เศรษฐี

"ความรักของเธอเคยเป็นเรื่องจริง แต่สำหรับเขามันเป็นเพียงหมากในเกมแค้น... เธอทุ่มเททั้งหัวใจ แต่เขากลับเหยียบมันลงไปโดยไม่ลังเล" สามปีผ่านไป... ผู้หญิงที่เคยอ่อนแอได้กลับมาอย่างแข็งแกร่ง พร้อมกับอำนาจที่ทำให้เธอเป็นฝ่ายเลือก "เธอเป็นของฉัน..." "ของคุณ? ฉันเคยเป็น แต่ตอนนี้คุณไม่มีสิทธิ์อะไรในตัวฉันอีกแล้ว" เขาเคยเป็นคนทำลายเธอ แต่วันนี้... เขาจะต้องเป็นฝ่ายถูกทำลายบ้าง!

เขาแต่งงานเพื่อให้คุณยายสบายใจ ส่วนเธอแต่งงานเพราะอยากได้สมบัติคืน การแต่งงานที่เริ่มต้นด้วยเงื่อนไขและผลประโยชน์ นำไปสู่ความรักที่ก่อตัวขึ้นอย่างช้า ๆ แต่เมื่อความจริงถูกเปิดเผย ความรักจึงต้องเผชิญกับบททดสอบครั้งใหญ่ แล้วซาตานร้ายที่เคยใจแข็ง จะยอมพ่ายแพ้ให้กับเมียเด็กได้หรือไม่

เมื่อหัวใจถูกเดิมพันด้วยหนี้สิน... และเขาคือเจ้าหนี้ที่ไร้ปรานี! +++++++++++++++++++++++++++++++++++ ในโลกของธุรกิจที่ไร้ซึ่งความเมตตา ความล้มเหลวอาจหมายถึงการสูญเสียทุกสิ่งที่เคยมี มัสยา เติบโตมาในครอบครัวที่เคยรุ่งเรือง แต่แล้วโชคชะตากลับพลิกผัน บริษัทของพ่อเธอจมดิ่งลงสู่กองหนี้สิน จนสุดท้าย... เขาต้องทำข้อตกลงกับ ปริญญ์ มหาเศรษฐีหนุ่มผู้ทรงอิทธิพล ข้อตกลงที่เธอไม่เคยร้องขอ และไม่อาจปฏิเสธได้ ปริญญ์ ชายหนุ่มผู้เย็นชา เจ้าของธุรกิจพันล้านที่มองทุกอย่างเป็นเพียงตัวเลขและผลกำไร สำหรับเขา มัสยาไม่ใช่อะไรเลย นอกจากภาระที่ถูกส่งมาโดยพ่อของเธอ หญิงสาวที่เขาคิดว่าอ่อนแอ ไร้ความสามารถ และไม่มีค่าพอให้เขาสนใจ แต่เขาคิดผิด... เพราะมัสยา ไม่ใช่ผู้หญิงที่จะยอมศิโรราบต่อโชคชะตา เธอจะพิสูจน์ตัวเองให้เขาเห็น แม้ว่าเขาจะมองเธอเป็นแค่ 'คุณหนูเหยียบขี้ไก่ไม่ฝ่อ' ก็ตาม จากเจ้าหนี้ที่ไร้หัวใจ สู่ความปรารถนาที่เกินห้ามใจ

**นิยายเรื่องนี้ มีการบรรยายกิจกรรมบนเตียงโดยละเอียด** ดราม่าในบทแรก และจบแบบ happy ending ในตอนท้าย "คะ คุณหมี ปล่อยในเหรอคะ?" "อื้ม ผมเอาออกไม่ทัน" "ทีหลังไม่ทำแบบนี้นะคะ" เธอเอ่ยดุพลางย่นคิ้วอย่างไม่พอใจ ก่อนจะดึงแพนตี้ออกจากหว่างขา "แต่ผมชอบ ผมอยากทำแบบนี้อีก" ------------------------------------------- เรื่องย่อ : ส้มโอ สาวโสดในคืนเปลี่ยวหลังจากเพื่อนสนิทผิดนัด เธอจึงไปนั่งดื่มคนเดียวทั้ง ๆ ที่ตัวเองไม่เคยดื่มแอลกอฮอล์ โดยมีสายตาของชายหนุ่มโต๊ะข้าง ๆ ที่เฝ้ามองเธอด้วยความเป็นห่วง+สนใจ จึงลุกไปนั่งดื่มด้วย ก่อนจะพาเธอไปส่งที่ห้อง แต่เมื่อถามชื่อชายแปลกหน้าเธอกลับโวยวายลั่น เพราะชื่อดันซ้ำกับแฟนเก่าเธอ ส้มโอจึงตัดสินใจทำ ... ในสิ่งที่เธออยากทำมาตลอด

เธอยอมมอบสิ่งที่มีค่าที่สุดให้กับเขาผู้ชายที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน ที่เธอตัดสินใจทำแบบนั้นลงไปก็เพราะว่าเธอต้องมอบเรือนร่างนี้ให้ตาแก่ตัณหากลับ เพื่อแลกกับชีวิตของคุณย่าที่นอนรอการรักษาอยู่โรงพยาบาล แต่เธอจะไม่ยอมเสียความบริสุทธิ์ให้กับตาแก่นั่นโดยเด็ดขาด วันนี้เลยตัดสินใจอย่างแน่วแน่ว่าจะมอบความบริสุทธิ์ของตัวเองให้กับผู้ชายที่เธอออกมาจากงานเลี้ยงด้วย "เลี้ยวเข้าตรงนี้แหละค่ะ" "แต่มันเป็นโรงแรมม่านรูดนะครับ" "ฉันบอกให้เลี้ยวไงคะ" "อาา ใจเย็นก่อนสิครับ เรายังไม่ได้ทำความรู้จักกันเลยนะ" "เราก็กำลังทำความรู้จักกันอยู่นี่ไงคะ" หลังจากทุกอย่างผ่านไปเขาก็ดึงเสาเรดาร์ที่ฝังอยู่ด้านในออกมา และน้ำที่เขาหลั่งก็ค่อยๆ ไหลตามท่อส่งออกมาด้วย มือหนารีบเอื้อมไปหยิบกระดาษทิชชูที่มีไว้ให้กับทุกห้อง แล้วก็ดึงมันออกมาหลายแผ่นมากเพื่อจะเช็ดทำความสะอาดให้ "ฉันทำเอง" นับดาวแย่งกระดาษทิชชูกับเขามาซับเอง

ไม่ได้สนใจเพราะไม่รู้จัก ไม่ได้คิดจะรักเพราะไม่อยากมีพันธะ แต่....นั่นมันอดีตไปแล้ว เพราะนายกับลูกเปลี่ยนทุกอย่างที่เคยเป็นฉัน

คราแรกที่ได้สบตากับสาวน้อยหน้าหวาน ผู้ซึ่งลูกพี่ลูกน้องของเพื่อนรัก ประธานหนุ่มรูปงามเจ้าของโรงแรมอันเลื่องชื่อก็เกิดหัวใจเต้นแรงดุจหนุ่มน้อยอ่อนหัด แต่เรื่องนั้นมองข้ามมันไปเถอะ ในวินาทีนั้นเขาตัดสินใจแน่วแน่ว่าจะต้องครอบครองเธอให้จงได้ แม้วิธีการบางอย่างจะดูไร้ยางอายไปหน่อยเขาก็ไม่สน ขอเพียงได้สมใจปรารถนาต่อให้ถูกมองว่าหน้าด้านเขาก็พร้อมยิ้มรับ

ภายใต้ชายคาของกรงขัง หัวใจดวงน้อยของจัสซีเนียถูกย่ำยีด้วยแรงราคะของความเคียดแค้น ตัวแทนแรงอาฆาตที่เธอไม่ได้กระทำ แต่ต้องรับผลกรรมแทนผู้เป็นพี่อย่างจำยอม.....ด้วยฝีมือของราชาโจร!

นางไม่อยากเชื่อเลยสักนิด เมื่อครู่นางยังชื่นชมความงามของทัศนียภาพข้างทาง ทว่าเพียงพริบตา รถม้าวิ่งเร็วผิดจังหวะ นางกำลังจะตะโกนถามสารถีว่าเกิดเรื่องใดขึ้น รถม้าของนางก็เหมือนถูกกระแทกอย่างแรง รถม้าหมุนคว้าง ร่างของนางกระแทกผนังของรถม้าหลายครั้ง ราวกับกระดูกทุกชิ้นหลุดออกจากข้อต่อ นางหวีดร้องอย่างลืมตัว จนกระทั้งทุกอย่างสงบลง นางขยับตัวเพียงเล็กน้อยแต่เจ็บปวดจนต้องหลั่งน้ำตา หูสองข้างยังอื้ออึง สมองยังมึนงง นางรับรู้การเคลื่อนไหวที่เข้ามาใกล้ ดวงตากลมพยายามเบิกกว้างจ้องมองภาพผ่านม่านน้ำตา มือที่พอขยับได้ควานหาอาวุธ ทว่านางกลับพบมีดสั้นที่อาจารย์มอบให้ติดตัว นางกำมีดพกแน่นเป็นเพียงสิ่งเดียวที่นางจะไว้ป้องกันตนเองได้ “อย่าขยับ!” น้ำเสียงแข็งกร้าวดังขึ้นทำเอาร่างของจางฟางซินชะงักงันไปชั่วขณะ นางมองเห็นใบหน้าผู้เข้ามาไม่ชัด แต่เป็นกระบี่เปื้อนโลหิตนั้นกลับทำให้เบิกตากว้าง ปลายกระบี่อยู่ใกล้ใบหน้านางมากจนแทบจะรู้สึกได้ถึงรสชาติคาวเลือดที่ติดอยู่ที่กระบี่ ความเจ็บปวดถาโถมปล้นชิงสติของนางไปจนหมดสิ้น รสชาติความตายเป็นเช่นนี้หรือ? แล้วผู้ที่อยู่เบื้องหน้านางคือผู้ใดกัน มัจจุราชมารับดวงวิญญาณนางหรือ? เหตุใดใบหน้ามัจจุราชจึงดูคุ้นตาเหลือเกิน!

"คุณอาทิตย์คะ" "คุณรู้เรื่องนี้แล้วเหรอ?" ดวงตาคมมองใบหน้าของหญิงคนที่เขาตามหาในระยะเวลาหลายวันที่ผ่านมา เพราะดูเหมือนว่าเธอจะไม่ตกใจเหมือนเขาเลย "ฉันก็เพิ่งจะรู้เมื่อไม่นานมานี้เองค่ะ" และนี่แหละคือสิ่งที่เธอยอมไปจากเขา ขนาดแม่แท้ๆ ยังยอมยกเขาให้ คนอื่นเลี้ยงดูเพราะดวงชะตาของเขา "พวกท่านบอกคุณว่ายังไงบ้าง" "เราจะอยู่ด้วยกันไม่ได้ เพราะชาตินี้เราไม่ได้เกิดมาคู่กัน" "ชาตินี้เราไม่ได้คู่กัน งั้นแสดงว่าชาติก่อนๆ เราเป็นคู่กัน" ถึงแม้เขาจะยังไม่เชื่อเรื่องพวกนี้ แต่ทุกคนที่อยู่ตรงหน้าและสำคัญที่สุดในชีวิตของเขา..เชื่อมัน "แค่เรื่องชาติภพ คุณอย่าเอามาอ้างเพื่อที่จะเลิกกับผมเลย" "คุณอย่าพูดแบบนั้นสิคะ" "เล่าทุกอย่างมาให้ผมฟัง" อาทิตย์เปลี่ยนเป้าหมายหันไปพูดกับแม่ชีบ้าง "ดวงของแม่เป็นดวงที่ทำร้ายผู้ชายในครอบครัว ซึ่งไม่มีทางแก้ไขนอกจากตัดทุกคนออกไป" "แล้วแม่ชีก็ยอมทำอย่างนั้นหรือ? โดยการตัดผมออกจากชีวิตเนี่ยนะ.."