เข้าสู่ระบบELENA POV Nagising ako na medyo masakit ang balikat. Siguro dahil sa haba ng nilakad namin kahapon sa Rome. Pagtingin ko sa bintana, hindi na 'yung mga lumang gusali ang nakikita ko kundi ang malawak na rolling hills ng Tuscany. Lumipat na kami kagabi sa isang farmhouse villa sa probinsya, at kahit madilim nung dumating kami, alam ko na agad na dito ko mahahanap 'yung totoong katahimikan. "Gising na pala ang mommy," bungad ni Dante. Pumasok siya sa kwarto bitbit si Hope na naka-pajama pa. "Look, Hope, si Mommy gising na. Say 'Good morning, Mommy!'" "Morning," paos kong sabi habang iniuunat ang mga braso ko. "What time is it? Parang sobrang tahimik, akala ko madaling araw pa." "Almost nine na. Sobrang tahimik lang talaga dito sa countryside. Naninibago ka, 'no? Walang busina ng sasakyan, walang ingay ng mga turista sa labas ng bintana," sabi ni Dante sabay upo sa tabi ko sa kama. Ibinaba niya si Hope sa gitna namin. "Oo nga. Parang nakakabingi 'yung quietness," tawa ko. "Nasaan si
ELENA POV Paggising ko, masakit pa nang konti ang mga binti ko mula sa paglalakad namin kahapon sa Colosseum, pero nawala agad iyon nang makita ko ang view mula sa bintana. Ang sikat ng araw sa Rome ay parang may filter—masyadong maaliwalas. "Dante, gising na. Sabi ni Maya aalis tayo ng maaga para iwas sa crowd sa Trevi Fountain," bulong ko habang tinatapik ang balikat niya. "Five more minutes, Elena... Ang sarap ng unan dito," sagot niya na boses-lasing pa sa antok. Pero nang marinig niya ang pag-iyak ni Hope sa kabilang kwarto, agad siyang napabalikwas. "Okay, gising na. Daddy's coming, Hope!" Nagmamadali kaming nag-ayos. Si Maya, gaya ng inaasahan, ay nakasuot na ng bago niyang summer hat at floral dress. Si Nanay Belen naman ay tila mas sanay na sa paligid, abala na sa pag-aayos ng diaper bag ni Hope habang nakikipag-ngitian kay Maria. "Luca is waiting outside," bungad ni Dante pagbaba namin. Nakasuot siya ng white linen shirt at shades. "Maya, sigurado ka bang gusto mo doon?
ELENA POV Nagising ako sa amoy ng bagong lutong tinapay na nagmumula sa baba. Pagdilat ko, wala na si Dante sa tabi ko, pero rinig ko ang mahina niyang pagtawa mula sa terrace. Nag-unat muna ako bago tumayo at sumunod sa labas. Naabutan ko siyang karga si Hope habang nakatanaw sa malawak na garden ng villa. "Ang aga niyo namang mag-bonding na mag-ama," bati ko sabay sandal sa hamba ng pinto. Lumingon si Dante at ngumiti. "Hindi rin kasi makatulog 'tong prinsesa mo. Mukhang nag-adjust na agad ang body clock niya sa Rome time. Tignan mo, Elena, ang ganda ng sikat ng araw sa mga cypress trees." Lumapit ako at hinaplos ang pisngi ni Hope. "Good morning, baby. Ready ka na ba mamasyal?" "Speaking of pamamasyal, gising na rin si Maya. Kanina pa nag-aayos ng outfit, parang may photoshoot na pupuntahan," tawa ni Dante. "Sabi ko sa kanya, marami tayong lalakarin sa Colosseum kaya dapat kumportable ang sapatos niya." "Alam mo naman 'yun, priority ang aesthetic bago ang comfort," sagot ko h
ELENA POV Medyo naninibago ako sa lamig ng hangin dito sa Rome. Kahit may sikat ng araw sa labas ng airport, ramdam ko pa rin 'yung kurot ng spring breeze sa balat ko. Nakasunod lang ako kay Dante habang kausap niya ang driver na susundo sa amin. Ang bango ng paligid—amoy kape na hinaluan ng amoy ng lumang gusali at bagong ulan. "Elena, dito tayo. Ang sabi ni Luca, 'yung driver, medyo may traffic daw sa bandang sentro pero mabilis lang tayo makakarating sa villa," tawag ni Dante sa akin. Karga niya si Hope na ngayon ay gising na gising na at patingin-tingin sa mga taong dumadaan. "Ate, tignan mo 'yung mga buildings! Ang gaganda, parang nasa set tayo ng movie!" sigaw ni Maya. Halos hindi siya mapakali sa tabi ng pushcart namin, habang si Whitey naman ay himbing na uli sa loob ng carrier niya. "Maya, relax. Marami pa tayong makikita sa mga susunod na araw. Huwag mong ubusin 'yung energy mo sa airport pa lang," tawa ko habang inaayos ang suot kong cardigan. Sumakay na kami sa isang
DANTE POV Naramdaman ko ang bahagyang pag-angat ng aming upuan habang dahan-dahang humihiwalay ang gulong ng eroplano sa runway ng NAIA. Tumingin ako sa labas ng maliit na bintana; unti-unting lumiliit ang mga ilaw ng Maynila hanggang sa maging tila mga tuldok na lang ito sa gitna ng madaling araw. Sa wakas, nakaalis na kami. Hinigpitan ko ang hawak sa kamay ni Elena. Ramdam ko ang malalim niyang paghinga, 'yung tipong galing sa ilalim ng dibdib—isang paghinga na puno ng relief. "Okay ka lang?" tanong ko sa kanya, pabulong lang para hindi magising si Hope na himbing na himbing sa kanyang bassinet sa harap namin. Tumango si Elena at sumandal sa balikat ko. "I'm good. Medyo naninibago lang. Parang panaginip na lilipad tayo nang ganito ka-peaceful." "Deserve natin 'to, Elena. Isipin mo na lang, for the next few hours, wala tayong ibang gagawin kundi kumain, matulog, at manood ng movies," biro ko. "Kuya, look! Ang liit na ng mga building!" singit ni Maya mula sa kabilang row ng upua
ELENA POVNagkalat ang mga damit sa ibabaw ng kama namin. May mga winter coats na kinuha namin sa storage, kahit alam naming spring na sa Italy, dahil sabi ni Dante, mas mabuti nang handa sa lamig ng gabi. Tatlong maleta ang nakabukas sa sahig, at kanina pa ako pabalik-balik sa walk-in closet para tignan kung may nakalimutan pa ako."Dante, kasya pa ba 'tong mga extra diapers ni Hope dito sa maleta mo? Puno na kasi 'yung sa amin ni Maya," tanong ko habang sinusubukang ipagsiksik ang isang pack ng diapers sa gilid ng kanyang mga polo.Lumapit si Dante mula sa banyo, nagpapatuyo ng buhok gamit ang tuwalya. "Kakasya pa 'yan. I-move mo lang 'yung grooming kit ko sa kabila. Pero Elena, relax. Pwede naman tayong bumili doon kung kulangin tayo. Hindi tayo pupunta sa bundok.""Alam ko, pero iba pa rin 'yung dala natin 'yung brand na hiyang siya," sagot ko habang maingat na inaayos ang gamit niya. "Saka ayaw ko lang na ma-stress tayo sa paghahanap ng supermarket sa unang gabi natin doon."Naup
ELENA POV Malamig ang hangin na sumasalubong sa amin habang dahan-dahang binabaybay ng maliit na bangka ang mga malalaking alon patungong Itbayat. Malayo na kami sa lighthouse sa Sabtang. Nakasandal ako sa dibdib ni Dante, suot ang kanyang malaking jacket para proteksyon sa wisik ng dag
ELENA POV Maaga pa lang ay gising na ang buong bahay-bato. Amoy usok ng panggatong at sariwang kape ang sumalubong sa akin nang dahan-dahan akong lumabas ng kwarto. Nakita ko si Dante sa kusina, seryosong hinihiwa ang isang malaking kamote habang si Maya naman ay nag-aayos ng mga kagamitan sa hapa
ELENA POV Ang sikat ng araw sa Batanes ay hindi katulad ng sa Maynila. Dito, kahit alas-siyete na ng umaga, malamig pa rin ang hangin na sumusuot sa mga siwang ng bintana ng Itsembay Estate. Pagmulat ng mga mata ko, puting kisame at ang mahinang ugong ng aircon ang bumungad s
ELENA POV Nakatayo ako sa balkonahe habang hinihimas ang likod ko. Ang bigat na talaga ng tiyan ko, parang bawat galaw ko ay kailangan ng permiso mula sa batang nasa loob. Malamig ang hangin dito sa Batanes, amoy alat na may halong basang damo. Sa loob ng sala, naririnig ko ang mah







