Ang mundo ng anime ay puno ng mga character na nagsasagawa ng mga kamangha-manghang pagpapanggap! Isang halimbawa na tumatatak sa isip ko ay si Izuku Midoriya mula sa ‘My Hero Academia’. Mula sa isang bata na walang kambi hanggang sa maging makapangyarihang bayani, ang kanyang paglalakbay ay puno ng mga pagbabago at pagpapanggap. Pero, hindi lamang ito tungkol sa pagbibihis ng ibang tao; ang pagpapanggap na ginagampanan ni Midoriya ay isang simbolo ng kanyang pagsisikap na maging hero sa kabila ng hindi pagkakaroon ng kakayahang super. Ibang istilo ang kanyang karakter na kung saan siya ay laging handang matuto at umangkop sa mga bagong pagkakataon, kaya naman talagang nakakaengganyo ang kanyang kwento.
Ang isa pang halimbawa ay ang mga character sa ‘Detective Conan’. Dito, makikita ang karakter na si Shinichi Kudo na nagpapanggap bilang isang bata upang maipatuloy ang kanyang mga imbestigasyon. Ang sitwasyong ito ay nagbubukas ng maraming pagkakataon at intrigang pumapalot sa kanyang karakter. Ibinibigay nito ang ideya na ang pagpapanggap ay hindi lamang isang sanhi ng problema kundi maaaring maging susi upang mas lumawak ang kwento at maipakita ang talino ng isang tao, kahit pa sa mas malikot na anyo.
Of course, mayroong mga character tulad ni Yato mula sa ‘Noragami’ na nagpapanggap bilang isang hindi matagumpay na diyos. Sa paglalarawan niya sa kanyang sarili bilang isang bumabagsak na diyos, lumalabas ang mas malalim na tema ng pagkakahiwalay at paghahanap sa tunay na pagkatao. Ang kanyang kakayahang magbago mula sa pagiging isang god na walang tagumpay patungo sa isang diyos na may misyon ay nagpapakita ng pagpapanggap sa isang mas malayang perspektibo, at ang kanyang paglalakbay ay talagang nakakaakit ng puso.