รอยรักพันธะร้าย[นิยายชุดรักไม่ตั้งใจ]

รอยรักพันธะร้าย[นิยายชุดรักไม่ตั้งใจ]

last update最終更新日 : 2025-09-15
言語: Thai
goodnovel16goodnovel
10
1 評価. 1 レビュー
133チャプター
7.7Kビュー
読む
本棚に追加

共有:  

報告
あらすじ
カタログ
コードをスキャンしてアプリで読む

概要

รักทรมาน

รักคนเดียว

ความรักหวาน

มาเฟีย

ฉลาด

เศรษฐี

ตั้งครรภ์

หนีท้อง

ตราบาปที่เขาทำกับเธอในวันนั้น กลายมาเป็นของสำคัญในวันนี้ พสิกาตัดสินใจใช้ร่างกายใช้หนี้ให้ปภังกร เพื่อจบปัญหาหนี้สินที่เธอไม่ได้ก่อ วันหนึ่งเธอรู้ว่าสิ่งที่ได้มาจากเขา มันมากกว่าความเจ็บปวด "ทำไมไม่รับโทรศัพท์!"เสียงแหบห้าวตะโกนถาม เมื่อหันมามองหน้าเธอเต็มสองตา "ฉัน..."พสิกาหาเสียงตัวเองไม่เจอ จะบอกว่าไม่สบายมันก็ไม่ใช่เหตุผลที่รับสายเขาไม่ได้ ใบหน้าสวยเชิดขึ้น เมื่อหันมาสบตากับเขา ไม่มีอะไรต้องกลัวเพราะอีกไม่นานเธอจะเป็นอิสระ เธอมีช่องทางหาเงินมาคืนเขาแล้ว "ฉันไม่อยากรับ!"เขาแรงมาเธอก็แรงกลับ คำตอบและน้ำเสียงของเธอทำให้หัวคิ้วเข้มกระตุก ตาคู่คมมองหน้าหญิงสาว มองตากลมโตที่มีแววถือดีอยู่ในนั้น "กล้ามากนะที่พูดแบบนี้กับผม ลืมแล้วเหรอว่าฐานะคุณคืออะไร แล้วมีหน้าที่ทำอะไร!" "ฉันไม่เคยลืมหรอกค่ะว่าฉันเป็นลูกหนี้ของคุณ คุณนั่นแหละที่ลืมสถานะของตัวเอง คุณเป็นเจ้าหนี้ไม่ใช่เจ้าชีวิตฉัน คุณไม่มีสิทธิ์มาทำกับฉันแบบนี้"

もっと見る

第1話

ทำโทษ

이혼 후 5년, 최아림이 박이헌을 다시 만난 곳은 오래된 사찰인 청연사였다.

맞선 상대가 일부러 잡은 약속 장소였다. 영험하기로 알아주는 이 사찰에서 기도드리면 악연은 끊어 주고 좋은 연은 이어 준다는 말이 있었다.

상대는 법당마다 빠짐없이 들어가 손에 든 향 세 대를 이마 위로 받쳐 들고는 경건하게 절을 올렸다.

아림은 그저 한옆에 조용히 서서 눈을 내리깔고 있었다.

심드렁한 표정으로, 아무 움직임도 없이.

아림은 의대를 졸업하고 의사 국가시험에 합격한 뒤, 대학병원에서 인턴 1년과 정신건강의학과 레지던트 4년을 거쳐 전문의가 된 사람이었다.

오랜 임상 경험은 아림의 뼛속까지 이성적인 사고와 판단을 새겨 넣었다. 어린 시절 겪은 일들까지 겹치며, 그녀는 신도, 인과응보도 믿지 않는 철저한 무신론자가 되었다.

삶이 너무 고단해서일까?

사람들은 저 가느다란 향 연기에 이루지 못한 바람을 실어 보내는 것인지도 몰랐다.

하지만 무릎보다 먼저 바닥에 닿는 것은 늘 눈물이었다.

“최아림 씨도 한번 올리시죠. 저희 어머니 말씀이, 둘이 같이 빌어야 효험이 있답니다.”

상대가 향 한 대를 내밀었다. 대충 넘어갈 눈치가 아니었다.

2초쯤 머뭇대다, 아림은 향을 받아 들었다.

좌복 위에 무릎을 꿇고 불상을 올려다보는데, 가슴께가 까닭 없이 뻐근하게 아려 왔다.

향을 향로에 꽂으려던 참, 불전 앞 푸른 연기가 한 번 흔들리더니...

아이를 안은 박이헌이 최지희와 나란히 걸어오는 게 보였다.

지희 역시 손에 향을 들고 있었다. 환하게 웃으며 이헌의 비어 있는 팔을 붙잡으려 했지만, 품에 안긴 아이가 몸을 뒤척였다.

이헌은 습관처럼 아이를 받쳐 주었고, 팔짱을 낄 기회를 놓친 지희는 하는 수 없이 아이 머리를 토닥이며, 얌전히 있으라고 곱게 눈을 흘겼다.

세 사람은 너무도 자연스러운 가족의 모습이었다. 그 사이에는 커다란 온기가 배어 나왔다.

아림은 드물게 그 자리에 얼어붙었다. 맞선 상대가 일어나라고 부르는 소리조차 듣지 못했다.

이헌은 아림과 부부로 지내던 시절과는 많이 달라져 있었다.

원래도 진중하다 못해 노련하고 중후한 사람, 좀처럼 속내를 드러내지 않는 남자였다.

그런데 지금 그의 모습은 전과 달랐다. 눈매와 미간 사이로, 쉽게 알아차리기 힘든 묘한 여유가 은근히 배어 있었다.

뭐라 딱 꼬집어 말할 수는 없지만, 예전에는 없던 평온하고 안정된 기운이 그를 감싸고 있었다.

굳이 말하자면, 흔히들 말하는 ‘사람 사는 냄새’ 같은 것이었다.

지희는 여전히 도도하게 돋보였다. 곱게 피어난 꽃처럼 보였고, 누가 봐도 아낌없이 사랑받으며 살아온 티가 났다.

이헌의 품에 안긴 남자아이는 작은 인형처럼 뽀얗고 사랑스러웠다.

맑은 눈동자와 생기 어린 표정까지, 지희의 얼굴을 그대로 빼다 박은 모습이었다.

5년 전, 처참하게 버려지듯 이혼당하고 나서야 아림은 깨달았다.

이헌이 자신과 결혼한 이유는 사랑이 아니라, 그저 진짜 사랑을 얻기 위해 오기 어린 싸움을 벌이기 위해서였다는 걸.

이헌은 결혼 생활 중에도 외도를 이어갔고, 그 진짜 사랑과의 사이에 아이까지 생겼다.

뒤이어 지희가 가볍게 던진 한마디가 모든 것을 무너뜨렸다.

“서로 사랑하는 두 사람을 갈라놓고 모두를 불행하게 만든 사람이, 무슨 자격으로 정신건강의학과 의사 노릇을 해요?”

이헌은 인맥을 총동원해, 과장 승진을 눈앞에 둔 아림을 병원에서 밀어냈다.

아림이 어렵게 따낸 세계 최정상급 뮤엔병원의 연수 자리마저, 정신건강의학과 전문의도 아닌 지희에게 넘겨주었다.

오직 지희의 오래된 응어리를 풀어주겠다는 이유로, 심리학계의 권위자 백요한 교수를 그녀에게 붙여 주기 위해서였다.

지희는 이름난 피아니스트였다.

그 팬들까지 아림을 미워했다. 한때는 신상을 털고 악플로 짓밟았으며, 집 앞까지 찾아와 막아서고 페인트를 끼얹기까지 했다.

일과 삶이 한꺼번에 무너졌다.

절망 속에 밀려난 아림은 심각한 외상 후 스트레스 장애를 앓게 되었다. 그 어두운 기억은 아직도 떠올리기 두려웠다.

그런 전남편이라면, 죽은 셈 치는 게 맞았다.

아림은 표정을 가라앉힌 채 못 본 척 시선을 돌리려 했다.

하지만 이헌은 무언가를 느낀 듯 매서운 검은 눈으로 이쪽을 훑었다.

눈이 마주치자 저쪽도 똑같이 굳었다.

“아빠, 뭐 봐?”

이헌이 걸음을 멈추자 품 안의 박유빈이 궁금한 듯 주위를 둘러보았다.

이헌은 대답 대신 아이를 바닥에 내려놓았다.

몸을 세우자, 하얗게 질린 얼굴의 지희가 잔뜩 경계하는 눈빛으로 아림을 노려보는 게 보였다.

이헌은 무의식적으로 한 걸음 옮겨 지희의 시야를 가로막았다.

뒤에서 다른 참배객이 재촉했다.

아림은 좌복에서 일어나 향을 향로에 대충 꽂았다.

그러고는 무표정하게 맞선 상대와 나란히 법당 밖으로 걸음을 옮겼다.

...

최지희, 서류상 최아림의 동생이자, 최씨 집안이 오랜 세월 길러 온 ‘가짜’ 딸.

6년 전, 아림은 우연히 자기 혈액형이 부모와 맞지 않는다는 걸 알았고, 친자 확인 결과가 그 짐작을 확인해 주었다.

한데 친부모를 찾아 나서기도 전에 최씨 집안 쪽에서 먼저 찾아왔다.

그해 최씨 집안의 안주인인 민혜정이 공사 현장을 둘러보고 있을 때, 진통을 느껴 급한 대로 근처 병원에서 아이를 낳았고, 담당 간호사의 실수로 아이가 뒤바뀌었다고 했다.

최씨 집안 쪽도 올해 우연히 혈액형 문제를 알게 되어, 그동안 남몰래 아이를 찾아왔다고 했다.

그리고 애초 두 딸을 모두 곁에 두려 하며, 저쪽 집안에 큰돈을 쥐여 주면 된다고 생각했다.

하지만 아림의 양부모 쪽에서 친딸을 꼭 데려가겠다고 못을 박는 바람에, 아림은 하루아침에 부모가 바뀌었고, 얼마 지나지 않아 정략결혼을 앞둔 약혼자까지 생겼다.

그 약혼자는 바로 이헌이었다.

최씨 집안과 박씨 집안은 오래된 친분이 있었다.

20년 전에 이미 사돈을 맺기로 하고 굵직한 사업 여럿에 함께 돈을 댔는데, 이해관계가 깊이 얽힌 것 말고도 윗대의 은혜 빚까지 있다고 했다.

아림에게는 시집가는 것 말고 다른 선택지가 없었다.

하지만 지희의 눈에 아림은 굴러들어 온 ‘침략자’였다.

자신을 아껴 주던 부모를 차지한 것도 모자라, 오랜 소꿉친구이자 약혼자까지 빼앗아 간 사람.

아림이 이헌과 결혼한 뒤, 지희는 가슴이 무너져 연주 활동을 접고 외국으로 떠나, 자포자기하듯 온갖 익스트림 스포츠에 몸을 던졌다.

하마터면 팔이 부러져 앞길을 망칠 뻔했다는 이야기도 있었다.

이헌이 어르고 달래 데려온 뒤에는 아림 앞에 울며 무릎을 꿇었다.

이헌의 아이를 가졌으니 제발 놓아 달라고, 두 사람이 이루어지도록 떠나 달라고.

이제 겨우 삶이 제자리를 찾았으니, 지희가 아림을 경계하는 것도 이상할 게 없었다.

한데 뜻밖에도... 지금 지희가 뒤쫓아 나왔다.

“아림 언니, 이런 우연이 다 있네요. 언니도 평안 빌러 온 거예요?”

뒤에서 날아든 목소리에 아림은 잠깐 멈칫했지만, 결국 걸음을 세웠다.

“응.”

지희는 어느새 평정을 되찾은 채였다. 한 손으론 유빈을 잡고 다른 손으론 이헌의 팔짱을 낀 채, 눈부시게 행복한 웃음을 지었다.

“시간 참 빠르죠? 벌써 5년 만이잖아요. 막 돌아오자마자 언니를 만날 줄은 몰랐어요.”

“그때 해외로 나가기 전, 이헌 오빠가 여기서 제가 무사히 아이를 낳게 해 달라고 빌었거든요. 오늘은 그 감사 인사를 드리러 온 거예요.”

아림의 시선이 팔짱을 낀 이헌의 팔을 스치고, 곧 손목뼈 아래에 걸린 염주로 미끄러졌다.

기억 속의 이헌은 이런 것들을 믿지 않는 사람이었다.

그는 늘 원칙적이고 고집스러운 사람이었다. 무슨 일이든 남에게 기대지 않고 제힘으로 해결해야 직성이 풀렸다.

그토록 이성만을 믿던 사람이 불전 앞에 오래 무릎을 꿇고, 연인을 위해 두 손을 모아 간절히 빌었을 모습은 도무지 그려지지 않았다.

“그래?”

아림은 정신을 차리고 예의 바르게 덧붙였다.

“축하할 일이네.”

그 반응이 마음에 들었는지, 지희의 얼굴에 흡족한 기색이 스쳤다.

이어 그녀는 호기심 어린 눈으로 아림 곁의 남자를 살폈다.

“언니, 이분은... 남자 친구예요?”

굳은 표정으로 서 있던 이헌은 그 말에만 잠시 아림을 흘낏 보았다.

몇 년 만에 마주한 얼굴이었다.

조각처럼 또렷한 이목구비에는 예나 지금이나 서늘함과 고집이 배어 있었고, 그 거리감은 5년 전보다 한층 더 짙어졌다.

이헌은 시선을 고작 몇 초 아림에게 머물렀다가 곧장 거두었다.

오가는 사람으로 붐비는 절 안에서, 이들이 있는 자리에만 묘한 기류가 흘렀다.

아림의 맞선 상대까지 그걸 눈치챘다.

“최아림 씨?”

그가 묻듯이 아림을 바라보았다.

아림은 숨기지 않고 바로 답했다.

“지인 소개로 만나는 중이야. 우린 일정이 있어서 먼저 갈게.”

말을 마친 아림은 맞선 상대와 나란히 절을 나섰다.

이헌은 두 사람의 뒷모습을 바라보며 아주 희미하게 미간을 좁혔다.

이어 고개를 돌리자, 서운함을 머금은 지희의 눈과 마주쳤다.

지희가 금방이라도 부서질 듯한 표정으로 이헌의 팔을 두 손으로 붙들고 나직이 물었다.

“오빠, 혹시... 마음에 아직 언니가 있어?”

“또 무슨 헛소리야?”

이헌은 못 말리겠다는 듯 팔을 빼고 몸을 숙여 유빈을 안아 들었다.

“기도 마치면 집으로 데려다줄게.”

그제야 지희는 활짝 웃으며 이헌을 따라 법당으로 들어갔다.

...

금령시의 겨울은 습기가 뼛속까지 파고들었다.

찬 바람이 한차례 휘몰아치자, 아림은 무심코 코트 깃을 여몄다.

“식사라도 같이하시죠? 저희 어머니가 영상통화로 얼굴이라도 한번 보고 싶어 하셔서요.”

이번에 아림과 맞선을 본 남자는 의료기기 사업을 하는 집안 출신이었다.

그는 빼어난 외모에 반듯한 몸가짐, 게다가 정신건강의학과 의원까지 운영하는 아림을 보고, 꽤 어울린다고 여기는 눈치였다.

아림은 고개를 저으며 한 걸음 물러섰다.

“저기요, 소개해 주신 분이 자세히 말씀 안 드렸나 본데, 저 이혼했고 지금은 혼자 삽니다. 아이도 혼자 키우고요. 더 시간 뺏지 않을게요.”

남자는 흠칫 몸을 굳혔다. 얼굴에 억지로 띠고 있던 웃음이 그대로 얼어붙었다.

잠시 뒤, 남자는 더는 체면을 지키지 못했다. 누군가에게 전화를 걸어 소개한 사람을 욕하며, 불쾌한 얼굴로 자리를 떴다.

もっと見る
次へ
ダウンロード

最新チャプター

続きを読む

レビュー

เฉิ่ม🐹
เฉิ่ม🐹
จบเรื่องแรก สนุกมาก
2026-03-01 21:44:42
1
0
133 チャプター
ทำโทษ
คอนโดหรูริมแม่น้ำเจ้าพระยา"อา... " ร่างสูงที่ขยับโยกอยู่เหนือร่างเปลือยเปล่า ปล่อยเสียงครางออกมาอย่างสุขสม เมื่อถูกความเสียวซ่านจากภายในที่อ่อนนุ่มเล่นงาน ตาคู่คมมองดวงหน้าหวานที่ชื้นเหงื่อ นึกขัดใจเมื่อเห็นปากบางขบเข้าหากัน ดวงตากลมโตนั่นอีก ที่ปิดสนิท เพราะเจ้าของไม่อยากเห็นหน้าเขา 'ปภังกร' ยกยิ้มมุมปากพร้อมกับสับสะโพกเข้าออกถี่ ๆ เมื่ออยากแกล้งคนที่นอนนิ่งเหมือนหุ่น พยายามฝืนตัวเองเพื่อต่อต้านเขา กรามแกร่งขบเข้าหากันจนเป็นสันนูน เมื่อถูกภายในอ่อนนุ่มตอดรัดจนเสียวกระสัน จนต้องผ่อนจังหวะให้ช้าลง โมโหตัวเองตั้งใจจะแกล้งคนที่นอนเกร็งอยู่ใต้ร่างให้รู้สำนึก ที่บังอาจมาท้าทายเขา แต่ตัวเองกลับเป็นฝ่ายทนไม่ไหวเสียเอง นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขานอนกับเธอ แต่เขาก็ยังทรมานและสุขสม เพราะทุกอย่างที่เป็นเธอยังคงเป็นเหมือนเดิม โดยเฉพาะความอ่อนนุ่มภายในช่องทางรัก ที่คับแน่นจนเขาแทบปริแตกเพียงแค่ เข้าไปครึ่งทาง"ร้องออกมา! ครางออกมา! ผมไม่ชอบนอนกับท่อนไม้!"ชายหนุ่มออกคำสั่ง สะโพกสอบยังตอกเข้าใส่ แต่เปลี่ยนจังหวะให้ช้าลง เน้นย้ำตรงจุดหลัก ๆ เพื่อแกล้งให้เธอทรมานคำสั่งที่ได้ยินไม่ได้มีผลก
続きを読む
ความเจ็บปวด
จมูกโด่งเป็นสันซุกไซ้ซอกคอหอมกรุ่นชื้นเหงื่อ คิ้วเข้มขมวดเข้าหากัน แปลกใจกับอาการของคนใต้ร่างที่ยังนอนนิ่งเหมือนหุ่น ทุกครั้งที่เสร็จสมเธอจะผลักเขาออกอย่างรังเกียจ แต่วันนี้เธอกลับนิ่งเฉย แขนแกร่งค้ำยันที่นอนเพื่อยกศีรษะขึ้นดู"ก้อย... "รู้สึกตกใจเมื่อเห็นเธอนอนนิ่ง มือแกร่งตบลงที่แก้มเนียนใสเบา ๆ เมื่อเธอยังไม่ขานรับ"เหนื่อยจังเลย... ขอ 5 นาทีน้า"คำพูดที่หลุดมาเหมือนคนละเมอ ทำให้หัวใจแกร่งกระตุก ตาคู่คมมองรอยบุ๋มบนหัวคิ้ว ขนาดหลับยังขมวดคิ้ว เธอเครียดเรื่องอะไรกันนะ จังหวะที่ร่างสูงถอดถอนแก่นกายออกจากช่องทางรักที่คับแน่น คนร่างบางก็พลิกไปนอนในท่าตะแคง สองเข่าคุดคู้ เข้าหากัน แขนเรียวกอดตัวเองไว้แน่น ใบหน้าขาวซีดจนไร้ สีเลือด"จะค้างก็ได้นะ" บอกกับคนหลับเมื่อเห็นสภาพของเธอ "5 นาทีค่ะ" พูดพร้อมกับซุกหน้าลงบนหมอนใบใหญ่ มุมปากหยักยกยิ้ม เมื่อเธอยังพูดคำเดิมซ้ำ ๆ นี่เป็นครั้งแรก ที่เธอยังนอนอยู่บนเตียง หลังจากที่เขากอบโกยความสุขจากเธอจนหนำใจ ที่ผ่านมาหญิงสาวจะลนลานหนี เมื่อเขาถอนตัวตนออกจากตัวเธอ มือแกร่งดึงผ้าห่มหนามาคลุมร่างเปลือยจนถึงคอ ตาคู่คมมองแก้มตอบ หลัง ๆ
続きを読む
สวนทาง
"ฉันไม่เป็นอะไรค่ะ!" กัดฟันตอบเพราะรู้นิสัยของคนที่อยู่ข้างนอก ว่าเอาแต่ใจแค่ไหน ถ้าเขาไม่ได้คำตอบก็จะถามและหงุดหงิดไม่เลิก"เปิดประตู!" ปภังกรยังย้ำคำสั่งเดิม เพราะไม่ไว้ใจ รอยเลือดที่เขาเห็นมีปริมาณไม่น้อย ไม่รู้ว่าเธอเป็นอะไร กันแน่ พสิกาเป็นคนหยิ่งในศักดิ์ศรี เธอย่อมไม่ร้องขอความช่วยเหลือจากเขา เขาคงจะใจดำเกินไปถ้าปล่อยให้เธอมา ตายคาห้องของเขา"ฉันแค่... เป็นประจำเดือน" บอกออกไปแบบนั้นเพราะมั่นใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับตัวเอง ถึงแม้อาการปวดและปริมาณเลือดจะมากกว่าวันแรกที่ประจำเดือนมา ถ้าเลือดนี่ไม่ใช่ประจำเดือนแล้วมันเป็นเลือดอะไรกัน ใบหน้าสวยซีดเผือด เมื่อคิดไปต่าง ๆ นานา คนที่จะตอบคำถามเธอได้คือหมอ เมื่อคิดมาถึงตรงนี้ร่างบางก็พยุงตัวเองลุกขึ้น อาบน้ำชำระล้างทำความสะอาดร่างกาย จะได้พาตัวเองออกไปจากที่นี่ให้ เร็วที่สุดปภังกรยืนมองบานประตูห้องน้ำ โล่งใจที่ได้ยินคำตอบของเธอ วันนี้เขาหนักมือเพราะนึกโมโหที่เธอต่อต้านเขา จึงอดเป็นห่วงไม่ได้ เพราะกลัวว่าสาเหตุมันมาจากเขา ร่างสูงถอยกลับออกมานั่งรอที่ขอบเตียงกว้าง เขามีเรื่องจะคุยกับเธอ เงินจำนวน 500,000
続きを読む
คนไม่สำคัญ
เสียงพูดของคนที่กำลังนำบางอย่างมารัดที่ ต้นแขน บวกกับสีของเพดานห้องที่ไม่คุ้นตา ทำให้ตากลมโต ที่เพิ่งปรือขึ้นต้องหลับลงอีกครั้ง เมื่อเจ้าตัวต้องการทบทวนเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นพสิกาพยายามนึกว่าตอนนี้เธออยู่ที่ไหน จำได้ว่าเธอ ปวดท้องอย่างหนัก จึงรีบเดินออกมาจากห้องของผู้ชายใจร้ายคนนั้น แล้วหลังจากนั้นก็ไม่รู้อะไรอีกเลย "เป็นยังไงบ้างคะ ยังปวดท้องอยู่ไหม"คำถามของผู้หญิงที่ยืนถือแฟ้มอยู่ข้างเตียง ทำให้ หญิงสาวแน่ใจว่าตอนนี้เธออยู่ที่โรงพยาบาล "ยังปวดอยู่ค่ะ ฉันเป็นอะไรเหรอคะ" ถามเพราะอยากรู้สาเหตุของอาการปวดท้องที่เกิดกับตัวเอง"คนไข้พักผ่อนน้อย มีอาการเครียดสะสม บวกกับปวดท้องประจำเดือน พอทุกอย่างมันมารวมกัน อาการเลยหนักขึ้นน่ะค่ะ แต่ตอนนี้ไม่มีอะไรน่าห่วงแล้ว รอน้ำเกลือหมดถุงก็ กลับบ้านได้แล้วค่ะ"คุณหมอสาวตอบพร้อมกับยิ้มให้อย่างเป็นมิตร คำตอบของหมอทำให้พสิกาหายใจได้ทั่วท้อง ความรู้สึกที่เกิดขึ้นเหมือนยกภูเขาออกจากอก เมื่อแน่ใจว่าเธอไม่ได้ท้องอย่างที่กังวล"ฉันมาโรงพยาบาลได้ยังไงคะ" ถามเพราะอยากรู้ว่าเธอมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง ใครเป็นคนพาเธอมา คงไม่ใช่ปภังกร เพราะ จ
続きを読む
ตัดสินใจ
"กลับบ้านถูกด้วยเหรอคะคุณก้อย" ทันทีที่ก้าวเท้าเข้ามาในบ้าน เสียงจิกกัดก็ดังมาเข้าหู พสิกาถอนหายใจก่อนจะเดินเข้าไปด้านใน "คุณพ่อรออยู่ค่ะ"นอกจากลูกสาวแล้ว แม่ก็ยังวุ่นวายกับเธอไม่เลิก เกศิณีบอกให้เธอรับรู้ว่า เรื่องนี้คงไม่จบง่าย ๆ เพราะประมุขของบ้านรอคุยกับเธออยู่ เกศิณีกับเกศิราสองแม่ลูกที่ทำตัวไม่ต่างอะไรกับกาฝาก นอกจากจะมาเกาะพ่อเธอแล้ว สองแม่ลูกนี้ยัง หาเรื่องเธอทุกวัน และพ่อของเธอก็เป็นไปกับแม่ลูกคู่นี้ด้วย ไม่ว่าสองคนนี้จะพูดอะไร พ่อเธอก็เห็นดีเห็นงามไปหมด ทุกอย่าง สาเหตุที่เธอไม่อยากกลับบ้าน ส่วนหนึ่งก็มาจาก คนพวกนี้"กลับมาแล้วเหรอคะ ทำไมหน้าซีดจังเลย ไม่สบาย หรือเปล่า" คำถามจากแม่นมที่เดินมารับหน้า ทำให้พสิกายิ้มออกมาได้ นี่คือสิ่งที่ดีที่สุดในบ้านหลังนี้"ก้อยไม่เป็นอะไรค่ะนม คิดถึงจังเลย" ร่างบางสวมกอดหญิงสูงวัยอย่างแสนรัก "นอนที่ร้านเหรอคะ นมโทร. หาก็ไม่รับสาย นมเป็นห่วงมากเลยรู้ไหมคะ" นมชื่นยังคงตัดพ้อ เพราะตั้งแต่เมื่อวาน หญิงสาวก็ไม่รับโทรศัพท์เลย โทร. ไปที่ร้านก็ไม่มีคนรับสาย คำถามของหญิงสูงวัยทำให้พสิกาหนักใจ เธอไม่อยากโกหก "อ
続きを読む
ระราน
ครืด~ครืด~ครืดมือถือที่สั่นขึ้นกลางดึก ไม่ได้มีผลกับคนที่นั่งกอดเข่า บนเตียงเลยสักนิด ตากลมโตปรายตามองหน้าจอ เมื่อเห็นว่าคนที่โทร. มาเป็นใคร หมอนใบใหญ่ก็ถูกโยนมาทับหน้าจอเอาไว้ ตากลมโตมองออกไปนอกหน้าต่างอย่างไร้จุดหมาย พ่อต้องการให้เธอแต่งงานกับหุ้นส่วนที่กลายมาเป็นเจ้าหนี้อีกราย และหนี้ก้อนนี้ก็ใหญ่เกินกว่าที่เธอจะรับไหว ถ้าเธอตอบตกลง นอกจากพ่อจะปลดหนี้ได้แล้ว ครอบครัวเธอยังได้สินสอดเป็นเงิน ก้อนใหญ่ เพื่อเอามาปลดหนี้เจ้าหนี้ทุกราย โดยเฉพาะหนี้ 28 ล้านที่เจ้าหนี้กำลังจะเรียกเก็บดอกเบี้ยกับเธออีกแล้วครืด~ครืดเมื่อเธอไม่รับสาย ข้อความทางไลน์จึงถูกส่งเข้ามาเพื่อเตือนเธออีกครั้ง มือบางหยิบมือถือขึ้นมากดดู เพราะอยากรู้ว่าเขาส่งอะไรมา'ลงมาข้างล่างเดี๋ยวนี้ ผมอยู่หน้าบ้านคุณ' มือถือเครื่องบางหลุดจากมือ เมื่ออ่านข้อความจบ ปภังกรอยู่หน้าบ้านเธออย่างนั้นหรือ ร่างบางพุ่งไปที่หน้าต่างบานใหญ่ที่มองเห็นบริเวณหน้าบ้าน ก่อนจะต้องเข่าทรุดเมื่อเห็นรถยนต์คันหรูสีดำสนิทซ่อนตัวอยู่ในเงามืด ปภังกรเอาจริง เขาไม่ได้ขู่ ให้เธอกลัวมือถือถูกหยิบขึ้นมาต่อสายอย่างร้อนรน แต่ปลายสาย ไม่แม้จะ
続きを読む
ยอมเพื่อตัดปัญหา
การต่อสู้เล็ก ๆ เกิดขึ้นเมื่อไม่มีใครยอมใคร พสิกาเองก็ขัดขืนสุดกำลัง ในขณะที่ปภังกรก็เริ่มโมโห เมื่อเธอต่อต้านเขา ความโมโหบวกกับความเมา ทำให้เขาอยากเอาชนะเธอ มือแกร่งข้างที่ว่างเลื่อนไปจับท้ายทอยแล้วกำผมบริเวณนั้นเพื่อให้ใบหน้าสวยเชิดขึ้น มือข้างที่จับคางออกแรงบีบ ก่อนจะกระแทกริมฝีปากลงไปบนปากอิ่มอย่างแรง พสิกาไม่อาจต่อต้านเขาได้ เธอรู้ตัวดีว่ากำลังมีน้อยกว่าเขา แต่จะให้ยอม ง่าย ๆ มันก็ไม่ใช่เธอเธอยอมเขามามากพอแล้ว ต่อไปนี้เธอจะไม่ทน ใบหน้าสวยที่พยายามเบี่ยงหลบถูกบีบจนเจ็บร้าว แต่เธอก็ยังต่อต้านเขา อยากจูบก็จูบ แต่เธอจะไม่ตอบสนองอะไรทั้งนั้น ให้เขา รู้สึกว่าจูบกับร่างที่ไร้วิญญาณแบบนี้ก็สะใจดี สิ่งที่เขาทำไม่ได้แค่ทำให้เธอเจ็บ แต่มันทำลายศักดิ์ศรีความเป็นคนของเธอ จากที่เคยตกลงกันไว้ เธอต้องจ่ายดอกเบี้ยทุกครั้งที่เขาต้องการ แต่ความต้องการของเขามันสิ้นสุดตรงไหน ต้องรอให้เธอใช้หนี้ให้หมดก่อนใช่ไหม และดอกเบี้ยของเขามันแค่ไหนกัน พักหลัง ๆ มานี้ เขาก็เรียกร้องจากเธอหนักขึ้น เธอต้อง ไปหาเขาเกือบทุกวัน จนร่างกายของเธอเริ่มทรุดโทรมเพราะ การกระทำของเขา เธอไม่เคยมีความสุขเลยสักคร
続きを読む
ทำโทษคนใจร้าย
มือทั้งสองข้างสอดเข้าไปในกลุ่มผมนุ่มสลวย ก่อนจะรวบเก็บไว้ในอุ้งมือ ศีรษะเล็กถูกกดให้ขยับไปตามจังหวะ เมื่อเจ้าของร่างหนาเสียวซ่านจนคุมตัวเองไม่อยู่ ยามเมื่อลิ้นเล็กตวัดเลียส่วนหัวถี่ ๆ ปภังกรก็เสียวจนแทบ ขาดใจ "ก้อย... เสียวมากเลยคนดี"ถ้อยคำหวานหูที่หลุดออกมาจากปากหนา ไม่ได้มีผล กับหญิงสาวเลยสักนิด เธอรู้ว่ามันเกิดเพราะอารมณ์พาไป ปภังกรพอใจที่เธอปรนเปรอให้เขา "เร็วอีกทูนหัว ผมไม่ไหวแล้ว"มือแกร่งกดศีรษะทุยเล็กลงมาจนแนบชิด ก่อนจะ อัดสะโพกเสยกระทุ้งเข้าไปในปากบาง เมื่อลิ้นเล็กละเลง กวาดเลียจากปลายไปจนสุดโคนในจังหวะซ้ำ ๆ มือบางสาวชักแท่งร้อนในจังหวะถี่ ๆ เมื่อรู้ว่าเขากำลังจะถึงฝั่งฝัน"อา... พอแล้ว จะรีดพิษผมใช่ไหม ต่อให้คุณรีดไปจนหมดก็อย่าหวังว่าจะรอด"มือหนาจับยึดศีรษะเล็กเอาไว้ บังคับให้เธอหยุดเคลื่อนไหว ถ้าขืนปล่อยให้เธอเล่นสนุกกับท่อนเอ็นของเขาต่อ มีหวังได้แตกคาปากเล็กจิ้มลิ้มนี่แน่ ๆ มือแกร่งช้อนเข้าใต้รักแร้ ก่อนจะยกคนตัวเล็กขึ้นมาเกยบนตักตามเดิม"เก่งเกินไปแล้ว... "คำพูดหยอกล้อมาพร้อมกับปลายนิ้วแกร่งที่ปาดลง ตรงมุมปากมันวาวเพราะน้ำรักบางส่วนข
続きを読む
คนแผนสูง
"คุณ!" อุทานออกมาอย่างตกใจ เมื่อคนใต้ร่างขยับตัว ร่างบางผละออกจากอกเขาเหมือนเป็นของร้อน น่าจะเป็นเพราะฤทธิ์ยาที่กินเข้าไป เธอถึงได้เผลอหลับคาอกเขาแบบนี้ ตากลมโตมองหน้าคนที่นอนอยู่บนเบาะรถ เขาก็มองหน้าเธออยู่เช่นกัน"ขอโทษนะคะ"บอกเมื่อขยับตัวลงจากอกเขา มือบางกำชายเสื้อเชิ้ตไว้แน่น ดีที่เขายังเอาเสื้อมาคลุมให้ ปภังกรมองคนเขินตรงหน้าอย่างนึกเอ็นดู เธอลนลานลงจากอกเขา ทั้ง ๆ ที่เพิ่งจะหลับสนิทเหมือนอกเขาเป็นที่นอนชั้นดี แต่ตอนนี้ทำมาเป็นรังเกียจ "ช่วยไปส่งฉันที่บ้านด้วยค่ะ"บอกเมื่อขยับไปนั่งตรงเบาะคู่กับเขา "จะกลับบ้านสภาพนี้จริงหรือ"ปภังกรถามเพื่อความแน่ใจ ก่อนจะกวาดตามองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้า ผมเผ้ายุ่งเหยิง ริมฝีปากบวมเจ่อ เพราะ ถูกขโมยกัดจนช้ำ ใส่เสื้อตัวใหญ่หลวมโคร่ง ไหนจะคราบน้ำรักที่เปรอะเปื้อนไปตามกางเกงนั่นอีก สภาพตอนนี้ไม่ต่างอะไรกับถูกรุมโทรม"กลับค่ะ" เธอยืนยันคำตอบ ก่อนจะหลบตาเขา วันนี้ เธอทำอะไรตั้งมากมาย และที่สำคัญมันเกิดในรถยนต์ของเขา"ไปหาที่อาบน้ำก่อนไหม จะได้ล้างตัวด้วย กางเกงคุณเลอะหมดแล้ว"พูดพร้อมพยักหน้าให้เธอดูกางเกงของตัวเอง ใบหน้าสวยเห่อร้อนเมื่อ
続きを読む
เก่งขึ้นทุกวัน
พสิกากลืนน้ำลายลงคอ เมื่อสถานที่อาบน้ำ ของปภังกรคือคอนโดฯ ของเขา พอรถเคลื่อนตัวเธอก็หลับอีกตามเคย มารู้สึกตัวอีกทีก็ตอนที่เขาเรียกลงจากรถ นี่เป็นข้อเสียอีกข้อ พักนี้เธอมักจะนอนเก่ง"ค้างที่นี่สักคืนนะ"ปภังกรบอกเมื่อพาตัวเองออกมาจากห้องน้ำ ในสภาพที่นุ่งมาแค่ผ้าขนหนูผืนเดียว หญิงสาวมองไปอีกทาง เพราะไม่คุ้นกับท่าทางเป็นกันเองของเขา เธอกับเขามีความสัมพันธ์กัน นานกว่าสองเดือนก็จริง แต่จะเป็นลักษณะนอนด้วยกันเสร็จ ก็แยกทาง ไม่เคยอยู่ในห้องด้วยกันนาน ๆ เลยสักครั้ง ส่วนมากเธอจะออกไปทันทีที่เสร็จภารกิจ จะมีพักหลัง ๆ ที่เธอเผลอหลับและตื่นมาตอนเขาออกไปแล้ว พอมาอยู่ด้วยกันแบบนี้ก็ อดประหม่าไม่ได้ ไม่รู้ว่าจะเอามือไม้ไปวางไว้ตรงไหนดี "อาบน้ำสิ"คำเตือนของเขาทำให้คนที่กำลังนั่งเกร็งสะดุ้งสุดตัว"ตกใจอะไร!"ปภังกรหงุดหงิดกับท่าทางที่ตื่นกลัวของเธอ"คุณว่าอะไรนะคะ"ถามเพราะไม่ได้ยินที่เขาพูด"คิดอะไรอยู่""เปล่าค่ะ"เมื่อเธอตอบมาแบบนั้น เขาก็ไม่เซ้าซี้ เพราะไม่อยาก ก้าวล่วงไปในโลกส่วนตัวของเธอ ทั้ง ๆ ที่รู้สึกขัดใจไม่น้อย เวลาอยู่กับเขาทำไมเธอถึงชอบเหม่อลอย"อาบน้ำสิ"ผ้าขนหนู
続きを読む
無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で!お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう!
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status