Novels by SunFlower365

บทที่12ไปเลิกกับมันซะทันทีที่แผ่นหลังบางของเอยหายลับเข้าไปในหัวมุมทางเดิน อรรถพลที่ยืนนิ่งเพียงครู่ก็เริ่มขยับกาย กลิ่นอายของความเย็นชาและอำนาจแผ่ซ่านจนพนักงานที่เดินผ่านต้องพากันก้มหน้าหลบตาด้วยความเกรงขามหากทว่าตอนนี้เขาไม่คิดสนใจใครหน้าไหนทั้งนั้น เป้าหมายเดียวในสายตาคือผู้หญิงที่กล้าเดินหนีเขาไปราวกับเห็นเขาเป็นสิ่งไม่ดีที่ต้องหลีกเลี่ยงให้ได้!เหอะ!ที่ผ่านมาเขาพลิกแผ่นดินตามหาเธอตั้งนาน ไม่คิดว่าพอจะได้เจอกัน ก็ดันเจอกันง่าย ๆ แบบนี้!อรรถพลลืมจีรนาไปชั่วขณะ และในตอนที่กำลังจะสาวเท้าตามเอยไปนั้น เสียงหวานของจีรนาก็ดังขึ้นรั้งเขาเอาไว้เสียก่อน"เฮียอรรถจะไปไหนคะ?" จีรนาก้าวเข้ามาคล้องแขนชายหนุ่มเอาไว้แน่น ทั้งที่เธอนั่งรอเขาอยู่ตรงนี้ แต่เขากลับทำท่าจะเดินไปอีกทาง สายตาของอรรถพลที่มองตามผู้หญิงคนนั้นไปอย่างไม่ลดละ ทำให้จีรนาแอบติดใจสงสัยอยู่ไม่น้อย "รู้จักกันเหรอคะ?""ครับ... อ๋อ ก็พอรู้จักครับ" อรรถพลปรับน้ำเสียงให้ราบเรียบที่สุดเท่าที่จะทำได้ "เธอเคยเป็นนักแสดงในสังกัดช่องของเฮียน่ะ ไม่เห็นหน้ามานานเลยมองให้แน่ใจว่าใช่คนเดียวกันไหม""อ๋อ ค่ะ... ไม่ใช่หนึ่งในสาว ๆ ของเฮียก็ดี

"เอย ดูนั่นสิ... นั่นมันคุณจีนนี่นา" นะโมสะกิดแขนเอย พรางกระซิบเพื่อนให้ดูจีรนาด้วยความตื่นเต้น "คุณจีนเขาสวยสมคำร่ำลือจริง ๆเลยเนอะ ดูสิ ผิวพรรณดีมากอ่ะ สงสัยเข้าครอสสปาเตรียมตัวเข้าพิธีหมั้นแน่ ๆ เลยแก" เอยพยักหน้าเบา ๆ อย่างรับรู้"อืม... คุณเขาสวยอยู่แล้ว ว่าแต่โมก็รู้จักเขาด้วยเหรอ?" เอยเอ่ยถามอย่างอยากรู้"รู้สิ ข่าวออกจะดังคึกโครมขนาดนั้น! อีกอย่างนะคุณจีนน่ะ ถือว่าเป็นนักธุรกิจหญิงอายุน้อยที่เก่งที่สุดเลยนะ ตอนที่เราเคยเป็นผู้ช่วยเลขาพี่รามก็เคยร่วมงานกันด้วยน่ะ" เอยได้ยินในสิ่งที่เพื่อนพูดก็แอบรู้สึกสมเพชตัวเองเงียบ ๆ...ถึงว่าคุณอรรถถึงได้เลือกผู้หญิงคนนี้ เธอเก่งและสวยและยังดูเหมาะสมกันมาก แตกต่างจากเธอลิบลับเลย"อีกอย่างคุณอรรถพลก็เก่งขนาดนั้น ตาถึงจริงที่เลือกคุณจีนเขาน่ะ" นะโมยังคงพูดต่อโดยไม่รู้เลยว่าคำพูดเหล่านั้นของเธอ กำลังกรีดบาดแผลลึกลงในใจของเพื่อนสนิท"..."เอยเริ่มมีสีหน้าเจื

เช้าวันรุ่งขึ้น...กลิ่นหอมกรุ่นของอาหารโชยมาจากในครัว ปอร์เช่สวมบทบาทเป็นเชฟหนุ่ม เขาลงมือทำมื้อเช้าให้สองสาวอย่างตั้งใจ เอยเดินออกมาที่โต๊ะอาหารเป็นคนแรก ในขณะที่นะโมยังคงจัดการตัวเองไม่เสร็จ ทำให้เอยได้มีเวลาอยู่พูดคุยกับปอร์เช่เพียงลำพัง"ปอร์ทำอะไรทานอ่ะวันนี้?" เอยเอ่ยถามพลางเดินเข้าไปใกล้ปอร์เช่ที่กำลังง่วนอยู่หน้าเตา"ข้าวต้มกุ้งกับสลัดกุ้งครับ""เอยไม่คิดว่าปอร์จะทำอาหารเป็นด้วย" เอยพูดออกมาอย่างเย้าหยอก พรางทำสีหน้าไม่อยากจะเชื่อไปด้วย"ต้องเป็นสิ ยิ่งตอนนี้มีเอย ปอร์ยิ่งต้องหัดทำบ่อย ๆ จะได้ทำมื้อเช้ามื้อเย็นให้เอยทานได้ทุกวันไง""ใจเย็น ๆ" เอยตอบยิ้ม ๆ ไม่คิดว่าปอร์เช่จะจีบเก่งและรุกหนักขนาดนี้"ช่วงนี้ต้องรีบทำคะแนนไง เป็นไง... พอจะสอบผ่านเป็นพ่อบ้านของเอยได้ไหม?" ปอร์เช่ถามกลับด้วยสายตาพราวเสน่ห์ แววตาคมกริบยิ้มจนตาหยีส่งมาให้เอย

บทที่11โลกกลม 1/1หลังจากอิ่มท้องแล้ว ทั้งสามก็กลับมาที่คอนโดของนะโมเพื่อพักผ่อน"พักผ่อนเลยนะปอร์" เอยบอกกับปอร์เช่ขณะที่เดินเข้ามาในห้องพร้อมกัน"โอเค" เมื่อปอร์เช่เข้าห้องพักของเขาไปแล้ว นะโมก็รีบดันหลังเอยให้เข้าห้องของเธอทันที"อะไรเนี่ยยัยโม ดันฉันมาทำไมก่อน" เอยถามขึ้นอย่างงุนงง"จากนี้ไปแกต้องประทินโฉมใหม่ทั้งหมดจ้ะ! ฉันจะมามาร์คหน้าให้แกทุกวันนับจากวันนี้""เอาจริงดิ?""จริงสิ แกเป็นถึงแอมบาสเดอร์ของสายการบินระดับโลกเลยนะ แกต้องสวยสง่า ดูมีออร่าจนคนเห็นต้องร้องว้าว" เอยยิ้มบาง ๆ พลางพยักหน้าเห็นด้วย เพราะตอนนี้เธอควรใส่ใจเรื่องภาพลักษณ์ของตัวเองแล้วจริง ๆ"โอเคจ้ะ อยากทำอะไรกับฉันก็ทำเลย ขอให้ฉันสวยที่สุดก็พอ""ฮ่า ๆ ได้เลย! ฉันจะเนรมิตให้แกสวย หน้าเนียนขาวใส ผิวพรรณเปล่งปลั่ง ออร่า ราศีจับ เหมือนคนอาบน้ำวันละสิบรอบไปเลย!""โธ่... เว่อร์ไปไหมเนี่ย" เอยทำหน้าทะเล้นใส่เพื่อนที่พูดจาเกินจริงไปนิด นะโมจึงหัวเราะคิกคัก"ไม่เชื่อเหรอ? พรุ่งนี้รอดูได้เลย ฉันน่ะจองคอร์สสปาให้แกเรียบร้อยแล้วด้วย""หืม จริงดิ?" ไปจองตอนไหนกัน"จริงสิ! ฉันจะทำให้แกสวยขึ้นกว่าเดิม แม้ปกติแกจะสวยอยู่แล้ว

หลายวันต่อมา...เอยได้รับคัดเลือกให้เป็นแบรนด์แอมบาสเดอร์คนใหม่ของสายการบินชาร์นแอร์เวย์ วันนี้เธอมีนัดถ่ายทำวิดีโอโปรโมตและถ่ายภาพนิ่งตั้งแต่เช้าตรู่ โดยมีปอร์เช่และนะโมตามมาคุมที่กองถ่ายด้วย"ไม่เหนื่อยบ้างหรือไง ตามรับตามส่งตามเฝ้าเป็นไข่ในหินขนาดนี้น่ะ!" นะโมเอ่ยหยอกเย้าปอร์เช่ที่ตามติดเอยไม่ห่าง"นี่มันก็งานของฉันไหมล่ะ ฉันก็แค่มาดูความเรียบร้อย" ปอร์เช่ตอบพลางทอดสายตามองเอยที่กำลังทำงานอยู่หน้ากล้องด้วยสายตาชื่นชม"จ้า... ดีใจแทนยัยเอยจริง ๆ ที่มีเจ้านายเป็นเพื่อนสนิทแบบนี้" นะโมประชดแกมหยอก ทำให้ปอร์เช่ไหวไหล่อย่างไม่ยี่หระ"ถ้าเธอดูแลเอยดี ฉันจะตบโบนัสเพิ่มให้ด้วยเอาไหมล่ะ" นะโมถึงกับตาโตเมื่อได้ยินข้อเสนอ"เจ้านายสุดหล่อของฉาน ใจดีที่สุดในโลกเลยค่ะ!" นะโมรีบประจบเสียงหวานจนปอร์เช่ต้องแกล้งกระซิบ "พี่รามเขาเลี้ยงยัยคนขี้งกอย่างเธอไม่ไหวแล้

ปอร์เช่ไม่ตอบอะไร เขาค่อย ๆ เอื้อมมือหนามากุมมือเธอไว้หลวม ๆ ราวกับกลัวว่าเธอจะแตกสลายหากออกแรงมากเกินไป เขากระชับมือนั้นไว้ในอุ้งมือที่อบอุ่นก่อนจะก้มลงสบตากับเธอ ดวงตาคมที่เคยดูแข็งกร้าวในสายตาคนอื่น บัดนี้กลับฉายแววรักใคร่และอ่อนโยนอย่างปิดไม่มิดภายใต้แสงจันทร์"ยังไงปอร์ก็ดีใจอยู่ดี... ขอบคุณที่ให้โอกาสปอร์ได้ยืนอยู่ข้าง ๆ เอยแบบนี้นะ"เอยมองลึกลงไปในดวงตาคู่เดิมที่ยังคงความมั่นใจและความมั่นคงไว้เสมอ ความรู้สึกขอบคุณก่อตัวขึ้นในหัวใจ เธอย่อมรู้ดีว่าที่ผ่านมาเขาพยายามเพื่อเธอมากแค่ไหน "เอยต่างหากที่ต้องขอบคุณ ขอบคุณที่รอเอย และขอบคุณสำหรับทุกอย่างที่ปอร์ทำให้เอยมาตลอดนะ"เอยส่งยิ้มที่กลั่นออกมาจากความรู้สึกข้างในจริงๆ ให้เขา ปอร์เช่บีบมือเธอเบา ๆ เป็นเชิงรับรู้ ก่อนที่ทั้งคู่จะยืนซึมซับบรรยากาศพิเศษนี้ด้วยกันอีกครู่ใหญ่ แล้วจึงแยกย้ายกันไปพักผ่อน ทิ้งไว้เพียงกลิ่นอายความหวานที่ยังคงอบอวลท่ามกลางลมเย็นของค่ำคืนทางด้

บทพิเศษlllฟ้าหลังฝนหนึ่งเดือนต่อมา…อ้วกกก~กอหญ้าเริ่มอาเจียนตั้งแต่เช้ามืด เธอตื่นขึ้นมา อาการอาเจียนก็เกิดขึ้นโดยอัตโนมัติ ส่วนคนที่นอนกกกอดเมียตลอดทั้งคืนพลันสะดุ้งตื่นขึ้นมาด้วยเพราะเสียงอาเจียนแต่เช้าอัลฟ่าเดินเข้าไปหากอหญ้าที่โก่งคออาเจียนอยู่ในห้องน้ำ มือหนาลูบแผ่นหลังบางเบา ๆ จนกอหญ้ารู้สึกถึงความอบอุ่นของสามี“พี่ฟ่า…”“เป็นอะไร ไม่สบายเหรอ?” กอหญ้าส่ายหน้า ก่อนจะโก่งคออาเจียนอีกครั้งจนอัลฟ่าเริ่มเป็นห่วง“พี่จะตามน้าหมอมาตรวจ” ร่างแกร่งกำลังจะก้าวออกไปต่อสายหาน้าหมอของเขา แต่กอหญ้าดึงข้อมือหนาเอาไว้ก่อน“ไม่ต้องหรอกค่ะ”“ทำไม?” อัลฟ่าไม่เข้าใจกอหญ้า อาเจียนขนาดนี้แล้วยังจะดื้อ!

บทพิเศษlllครอบครัวสุขสันต์หลายวันต่อมา…เช้าวันใหม่ที่สดใสกว่าเดิม หากเทียบกับวันวานที่เคยผ่านมา ในช่วงหลายเดือนที่ผ่านมา การจากลา การห่างกันฝันร้าย…จบลงแล้วในความคิดของกอหญ้ามือบางกำลังทำข้าวต้มมื้อเช้าให้กับลูกชายและสามีทาน ตอนนี้สามีของเธอยังคงไม่ยอมตื่นนอนตั้งแต่ถอนตัวออกจากการเป็นผู้นำของตระกูล อัลฟ่าก็ทำงานน้อยลงและอยู่ดูแลเธอกับลูกที่บ้านซึ่งวันนี้สามีของเธอก็ตื่นสายเช่นเดิม…“คุณหญ้าจะปลุกนายน้อยมั้ยคะ เดี๋ยวป้าจะทำอาหารต่อเอง”“ยังดีกว่าค่ะ หญ้าคิดว่าจะป้อนข้าวลูกก่อน ถ้าพี่ฟ่าไม่ตื่นเดี๋ยวหญ้าเข้าไปตามค่ะ” เมื่อคืนก็ไม่ได้จัดหนักอะไรเลยนะ เพราะต้องนอนกับลูกชายไหงไม่ยอมตื่นเสียได้สามีจอมดื้อกอหญ้านึกคิดในใจ ก่อนจะเดินรีบทำกับข้าวให้เสร็จและนำไปป้อนลูกชายที่มีพี่เลี้ยงคอยช่วยดูให้ที่โต๊ะอาหารเล็กของเด็ก

บทพิเศษllคนมันรักพึ่บ!ร่างเล็กถูกวางไว้บนเตียงนอนหนานุ่มเบา ๆ หลังจากอาบน้ำ อัลฟ่าก็เช็ดตัวและช้อนตัวเธอมายังเตียงนอนในทันที กอหญ้ามองดวงหน้าคมคายหล่อเหลาที่อยู่เหนือตัวเธอด้วยความรักซึ่งไม่ต่างจากสายตาคมที่ยิ่งมองเธอด้วยความรักและคลั่งรักขั้นสุด“พี่รักเรานะ” ริมฝีปากหนาเอ่ยบางเบา มือหนาค่อยๆ เกลี่ยผมนุ่มลื่นมือออกไปจากกรอบหน้าหวาน“ได้ยินทุกวัน” กอหญ้าเริ่มคล้องคอสามีมาด ๆ ของเธอ“แล้วไม่ดีเหรอครับ?” อัลฟ่าเอียงคอถามคนตัวเล็ก“ต้องดีอยู่แล้วสิคะ ยิ่งพี่พูดบ่อยๆ หนูยิ่งชอบ” กอหญ้าโน้มดวงหน้าคมลงมาอีกครั้ง เธอจุฟเขาไปหนึ่งที ร่างแกร่งที่เปลือยเปล่าทาบทามลงกลางกายนุ่มนิ่ม ใช้ตัวแก่นกายแข็งแรงถูไถ่เล่นที่กลีบกุหลาบสีหวาน“แล้วหนูไม่คิดจะบอกพี่บ้างเหรอ?” อัลฟ่าเองก็อยากได้ยินคำว่ารักจากปากเมียของเขาบ่อย ๆ เช่นกัน แต่กอหญ้ามักจะเขินอายบอกรักเขาไม่บ่อยเท่าที่เขาทำ“หนูรักพี่ที่สุดในโลก” สำหรับกอหญ้าแล้วคำว่ารักเธอไม่อยากพูดพร่ำเพ้อเพราะความเขินอาย แต่ในเมื่อสามีอยากได้ยินเธอย่อมทำให้ได้จุฟ~“พี่…”“สักรอบนะครับแล้วค่อยพักผ่อน” วันนี้เขาไม่อยากรังแกเมีย แต่คืนเข้าหอมันต้องจัดสักรอบสิ“

บทพิเศษงานแต่งงานคฤหาสน์มาเวลลินอัลฟ่าเลือกจัดงานแต่งที่คฤหาสน์มาเวลลิน เนื่องจากเป็นงานแต่งที่ยิ่งใหญ่ในหนึ่งตระกูลอันดับต้นๆ ของประเทศ เขาจึงต้องจัดที่กรุงเทพมหานคร เพื่อแขกทั้งหลายจะได้สะดวกในการมางานแต่งของเขางานแต่งที่ยิ่งใหญ่ ประดับประดาไปด้วยดอกไม้สีขาวเกือบทั้งหมด เจ้าสาวของเขาชอบสีขาว งานแต่งในวันนี้จึงเป็นสีขาวล้วนเมื่อพิธีงานแต่งได้เริ่มขึ้นในช่วงเย็น อัลฟ่ายืนกุมมือจ้องมองเจ้าสาวสุดสวยของเขาที่กำลังเดินเคียงข้างกับคุณพ่อของเธอวันนี้กอหญ้าสวยมาก มากจริงๆในสายตาของเขา…เจ้าบ่าวเริ่มก้าวเข้าไปรับเจ้าสาวให้ขึ้นมายืนอยู่เคียงข้างกันบนเวที ท่ามกลางแขกเหรื่อเต็มงานเลี้ยงในช่วงค่ำ ซึ่งถือว่าเป็นการยินดีให้แก่บ่าวสาวในงานแต่งของวันนี้ทุกคนมองไปยังบ่าวสาวที่จับกุมมือกัน แสดงความรักที่หวานฉ่ำด้วยการส่งสายตามองกันและกัน จวบจนถึงเวลาที่บ่าวสาวต้องขอบคุณแขกในงานหลังจากพิธีการตัดเค้กอัลฟ่ากล่าวขอบคุณแ

สตูดิโอแบรนด์แพรวาอัลฟ่าเลือกร้านชุดแต่งงานของแพรวา น้องสาวของคิงค์ แพรวาออกมาต้อนรับทั้งสองด้วยรอยยิ้ม เธอแอบอิจฉาเจ้าสาวเจ้าบ่าวคู่ใหม่ของร้านเธอจริง ๆได้ข่าวว่าเจ้าบ่าวคลั่งรักเจ้าสาวมาก ๆ เห็นท่าว่าจะจริง…อยากให้เฮียรามิลรักเธอแบบนี้บ้างจัง…แต่ก็ได้แต่คิดแหละ หึ!ส่ายหน้า ปัดความคิด ก่อนจะพ่ายมือให้ทั้งสองเข้าร้าน"สวัสดีค่ะพี่ฟ่า คุณหญ้า""สวัสดีครับ/ค่ะ" ทั้งสองเอ่ยทักทายกันแล้ว แพรวาจึงเริ่มแนะนำชุดให้กอหญ้าเลือกทันที ชุดเจ้าสาวสีขาวสาวมากมายถูกตั้งโชว์ให้เลือกกอหญ้ามองชุดในแต่ล่ะชุดไม่รู้ว่าควรเลือกชุดไหนดี เธอจึงหันไปมองอัลฟ่าเพื่อขอความคิดเห็น"พี่อยากให้หนูเลือกเอง เพราะมันเป็นงานแต่งของหนูนะครับ" อัลฟ่ายักคิ้วให้เธอเลือก"อืม หญ้าอยากได้แบบเรียบ ๆค่ะ""ได้พี่ไม่ขัด""โอเคค่ะ" เมื่อสามีไม่ได้ว่าอะไร ที่เธอจะเลือกชุดที่มันเรียบ ๆ กอหญ้าจึงเข้าไปลองชุดกับแพรวา ส่วนอัลฟ่าไปลองชุดเจ้าบ่าวของตัวเองใช้เวลาไม่นาน กอหญ้าก็อยู่ในชุดแต่งงานเกาะ

“หลับแล้วค่ะ อุตุเชียว” กอหญ้าเอ่ยยิ้มบางๆ เอนตัวเท้าแขนกับหมอน นอนมองลูกตัวน้อยที่เพิ่งให้นมหลับไป“งันตอนลูกหลับก็เป็นเวลาของพ่อแล้วสิ?” อัลฟ่าทำหน้าทะเล้นถามเมีย“หืม?” กอหญ้าขมวดคิ้ว“ไปลองชุดแต่งงานไงครับ อย่าบอกว่าลืมนัดพี่นะ” อัลฟ่าคิดงอนเมีย แต่กอหญ้ายิ้มหยัดกายลุกขึ้นนั่งเกาะแขนเขาเบา ๆ อย่างออดอ้อน“จะลืมได้ยังไงคะ แค่เลี้ยงลูกแล้วเบลอๆ นิดหน่อย จำวันผิดนึกว่าพรุ่งนี้” เธอรีบขยายความ เพราะสามีจะคิดงอนกันอีกเธอเหนื่อยที่ต้องมานั่งง้อในเรื่องไม่เป็นเรื่องหลายชั่วโมงแบบคืนนั้นอีก!“หึ งันไปเตรียมตัวนะครับ พี่จะไปรอที่รถ”“ค่าา” กอหญ้ายิ้ม มองตามอัลฟ่าเดินออกไป เธอจึงฝากนมอุ่นดูแลลูกชายต่อเข้าไปอาบน้ำแต่งตัว ออกไปหาอัลฟ่าที่ลานจอดรถหน้าบ้าน"มาแล้วค่ะ" กอหญ้าถือกระเป๋าหรูไว้ในมือ แต่งตัวด้วยชุดเดรสสีขาวลายดอกเดซี่ ที่เขาเป็นคนเลือกให้"พี่ดีใจที่หนูเลือกชุดที่พี่ซื้อให้" อัลฟ่าเดินเข้าไปยกแขนให้กอหญ้าควง"ก็พี่อยากให้หนูใส่ หนูก็ต้องใส่เอาใจพี่อยู่แล้วค่ะ" กอหญ้ายิ้ม ควงแขนแกร่งของสามีเดินไปยังรถสปอร์