บทที่9 :: การกลับมา 1/1

บทที่9

การกลับมา

หลายวันต่อมา...

ความเงียบที่ดูมาคุเกิดขึ้นภายในห้องทำงานของอรรถพล มันกดดันยิ่งกว่าทุกวันที่ผ่านมาเมื่อครามก้าวเข้ามาพร้อมกับรายงานความคืบหน้าเกี่ยวกับเอย

ซึ่งหลังจากที่ส่งคนสะกดรอยตามเอยอย่างใกล้ชิดมาหลายวัน เขาก็ค้นพบความจริงว่าเอยไม่ได้อยู่คอนโดของนะโม

"คุณเอยไม่ได้อยู่ที่คอนโดของคุณนะโมแล้วครับ" ครามรายงานเสียงเรียบ หากแต่ในใจกลับเต็มไปด้วยความหวั่นเกรงต่อคนตรงหน้า "คนของเราเฝ้าอยู่หน้าคอนโดคุณนะโมมาหลายวัน แต่ไม่มีวี่แววของคุณเอยเลยแม้แต่เงา ข้อมูลล่าสุดระบุว่าคุณเอยไม่ได้กลับเข้าไปที่คอนโดมาหลายวันแล้วครับ และมีรายชื่อบินระหว่างประเทศ ไปภูเก็ตครับ แต่เรายังหาเธอไม่เจอ" สิ้นคำรายงาน บรรยากาศรอบตัวก็พลันตึงเครียดลดฮวบลงอย่างเยือกเย็น ใบหน้าคมที่เคยเรียบเฉย บัดนี้ฉายแววเกรี้ยวกราดขึ้นมาอย่างน่ากลัว

แววตาคมกริบฉายโรจน์ด้วยเพลิงโทสะจนคนมองต้องก้มหน้าหลบ

"เอยหายไป? คนทั้งคนจะหายไปได้ยังไง!" สุ้มเสียงคำรามต่ำลอดไรฟันดังขึ้น ถามซ้ำราวกับไม่เชื่อหู

"ผมไม่รู้ครับ... ตอนนี้ผมกำลังส่งคนตามหาอยู่ แต่เพราะการติดตามขาดช่วงไปก่อนหน้านี้ ทำให้เบาะแสเราหายไป ที่อยู่ที่แท้จริงของคุณเอยในตอนนี้จึงตามหายากมากขึ้นครับ" ครามกุมมือรายงานด้วยเหงื่อที่ไหลซึมตามไรผม

อรรถพลหันไปทางหน้าต่างบานใหญ่ มือหนากำหมัดแน่นจนเส้นเลือดปูดโปน ภายในทรวงอกเหมือนมีกองเพลิงสุมแผดเผาจนแทบจะบ้าได้

ความรู้สึกหวาดกลัว...

ตอนนี้เขาเริ่มกลัวขึ้นมาจริง ๆแล้วว่า เขาอาจจะสูญเสีย 'ของเล่น' ชิ้นนี้ไปจริงๆ!

"ตามหาให้เจอ!" อรรถพลตวาดเสียงก้อง

"ถ้าไม่เจอก็ต้องหาให้เจอ! ต่อให้ต้องพลิกแผ่นดินสุดหล้าฟ้าเขียวยังไง มึงก็ต้องสืบให้ได้ว่าตอนนี้เอยอยู่ไหน ทำอะไรกับใคร!!"

"รับทราบครับนาย!" ครามรีบรับคำสั่ง ก่อนจะรีบถอยออกไปจากห้องไปทันที ราวกับกลัวว่าหากช้ากว่านี้เพียงวินาทีเดียว เขาอาจจะกลายเป็นที่ระบายอารมณ์ของพยัคฆ์ร้ายที่กำลังคลุ้มคลั่ง

"..."

เมื่อได้อยู่เพียงลำพัง อรรถพลจึงหลับตานิ่งข่มอารมณ์ของตนเองเงียบ ๆ ความกระวนกระวายใจ ลมหายใจหอบถี่ด้วยแรงอารมณ์ร้อนรุม

"หายไปไหนของเธอ!"

จากที่เคยพร่ำบอกตัวเองว่าหลังจากนี้เธอจะเป็นอย่างไรก็ไม่เกี่ยวข้องกันอีก แต่พอเอยหายไปจากวงจรชีวิตของเขาจริงๆ อรรถพลกลับพบว่าตัวเองกำลังว้าวุ่นใจอย่างหนัก ยิ่งตอนนี้เขาตามหาเธอไม่เจอ เขายิ่งรู้สึกร้อนรุ่มอยู่ภายในใจอย่างบอกไม่ถูก

หรือที่เธอหายไป ไม่ตามตอแย วุ่นวายกับเขา เพราะเธอมีที่เกาะใหม่แล้ว!?

ใบหน้าหวานที่เคยยิ้มหวานให้เขาเพียงคนเดียว อยู่ ๆก็ผุดขึ้นมาในหัวซ้ำ ๆ ยิ่งคิดว่าเธอกำลังนอนระริกระรี้กับผู้ชายคนอื่นที่ไม่ใช่เขา หัวใจของเขายิ่งกระตุกรุกโชนไปด้วยไฟโทสะ

ไม่ได้!

ร่างกายของเอย

หัวใจของเธอ...

เขาไม่ต้องการให้ใครหน้าไหนได้มันไป!

ต้องมีเพียงเขาเท่านั้นที่ได้ครอบครองแค่เธอ!

"โธ่เว้ย!!!"

เขา จะต้องตามหาเธอให้เจอ ให้ได้!! 

หนึ่งเดือนต่อมา...

ในที่สุดก็ผ่านมาแล้วอีกหนึ่งเดือน ซึ่งเวลามันผ่านไปอย่างรวดเร็วเสมอในความคิดของเอย...

นับจากความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นจากการลองคุยระหว่างเธอและปอร์เช่ที่ริมชายหาดวันนั้น ตอนนี้พัฒนามาเป็นความอบอุ่นที่เติมเต็มหัวใจของเธอในทุกๆ วัน

ปอร์เช่ทำให้เธอรู้สึกดีขึ้นมากจากเมื่อก่อนไม่น้อย มากจนกระทั่งวันนี้ เธอตัดสินใจกลับมาทำงานที่กรุงเทพฯ อีกครั้ง

"กลับมารอบนี้ เอยอยากทำอะไรเป็นอย่างแรก?" เมื่อรถเลี้ยวเข้าสู่เขตกรุงเทพฯ ปอร์เช่เอ่ยถามถึงแพลนในอนาคตของเอย เขาอยากรู้ว่าจากนี้ เอยวางแผนจะทำอะไรต่อ

เอยยิ้ม แววตาเป็นประกายเมื่อนึกถึงสิ่งที่เธอรัก และตัดสินใจที่จะกลับมาทำงานนี้ต่อ...

"เอยว่าจะกลับไปแคสงานละคร แล้วก็รับงานถ่ายแบบนิตยสารเหมือนเดิมน่ะ เอยคิดถึงบทนางร้าย คิดถึงบรรยากาศในกองถ่ายแล้ว"

"อ๋อ"

ปอร์เช่พยักหน้าอย่างเข้าใจ เขาไม่คิดจะห้ามหรือตีกรอบสิ่งที่เอยอยากจะทำ เพราะรู้ดีว่านั่นคือความสุขและตัวตนของเอย เธอคลุกคลีกับงานสายนี้มาตั้งแต่เรียนจบ และเขาก็รู้ดีกว่าใครว่าเธอรักการแสดงมากแค่ไหน

ดังนั้น นอกจากจะไม่ห้ามแล้ว เขายังจะช่วยวางแผนสอดส่องหาคอนเนคชั่นต่างๆ เพื่อช่วยส่งเสริมงานของเธออีกแรง ด้วยความที่เขารู้จักผู้ใหญ่ในวงการอยู่ไม่น้อย เรื่องแค่นี้จึงไม่ใช่เรื่องยากสำหรับเขาเลย เขาตั้งใจว่าจะช่วยให้เอยได้กลับไปเฉิดฉายในงานที่รักให้เร็วที่สุด!

"งั้นก็ทำเลย อะไรที่เอยทำแล้วมีความสุข เราพร้อมจะสนับสนุนเอยทุกอย่าง" ชายหนุ่มเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล

ตั้งแต่ตัดสินใจเลื่อนสถานะมาลองคบหาดูใจกัน เขาก็ปรับเปลี่ยนวิธีการพูดให้ดีขึ้น เพราะเราไม่ได้เป็นเพียงแค่เพื่อนกันอีกแล้ว ถึงแม้จะยังไม่ใช่ 'แฟน' อย่างเต็มตัว แต่เขาก็อยากให้เกียรติเธอด้วยคำพูดที่แสนดี ไม่ใช่คำว่า 'กู' หรือ 'มึง' เหมือนตอนที่เป็นแค่เพื่อนสนิท

"เราชอบเวลาที่เห็นเอยมีความสุขกับงานที่ตัวเองรักนะ"

"ขอบใจนะปอร์ ที่ตามใจเอยขนาดนี้" เอยหันหน้ายิ้มให้ปอร์อย่างซึ้งใจ 

****

เป็นไงล่ะ น้อนเจอรักที่ดีแล้ว อิพี่จะทำยังไงต่อ ฝากกดติดตาม กดใจ กดเข้าชั้นเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ ????❤️

ส่วนเรื่อง E-BOOK ใกล้แล้วนะคะ ตอนนี้กำลังอยู่ในช่วง 80% ของเนื้อเรื่องแล้ว ไรต์กำลังให้หนูเอยเอาคืนพี่โบ้อยู่ อาจจะอัพช้า แต่หลังลงE-BOOK จะมาอัพให้อ่านทุกวันเลยนะคะ อย่าเพิ่งหายกันไปไหนน้า????

สำหรับคืนนี้ฝานดีค่ะ❤️