เศรษฐี

“คุณต้องอยู่กับผมสองปี ภายในสองปีนี้ผมจะไม่แตะต้องคุณ ถ้าคุณไม่ร้องของ และถ้าภายในสองปีนี้ ถ้าคุณไม่รักผม ผมก็จะปล่อยคุณไป โดยไม่ตื้อและไม่ตามคุณเลย”

ธิดาเจ้าสมุทรหนันไห่...มีเรื่องกับโอรสของเจ้าสมุทรซีไห่ บิดาคิดลงโทษนาง นางจึงหนีมาที่แดนมนุษย์พร้อมสาวใช้คนสนิท นางได้พบองค์หญิงที่มีชื่อและหน้าตาเหมือนนางและกำลังจะตาย เจ้าแม่หนวี่วาได้มาบอกนางว่า...นางต้องเข้าร่างองค์หญิง เพื่ออภิเษกกับองค์รัชทายาทแคว้นฮุยหวง และต้องช่วยเขาปกป้องแคว้น 3 ปี ธิดามังกรจึงเข้าไปเป็นชายาขององค์รัชทายาทแห่งแคว้นฮุยหวง ทั้งคู่ช่วยกันแก้ปัญหาทั้งในวังและปัญหาชายแดน ทั้งคู่รักใคร่กลมเกลียวกันมาก เมื่อครบ 3 ปี มนุษย์กับมังกรยังจะอยู่ด้วยกันได้ไหม หรือต้องจากดันไปตลอดกาล...????

นนนทีแต่งงานกับน้ำผึ้งแค่เพียงในนาม เพื่อตอบแทนบุญคุณของบิดาของน้ำผึ้งที่เสียสละชีวิตช่วยเหลือเขาให้รอดพ้นจากความตาย แต่น้ำผึ้งที่ในตอนนั้นวัยเพียงแค่สิบห้าปีกลับคิดฝันว่าที่เจ้านายของบิดาแต่งงานด้วยก็เพราะว่ารักและเอ็นดูในตัวของตนเอง การปกป้องดูแลของนนนทีที่มอบให้มานั้นทำให้เด็กสาวยิ่งถลำใจรักเขายิ่งขึ้น เฝ้ารอวันที่เขาจะมอบความสัมพันธ์ฉันท์สามีภรรยาแท้จริง แต่แล้วเมื่อวันที่เขาเดินทางกลับมาจากอิตาลี หลังทอดทิ้งเจ้าสาวสิบห้าเช่นหล่อนไปนานถึง 5 ปีเต็ม น้ำผึ้งดีใจที่ได้พบกับนนนทีอีกครั้ง แต่ความดีใจก็ค่อยๆ สูญสลายไป เมื่อได้ยินความต้องการของนนนที

อุษาจะทำเช่นไร เมื่อการหวนกลับมาของชายผู้เป็นรักแรกอัดแน่นไปด้วยไฟแค้น! “ตอนนี้ปัจจุบันเท่านั้นที่คุณควรจะนึกถึง ปัจจุบันที่ผมคือเตชิน รักษ์สุทธิสาร เป็นเจ้าหนี้ของคุณ...” อุษาสะอึกสะอื้นทรมาน ในขณะที่เตชินยิ้มเยาะสะใจ “และก็เป็นผัวของคุณด้วย” แก้มสาวร้อนจัด ความน้อยใจเปลี่ยนแปลงความอับอายให้กลายเป็นการต่อต้าน หล่อนช้อนตาขึ้นมองเขา มองคนใจร้ายด้วยความเสียใจ “แต่คุณจะไม่ใช่ผัวคนเดียวของฉันหรอกค่ะ” หวังว่าเขาจะเจ็บปวดบ้าง แต่เปล่าเลย เขาไม่สะทกสะท้านเลยสักนิด “ถึงอนาคตอาจจะไม่ได้เป็นคนเดียว แต่ผมก็เป็นผัวคนแรกของคุณ” เขาขยับเข้ามาหา โน้มหน้าต่ำลงมาใกล้ ใกล้จนหล่อนได้กลิ่นลมหายใจแสนเซ็กซี่ของเขา “จริงไหมครับ คุณหนูอุษา” หญิงสาวกัดฟันแน่น กำมือทั้งข้างเป็นกำปั้น พร้อมกับเชิดหน้าสบประสานสายตากับคนใจร้าย “คุณเข้าใจผิดไปแล้วล่ะค่ะ” เขาจ้องหน้าหล่อนเขม็ง “ฉัน... ไม่ใช่สาวพรหมจรรย์” คนที่ทำหน้านิ่ง ระบายยิ้มหยันออกมา ก่อนจะไหวไหล่เปลือยน้อยๆ อย่างไม่แยแส

❝นี่คุณอยู่กับผมมาโดยที่ไม่รู้ถึงสถานะตัวเองเลยเหรอครับ❞ ❝ก็เรา-❞ ❝ผมจะพูดอีกครั้ง ผมซื้อคุณมาสามปี เป็นสามีของผมและพ่อของเด็กแค่สามปี ดังนั้นต่อจากนี้อย่าทำ หรืออย่าคิดอะไรเกินหน้าที่ เข้าใจไหมครับ❞

เขาเข้าหาเธอเพื่อต้องการมีความสัมพันธ์แบบลับๆ แต่พอเขาได้เธอมาครอบครองกลับกลายเป็นว่ามันไม่เคยพอ ได้แล้วก็อยากจะได้ซ้ำๆ จนอยากเก็บเธอไว้เป็นของเขาคนเดียว คาร์เตอร์ (21ปี) | วิศวกรรมโยธาปีสี่ มหาวิทยาลัยA | นิ่ง ดุ เย็นชา เข้าถึงยาก "...นอนกับพี่สิ" ... "แคร์เป็นของพี่ จำไว้" แคร์ (18ปี) | นักศึกษาแพทย์เฟรชชี่ปีหนึ่ง มหาวิทยาลัยA | พูดน้อย อ่อนโยน อ่อนหวาน "พูดบ้าอะไร ออกไปนะ" ... "ฮึก~ไม่ แคร์ไม่ใช่ของพี่" หากผู้ใดละเมิดนำไปเผยแพร่ ทำซ้ำ หรือดัดแปลง นปก.Sherlina จะดำเนินตามกฎหมายคุ้มครองสิทธิทางปัญญา พ.ร.บ.ลิขสิทธิ์ 2537 ทั้งจำและปรับ

เธอถูกพ่อเลี้ยงขายมาเเพื่อจะมาเป็นแม่พันธ์ผลิตทายาทให้กับเศรษฐี เธอจึงต้องเป็นนางบำเรอชั้นดีให้กับเขา ผู้สืบเชื้อสายหนึ่งเดียวในตระกูล

สำหรับเขาผู้หญิงก็เป็นได้แค่ที่ระบายความใคร่ เขาไม่เคยมีความรักไม่เคยรักใคร แต่พอได้มาเจอเธอ เพื่อนของน้องสาวเขา ใจที่ด้านชากลับเต้นแรงขึ้นมาอีกครั้ง…

โรซารี่หญิงสาววัยยี่สิบสี่ เธอเรียนจบมาจากสวีเดน กลับได้แต่งงานกับชายหนุ่มมหาเศรษฐีผู้ติดเซ็กส์เป็นชีวิตจิตใจ ครั้งที่เธอพบเขาครั้งแรกก่อนคืนวันแต่งงาน เขากลับนอนกับผู้หญิงถึงสี่คน แต่เธอกลับไม่ได้นิ่งเฉยต่อการกระทำของเขาเช่นนั้น แต่ทว่าเธอขอคำมั่นสัญญากับเขาว่า “สัญญาว่าคุณจะไม่มีเซ็กส์กับฉัน ถ้าไม่ได้รับอนุญาตจากฉัน ในขณะเดียวกันคุณจะเอาใครมานอนที่บ้านก็เรื่องของคุณ แต่อย่าให้ผู้หญิงพวกนั้นเข้ามายุ่งกับฉัน” คำขอของเธอทำให้เขารู้สึกลำบากใจไม่น้อย ที่ต้องมาเห็นเรือนร่างเปลือยเปล่าของเธอในทุกๆ วัน เขากลับไม่แตะต้องเธอตามที่เธอขอ แต่หลังจากที่เขาได้ไปเที่ยวกับเธอในคราวนั้น เธอกลับพร้อมใจพลีกายสมยอมเป็นของเขา ทำให้เธอรู้สึกชอบรสรักอันเร่าร้อนของเขาเป็นอย่างยิ่ง จนเธอไม่คิดปฏิเสธเขาอีกเลย

แม่ทัพหยางเหวินเย่ทิ้งภรรยาหลังแรกวิวาห์ ปล่อยให้นางรอนานกว่าห้าปีจึงยอมพบหน้า ทว่าเถียนเถียนน้อยกลับมิได้อัปลักษณ์ดั่งที่จำได้ ดวงตาสีน้ำผึ้งนั่นก็อันตราย ล่อลวงหัวใจไร้รักให้กลับมาเต้นแรงอีกครั้ง...