ตอนที่ 3 ครอบครัว ฮิโร

"ยัยกระติ๊บ ..." ปัง ปัง

"...ยัยกระติ๊บตื่นได้แล้ว" เสียงร้องเรียกพร้อมเสียงราวกับจะพังประตูดังแว่วเข้ามาในห้อง ทำให้ฉันต้องสะดุ้งตื่นด้วยความโมโห

"ตื่นแล้วค่า คุณทัพพี" ใช่แล้ว นั่นเป็นแม่ของฉันเองที่กวนใจตอนฉันกำลังหลับฝันดี

"รีบอาบน้ำแต่งตัว วันนี้เราจะไปรับคาซูเอะจังกันนะ"

"ค่า" ฉันตอบรับอย่างเซ็ง ๆ ทำไมนะ พี่คาซูเอะก็โตแล้วป่ะ ทำไมต้องไปรับด้วย มาเองไม่เป็น? น่าเบื่อซะมัด

ครอบครัวของฉันมีสมาชิกทั้งหมด 5 คน มีพ่อ 'เคนตะ ฮิโร' แม่ ' ทัพพี ' พี่ชายคนโต 'คาซูเอะ ฮิโร' ซึ่งตอนนี้เขาย้ายไปอยู่ที่ญี่ปุ่นเพื่อไปรับตำแหน่งสำคัญจากคุณตา 'ฟุโตชิ' ฉัน 'กระติ๊บ หรือ คาเร็น ฮิโร' ฉันผู้ที่มีชื่อเล่นเพียงคนเดียว และน้องชาย 'ไคโตะ ฮิโร'

วันนี้พี่คาซูเอะก็เดินทางกลับมาไทย แม่ทัพพีของฉันดีใจมาก และยังบังคับทุกคนไปรับพี่คาซูเอะด้วยกัน ไม่คิดจะถามสุขภาพกันเลย เฮ้อ...

ฉันเด้งตัวเองขึ้นแล้วลงจากเตียง ก็รีบอาบน้ำแต่งตัว แล้วลงมาที่ชั้นล่างของบ้าน จริง ๆ ฉันไม่ได้พักอยู่ที่บ้านหรอก แต่ช่วงนี้ปิดเทอมพ่อกับแม่ให้ฉันกลับมาอยู่ที่บ้านหน่ะ ถ้าเป็นช่วงเปิดเทอมก็จะพักที่คอนโด

ฉันเดินลงมาพร้อมกระเป๋าแบรนด์เนมราคาแพง ก็พบว่าพ่อ แม่ และไคโตะ นั่งรอฉันกันพร้อมหน้าพร้อมตาเชียว

"กระติ๊บช้าสุด" นั่นเป็นน้องชายฉันพูด ก่อนจะลุกขึ้นแล้วทำหน้าไม่สบอารมณ์ใส่ฉัน

"เหอะ" ฉันกลั้วหัวเราะแล้วสะบัดบ๊อบใส่ ไม่เข้าใจผู้หญิงเอาซะเลย ก่อนจะออกจากบ้านเราต้องเป๊ะมั้ยล่ะ

"เรียบร้อยแล้วก็ไปกันเถอะ" อดีตดาราหนังเอวี พ่อของฉันกล่าวด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง

"พี่เคนตะเอารถตู้ไปนะ"

"กระติ๊บอยากขับรถไปเองอ่ะแม่" ฉันรีบทักท้วงทันที

"ไปด้วยกันนี่แหละ ประหยัดน้ำมัน" จะมาประหยัดอะไรตอนนี้ค่ะ คุณทัพพี

"ก็กระติ๊บไม่อยาก..."

"ไม่ต้องเลย รีบไปกันเถอะ" ยังพูดไม่จบคุณทัพพีก็แทรกพูดก่อนจะคว้าแขนคุณเคนตะเดินออกไป

"เรื่องมาก" ไคโตะเดินผ่านหน้าแล้วพูดใส่ฉัน ก่อนจะวิ่งตามพ่อกับแม่ไป

"ไอ้..." ฉันรีบยกมือปิดปากตัวเอง เมื่อเห็นคุณเคนตะหันมามอง เพราะที่บ้านมีกฏว่าห้ามพูดหยาบคาย คำว่า 'ไอ้' หยาบคายตรงไหนก่อน พูดก็ไม่ได้ ไม่งั้นฉันจะโดนหักเบี้ยเลี้ยง นี่แหละครอบครัวฉัน ที่มีพ่อเป็นลูกครึ่งไทย - ญี่ปุ่น อดีตนักแสดงหนังโป๊ ส่วนแม่ก็เป็นแฟนคลับพ่อ คิดแล้วก็ขำ คุณทัพพีชอบดูหนังโป๊ คิคิ

"ยัยกระติ๊บ ยังไม่มาอีก"

"ค่า"

ณ. สนามบินสุวรรณภูมิ

ฉันกับครอบครัวนั่งรอพี่คาซูเอะลงจากเครื่องในที่รับรองวีไอพี เวลาผ่านไปราว ๆ สิบห้านาที เสียงฝีเท้าหนักก็เดินเข้ามา สายตาทุกคู่ก็ต่างหันไปมอง

"คาซูเอะจัง" แม่ของฉันลุกจากเก้าอี้แล้วเดินเข้าไปกอดพี่ชายที่เพิ่งลงเครื่องมาหมาด ๆ ด้วยความคิดถึง เธอสวมกอดเขาไว้แน่น ในขณะที่ฉัน พ่อ และไคโตะ ลุกจากเก้าอี้แล้วเดินเข้าไปสมทบ

"สวัสดีครับแม่..." พอผละจากกอดพี่คาซูเอะก็ยกมือขึ้นไหว้ตามวัฒนธรรมของชาวไทย

"...คอนนิจิวะ" ก่อนจะโค้งคำนับทักทายผู้เป็นพ่อเป็นวัฒนธรรมสไตล์ญี่ปุ่น

จากนั้นก็หันมายกยิ้มบาง ๆ ให้ฉันกับไคโตะ ตามสไตล์ผู้ชายเย็นชา อีกนิดก็จะเป็นน้ำแข็งแล้วแหละพี่ชายฉัน

"ไปกันเถอะ กระติ๊บหิว" ฉันเอ่ยพร้อมกับเอามือลูบที่ท้อง

"พี่คาซูเอะ เอากระติ๊บไปอยู่ด้วยดิ...." ไคโตะกล่าวกับพี่ชายก่อนจะหันมาพูดกับฉัน

"...รำคาญจะแย่"

"ไคโตะ! ฉันพี่สาวแกนะ" ฉันยกนิ้วชี้หน้าไคโตะ

"เหอะ ๆ"

"ทะเลาะกันเป็นเด็กเลย..." แม่เอ็ดฉันกับไคโตะ ก่อนจะหันไปพูดกับพี่คาซูเอะ

"....อยากกินอะไรเป็นพิเศษมั้ยคาซูเอะจัง"

"อะไรก็ได้ครับ"

"งั้นเราไปกันเถอะ" พ่อพูดจบก็เดินนำหน้าออกไป

"ที่นั่นเป็นยังไงบ้าง มีปัญหาอะไรมั้ย" ระหว่างทางพ่อหันไปกล่าวถามพี่คาซูเอะอย่างเป็นงานเป็นการ

"ปกติดีครับ ไม่มีปัญหาอะไร"

"อืม...แล้วธุรกิจแก" ฉันไม่รู้เรื่องที่พี่ชายไปรับตำแหน่งอะไรนั่นหรอก พ่อบอกแค่ว่าเป็นตำแหน่งที่สำคัญ รวมถึงธุรกิจที่พี่คาซูเอะทำ ฉันก็ไม่รู้ว่าทำเกี่ยวกับอะไร

เมื่อฉันเรียนจบก็ต้องไปบริหารงานที่บริษัทผลิตชุดชั้นในแทนพ่อ แน่นอนว่าฉันจะต้องเรียนบริหาร ส่วนไคโตะ พ่อกับแม่ปล่อยอิสระ อยากเรียนอะไรก็ตามแต่ใจน้อง ก็ลูกคนสุดท้องอ่ะเนาะ หี! จริง ๆ แล้วทางฝั่งครอบครัวของแม่ฉันก็มีธุรกิจที่เกี่ยวกับภาพยนต์ แต่ไม่ใช่ภาพยนต์ธรรมดานะ เป็น หนังเอวี น่ะ ตอนนี้ก็มีลุงซิงค์ กับป้าหลิวช่วยกันบริหารงานอยู่

"ก็ไปได้สวยครับ" พี่คาซูเอะตอบกลับแล้วยกยิ้มมุมปาก อย่างเจ้าเล่ห์ ก่อนจะหันมาที่ฉัน

"กระติ๊บ..รู้จักโรงแรมNOWมั้ย"

"รู้จัก พี่จะไปนอนที่นั่นเหรอ" ฉันตอบแล้วถามกลับ

"ไม่ได้นะ คาซูเอะจังต้องนอนที่บ้าน แม่เตรียมจัดห้องไว้ให้แล้ว" คุณทัพพีค้านขึ้นทันที

"ผมไม่ได้จะไปนอนครับ ผมจะไปร่วมงานแต่งหุ้นส่วนเท่านั้น"

"ใครกัน" ใช่แล้ว ฉันก็อยากรู้

"ตันติกร เจ้าของผับ DND clup"

"กระติ๊บเคยไป ๆ... " สิ้นเสียงสายตาทุกคู่ก็หันมาที่ฉัน

"...ไปกับเฟิร์ล แล้วก็ไอริน" ฉันส่งเสียงเบาลง

"เพลา ๆ บ้างนะเรื่องเที่ยวน่ะ ยัยกระติ๊บ"

"พี่คาซูเอะจะไปงานแต่งวันไหน ให้กระติ๊บพาไปมั้ย" ฉันไม่สนใจที่แม่พูด เลือกที่จะหันไปคุยกับพี่ชายต่อ

"อืม เดี๋ยวพี่บอกวันอีกที"

"เย้!" ฉันเปล่งเสียงออกมาด้วยความดีใจ

คนขับเลี้ยวรถเข้าไปในร้านอาหารไทย จากคำสั่งของแม่ พอรถจอดสนิททุกคนก็พากันลงจากรถ ก็มีพนักงานต้อนรับเดินเข้ามา

"จองไว้แล้วค่ะ" แม่บอกกับพนักงานสาว ทั้งสองพูดคุยกันจบ พนักงานก็พาพวกเราไปห้องอาหารระดับวีไอพีทันที

"อยู่ที่นั่น คงจะคิดถึงอาหารไทย สั่งเยอะ ๆ เลยนะคาซูเอะจัง" ถามพี่เขาก่อนมั้ยแม่ ว่าเขาชอบอาหารไทยหรือเปล่า ฉันคิดในใจ แล้วอมยิ้มกรุ้มกริ่มคนเดียว เพราะเท่าที่ฉันเห็น พี่คาซูเอะแทบจะไม่แตะอาหารไทยเลยด้วยซ้ำ แม่มโนไปเองคิดว่าลูกชายคนโตชอบอาหารไทย

"ครับ" พี่คาซูเอะตอบรับสั้น ๆ จะทักท้วงก็กลัวคนเป็นแม่จะเสียใจแหละ

"ไคโตะจัง อยากกินอะไรสั่งเลยนะ จะได้โตไว ๆ" เป็นห่วงแต่ลูกชายอย่างออกหน้าออกตา เชอะ!

"กระติ๊บ เอาต้มยำปลามั้ยพ่อสั่งให้" นี่แหละ ฉันลูกพ่อ

"จัดไปค่ะพ่อ" ฉันตอบกลับแล้วฉีกยิ้มกว้าง

"ไคโตะสอบติดวิศวะ?" พี่คาซูเอะกล่าวถามคนเป็นน้อง

"ครับ" ไคโตะตอบคนเป็นพี่แล้วยิ้มอย่างภาคภูมิใจ

"คืนนี้แม่จัดปาร์ตี้ฉลองที่คาซูเอะจังกลับไทย แล้วก็ฉลองที่ไคโตะจังสอบติดวิศวะ...." ประโยคแรกแม่พูดกับพี่คาซูเอะ และหันไปเอ่ยกับไคโตะประโยคท้าย

"...ชวนเพื่อนมาได้นะ"

"ครับแม่"

"กระติ๊บชวนเฟิร์ล กับไอรินมาด้วยนะ"

"อืม ชวนมาสิ" ฉันยิ้มหวานให้แม่ ก่อนที่จะสั่งอาหารต่อ

หลังจากสั่งอาหารเสร็จเรียบร้อย ฉันก็ขอตัวออกมาเข้าห้องน้ำ ระหว่างทางสายตาเหลือบไปเห็นผู้ชายคนหนึ่งซึ่งคุ้นหน้ามาก จึงเดินย่อง ๆ เข้าไปแอบดู จึงรู้ว่าเขาเป็นใคร

"เพื่อนไคโตะหนิ เอ ชื่ออะไรแล้วนะ...." ระหว่างที่ฉันพยายามนึกชื่อเพื่อนไคโตะ เขาก็เดินเข้ามายืนตรงหน้าโดยไม่รู้ตัว

"...ฌาณ"