ล่าหัวใจ คุณภรรยา(เก่า)ที่รัก

ล่าหัวใจ คุณภรรยา(เก่า)ที่รัก

โดย:  น้ำหมึกหิมะ  กำลังดำเนินการ
ภาษา: Thai
goodnovel4goodnovel
0.0
คะแนนไม่เพียงพอ
75บท
23.9Kviews
อ่าน
เพิ่มลงในห้องสมุด

Share:  

Report
Overview
Catalog
แสดงความคิดเห็นของคุณในแอพพลิเคชัน

เมื่อหกปีที่แล้ว เธอถูกน้องสาวที่ชั่วร้ายหลอกและถูกอดีตสามีทอดทิ้งในขณะที่เธอตั้งครรภ์ หกปีต่อมา เธอได้เริ่มต้นชีวิตใหม่ด้วยตัวตนใหม่ ทว่าน่าแปลกที่ผู้ชายที่เคยทอดทิ้งเธอในอดีตกลับไม่เคยหยุดรังควานเธอเลย “คุณกิบสัน คุณเป็นอะไรกับคุณลินช์ครับ?” เธอยิ้มและตอบอย่างไม่ใส่ใจว่า “ฉันไม่เคยรู้จักเขา” “แต่แหล่งข้อมูลบอกว่าคุณเคยแต่งงานมาแล้ว” เธอตอบในขณะที่เสยผมขึ้นทัดหู “มันก็แค่ข่าวลือ ฉันไม่ได้ตาบอด คุณไม่เห็นหรือยังไง?” ในวันนั้น เธอถูกตรึงไว้กับกำแพงทันทีที่เธอก้าวเข้ามาในประตูห้องของเธอ ลูกทั้งสามคนส่งเสียงเชียร์ “คุณพ่อบอกว่าคุณแม่ตาไม่ดี! คุณพ่อบอกว่าเขาจะรักษามันให้คุณแม่เอง!” เธอคร่ำครวญ “ที่รักได้โปรดปล่อยฉันเถอะ!”

ดูเพิ่มเติม
ล่าหัวใจ คุณภรรยา(เก่า)ที่รัก Novels Online Free PDF Download

Latest chapter

Interesting books of the same period

To Readers

Welcome to Goodnovel world of fiction. If you like this novel, or you are an idealist hoping to explore a perfect world, and also want to become an original novel author online to increase income, you can join our family to read or create various types of books, such as romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel and so on. If you are a reader, high quality novels can be selected here. If you are an author, you can obtain more inspiration from others to create more brilliant works, what's more, your works on our platform will catch more attention and win more adimiration from readers.

ความคิดเห็น
ไม่มีความคิดเห็น
75
บทที่ 1
ลูน่า กิบสันกำลังตั้งครรภ์เธอกลับบ้านอย่างมีความสุขพร้อมกับผลการตรวจในมือพลางครุ่นคิดว่าเธอจะแจ้งข่าวนี้กับโจชัว ลินช์ สามีของเธอให้เซอร์ไพรส์ที่สุดอย่างไรดี เขาได้เดินทางไปต่างประเทศเพื่อทำธุรกิจนานกว่าครึ่งเดือนแล้ว และในที่สุดเขาก็จะกลับบ้านมาในวันพรุ่งนี้อย่างไรก็ตาม เมื่อลูน่ากลับถึงบ้าน เธอก็สังเกตเห็นรองเท้าผู้หญิงคู่หนึ่งที่ไม่ใช่ของตัวเอง เธอขมวดคิ้วเธอจำพวกมันได้ มันเป็นของน้องสาวเธอ ออร่า กิบสัน และออร่าเพิ่งจะซื้อมันมาเมื่อไม่นานมานี้ออร่าไม่ได้เดินทางไปทำธุรกิจกับโจชัวหรอกเหรอ?ตอนนั้นเองที่ลูน่าได้ยินเสียงผู้หญิงคนหนึ่งดังมาจากชั้นบนเสียงนั้น…เป็นเสียงของน้องสาวเธอ เสียงของออร่า! ลูน่ากัดริมฝีปากในขณะที่ร่างกายของเธอสั่นสะท้านอย่างควบคุมไม่ได้ จะเป็นชายคนไหนไปได้อีกถ้าไม่ใช่สามีของเธอ?เธอก้าวเท้าและเดินขึ้นไปที่ชั้นบนตามสัญชาตญาณ ยิ่งเธอเข้าใกล้มากเท่าไหร่ เสียงของชายหญิงที่เล็ดลอดออกมาจากห้องนอนก็ยิ่งดังขึ้นมากเท่านั้น“เมื่อเธอกลับมาเราควรจะทำยังไงกันดี?” เมื่อเทียบกับน้ำเสียงที่ฟังดูตื่นเต้นและแสร้งทำเป็นนุ่มนวลของออร่า เสียงของโจชัวกลับฟังดูเย็นชาและนิ
Read More
บทที่ 2
ลูน่าปวดใจเมื่อลูกชายคนโตของเธอถูกกล่าวถึงเธอยิ้มอย่างขมขื่น “เขามีคนคอยดูแลอยู่ที่นั่น เพราะคราวนี้เราอาจจะกลับมาอยู่ที่นี่นานหน่อย” เนื่องจากเธอมีปัญหาบางอย่างที่ต้องสะสางเมื่อหกปีที่แล้ว โจชัวและออร่าได้ร่วมมือกันพยายามฆ่าเธอในขณะที่เธอตั้งท้องได้สามเดือน หลังจากที่การเสียชีวิตของเธอถูกประกาศให้สาธารณชนได้รับรู้ ออร่าก็ยังได้ปลอมจดหมายลาตายของลูน่าขึ้นมาอย่างไรยางอาย เพื่อสร้างสถานการณ์ให้ดูเหมือนว่าเธอได้จบชีวิตของตัวเองลงเหตุผลในการฆ่าตัวตายเป็นเพราะว่าเธอทรยศต่อโจชัวและรู้สึกผิดไร้สาระสิ้นดี คนทรยศที่แท้จริงได้ใช้ชีวิตอย่างมีความสุขในขณะที่เธอต้องแบกรับคำตราหน้าว่าเป็นคนหลายใจแม้กระทั่งในความตายของเธอ เธอจะทำให้พวกเขาชดใช้สำหรับทุกสิ่งทุกอย่างที่พวกเขาได้ทำกับเธอเอาไว้ด้วยเลือดของพวกเขา!แน่นอนว่าในตอนนั้น มีร่างของไนเจลอยู่ด้วย...ลูน่าถอนหายใจเฮือกใหญ่ในขณะที่เธอหันไปหาแอนน์ “เรื่องงานที่ฉันขอให้เธอช่วยดูให้เป็นยังไงบ้าง?”แอนน์ดูกระอักกระอ่วนเล็กน้อย “ฉันให้คนไปสอบถามมาแล้ว แต่ตอนนี้ลินช์กรุ๊ปยังไม่เปิดรับสมัครตำแหน่งใด ๆ เลยนอกจาก…”“นอกจากแม่บ้าน”ริมฝีปากของล
Read More
บทที่ 3
บรรยากาศยามเช้าภายในลินช์กรุ๊ปดูจริงจังและเย็นยะเยือก พนักงานทุกคนยืนเรียงแถวกันเป็นระเบียบในขณะรอให้หัวหน้าใหญ่ของพวกเขามาถึงด้วยความเคารพเมื่อนาฬิกาแสดงเวลา 8 โมงเช้า รถหรูคันหนึ่งก็วิ่งมาจอดที่หน้าทางเข้า ชายที่ดูเหมือนพ่อบ้านรีบลงจากรถเพื่อเดินมาเปิดประตูรถด้านหลังโจชัวก้าวลงมาด้วยขาที่ยาวในกางเกงขายาวสีดำ เขาออกจากภายในรถแล้ววางเท้าลงบนพื้นเพื่อลงจากรถด้วยท่าทางที่เย็นชา ดูราวกับว่าเขาไม่แยแสและช่างหยิ่งผยอง รัศมีของเขาน่าเกรงขามจนทุกคนในบริเวณใกล้เคียงแทบไม่กล้าหายใจชายคนนั้นจ้องมองไปข้างหน้าและเริ่มเดินขึ้นบรรไดไปทีละขั้น“คุณพ่อคะ!” เสียงเด็กน้อยที่น่ารักดังขึ้นท่ามกลางบรรยากาศที่น่าอึดอัดอย่างกระทันหัน จนทุกคนรีบเงยหน้าขึ้นและมองไปทางเธอเด็กผู้หญิงตัวเล็ก ๆ ที่ไม่มีใครรู้ว่าเธอมาจากไหนกำลังเดินขึ้นบันไดมาอย่างงุ่มง่าม เธอสวมชุดสีชมพูสไตล์เจ้าหญิง ถึงแม้จะมองไม่เห็นใบหน้าของเธอได้อย่างชัดเจน แต่รัศมีอันสูงส่งเช่นเดียวกับคุณลินช์ได้แพร่กระจายไปทั่วทั้งบริเวณผู้หญิงตัวเล็กเดินขึ้นบรรไดมาและกอดที่ขาของโจชัวเอาไว้เมื่อเทียบกับร่างเล็ก ๆ ของเธอ โจชัวนั้นสูงดั่งยักษ์ในทั
Read More
บทที่ 4
”ใช่แล้ว บลูเบย์วิลล่าของคุณโจชัว ลินช์”เสียงของชายจากปลายสายฟังดูอารมณ์เสีย “เจ้าหญิงน้อยต้องการให้ใครสักคนมาช่วยอาบน้ำ และเธอก็ถูกเลือกทันที ดังนั้นรีบมาที่นี่ให้เร็วที่สุด!"หลังจากนั้นเขาก็วางสายลูน่าขมวดคิ้วในขณะที่เธอเหลือบมองนีลที่อยู่ตรงหน้า “นี่คืองานที่ลูกหาให้แม่อย่างนั้นเหรอ?”เด็กชายพยักหน้าในขณะที่เขาเดินเข้าไปหาเธอและจับมือเธอ “คุณแม่ครับ ผมรู้ว่าคุณแม่มีเหตุผลในการกลับมาที่นี่ แต่คุณแม่ไม่คิดว่าคุณแม่จะได้เจอโจชัว ลินช์ที่บ้านได้ง่ายกว่าที่ทำงานของเขาหรอกเหรอ?”ลูน่าถอนหายใจ เธอรู้อยู่แล้วว่าเธอไม่อาจจะปิดบังอะไรจากเจ้าตัวเล็กจอมป่วนเหล่านี้ได้ เธอคุกเข่าลง “ลูกพูดถูก แต่…”“คุณแม่ไม่ต้องกังวลครับ!” นีลมองเธอด้วยแววตาที่สดใส “เจ้าหญิงน้อยเลี้ยงง่ายมาก!”ลูน่ายิ้มอย่างหมดหนทางก่อนที่เธอจะไปล้างหน้าล้างตาและเตรียมตัว“โอ้ แล้วเนลลี่ล่ะ?” เธอถามในขณะที่เธอกำลังใส่รองเท้าปกติเวลาที่เธอกลับมาบ้าน เนลลี่จะต้องเข้ามากอดเธอและทำตัวเป็นผ้าห่มส่วนตัวของเธอเสมอ แต่แล้วทำไมวันนี้ถึงไม่เป็นเช่นนั้น?“โอ้ น้องกำลังดูการ์ตูนอยู่ครับ! ไม่ต้องเป็นห่วงครับคุณแม่ ผมจะดูแลเนลล
Read More
บทที่ 5
โจชัวขมวดคิ้วและส่งเนลลี่ออกไปจากห้อง “ลูคัส พาเธอไปหาของหวานทานหน่อย”เมื่อประตูปิดลง เขาก็เดินเข้าไปในห้องน้ำถึงแม้ว่าเขาจะให้เนลลี่เลือกพี่เลี้ยงเอง แต่เธอก็ยังเป็นเด็กอยู่ดี ความสามารถในการตัดสินผู้คนของเธอยังไม่แหลมคมเท่าผู้ใหญ่ โจชัวเป็นกังวล เขาจึงตั้งใจกลับมาที่บ้านเพื่อมาดูพี่เลี้ยงคนใหม่ด้วยตัวเอง ภายในห้องน้ำ ลูน่าทำความสะอาดอ่างล้างหน้าเสร็จเรียบร้อย เธอหันไปและตระหนักได้ว่าภายในห้องน้ำมีเพียงผ้าขนหนูสีขาวเท่านั้น เธอจึงเปิดตู้หาผ้าขนหนูสีชมพูเพื่อนำมันมาวางแทนผืนสีขาว เนลลี่ชอบสีชมพูภายในห้องน้ำถูกปกคลุมไปด้วยหมอกของไอน้ำ ร่างที่ผอมบางของเธอเดินไปเดินมาท่ามกลางไอน้ำราวกับว่าเธอคุ้นเคยในขณะที่เธอทำความสะอาดรูปร่างและการเคลื่อนไหวของเธอทำให้โจชัวรู้สึกราวกับว่าเขากำลังอยู่ในฝัน“ลูลู่…” เขาพึมพำชื่อสองพยางค์นั้นโดยไม่รู้ตัวจนทำให้ลูน่าตัวแข็งทื่อในทันทีหลังจากนั้นไม่นานเธอก็หันหลังและมองโจชัวด้วยรอยยิ้ม “สวัสดีค่ะคุณลินช์”หน้าตาและเสียงที่ไม่คุ้นเคยของหญิงคนนั้นทำให้โจชัวกลับคืนสู่ความเป็นจริง“คุณเองหรอกเหรอ?”ผู้หญิงที่ห้างสรรพสิ้นค้าเมื่อคืนก่อนลูน่ายิ
Read More
บทที่ 6
ที่อาพาร์ทเม้นต์ห้องเช่าลูน่านอนอยู่บนโซฟาด้วยรอยยิ้มที่เยือกเย็นในขณะที่เธอมองดูชายที่กำลังยุ่งอยู่ในห้องครัวผ่านหน้าจอโทรศัพท์เมื่อตอนที่พวกเขายังอยู่ด้วยกัน เมื่อไหร่ก็ตามที่โจชัวบอกว่าหิว เธอจะลุกขึ้นไปทำอาหารให้เขาเสมอไม่ว่าจะกี่โมงกี่ยาม ไม่ว่าจะเป็นกลางดึกหรือตีสองเขาไม่เคยทำอาหารมาก่อนเลย เขาไม่เคยคิดจะเดินเข้าห้องครัวด้วยซ้ำ แต่ในตอนนี้เขากลับกำลังตั้งใจทำอาหารอย่างจริงจัง ทั้งหมดเพียงเพื่อเนลลี่ที่เขาเพิ่งจะได้เจอเพียงแค่ครึ่งวันเธอหลังตาลงดูเหมือนว่าเขาจะทำอาหารเป็น แต่เป็นเพราะว่าเธอไม่ได้มีค่ามากพอสำหรับเขา เขาถึงไม่เคยทำมันให้เธอทานเลยโชคดีที่ทัศนคติของเขาที่มีต่อเนลลี่นั้นค่อนข้างดีอย่างน้อยเขาก็ไม่ได้เลือดเย็นและโหดเหี้ยมเหมือนที่เขาเคยทำกับเธอในตอนนั้น …ณ บลูเบย์วิลล่าในขณะที่เด็กหญิงนั่งอยู่บนเก้าอี้เด็ก เนลลี่ก็มองไปยังอาหารที่ดูหน้าตาแย่ ๆ ที่อยู่ตรงหน้าเธอ เธอเขยิบชามคุกกี้ที่ลูน่าทำไว้ให้มาไว้ตรงหน้าอย่างเขินอาย “หนูไม่ค่อยหิวแล้วค่ะคุณพ่อ หนูจะทานแค่นี้พอ”โจชัวขมวดคิ้วในขณะที่เขามองดูคุกกี้ที่มีขนาดใหญ่กว่าถั่วเล็กน้อยเหล่านั้น “แค่นั้นมันจะ
Read More
บทที่ 7
ริมฝีปากของลูน่าขดขึ้นด้วยความไม่เชื่อในสิ่งที่โจชัวพูด “คุณลินช์ นี่คุณกำลังหลอกฉันหรือเปล่าคะ? ผู้หญิงอย่างฉันที่ทำตัวน่าสงสัยสำหรับคุณและยังใช้ชื่ออดีตภรรยาของคุณ คุณแน่ใจเหรอคะว่าคุณต้องการจ้างฉัน?”โจชัวรู้ดีว่าลูน่าเพียงแค่ต้องการเยาะเย้ยที่เขาดูถูกเธอก่อนหน้านี้ชายคนนั้นหรี่ตาลงเล็กน้อยหากไม่ใช่เพราะว่าเนลลี่เพิ่งจะกลับมาบ้านและเขาเองก็ไม่เข้าใจอารมณ์ของเด็กคนนั้นแล้ว เขาก็คงไม่ลดศักดิ์ศรีของตัวเองลงมาจ้างผู้หญิงที่น่าสงสัยคนนี้เหมือนกันเขาได้อ่านประวัติของเธอในตอนที่เขาขึ้นมายังอพาร์ทเมนต์ของเธอแล้วในฐานะผู้หญิงที่เพิ่งกลับมาจากต่างประเทศ เธอจึงไม่ได้มีปัญหาทางด้านการเงิน แต่งานแรกที่เธอสมัครหลังจากที่กลับมาถึงก็คือ ตำแหน่งพี่เลี้ยงที่บลูเบย์วิลล่า ถ้าหากไม่ใช่เขาหรือลินช์กรุ๊ปแล้ว อะไรคือเป้าหมายของเธอ?"ว้าว"ในขณะที่ทั้งสองกำลังยืนอยู่ที่ตรงทางเข้าประตูห้องพัก เสียงอุทานแสดงความประหลาดใจจากเพื่อนบ้านของเธอก็ดังขึ้นจากทางเดิน “นั่น…คุณลินช์ใช่ไหม?”โจชัวเป็นนักธุรกิจที่ประสบความสำเร็จซึ่งมักจะปรากฏตัวในข่าวการเงินเสมอและมีเพียงไม่กี่คนในเมืองบันยันที่จะไม่รู้จัก
Read More
บทที่ 8
“ดูแลเนลลี่ด้วย ฉันจะกลับไปเดี๋ยวนี้”โจชัววางสายแล้วลุกขึ้นเดินไปที่ประตูทันที“เดี๋ยวก่อนค่ะ!”เมื่อได้ยินเขาพูดถึงเนลลี่ ลูน่าจึงรีบลุกขึ้น “เกิดอะไรขึ้นกับเนลลี่?”มือของโจชัวที่จับลูกบิดประตูสั่นเล็กน้อย เขาหันหน้ามาสำรวจสีหน้าของลูน่าด้วยความเยือกเย็น เมื่อต้องเผชิญหน้ากับสายตาที่จับผิดของเขา ลูน่าจึงสูดลมหายใจเข้า “ฉันเป็นพี่เลี้ยงของเนลลี่ และการเป็นห่วงเธอคือสิ่งที่ฉันควรจะทำ” ชายคนนั้นเปิดประตูและเดินออกไปที่โถงทางเดิน “รีบไปก่อนเถอะ”ระหว่างทางไปยังบลูเบย์วิลล่า ลูน่าได้พยายามถามเขาถึงสถานการณ์ของเนลลี่ เขาเพียงจ้องมองเธอและโยนสัญญาว่าจ้างให้เธอ “คุณยังไม่ใช่พี่เลี้ยงของเธอ”ลูน่าเม้มปากและรีบเซ็นสัญญาก่อนที่จะคืนมันให้กับเขา “ทีนี้คุณจะบอกฉันได้หรือยังว่าเกิดอะไรขึ้นกับเนลลี่คะคุณลินช์?”โจชัวขมวดคิ้วเล็กน้อย “ออร่ามาตามหาเนลลี่”หัวใจของลูน่าตกไปที่ตาตุ่ม ออร่ามาตามหาเนลลี่!ทำไม?เนลลี่เป็นลูกคนเล็กที่สุดในบรรดาลูกสามคนของลูน่า พี่ชายทั้งสองของเธอได้แย่งสารอาหารไปจากเธอเมื่อตอนที่เธอยังอยู่ในท้องของลูน่า จนส่งผลให้เธอดูตัวเล็กและเปราะบางเมื่อเธอเกิดมา นี
Read More
บทที่ 9
”เธอเป็นคนตบเนลลี่”ออร่าทำหน้ามุ่ยเล็กน้อยและพูดต่อ “เมื่อเธอเข้ามาในห้อง เธอก็ต่อว่าเนลลี่ที่ทำตัวไม่ดีกับฉันก่อนที่เธอจะตบเนลลี่ แต่ฉันห้ามเธอเอาไว้ไม่ทัน”เธอแสร้งกังวลใจในขณะที่เธอคุกเข่าลงและเอื้อมมือไปสัมผัสใบหน้าของเนลลี่ “คงจะเจ็บมากเลยใช่ไหมคะหนู?”เนลลี่จ้องมองออร่าเขม็ง ดวงตาของเด็กหญิงเต็มไปด้วยความเกลียดชังในขณะที่เธอปัดมือของออร่าออกและดิ้นหลุดจากอ้อมแขนของโจชัวก่อนที่จะวิ่งไปหาลูน่าและประสานมือกับมือของลูน่า “คุณ…เป็นอะไรหรือเปล่าคะ?”ลูน่าเหยียดหลังตรง ถึงแม้ว่าเธอจะรู้สึกเจ็บปวดจากการถูกเตะแต่เธอก็ตอบเพียงแค่ว่า “ฉันไม่เป็นอะไร”ออร่าได้ทุ่มกำลังทั้งหมดของเธอในการเตะ และลูน่าเองก็ยังมีรอยแผลเก่าจากอุบัติเหตุเมื่อหกปีที่แล้วหลงเหลืออยู่ การเตะครั้งนี้เกือบจะทำให้เธอไม่สามารถลุกขึ้นยืนได้ด้วยซ้ำ เนลลี่รู้เรื่องนี้ดี เธอจับมือของลูน่าด้วยความวิตกกังวลและพาลูน่าไปนั่งลงที่โซฟา “เจ็บมากไหมคะ?”น้ำเสียงและท่าทางที่เต็มไปด้วยความกังวลของเด็กหญิงตัวเล็ก ๆ ทำให้โจชัวเลิกคิ้วเล็กน้อย“ออร่า คุณบอกว่าเธอตบเนลลี่เหรอ?”มือของออร่าที่อยู่ข้างกายกำหมัดแน่นเธอไม่คาดคิดว่
Read More
บทที่ 10
”เจ็บหรือเปล่า?”ภายในห้องนอนเล็กที่ชั้นบน ลูน่าคุกเข่าลงตรงหน้าเนลลี่ในขณะที่เธอกำลังทายาให้เด็กหญิงตัวเล็ก ๆ ด้วยสำลีก้านอย่างระมัดระวัง“เจ็บค่ะ!” เนลลี่มองลูน่าทั้งน้ำตา “คุณแม่ หนูเจ็บ”“ชู่ว” ลูน่าขมวดคิ้วและยกนิ้วชี้ขึ้นที่ปากของเธอ “ระวังคำพูดหน่อยสิ ฉันคือพี่เลี้ยงของหนู หนูจะต้องเรียกฉันว่าคุณน้า”"โอ้"เนลลี่ปาดน้ำตาขณะที่ดวงตาคู่โตและเปียกโชกเต็มไปด้วยความทุกข์ทน “คุณน้าคะ ตั้งแต่ที่หนูเกิดมา ยังไม่เคยมีใครตีหนูแบบนี้เลย” ร่างเล็ก ๆ ของเธอสั่นสะท้านจากการสะอื้นไห้หัวใจของลูน่าบีบแน่นด้วยความเจ็บปวดในขณะที่ปลายจมูกของเธอเปลี่ยนเป็นสีชมพูทั้งหมดเป็นความผิดของเธอเธอไม่ควรปล่อยให้เนลลี่อยู่ในวิลล่าแห่งนี้ตามลำพังเพื่อแผนการของเธอเลยเธอหายใจเข้าและจับมือเนลลี่ ในแววตาของเธอเต็มไปด้วยการโทษตัวเอง “มันไม่ใช่ความผิดของหนูเลย เรื่องที่เกิดขึ้นเป็นเพราะผู้หญิงที่ไม่ดีคนนั้น”เนลลี่เม้มริมฝีปาก ”หนูเกลียดเธอที่สุด!"“ห้ามพูดแบบนี้อีกเด็ดขาด” ลูน่าเม้มปากและพูดต่ออย่างนุ่มนวล “เธอคือคนที่คุณพ่อของหนูชอบ และถ้าหนูทะเลาะกับเธอคุณพ่อของหนูก็จะต้องลำบากใจมาก เพราะฉะนั้น ต่อจ
Read More
DMCA.com Protection Status