เข้าสู่ระบบ“คุณชายเล็กครับ สถานการณ์เป็นยังไงบ้าง” ชินภัทรถามด้วยความเป็นห่วง
“หึ สมกับเป็นบุคคลมากความสามารถที่สุดในตระกูล ทายาทรุ่นนี้ควรเป็นนายที่จะเป็นหัวหน้าตระกูลคนต่อไปนะ ทรงพลัง เฉลียวฉลาด แถมร่างกายยังแข็งแกร่งอีก”
นภัทรไม่ได้ตอบคำถามกลับพูดจาหยอกล้อแทน เพราะรู้สึกสนใจท่าทีแตกตื่นเหมือนเด็กน้อยที่นานครั้งจะพบเห็น เนื่องจากอุปนิสัยของชินภัทรค่อนข้างคล้ายตนเองอยู่มาก
“อย่าเพิ่งล้อเล่นสิครับท่าน ผมจริงจังอยู่นะ”
“ไม่มีปัญหา ตอนนี้เหลือแค่สามร้อยกว่าคนแล้ว เพราะแต่ละคนดันโดนเสยหมัดจนกระเด็นตกกันไปเกือบหมด แจ็คดันให้เทคนิคเจ้าพวกนี้เอาไว้เลยใช้พลิกสถานการณ์ทัน”
“ถึงแม้ว่าคนของพวกนายทั้งหกคนจะไม่สามารถล้มได้ครับหนึ่งพันคน แต่ยังเหลือพ่อบ้านของฉัน และคนของพี่นนท์อีกสองคนที่กำลังจะตามมาสมทบเร็วๆ นี้”
“เกมพวกนี้มันจบแล้ว”
ทุกอย่างเป็นไปตามคาดของคุณชายเล็ก เมื่อคนของท่านและคุณชายใหญ่มาเข้าร่วมสนามประลองด้วย จำนวนคนอีกสามร้อยกว่าคนก็ถูกซัดจนปลิวออกไปจนหมด
ไม่เหลือใครให้มาประลองอีกแล้ว จบสิ้นสักทีตลอดระยะเวลาเกือบสิบชั่วโมงนี้ จะว่ายาวนานก็นาน จะว่าสั้นก็สั้นเช่นกัน ไม่มีใครสามารถนิยามชัดเจนได้
“ความสามารถของเหล่าทายาทตระกูลอุดรภาคแสดงออกมาครบทุกคนแล้ว หวังว่าจะไม่มีใครสงสัยหรือเคลือบแคลงใจอะไรอีก”
“รวมถึงต้องตอบรับคำขอของทั้งสามอย่างเต็มกำลัง ห้ามขาดแคลนการสนับสนุนเด็ดขาด มิฉะนั้นจะถือว่าตั้งตัวเป็นศัตรูกับตระกูลอุดรภาค”
“ยังจะมีใครคัดค้านเรื่องไม่ให้ทายาทเพศหญิงเข้าร่วมการแข่งขันผู้สืบทอดอีกหรือเปล่า”
ผู้นำตระกูลอุดรภาคอาศัยจังหวะผลชนะขาดลอยกดดันฝ่ายตรงข้ามทันที เพราะตลอดหลายปีที่ผ่านมาก็รับศึกอยู่คนเดียวค่อนข้างหนัก เพราะบุตรที่พอจะต่อกรได้ดันไม่มีใครอยู่ในบ้านเลยสักคน
“ไม่คัดค้านครับ / ไม่คัดค้านค่ะ” ไม่มีใครกล้าตอบปฏิเสธเพราะผลงานค่อนข้างเป็นที่ประจักษ์แก่สายตาทุกคน รวมถึงมีการเชิญบุคคลบุคคลสำคัญเข้าร่วมเป็นพยานมากมาย
หากยังดื้อรั้นต่อไปคงไร้เหตุผลเต็มที แผนการที่วางเอาไว้พังพินาศในพริบตา ผู้อยู่เบื้องหลังชักใยในครั้งนี้ได้แต่กำหมัดด้วยความขุ่นเคืองใจ
ไม่เคยคิดว่าตัวหมากที่ไม่สนใจใยดีจะกลับมาทำลายทุกอย่างแบบนี้ เหมือนกำลังต่อกรกับสิ่งที่มองไม่เห็นจากที่ไหนสักแห่ง ไม่ว่าจะดิ้นรนไปทางก็ต้องถูกจับได้อยู่วันยังค่ำ
แต่พวกเราพยายามกันมาหลายปี ครั้งนี้เป็นเพียงการล่าถอยชั่วคราวเท่านั้น ยังมีโอกาสอีกมากที่จะกลืนกินตระกูลนี้ให้อยู่ฝั่งของเราทั้งหมด
“เนื่องจากทายาทตระกูลอุดรภาคทั้งสามคนได้จากไปเป็นระยะเวลาสี่ปี ไม่ได้มีใครขับไล่แต่เป็นเพียงความตั้งใจอยากออกไปเองเท่านั้น”
“แต่ความจริงที่ว่าพวกเขาถูกกระทำบางอย่างให้บอบช้ำทางใจจนพากันหนีไปเป็นความจริง ในฐานะนายหญิงของตระกูลและมารดาผู้ให้กำเนิดรู้สึกเสียใจจนแทบเป็นบ้า”
“จะประทานคำขอสี่อย่างให้แก่ทายาททั้งสาม ไม่ว่าจะขออะไรก็ได้ทั้งหมด เชิญพูดมาได้ทั้งหมด”
นายหญิงตระกูลอุดรภาคไม่รู้หรอกว่าสามีมีความคิดเห็นอะไร แต่โอกาสมาแล้วจะไม่มีวันปล่อยให้หลุดมือไป ยังไงทุกคนก็คือลูกของเธอ
จำเป็นต้องได้รับการชดเชยที่เหมาะสม รวมถึงการประกาศแบบนี้จะไม่มีใครบิดเบือน หรือหนีหลีกไม่ทำตามความต้องการ
“คำขอของดิฉันประการแรก ขอให้มีการตรวจสอบเส้นทางการเงินในการเลี้ยงดูดิฉันอย่างละเอียด ตั้งแต่แรกเกิดจนถึงปัจจุบัน”
“ประการที่สอง ขอให้มีการตรวจสอบประวัติของพ่อบ้านส่วนตัวและเลขาส่วนตัวของดิฉัน น้องสาวและน้องชายของดิฉันทุกคน ว่าพวกเขาใช้บุคคลที่ผ่านการตรวจสอบจากตระกูลใหญ่อย่างถูกต้องหรือไม่”
“ประการที่สาม ขอเรียกร้องให้มีการแข่งขันอย่างเป็นทางการ ไม่ว่าจะบุตรคนใดก็สามารถเข้าร่วมได้ทั้งนั้น ไม่จำกัดเพศชายหรือหญิง จำเป็นต้องได้รับการอบรมจากตระกูลใหญ่ทั้งหมด”
“ประการที่สี่ เพื่อความผาสุกของตระกูล ผู้นำตระกูลไม่มีความจำเป็นต้องเปลี่ยนแปลงตลอดระยะเวลายี่สิบปีนับจากนี้ เพราะพวกเราอายุมากพอจะรอคอยวันผลัดเปลี่ยน”
“และต้องการให้น้องคนเล็กเข้าร่วมการแข่งขันด้วยเช่นกัน เมื่อถึงเวลาเธอจะอายุครบยี่สิบสี่ปี ถือว่าเหมาะสมมากพอในการประลองกับพวกเราทั้งสามคน”
ชลลดาตัดสินใจรับไม้ต่อจากมารดาทันทีที่เธอหันมามอง เพราะน้องคนอื่นกับสับสนกับเหตุการณ์ตรงหน้า เพราะฉะนั้นในฐานะลูกคนโตจึงนำร่องขอสิ่งที่ทำให้ทุกคนปลอดภัย
รวมถึงมีความยุติธรรม ชัดเจน เชื่อถือได้ แถมยังเป็นที่สนใจของผู้ต้องการสนับสนุนเธอต่อในอนาคตอีกด้วย เรียกว่ายิงปืนนัดเดียวได้นกหลายตัวในครั้งเดียว
“คำขอของผมประการแรก อนุญาตให้ทายาททุกคนอาศัยอยู่ในคฤหาสน์ทั้งหมด จนกว่าจะมีใครแต่งงานออกไปจากบ้านหลังนี้ หากยังเป็นโสดก็สามารถครอบครองตำแหน่งทายาทตระกูลอุดรภาคไปจนวันตายได้”
เด็กหนุ่มบอกพลางยื่นกระดาษที่เขียนถึงรายละเอียดของเงื่อนไขแบบชั่วคราวออกมาให้อีกฝ่ายอ่าน หากสามารถยอมรับเงื่อนไขเหล่านี้ได้ เขาเองก็พร้อมกระโจนลงสนามนี้เพื่อทำงานทันที แถมยังจะได้ความดีความชอบเป็นคนแรก และน่าจะได้เงินรางวัลจากคุณชายใหญ่เป็นจำนวนมากอีกด้วย เรียกว่าได้ทั้งเงินและทองไปพร้อมกัน จะมีใครที่ได้รับค่าตอบแทนจำนวนมหาศาลขนาดนี้บ้าง คงมีเพียงชินภัทรเท่านั้นที่สามารถหาเงินจำนวนเหล่านี้ด้วยวัยเพียงสิบห้าปี “ฉันตกลง ยอมรับทุกเงื่อนไข” “ขอเพียงทำให้ตระกูลวรวงศ์กลับมาเป็นเหมือนเดิม” “ข้อเสนอทุกอย่างล้วนยอมรับได้”“โอเคครับ ถ้างั้นเริ่มมาคุยเรื่องจริงจังกันเถอะ ผมจะเป็นแฟน
ไม่ใช่ว่าต่อไปจะเอาฐานะตนเองไปข่มคนอื่นหรือยังไง เมื่อสองสัปดาห์ก่อนการเลือกตั้งเป็นเพียงบ้านนักการเมืองทั่วไปเท่านั้นแหละ เป็นคนฝั่งภาครัฐแล้วคิดจะพูดจากกับฝั่งเอกชนยังไงก็ได้งั้นเหรอ “มันจะมากเกินไปแล้วนะ ไม่มีความเกรงใจกันบ้างหรือไง ยังไงฉันก็อายุมากกว่านายตั้งสองปีนะ ทำตัวยังกับไม่ได้รับการอบรมสั่งสอนมา” บีระพัฒน์โวยวายออกมาด้วยความไม่พอใจ เพราะยังไงอีกฝ่ายก็อายุน้อยกว่า กล้าพูดแบบนี้กับตนได้ยังไง ไม่มีใครความเกรงใจกันเลยสักนิด ดูจากบัตรนักเรียนที่ใช้สมัครสอบก็รู้ว่ามาจากสถาบันเดียวกัน จะไม่ไว้หน้ากันบ้าง ทำไมพูดแบบนี้ต่อหน้าบอดี้การ์ด “ผมได้รับการอบรมสั่งสอนมาจากตระกูลอุดรภาคและจากตระกูลภูทนินทร์มาอย่างดี ไม่จำเป็นต้องให้คนจากฝั่งภาครัฐยื่นมือเข้ามาสอดหรอก” 
ชินภัทรรีบปฏิเสธด้วยความตกใจ ทำไมคนที่ดูอายุมากกว่าถึงได้พูดแบบนั้นออกมา มันไม่ใช่ว่าคนเราต้องมีความระมัดระวังในตัวเองหรอกเหรอ ที่บ้านต้องสอนใหม่แล้วนะ จะพาใครเข้าบ้านแบบนี้มันจะแปลกเกินไปแล้ว ถึงปกติจะเจอคนตระกูลอุดรภาคกับตระกูลภูทนินทร์มาตลอดชีวิต และเพื่อนสนิทอีกสองสามคน แต่การทำแบบนี้ไม่ใช่เรื่องปกติแน่นอน “คุณเป็นบุตรลำดับสามของตระกูลอุดรภาค แถมยังเป็นถึงคุณชายที่มีชื่อเสียงในวงการธุรกิจและแวดวงการเมืองอยู่ไม่น้อย ไม่ใช่คนไม่มีหัวนอนปลายเท้าเสียเมื่อไหร่” “แถมข่าวลือล่าสุดที่ว่าคุณต่อสู้บนลานประลองจนสามารถเอาชนะบอดี้การ์ดได้นับสิบชีวิต เพราะอยากเอาชนะเดิมพันกับพวกอาวุโสนั่นน่าประทับใจไม่น้อย” “คุณถูกเลี้ยงดูอย่างมา
“ไม่เป็นไร ผมไม่ถือสาคุณ” บีระพัฒน์ตอบกลับอย่างไม่ใส่ใจนัก ยังไงซะตอนนี้เป็นเวลาสอบเลื่อนขั้นการมีคนมาจ้องมองบ้างก็ไม่ได้แปลกอะไร ท่าทางของอีกฝ่ายแม้จะสุภาพแต่ยังดูแข็งกระด้างอยู่หลายส่วน คงจะอายุรุ่นราวคราวเดียวกับตนแน่นอน แถมยังไม่น่าจะค่อยได้ออกงานสังคมบ่อยด้วย ไม่งั้นคงไม่มีท่าทีลนลานขนาดนี้ น่าเอ็นดูไม่น้อย สิ่งหนึ่งที่ชินภัทรไม่รู้เลยว่าภายใต้คำพูดและท่าทางเหล่านี้ กำลังได้รับความเอ็นดูจากอีกฝ่ายมากโข ชินภัทรถอนหายใจอย่างโล่งอก เกือบซวยเพียงเพราะมัวแต่ใช้ความคิดมากเกินไป ต่อไปเวลาอยู่ข้างนอกต้องระมัดระวัง ปกติอยู่แต่ในคฤหาสน์กับภูเขาบนสนามฝึก เลยทำตัวตามสบายมากเกินไป เวลาที่เหลืออยู่ตอนนี้มาสนใจกับการสอบจำลองให้ดีที่สุด ไม่ว่าผลจะเป็นยังไงค่อยรอดูกันทีหลัง หวังว่าเพื่อนสนิทข
“อย่าเพ้อเจ้อได้ไหม เอาความจริงคือมีอะไรถึงรีบวิ่งมาแบบนี้ อย่าพูดไปเรื่อย รู้ว่าเป็นคนไทยแต่ขอสาระ ที่ไม่ใช่ไร้สาระและสาระแน” ชินภัทรยังไม่ยอมแพ้พยายามถามให้ได้ เพราะถึงจะทะเลาะกันด้วยเรื่องไม่เป็นเรื่องมาบ่อยแค่ไหน แต่ท่าทางของมันดูแปลกไปจากปกติ มันต้องมีเรื่องอะไร บทสนทนาระหว่างเดินนั้นค่อนข้างไร้สาระตลอดเวลา จนกระทั่งเสียงปิดประตูรถปิดลง จินเจตกลับมาทำสีหน้าจริงจังทันทีเหมือนสวิตซ์ไฟซะงั้น อะไรมันจะรวดเร็วขนาดนั้น แกร๊ก! “มีเรื่องจะพูดด้วย” จินเจตบอกด้วยสีหน้าจริงจังแทบสีหน้าทะเล้นแบบเมื่อสักครู่ “ไอ้เวรนี่! ตกใจหมด มึงไม่ใช่สวิตซ์ไฟนะไอ้ส้นตีนนี่ ปรับอารมณ์เร็วไปป่ะ ถ้าเป็นโรคหัวใจกูตายห่าไปแล้วไหม” ชิน
เขารับเอกสารตารางฝึกของทั้งสองคนมาดูก็คิดคำนวณไปด้วยว่าสำหรับคนปกติทั่วไปจะสามารถทำได้แค่ไหน เพราะมีตารางเทียบจากคุณชายใหญ่ให้มาด้วย ความสามารถของแต่ละคนไม่เท่ากัน เพราะฉะนั้นขีดจำกัดควรเต็มที่เฉพาะคน ไม่ควรเอามาตรฐานของคนใดคนหนึ่งมาทำให้ทุกคนต้องทำตามให้ได้เหมือนบางโปรแกรมฝึกจะหย่อนยานลงไปหน่อย เกิดปัญหาที่อะไรหรือเปล่านะ “ทำไมการวิ่งกับการว่ายน้ำของพี่ทั้งสองคนลดลงครับ ทั้งที่ชุดเอกสารบอกว่าสามารถทำได้มากกว่านี้ ก่อนหน้านี้เกิดปัญหาอะไรหรือเปล่าครับ รบกวนบอกกันตามตรง” “ผมมีแผนจะเข้าสอบเลื่อนระดับในอีกสองสัปดาห์ข้างหน้า ซึ่งตอนนี้จะเหลือเวลาอีกสิบสามวันเท่านั้น สำหรับเตรียมตัว เพราะมันจะมีรอบสอบเทียบก่อนสามรอบ ถึงจะได้สอบเลื่อนระดับชั้นจริงๆ” “ผมเองก็ต้องไปให้ทันทั้งสามรอบสำหรับการสอ
“แต่ก็ไม่คิดว่าจะเป็นเงื่อนไขแบบนี้ ถ้าฝั่งพ่อเล่นตุกติกแบบนี้ ฝั่งพวกผมก็ไม่น้อยหน้าหรอกครับ”“ทุกท่านเชิญเข้ามาเลยครับ ทุกอย่างเป็นไปตามการคาดการณ์ของคุณชายใหญ่”เมื่อสิ้นสุดคำพูดของชัชวินก็มีเงาของใครหลายคนเดินออกมาหลังประตูสนามฝึก นั่นคือคนสนิทของคุณชายใหญ่ คนสนิทของคุณชายเล็ก แ
“ค่ะ พี่ลดา”“หนูไม่กังวลอะไรเลยค่ะ” เธอขานรับด้วยน้ำเสียงร่าเริง เพราะนี่เป็นครั้งแรกในรอบหลายปีที่เจอพี่สาวและพี่ชายพร้อมหน้าพร้อมตากันแบบนี้“ทีหลังอย่าวิ่งไปแบบนั้นนะคะ เดี๋ยวพี่ลดาหกล้มจะทำยังไงล่ะ” ชัชวินบอกพลางลูบหัวน้องสาวคนเล็กด้วยความเอ็นดู“ได้ค่ะ พี่ชัช ต่อไปหนูจะ
“ขอแสดงความยินดีด้วยนะ พี่ซื้อของขวัญมาฝากด้วย” ชลลดาบอกพลางหอบของขวัญหลายอย่างเข้าห้องนอนน้องชายตนเองทันทีโดยไม่ได้ขออนุญาตเจ้าของห้องเลยสักนิด “ไม่เคยมีใครบอกเหรอครับ จะเข้าห้องคนอื่นควรขออนุญาตด้วย ไม่ใช่พูดจบก็เดินเข้าม
“เออ คิดเหมือนกัน เหมือนจะมีแค่แม่มั้งที่ดูปกติที่สุด แต่ดันไม่ค่อยได้คุยกันเท่าไหร่” “ลองโทรไปคุยกับแม่ไหมล่ะ เผื่อให้เขาช่วยพูดกับพี่สาวให้อะไรทำนองนี้”&







![ผัวของผมมันคลั่งรักเกินไปแล้วนะ [YAOI]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)