หน้าหลัก / โรแมนติก / BURNING CROWN รักต้องห้าม / BURNING CROWN รักต้องห้าม l บทที่ 118 นับถอยหลัง

แชร์

BURNING CROWN รักต้องห้าม l บทที่ 118 นับถอยหลัง

ผู้เขียน: Lestrang
last update วันที่เผยแพร่: 2026-11-11 22:10:14

ช่วงบ่ายวันนั้นณิชาเดินออกจากสถาบันสอนหนังสือหลังจากเลิกสอนวิชาบริหารธุรกิจ

เธอเดินไปตามถนนที่นำกลั
อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป
บทที่ถูกล็อก

บทล่าสุด

  • BURNING CROWN รักต้องห้าม   BURNING CROWN รักต้องห้าม l บทที่ 118 นับถอยหลัง

    ช่วงบ่ายวันนั้นณิชาเดินออกจากสถาบันสอนหนังสือหลังจากเลิกสอนวิชาบริหารธุรกิจเธอเดินไปตามถนนที่นำกลับสู่พระราชวังอย่างช้า ๆ สมองยังคงคิดถึงสิ่งที่เกิดขึ้นในตอนเช้า เรื่องที่เธอพยายามจะทำตลอดทั้งวัน‘วันนี้ฉันพยายามจะคุยกับธีออนแล้ว พยายามจะบอกเขาว่าฉันอยากจะยกเลิกเรื่องงานแต่ง’‘แต่ทุกครั้งที่จะพูด ก็มีเรื่องอื่นเข้ามาแทรก’เธอถอนหายใจเบา ๆตอนเช้าก่อนออกมาสอน เธอเจอธีออนที่ห้องรับประทานอาหารเช้า พยายามจะชวนคุย แต่ธีออนกำลังรีบไปประชุม ช่วงกลางวัน เธอพยายามอีกครั้ง ส่งข้อความไปหาธีออน แต่เขาตอบว่ากำลังยุ่งกับเรื่องงานเอกสารที่ต้องส่งด่วน‘แล้วก็...’ เธอคิด ‘ส่วนหนึ่งของฉันก็ไม่กล้าพูดจริง ๆ’‘ไม่กล้าบอกเขาตรง ๆ’‘ไม่รู้ว่าเขาจะตอบสนองอย่างไร’เธอเดินต่อไปอย่างช้า ๆ มือหนึ่งจับกระเป๋าสะพาย แสงแดดยามบ่ายส่องลงมาอุ่น ๆ ผู้คนเดินสัญจรไปมาบนถนน บรรยากาศดูสงบและเงียบสงบแต่แล้วเธอก็เห็นร่างคุ้น ๆ สองคนที่กำลังเดินมาทางเธอเอลเลียต และเรเน่ เซเรนเดียทั้งสองกำลังเดินมาจากทิศทางตรงข้าม ดูเหมือนจะกำลังมุ่งหน้าไปที่ร้านน้ำชาที่อยู่ไม่ไกลณิชาตัวแข็งทื่อ หัวใจเต้นแรง‘ทำไมต้องเจอเขาตอนนี้ด้วย’ เธ

  • BURNING CROWN รักต้องห้าม   BURNING CROWN รักต้องห้าม l บทที่ 117 หนี้ที่ยังต้องชดใช้ (NC+)

    ณิชาค่อย ๆ เคลื่อนตัว มือทั้งสองวางบนหน้าอกกว้างของเขา เพื่อประคองตัว ร่างกายสั่นเทาเล็กน้อยเธอไม่เคยทำแบบนี้มาก่อน ไม่เคยเป็นฝ่ายนำ ไม่เคยอยู่ในตำแหน่งนี้ แต่ตอนนี้เธอต้องทำ เพื่อปกป้องลูกในท้องเอลเลียตมองขึ้นไปที่เธอด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความปรารถนา มือทั้งสองจับสะโพกของเธอเบา ๆ ช่วยพยุงน้ำหนักของเธอ“ค่อย ๆ” เขากระซิบเสียงแผ่ว “ไม่ต้องรีบ”ณิชาหลับตาลง สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ พยายามทำใจให้สงบแล้วเธอก็เริ่มเคลื่อนตัว ค่อย ๆ นั่งทับตัวลง รู้สึกถึงแท่งเอ็นของเขาที่กำลังกดแนบถูไถกับร่องสวาทและก้นของเธอ‘เพื่อลูก’ เธอบอกกับตัวเอง ‘ฉันทำเพื่อลูก’เธอเอื้อมมือลงไปจับแก่นกายของเขา รู้สึกถึงความแข็งและความร้อนในมือของเธอเอลเลียตครางเบา ๆ ร่างกายตึงเครียดร่างอรชรค่อย ๆ นำท่อนเอ็นของชายหนุ่มเข้าไปในร่องหลืบ เธอรู้สึกถึงความคับแน่นเธอนั่งทับลงไปช้า ๆ รู้สึกถึงแก่นกายของเขาที่ค่อย ๆ มุดหายเข้าไปข้างใน ร่องสวาทของเธอขยายอ้าออกรับความใหญ่โตเข้ามา“อ๊ะ...” เธอครางเบา ๆ หน้าบิดเบี้ยวร่างกำยำมองขึ้นไปที่หญิงสาวด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความห่วงใย“เจ็บหรือ” เขาถามเสียงแผ่ว“ไม่...ไม่เป็นไรค่ะ” ร่างบา

  • BURNING CROWN รักต้องห้าม   BURNING CROWN รักต้องห้าม l บทที่ 116 ข้ออ้าง

    แสงแดดยามเช้าค่อย ๆ ส่องผ่านหน้าต่างเข้ามา สีทองอ่อน ๆ ของแสงพระอาทิตย์สาดส่องเข้าห้องนอนเล็ก ๆ เสียงนกร้องดังไพเราะอยู่นอกหน้าต่าง ลมเช้าพัดเย็นสบาย พัดผ่านผ้าม่านบาง ๆ ที่ปลิวไหวเบา ๆบนเตียง ร่างเล็กเริ่มขยับตัวเล็กน้อย ใบหน้ายังคงฝังอยู่ที่อกของใครบางคน ร่างกายรู้สึกอบอุ่น สบาย มีแขนแข็งแรงโอบรอบเอวของเธอไว้เธอยังคงหลับ ยังไม่ลืมตาขึ้น แต่ความรู้สึกของร่างกายเริ่มบอกเธอว่ามีอะไรบางอย่างผิดปกติอบอุ่นเกินไปมีอะไรบางอย่างที่แข็งแรงและอบอุ่นอยู่ข้าง ๆ เธอมีกลิ่นหอมอะไรบางอย่างที่ไม่คุ้นเคย แต่ก็...คุ้นเคยไปพร้อมกันณิชาขมวดคิ้วแน่น แต่เปลือกตายังคงปิดอยู่ แต่สมองเริ่มตื่นขึ้นช้า ๆ‘อบอุ่นจัง’ เธอคิดในใจเธอขยับตัวเล็กน้อย พยายามจะหาท่านอนที่สบายกว่า แต่แล้วแขนที่โอบรอบเอวของเธอกระชับแน่นขึ้น ดึงเธอเข้ามาใกล้มากขึ้นณิชาตัวแข็งทื่อเธอค่อย ๆ ลืมตาขึ้นช้า ๆ วิสัยทัศน์ยังคงพร่ามัว แสงแดดส่องเข้าตาทำให้ต้องกะพริบตาหลายครั้งแล้วเธอก็เห็นใบหน้าที่เธอรู้จักดี ใบหน้าที่ทำให้เธอหยุดหายใจไปชั่วขณะหนึ่งเอลเลียต เฟนเฮิร์ทเขานอนอยู่ข้าง ๆ เธอ กอดเธอ อยู่บนเตียงของเธอเองร่างเล็กเบิกตาโพลงกว

  • BURNING CROWN รักต้องห้าม   BURNING CROWN รักต้องห้าม l บทที่ 115 เมิน

    หญิงสาวเดินออกจากห้องทำงานของชายหนุ่มอย่างรวดเร็ว เท้าเดินเร็วจนเกือบจะสะดุด หายใจไม่ทัน หัวใจเต้นแรงจนรู้สึกว่ามันจะระเบิดออกมาเธอเดินไปตามทางเดินยาวที่ปูพรมสีแดงเข้ม ลงบันไดหินอ่อนอย่างรีบร้อน กลับไปที่ห้องทำงานชั้นล่างโดยไม่หันกลับไปมองแม้แต่ครั้งเดียวพอถึงห้อง เธอปิดประตูลงทันที แล้วเดินไปนั่งลงบนเก้าอี้ที่อยู่หลังโต๊ะทำงาน ร่างกายทั้งตัวอ่อนแรง เหมือนไม่มีแรงจะยืนอีกต่อไป มือสั่น ใจสั่น ทั้งตัวสั่นไปหมด…เธอเอามือทั้งสองข้างขึ้นกอดตัวเอง พยายามหายใจเข้าออกให้สม่ำเสมอ พยายามทำให้หัวใจที่เต้นรัวหยุดเต้นแรงลง‘เขาสงสัยแล้ว’ เธอคิดด้วยความกลัวที่พลุ่งพล่านขึ้นมาเต็มหัวใจ‘เขารู้ว่าเธอกำลังซ่อนอะไร สังเกตเห็นแล้วว่ามีบางอย่างผิดปกติ’เธอนึกถึงสายตาของเอลเลียตที่จ้องมองเธอด้วยความสงสัย นึกถึงเสียงเย็นชาของเขาที่ถามว่าเธอกำลังซ่อนอะไร‘ต้องทำอย่างไรดี’ ร่างเล็กคิดด้วยความสิ้นหวัง ‘จะทำยังไงดี…ถ้าเขารู้ความจริง เขาจะทำอะไร?’ร่างบางนั่งอยู่คนเดียวในห้องเล็กๆ ที่มีแสงแดดยามบ่ายส่องผ่านหน้าต่างเข้ามา น้ำตาของเธอไหลริน ร้องไห้เงียบๆ ด้วยความเจ็บปวดที่ไม่มีใครเข้าใจเวลาผ่านไปช้าๆ ณิชาพยายา

  • BURNING CROWN รักต้องห้าม   BURNING CROWN รักต้องห้าม l บทที่ 114 ปิดบัง

    วันรุ่งขึ้น แสงแดดยามเช้าส่องผ่านหน้าต่างเล็ก ๆ ของกระท่อมเข้ามา ส่องกระทบใบหน้าของณิชาที่นอนหลับอยู่บนเตียงเธอค่อย ๆ ลืมตาขึ้น มองไปที่เพดาน ความเหนื่อยล้ายังคงหนักอยู่ทั่วร่างกายช่วงนี้เธอรู้สึกเหนื่อยง่ายขึ้นเรื่อย ๆ แค่เดินไม่กี่ก้าวก็รู้สึกอ่อนเพลีย คลื่นไส้ทุกเช้า ไม่อยากกินอะไรณิชานั่งลุกขึ้นช้า ๆ เท้าแตะพื้นไม้เย็น ๆ เธอเดินไปยังมุมห้องที่มีกระจกบานใหญ่ตั้งอยู่ ยืนส่องกระจกมองตัวเองผิวหน้าซีดกว่าปกติ ริมฝีปากซีดจาง ผมยาวสีน้ำตาลที่เธอผูกมัดไว้เบื้องหลังเริ่มหลุดลุ่ยเธอถอนหายใจเบา ๆ เมื่อเห็นสภาพตัวเอง ก่อนที่จะหมุนตัวเดินหายเข้าไปในห้องน้ำ...เธอเข้าไปอาบน้ำให้ร่างกายได้รับความสดชื่นแล้วเดินออกมาเปิดตู้เสื้อผ้า เลือกหาชุดเดรสที่ดูสบายที่สุดออกมาใส่ ชุดเดรสสีชมพูม่วงอ่อน ๆ ความยาวหน้าขา แขนยาวถึงข้อศอก ทรงปล่อย ไม่รัดรูป ผ้านุ่ม ใส่สบายเธอสวมใส่มันเข้าไป ชุดนี้ไม่รัดตัว ไม่ทำให้ใครสังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงของร่างกายเธอแต่แล้วมือของเธอก็ค่อย ๆ เคลื่อนลงมา วางบนท้องของตัวเองท้องยังแบนราบ ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลว แต่เธอรู้ว่าในนั้น...มีชีวิตเล็ก ๆ กำลังเติบโต‘สักวันหนึ่ง...ท้

  • BURNING CROWN รักต้องห้าม   BURNING CROWN รักต้องห้าม l บทที่ 113 จดหมายนิรนาม

    เบื้องหลังกระจกสีเข้มของรถหรู เอลเลียตนั่งอยู่ในท่าทางผ่อนคลาย แต่สายตาคมกริบจ้องมองออกไปนอกหน้าต่างเขาเห็นเธอณิชายืนอยู่กลางทางเดิน ร่างเล็กสั่นเทาเล็กน้อย มือกุมที่หน้าท้องของตัวเอง สีหน้าซีดขาว ดวงตาเต็มไปด้วยความกลัวและความสับสนเอลเลียตไม่พูดอะไรแค่จ้องมองเธอนิ่ง ๆ ใบหน้าไร้อารมณ์ ไม่มีรอยยิ้ม ไม่มีความโกรธ แค่ความเย็นชา...รถขับผ่านเธอไป เข้าสู่บริเวณคฤหาสน์เฟนเฮิร์ท“เราถึงแล้วครับ” เสียงของนาธานดังขึ้นจากด้านหน้ารถหยุดหน้าบันไดทางเข้าหลัก นาธานลงจากรถก่อน เดินมาเปิดประตูให้เอลเลียตชายหนุ่มก้าวลงจากรถ ท่าทางสง่างาม สวมชุดสูทสีดำตัดเย็บอย่างประณีต ผมสีน้ำตาลเรียบเนียน สายตาสีน้ำตาลเย็นชานาธานเดินตามหลัง ถือกระเป๋าเอกสารหนังสีน้ำตาล ทั้งสองเดินขึ้นบันไดหินอ่อน ผ่านประตูทางเข้าขนาดใหญ่ เข้าสู่ห้องโถงหลักของคฤหาสน์ห้องโถงกว้างขวาง เพดานสูงตระหง่าน โคมไฟระย้าคริสตัลแขวนอยู่กลางห้อง พื้นปูด้วยหินอ่อนลายสวยงามร่างสูงกำยำเดินตรงไปยังห้องทำงานส่วนตัว นาธานตามเข้าไป ปิดประตูเบา ๆ ห้องทำงานกว้างขวาง มีโต๊ะทำงานไม้โอ๊กขนาดใหญ่ เอลเลียตเดินไปนั่งที่เก้าอี้นวมใหญ่ ส่วนนาธานยืนอยู่ตรง

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status