LOGINเวลาผ่านไปห้าปีแล้วและลูกของเธอก็อายุครบห้าขวบแล้วด้วย ทั้งอาคิแล้วก็ราล์ฟมีความชอบเหมือนกันอยู่เรื่องหนึ่งคือชอบรถหรูแพง ๆ กับความเร็ว ทำให้เวลาสองคนนั้นจะพากันออกไปไหนเธอก็อดเป็นห่วงไม่ได้ ส่วนเธอก็ท้องอาคิตอนหลังกลับมาจากไปทริปเที่ยวญี่ปุ่นครั้งนั้นนั่นแหละ สามีของเธอเลยต้องขอบคุณจินเบยกใหญ่เพราะ
— In The Alley Bookstore —ร้านหนังสือในตรอก…ห้าปีหลังจากนั้นเสียงนกร้องยามเช้าดังเล็ดลอดเข้ามาภายในร้านหนังสือวินเทจที่ตั้งอยู่กลามสามแยก สาวเจ้าของร้านกำลังฮึมฮัมเพลงอยู่ในลำคอพลางหยิบจับหนังสือออกมาปัดฝุ่นทีละเล่มก่อนจะยัดมันกลับเข้าไปวางที่เดิม เธอหมุนตัวเข้าไปหยิบเครื่องดูดฝุ่นออกมาทำความสะอา
“อ๊ะ”ผ้าลูกไม้ตัวจิ๋วบนตัวของเธอพลิกกลับด้านจนไม่สามารถปกปิดอะไรได้อีกต่อไป หญิงสาวดันหน้าท้องแน่นเป็นลอนไว้เพื่อลดแรงเสียดทานที่กำลังตอกอัดเข้าใส่“อื้มม แฉะแบบนี้ชอบไหม”แม้จะยังรู้สึกจุกอยู่บ้างแต่ร่างกายของเธอกลับต้องการให้เขาสอดใส่มันเข้ามาให้หนักหน่วงกว่านี้“ชอบ เอาเพลิน”ป้าบ ป้าบ ป้าบเสีย
โรงแรมหรูในเครือของแมคจีคนตัวเล็กเดินผ่านห้องแต่งตัวที่มีชุดนอนไม่ได้นอนหลากหลายสไตล์วางเรียงรายให้ได้เลือกสรร จนเธอเองยังแอบคิดว่ามาเฟียทั้งสองคนได้เตรียมการอะไรลับหลังเธอหรือเปล่าเพราะภายในห้องมันช่างครบครันไปด้วยอุปกรณ์ปลุกเร้าอารมณ์หลายประเภท จนแทบแยกไม่ออกว่านี่คือห้องนอน หรือห้องปฏิบัติการทาง
จินเบเปลี่ยนโหมดมาจริงจังทันทีจนข้าวหอมยังต้องลอบสังเกต“ใช่ เหมือนพวกมันจะผลิตตัวยาอันใหม่ขึ้นมา กูว่ามันน่าจะเกี่ยวข้องกับที่พวกมันวางแผนจะมาเปิดธุรกิจใหม่ที่ญี่ปุ่นนะ”ราล์ฟบอกในสิ่งที่เขาคิด และได้ข่าวมาแม้ตอนนี้พวกเขาจะยังไม่รู้ว่าตัวยาที่แบรดลีย์กำลังซุ่มคิดค้นจะทำขึ้นมาเพื่อจุดประสงค์อะไร แต่
สนามบินประเทศญี่ปุ่น“เชิญคุณราล์ฟที่ทางออกส่วนตัวด้านหลังเลยครับ เดินไปสุดทางจะมีรถที่คุณจินเบเตรียมเอาไว้จอดรออยู่ครับ”“อืม”เสียงของนักบินส่วนตัวประจำองค์กรแมคจีเดินเข้ามาบอกกับผู้โดยสารคนพิเศษ เขาก้มหัวให้เล็กน้อยเมื่อเห็นว่ามาเฟียหนุ่มตรงหน้าไม่ต้องการความช่วยเหลือเพิ่มเติมพร้อมกับถอยตัวเดินจา
20:30น.“นายไม่กลับโกดังหรอ”ข้าวหอมเดินออกมาจากมุมหนึ่งของร้านหลังจากที่เธอเพิ่งเอาหนังสือเข้าใหม่ไปวางเรียงเข้าชั้นให้ตรงตามประเภท เธอมองไปที่คนตัวสูงเพราะเขายังยืนพิงอยู่กับโต๊ะทำงานของเธอในท่าเดิมมาชั่วโมงกว่าแล้ว“หิวข้าว หาไรให้กินหน่อยสิ”“นายฟังฉันหรือเปล่าเนี่ย?”“ฟัง…ก็บอกว่าหิวข้าวไง”“ทำ
ร้านหนังสือในตรอก“อะ อ่านจบแล้ว สนุกดี มีเรื่องไหนแนะนำอีกไหม”เสียงของหัวหน้าองค์กรฮอปกินส์ดังขึ้นด้านหลัง หลังจากที่เขาเพิ่งเลื่อนชั้นวางหนังสือแล้วเดินออกมาจากด้านใน“นายอ่านจบไวจัง เรื่องนี้สนุกหรอ…จบดีไหมอะ”ข้าวหอมรับหนังสือหน้าปกสีชมพูหวานแหววที่มีภาพตัวละครชายหญิงยืนยิ้มกอดกันมาจากมือของเขา
“อะ อ๊ะ อ๊า อื้ออออ”ร่างขาวเนียนสั่นคลอนไปตามแรงกระแทกศีรษะเล็กถูไถไปมากับที่นอนหนานุ่มจนผมยาวสลวยของเธอยุ่งเหยิงพันกัน ราล์ฟหลุบตาลงมองเต้าหยุ่นที่กำลังเด้งกระเพื่อมขึ้นลงไปตามแรงของเขา เขาขบกรามแน่นแล้วกระหน่ำจ้วงแทงเข้าใส่พร้อมกับส่งมือไปขยำขยี้หน้าอกอวบด้วยความหื่นกระหาย นิ้วทั้งห้าออกแรงบีบเคล
ข้าวหอมเดินกลับออกมาในชุดนอนตัวโคร่งของชายหนุ่มเจ้าของห้องผมของเธอยังไม่แห้งดีแม้จะถูกซับน้ำออกไปพอสมควรแล้ว ทันทีที่ร่างบางเดินเข้ามาในระยะสายตาของใครอีกคนเขาก็ลุกขึ้นเดินตรงเข้ามาหาเธอทันทีเหมือนกัน“รู้สึกดีขึ้นไหม”“อืม…ขอบคุณนะที่นายไปช่วยฉัน”คนตัวเล็กสัมผัสได้ถึงความอบอุ่นจากน้ำเสียงของคนตรงห







