LOGINShare
บทที่ 9/1 ฉันต้องการมัน
Last Updated:
2026-02-08 19:49:00Paradise Pub
"ฟ้าจ๊ะ โต๊ะเสือดาวนะ" "ค่ะพี่" ฉันตะโกนตอบพี่ผู้จัดการของร้านที่เดินมาเคาะประตูห้องแต่งตัวเพื่อบอกว่าฉันจะต้องไปทำงานแล้ว ฉันรวบเครื่องสำอางลงกระเป๋าพลางลุกขึ้นยืนแล้วสำรวจตัวเองแล้วใส่ตุ้นหูเป็นเครื่องประดับสุดท้ายก่อนจะเดินออกจากห้องแต่งตัวทันที การที่ได้เป็นเด็กดริ๊งชั้นเฟิร์สคลาสทำให้พวกเรามีสิทธิพิเศษคือมีห้องแต่งตัวแยกจากคนอื่นเป็นห้องขนาดเล็กที่มีกระจกบานใหญ่และโต๊ะเครื่องแป้งมีตู้ล็อกเกอร์สำหรับใส่เสื้อผ้าที่เปลี่ยนแถมมีชุดที่ทางผับจัดให้เองด้วย คือเราไม่ต้องใส่ชุดวาบหวิวมาตั้งแต่ที่บ้าน จะใส่เสื้อยืดกางเกงยีนส์กับหน้าสดๆมาก็ยังได้แล้วค่อยมาแต่งตัวเอาที่ห้องส่วนตัวของเราเอง "สวัสดีค่ะ" เมื่อเดินมาถึงโต๊ะชุดโซฟากำมะหยีชั้นดีสีดำสนิทซึ่งจะมีชื่อเรียกสั้นๆเพื่อให้ง่ายต่อการจำของพวกเราเองฉันก็ยกมือขึ้นไหว้ทักทายลูกค้าที่นั่งรออยู่ก่อนแล้ว "อ้าว มาแล้วเหรอครับ^^" น่าแปลกที่ผู้ชายคนนั้นดูจะรุ่นราวคราวเดียวกับฉันเพราะถ้าปกติแล้วจะเป็นพวกมีอายุแล้วทั้งนั้น "ค่ะ" ฉันไม่ได้สนใจอะไรมากหรอก ก็แค่แปลกใจ ฉันยิ้มให้เขาก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งข้างๆเขาที่ตบมือลงกับโซฟาเป็นเชิงบอกว่าฉันควรจะนั่งตรงไหน ฟลุ่บ~ "เห็นไหม ฉันบอกแล้วว่าสวยจริงๆ" ผู้ชายคนนั้นมองจ้องหน้าฉันแล้วยิ้มหวานให้ ก่อนจะหันไปคุยกับเพื่อนผู้หญิงอีกสองคนที่ก็นั่งอยู่บนโซฟาด้านข้างเราด้วย ผู้หญิงสองคนนั้นยักไหล่กรอกตาไปมา ก็นะ จะให้ผู้หญิงชมผู้หญิงด้วยกันเองก็คงไม่ใช่ "เรามาคุยอะไรกันหน่อยดีไหมครับ" ผู้ชายคนนั้นก็ไม่สนใจท่าทางของเพื่อนร่วมโต๊ะเท่าไหร่หรอก เขาหันมาสนใจฉันด้วยการวาดแขนวางพาดกับพนักโซฟาเป็นการโอบฉันไปในตัวดพร้อมกับหันหน้ามาคุยกับฉันซึ่งฉันก็ทำได้แค่พยักหน้ารับคำของเขา "ผมชื่อเอ็มนะครับ" "ค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ" "ปกติผมก็มาที่ผับนี้ประจำเลยนะ แต่ว่าผมอยู่ด้านนอก ผมมองเห็นฟ้าประจำเลยนะ" "เหรอคะ" "ครับ แต่วันนี้ผมโชคดี เพื่อนผมมันพาเข้ามาในนี้แถมยังบอกว่าจะเรียกฟ้ามานั่งดริ๊งกับผมด้วย ผมยังงงอยู่เลยว่าทำไมมันใจดี แต่ก็ดีใจมากกว่านะครับที่ได้เข้ามา" "ฟ้าก็..." ฟลุ่บ~ ฉันชะงักคำที่กำลังจะพูดเมื่อมีคนทิ้งตัวลงนั่งที่ฝั่งตรงข้ามกับฉัน ยัยนีน่า...วายุอยู่โรงพยาบาลแต่มันยังมาโผล่ที่นี่! "ไง ถูกใจป่ะ?" นีน่ากระตุกยิ้มเธอมองจ้องฉัน "ถูกใจดิ ขอบใจนะเว้ยนีน่า วันนี้แกสวยว่ะ" "อย่ามา ถ้าฉันไม่พาแกเข้ามาในนี้จะชมฉันป่ะ" "แหม รู้ทัน ฮ่าๆ" ในที่นี้คนที่ดูจะมีแฮปปี้มากที่สุดคงไม่พ้นผู้ชายที่ชื่อเอ็มอะไรนี่แน่ หัวเราะซะ "จะว่าไป..." นีน่าที่ไม่ได้ละสายตาไปจากฉันตั้งแต่คุยกับเอ็มก็พูดขึ้นอีก "อยากรู้จริงๆว่าใช้อะไรเรียกลูกค้า ทำไมลูกค้าถึงถูกอกถูกใจจัง...คงไม่ใช่แค่สวย" เธอมองฉันหัวจรดเท้าก่อนจะเลื่อนสายตาขึ้นมามองฉันอีกครั้ง ฉันจ้องตอบเธอ พอจะรู้เหตุผลที่เธอมาโผล่ที่นี่แล้วล่ะ "ก็คงบริการดี...ยังไงก็บริการเพื่อนฉันดีๆหน่อยนะ เดี๋ยวฉันมีทิปให้" นีน่ายิ้มอย่างชอบใจที่ได้พูดจาดูถูกฉัน แต่พอฉันนิ่งกว่าที่คิดเธอก็เลยมีแววตาไม่ไม่พอใจออกมาบ้าง ฉันก็แค่จะดูว่าเธอจะพ่นอะไรออกมาอีกบ้าง "แหม หยิ่งจัง ไม่พูดกับผู้หญิงหรือไง" เสียงของเพื่อนเธออีกคนพูดค่อนขอดขึ้นมา ฉันตวัดสายตาไปมองเธอก่อนจะยิ้มให้แล้วหันไปชงเหล้าแทน ฉันก็แค่ชินชากับคำพูดพวกนี้ ฉันหยิ่ง...ก็ยอมรับไง "พวกเธอนี่ก็ ทำไมมารุมกันแบบนี้ล่ะ" เอ็มพูดขัดขึ้นแทนฉัน เขาเลื่อนมือมาโอบไหล่ฉันแล้วตอนนี้ เขาลูบไปมาเบาๆเหมือนจะช่วยปลอบขวัญฉันที่กำลังถูกเพื่อนๆของเขารุมทึ้งด้วยคำพูดส่อเสียดเหล่านั้น จริงๆก็แค่จะลวนลามนั่นแหละ เหอะ "อย่าไปสนใจเลยนะครับฟ้า" "ค่ะ" ฉันหันมายิ้มให้เขาพลางส่งแก้วเครื่องดื่มที่ชงเสร็จให้เขาด้วย "ชงให้พวกฉันด้วยสิ พวกฉันก็ลูกค้านะ" นีน่าพูดขึ้นอีก เธอเอนหลังพิงโซฟาแล้วตวัดเรียวขาขึ้นนั่งไขว่ห้าง ทำให้ชุดเดรสสีดำสนิทเลิกขึ้นกว่าเดิมตัดกับสีผิวต้นขาขาวๆของเธอที่โผล่ออกมาอย่างน่าหวาดเสียวและฉันเห็นว่าเอ็มหลุบตาลงมองมันด้วย "ได้ค่ะ" ฉันรับคำแล้วยิ้มให้เธอ ฉันรู้ว่าควรจะทำยังไงให้นีน่าอกแตกตายได้ เธอกับฉัน ใครตบะแตกก่อน...คนนั้นแพ้!
Latest chapter
For Love หวงรัก ต้องห้าม! ตอนพิเศษ
ตอนพิเศษ _____ 2 ปีต่อมา... "ในที่สุดเราก็เรียนจบกันแล้ววว" ข้าวหอม \/ "นึกว่าจะไม่รอดแล้วนะเนี่ย" ยาหยี [] "มันต้องฉลองนะ แบบชุดใหญ่ไฟกระพริบ" ลูกโซ่ O ฉันมองเพื่อนๆทั้งสามคนแสดงความดีอกดีใจและโล่งใจกันยกใหญ่เมื่อเราทุกคนสอบเสร็จแล้วและเราจบปีสี่รอรับใบปริญญา ฉันเองก็ดีใจนะ ดีใจมากๆเลยล่ะ "นั่งยิ้ม แกไม่มีอะไรจะปลดปล่อยเหรอฟ้า" ยาหยีหันมาถามฉันที่ยืนมองพวกเธอยิ้มๆ ฉันหัวเราะออกมาก่อนจะพูดขึ้น "ยินดีด้วยนะ...เพื่อนรัก" "จ้าาา" ทั้งสามคนตอบรับออกมาพร้อมกันก่อนที่เราจะกอดกัน จากนั้นก็เดินไปนั่งที่โต๊ะม้าหินประจำที่พวกเรามักจะมานั่งรวมตัวกันที่นี่ จากนั้นพวกเราก็เอาขนมอบกรอบมานั่งกินและคุยเล่นกัน พวกเราสอบเสร็จแล้วก็จริงแต่ก็ตกลงกันว่าจะนั่งอยู่ที่มหาวิทยาลัยจนกว่าจะปิด เพราะวันนี้เป็นวันสุดท้ายที่เราจะเป็นนักศึกษาและได้อยู่ที่นี่ ต่อจากนี้ไปพวกเราก็จะต้องแยกย้ายกันไปทำหน้าที่ของตัวเอง โตขึ้นไปอีกคนละก้าวแล้ว... 16.15 น. หลังจากเรานั่งคุยกันสนุกสนานเฮฮาได้ประมาณช่วงสี่โมงเย็นกว่าๆ พี่ตะวันแฟนของลูกโซ่ก็โผล่มา เขาเดินเข้ามาทิ้งตัวลงนั่งข้างๆเธอ ฟลุ่บ~
For Love หวงรัก ต้องห้าม! ตอนจบ
ตอนจบ .......... *Paradise Pub กึก~ ฉันชะงักเมื่อเดินออกมาจากห้องแต่งตัวแล้วมีใครคนหนึ่งดักหน้าไว้ "พี่ฟ้า" "ไงเหมี่ยว" ฉันยิ้มให้เด็กสาวรุ่นน้องอย่างเป็นมิตร น้องคนนี้นิสัยดีนะ "พี่ลาออกจริงเหรอ" "อืม ออกแล้วล่ะ" ฉันตอบ เพราะฉันตกลงกับวายุเรื่องนี้แล้ว ฉันตัดสินใจลาออกและจะไปทำงานที่ร้านกาแฟกับพวกเขาเพราะฉันไม่อยากให้เขาลำบากใจ ฉันเข้าใจว่าไม่มีแฟนคนไหนทนได้ที่เห็นแฟนตัวเองถูกคนอื่นลวนลามทุกวัน และรู้ว่าวายุขี้หึงมาก ไม่อย่างนั้นเขาก็คงตามมาเฝ้าฉันทุกวัน เรียกฉันมานั่งดริ๊งกับเขาทุกวัน ซึ่งมันไม่ได้มีประโยชน์อะไรเลย "อย่างนี้เหมี่ยวก็คงคิดถึงพี่มากเลย" ฉันวางมือลงบนหัวเธอ "ตามพี่ไปมั้ยล่ะ พี่ไปทำงานที่ร้านกาแฟกับแฟนพี่" ฉันชวนน้องจากใจนะ ฉันมองถึงอนาคตของเธอ เธอเด็กกว่าฉันและถ้าเธอไม่ต้องทำงานในสถานที่แบบนี้ ฉันคิดว่าเธอน่าจะมีทางที่ดีกว่า "ถึงมันจะได้เงินน้อยกว่าที่นี่อ่ะนะ แต่มันก็มีทิปจากลูกค้าเล็กๆน้อยๆ อีกอย่างทำเป็นพาร์ทไทม์ก็ได้ มีเวลาว่างให้ไปหางานอื่นทำได้ แต่อาจจะเหนื่อยกว่าทำที่นี่หน่อยนะ ลองเปลี่ยนดูมั้ย?" ฉันเข้าใจว่าเธอต้องใช้เงินเยอะ เงิ
For Love หวงรัก ต้องห้าม! บทที่ 44/2 ดวงใจของฉัน
"ยุ เปิดลิ้นชักหยิบที่คาดผมมาให้แม่หน่อยจ่ะ" แม่บอกผม ทำให้ผมละสายตาจากทั้งสองคนหันไปเปิดลิ้นชักที่อยู่ใกล้ตัว ครืด~ "อันไหนครับ" ผมถาม เพราะภายในลิ้นชักมีที่คาดผมหลายอันมากแถมยังมีโบว์ผูกผม กิ๊บหนีบผมแล้วก็เครื่องประดับอื่นๆ "อันนั้นจ่ะ" แม่ละสายตาจากเส้นผมลอนของปลายฟ้าขึ้นมามองไปที่ลิ้นชักก่อนจะชี้มือบอกผม ผมหยิบมันขึ้นมาส่งให้แม่เงียบๆ แม่รับที่คาดผมไปใส่ให้ปลายฟ้าก่อนจะใช้มือจัดทรงผมเธออีกครั้ง "เอาล่ะ เสร็จแล้ว" ก็อก ก็อก ก็อก~ ซึ่งเป็นจังหวะเดียวกับที่แม่บ้านมาเคาะประตูห้องของแม่พอดี "คุณนายคะ มีแขกมาแล้วค่ะ" คนด้านนอกพูดเข้ามา "อ่า เพื่อนแม่มาแล้ว เดี๋ยวแม่ลงไปก่อนนะ" แม่พูดก่อนจะเดินออกไปทันที ทิ้งให้ผมอยู่กับปลายฟ้า หมับ~ "จะไปไหน" ผมคว้าแขนเธอไว้เพราะปลายฟ้าลุกขึ้นยืนและทำเหมือนจะเดินตามแม่ออกไป "ก็ลงไปข้างล่างไง" เธอหันมาตอบผมด้วยสีหน้าปกติมาก "นายก็น่าจะลงไปได้แล้วนะ" "ยังไม่ลง มาคุยกันก่อนเลย" ฟลุ่บ~ ผมรั้งเธอไว้พลางทิ้งตัวลงนั่งบนขอบเตียงของแม่แล้วดึงปลายฟ้าให้มายืนใกล้ๆ "เธอกับแม่...เล่นอะไรกัน" ผมงงนะ งงมากด้วย ก่อนหน
For Love หวงรัก ต้องห้าม! บทที่ 44/1 ดวงใจของฉัน
หลังจากอาบน้ำเสร็จฉันก็เดินออกมาจากห้องน้ำด้วยการนุ่งผ้าขนหนูผืนเดียวอย่างช่วยไม่ได้อีกนั่นแหละ ฉันกำเสื้อผ้าไว้ในมือเพราะแม่ของวายุบอกว่าไม่ให้ฉันใส่เสื้อผ้าตัวเดิม สวบ~ ฉันหยุดชะงักเมื่อก้าวพ้นประตูห้องน้ำและแม่ของเขากำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้นวมและมองมาทางฉัน "เสื้อผ้าของเธอ" ท่านบอกพลางพยักเพยิดหน้าไปที่ชุดเดรสสีครีมที่แขวนอยู่ตรงหน้าตู้ ฉันมองตามก่อนจะเดินไปใกล้ๆมัน "..." ฉันไล่สายตามองชุดเดรสชุดนั้น เป็นชุดใหม่เลยล่ะ ชุดสวยด้วย เปนเดรสกระโปรงเหนือเข่าขึ้นมานิดหน่อย ชุดดูหรูและน่ารักดี ฉันไม่ได้ใส่ชุดแบบนี้มานานแล้วล่ะ "เอาไปใส่สิ เธอจะรอให้ชุดมันลอยมาสวมที่ตัวเธอเองหรือไง" "อ่า ขะ ขอบคุณค่ะ" เมื่อถูกย้ำว่าฉันไม่ได้หูฝาด ฉันก็รีบหยิบชุดนั้นมาและเดินกลับเข้าไปในห้องน้ำและใส่มัน ชุดมันพอดีกับตัวฉันเลยล่ะ สวบ~ ฉันเดินกลับออกมาอีกครั้งด้วยชุดเดรสนั่น แม่ของวายุมองฉันก่อนจะปรากฏรอยยิ้มบางๆออกมาให้ฉันเห็น ถึงจะแค่แว่บเดียว "ใส่พอดีเลยนะ" ท่านพูด ฉันหลุบตาลงมองตัวเอง แต่คำพูดต่อมาของท่านทำให้ฉันชะงัก... "มันเป็นชุดที่ฉันซื้อให้ลูกสาวฉัน" กึก~ ลูกสาว...วายุเป็
For Love หวงรัก ต้องห้าม! บทที่ 43/2 สุดที่รัก
ฉันมาทำอะไรที่นี่? ฉันถามตัวเองในใจอย่างงงๆพลางหยุดเดินและสอดส่ายสายตามองหาคนที่ฉันจะมาหา วันนี้ฉันใส่ชุดที่ค่อนข้างเรียบร้อยเลยแหละ คือเสื้อยืดกับกางเกงยีนส์ขายาว มองหาไม่นานฉันก็เจอผู้ชายคนหนึ่งยืนโบกมือและยิ้มกว้างอยู่ไม่ไกลพร้อมกับผู้หญิงคนหนึ่ง ฟู่ววว~ ฉันสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆและพ่นออกมาเพื่อรวบรวมความกล้า ก่อนจะก้าวเดินเข้าไปหาสองคนนั้นด้วยหัวใจที่เต้นแรง กึก~ "สวัสดีค่ะ..." เมื่อหยุดยืนตรงหน้าทั้งสองคน ฉันก็ยกมือขึ้นไหว้ผู้หญิงที่อายุรุ่นราวน่าจะแก่กว่าแม่ของฉันสักหน่อย ท่านยกมือขึ้นรับไหว้ตามมารยาท สวบ~ เพียงแค่รับไหว้ฉันแล้วท่านก็หันหลังเดินนำไป ฉันมองตามแผ่นหลังจนมีคนกระซิบข้างหู "แต่งตัวแบบนี้ก็น่ารักนะ" "ในวัดนะ..." ฉันง้างมือจะตีเขาพลางพูดตำหนิท่าทางของเขา แต่ก็ต้องชะงักกลางอากาศเมื่อผู้หญิงที่ได้ชื่อว่าเป็นแม่ของผู้ชายคนนี้หันกลับมา "ไปสิ ยืนรออะไรกันอยู่" ท่านพูดก่อนจะเดินออกไปอีกครั้ง ใบหน้าที่เรียบนิ่งทำให้ฉันหน้าเสียไปเลยล่ะ หมับ~ "ยุ นี่วัด" ฉันหันไปปรามคนข้างๆอีกครั้งที่ประสานมือเข้ากับมือฉัน ใช่แล้วล่ะเขาคือวายุและผู้หญิงคนนั้นก็ค
For Love หวงรัก ต้องห้าม! บทที่ 43/1 สุดที่รัก
พรึ่บ~ ฉันลืมตาขึ้นมาอีกครั้งเพราะรู้สึกถึงการสัมผัสแผ่วเบาบริเวณเส้นผม เมื่อปรือตาขึ้นมาก็เห็นว่าฉันนอนตะแคงและวายุกำลังนั่งมองฉันพร้อมกับลูบผมฉันไปด้วย ฉันถึงดีดตัวลุกขึ้น "ตื่นแล้วเหรอ" เขาชะงักมือจากฉันและฉันเพิ่งสังเกตุว่าเขาเปลี่ยนมาใส่เสื้อผ้าชุดใหม่ ดูท่าทางน่าจะตื่นและอาบน้ำนานแล้ว "หิวมั้ย" เขายิ้มให้ฉันพลางลุกขึ้นยืน "เดี๋ยวทำอะไรให้กินนะ" แต่เขาไม่ได้ฟังคำตอบฉัน เขาหมุนตัวจะเดินออกไปแต่ก็ชะงักแล้วหันกลับมาพร้อมกับโน้มตัวลงมาแล้วจูบริมฝีปากฉันจนฉันที่ไม่ทันตั้งตัวผงะไป "นี่..." "ขอบคุณที่นอนเป็นเพื่อนนะ^^" เขายิ้มกว้างให้ฉันอีกครั้งก่อนจะเดินออกไปเลย ฉันอ้าปากค้างเพราะต่อว่าเขาไม่ออก เมื่อประตูปิดลงฉันก็ถอนหายใจพลางกวาดตามองไปรอบห้องเขา เห็นวายุแขวนเสื้อยืดและกางเกงของเขาไว้ที่หน้าตู้เสื้อผ้าแต่ฉันก็เลือกที่จะลุกขึ้นและเดินออกไปด้านนอก เคร้ง~ เสียงของอะไรบางอย่างตกลงกระแทกพื้นดังมาจากห้องครัวทำให้ฉันรู้ว่าเขาอยู่ในนั้น "ฉันไม่หิว" ฉันหยุดยืนที่หน้าห้องพลางมองเขา เห็นวายุก้มลงเก็บกะละมังที่ทำจากแสตนเลสขึ้นมาจากพื้น เขาหันกลับมามองฉัน "หืม นี่ม
You may also like
มรสุมรัก CEO ซาตาน
เกาะลอยน้ำ115.2K viewsเกิดใหม่อีกครั้งกับยัยขี้เหร่
เฉียวเหมย65.4K viewsท่านประธานของสามโอรสแห่งสวรรค์พาตัวกลับบ้าน
เจียงจื่อหยา142.7K viewsรวมเรื่องสั้นสุดสยิว SS2 (NC25+)
Chocolate lily 69.8K viewsไม่ควรรัก คนหมดใจ
Kaeru write12 viewsเล่ห์มารซาตานทมิฬ
B.J.BEN/มัฑศิกาญจน/พันสิงห์28 viewsเมียคุณภามว์
นามภัทร1.2K viewsหวามรักกรุ่นหัวใจ
อิงวรา11 views
