็นเศรษฐินีที่อายุน้อยที่สุด เผยเหยี่ยนจือกลับคุกเข่าขอแต่งงานแบบคิดเองเออเอง “เหมียนเหมียน ความทรงจำผมกลับมาแล้ว แต่งงานกับผมเถอะ” เจียงเหมียนลูบแหวนเพชรสิบกะรัตบนนิ้วมือ ยังไม่ทันได้เอ่ยปาก ผู้ชายที่อยู่ด้านหลังก็โอบเอวเธอไว้อย่างแข็งกร้าว “ไสหัวไป พี่สะใภ้นายเห็นของสกปรกไม่ได้”

เสี่ยวหลิงนักเขียนนิยายที่เพิ่งจะเขียนเรื่องใหม่ได้ไม่กี่ตอนต้องมาตายเพราะพักผ่อนน้อย อดหลับอดนอน เพื่อจะเขียนนิยายเรื่องใหม่ ไม่ใช่บ้าพลังหรอกนะ แต่เธอเป็นคนมีค่าอย่างไรละ ค่ารถ ค้าบ้าน ค่ากิน ยังไม่รวมต้องส่งให้กับทางบ้าน แถมเธอยังส่งเสียน้องเรียนอีกด้วย เมื่อตายแล้วคนเราต้องลงนรกหรือขึ้นสวรรค์ไม่ใช่เหรอ แล้วทำไมเธอถึงเข้ามาอยู่ในนิยายของตัวเองล่ะ ใช่แล้ว!! เสี่ยวหลิงเข้ามาอยู่ในนิยายที่เขียนของตัวเองที่เพิ่งเขียนได้ไม่กี่ตอน แล้วแบบนี้เนื้อเรื่องยังเป็นไปอย่างที่เธอวางไว้หรือเปล่า หลี่เหมย นางร้ายในนิยาย เดิมทีเธอมีนิสัยหยิ่งยโสขี้อิจฉาและชอบกลั่นแกล้งสหายตนเอง (นางเอกในนิยาย) แต่เมื่อเสี่ยวหลิงเข้ามาอยู่ในร่างนี้ เธอไม่อยากมีชะตาเหมือนเนื้อเรื่องที่วางไว้จึงเปลี่ยนตัวเองใหม่ แต่ไม่ทิ้งนิสัยเดิมที่กล้าได้กล้าเสีย ไม่ยอมคน จะร้ายเฉพาะกับคนที่ร้ายกับเธอเท่านั้น!!

ข้อนิ้วแกร่งร้อนไถลถูข้างแก้มนวลนุ่มของนาง กลิ่นอำพันเฉพาะตัวของเขาชัดเจนขึ้นในคืนนี้ เหตุใดนางจึงไม่สังเกตถึงสิ่งนี้มาก่อน เขาใช้กลิ่นถุงหอมแตกต่างจากพี่น้องคนอื่น นิ้วเขาลูบเลยลงริมฝีปากบางกระจับเล็ก ไล้แผ่วเบาแล้วล้วงนิ้วเข้าไปในปาก มีเสียงลมหายใจชัดขึ้น แรงขึ้นคล้ายอาการสะกดกลั้น ไอร้อนแกร่งขยับเข้าใกล้เมื่อเขานั่งคร่อมตั่งไม้แล้วยกขาของนางพันรอบเอวสอบไว้ ขยับโน้มหน้าลงใกล้ นับครั้งได้เลยว่าชายไร้หน้าด้านบนนี้จุมพิตนางกี่ครั้ง ครั้งนี้เป็นครั้งที่สามเท่านั้น หากแต่จูบที่นางได้รับค่ำนี้กลับหนักหน่วงดุดัน เขากดริมฝีปากหนาลงแน่นล้วงลิ้นชอนไชกวาดไล้ เซาะไรฟันราวต้องการนับซี่ของมันว่ามีกี่ซี่ นางได้ยินเสียงน้ำลาย เสียงจูบบดเบียด เสียงเนื้อเสียดสี เขากอบกุมหน้าอกเนินทรวง นี่นับว่าเป็นครั้งแรกเช่นกันเพราะทุกครั้งนางนอนคว่ำหน้ามาตลอด เขากุมแน่นคลึงขยำอย่างพอใจด้วยแรงชายและมือหยาบผิดไปจากพี่น้องคนอื่น บุรุษผู้นี้ยังไม่ยอมปล่อยริมฝีปากออก ประโลมจูบต่อเนื่องยาวนาน คลึงเต้างามทั้งขยี้ยอดหัวนมเล็กปั่นจนนางบิดเร่า ในเมื่อเขาไร้เสียง นางก็จะไร้เสียง กายของนางบิดไปมาเสียดสีกับร่างแกร่งของเขาเป็นครั้งแรก นางพบว่าเขาพึงพอใจจากจุมพิตที่หนักหน่วง