Kabanata 2

"What did you say?" Kunot noong tanong ni Zach sa kanyang abuelo.

"Marry the other daughter of Roberto Natividad, Zach."

Walang buhay siyang natawa. Hindi siya sigurado kung nasa maayos na pag-iisip pa ba ang lolo Sebastian niya. Imagine, kakalibing niya lang kay Chloe tapos balak na agad siya nitong ipakasal sa ibang babae at what's more worse is sa kapatid pa talaga ng yumao niyang asawa?!

"You must be insane, Lolo! Hindi ako makakapayag sa sinabi ninyo!" Galit niyang kontra.

Wala pa sa isipan niya ang mag-asawang muli. Abala siya sa business ng pamilya nila at idagdag pa ang anak niya. Getting married is would be the last thing in his mind but his crazy grandfather is setting him up again for the second time around!

Nang mamatay ang mga magulang niya sa aksidente noong limang taong gulang pa lamang siya, si Don Sebastian na ang sumalo sa kanila ng nakababata niyang kapatid. Ito ang nagpalaki sa kanila kaya naman habang lumalaki sila, kontrolado nito ang lahat sa buhay nila.

"Why not? Hindi ba't si Cyan Natividad naman talaga ang dapat na mapapangasawa mo noon? Naudlot lang dahil tumakas siya. And now fate has brought her back here to fulfill the thing that she had run away from before."

Naiyukom ni Zach ang kanyang mga palad. Kung nataon lang na kasing edad niya ang matanda, kanina pa niya ito nasuntok!

"Wala akong pakialam kung siya dapat ang mapapangasawa ko. I won't marry her o kahit na sino paman ang babaeng nais mo!" Galit niyang asik at tinalikuran na ang matandang Don.

Subalit nakailang hakbang palang siya, agad siyang natigil nang magsalita ito.

"Kung hindi ka magpapakasal sa anak ni Roberto, then I'm afraid to say na babawiin ko ang lahat ng kontrol mo sa Samaniego Empire. At lahat ng dapat na mamanahin ninyo ng kapatid mo ay ibibigay ko sa charity. Wala kayong makukuha kahit isang kusing mula sakin, Zach."

Dahan-dahan siyang napalingon sa matandang lalaki at pinukol ito ng isang nakamamatay na tingin. All his life wala siyang ibang ginawa kundi mag-aral at patunayan sa lalaki na karapat-dapat siyang maging tagapagmana ng Samaniego Empire. Hindi niya lubos akalain na kaya nitong balewalain ang effort niya para palaguin ang real estate business nila dahil lang ayaw niyang sumunod sa gusto nito.

Umangat ang sulok ng labi ng Don ng makita ang reaksyon niya.

"I guess I already know the answer base sa ekspresyon mo."

Padabog siyang lumabas ng opisina. Bahagya pa siyang natigilan nang makita si Zendaya na nasa tapat ng pinto. Base sa ekspresyon nito, mukhang narinig nito ang pinag-usapan nila ng kanyang lolo. Akmang hahawakan niya ito nang dumating si Laureen, ang best friend ng yumao niyang asawa at ninang ni Zendaya.

"Pasensya ka na, Zach. Nakaligtaan ko kung saan nagpunta si Zendaya," anito sa mahinang boses.

Umiling naman siya. Hindi naman resposibilidad ni Laureen na bantayan ang anak niya pero narito parin ang babae dahil alam nitong nagluluksa sila ni Zendaya. Kahit papaano ay napanatag naman siya sa presensya nito. Dahil kay Laureen, hindi masyadong nalulungkot ang anak niya.

"You don't have to say sorry. Wala ka namang kasalanan. And... Thank you for being here for my daughter."

"Wala kang dapat na ipagpasalamat. Chloe is like a sister to me," nakangiti nitong sagot at inilahad na ang kamay kay Zendaya. "Halika na. Sa garden muna tayo. Busy pa ang Daddy Zach mo."

Agad namang sumama si Zendaya kay Laureen. Nang makarating sila sa garden ay mabilis na nagtanong si Zendaya sa kanyang ninang tungkol sa narinig niya. Laking pasasalamat niya at agad naman nitong ipinaliwag sa kanya ang lahat.

"Ibig sabihin bad girl ang sister ni Mommy Chloe?" Humihikbi niyang tanong.

Malungkot na tumango ang Tita Laureen niya. "I'm sorry, baby. Kung may magagawa lang sana ako para pigilan ang lahat. Pero walang powers si Tita. But still, you don't have worry. Hindi naman kita pababayaan. Basta ang gawin mo, makikinig ka lang kay Tita para safe ka," malumanay nitong sambit sabay yakap sa kanya.

Napapikit naman siya at sunod-sunod na tumango. Mabuti nalang at kahit wala na ang mommy niya, kasama naman niya ang kanyang Tita Laureen...

Nang sumunod na araw, bumisita si Cyan sa bahay nina Zach at Chloe sa utos ng kanyang ama. Sa bungad palang ng mansion, nagsusumigaw na sa karangyaan ang lahat. Daig pa nito ang isang palasyo sa ganda at lawak.

Pagdating niya sa salas kung saan siya iginiya ng kasambahay ay siya namang pagbaba ng kanyang pamangkin na si Zendaya sa may hagdan. Alanganin siyang ngumiti sa bata lalo pa't iyon ang unang beses na magkakaharap sila at magkakausap.

"Hello, Zendaya. I'm your Tita—"

"Why are you here?"

Napakurap-kurap siya at natigilan. Noong nakaraang araw sa semeteryo hindi naman ganito si Zendaya. Pati ang tingin nito sa kanya ngayon ay may kakaiba din.

"N—nandito ako para bisitahin ka."

Kahit na bata lang ang kaharap niya, hindi niya maiwasang mautal. Siguro dahil nagulat siya sa inasta nito. Mahinhin ang kakambal niya kaya hindi niya lubos akalain na ganito kataray si Zendaya.

"And then what? Dito ka na titira sa bahay namin? Aagawin mo sakin ang Daddy ko? Papalitan mo ang Mommy Chloe ko dahil gusto mo ang yaman na meron si Daddy?!"

Nanlaki ang kanyang mga mata. Kahit kailan ay wala siyang interes sa yaman ng kahit na sino. Mas sanay siyang magbanat ng buto para makamit ang anumang nais niya.

Gayunpaman ay pilit siyang ngumiti. Bata lang si Zendaya. Baka alam na nito ang tungkol sa kasal nila ni Zach at namis-interpret nito ang lahat.

"What are you talking about, Zendaya? Hindi ako—"

"Stop lying, you desperate gold digger!" Singhal nito sa kanya.

Napanting ang tenga niya sa narinig. Kailanman ay wala pa siyang hinayaang kahit na sino na alipustahin siya.

"I came here to check on you because I know your grieving dahil nawalan ka ng nanay. But I can't tolerate that attitude of yours calling me names! Hindi mo ako kilala and it's not the proper way of talking to someone older than you. Matuto kang rumespeto, Zendaya," malamig niyang sambit.

Agad na namula ang mga mata ni Zendaya at nagsimulang umiyak. Nagulat naman siya sa ginawa nito. Akmang lalapitan niya ang bata nang isang kamay ang mariin na humawak sa kanyang braso at kinaladkad siya palabas ng mansion.

"You don't have the right to make my daughter cry, Miss Natividad!" Ani ng isang malamig na boses at marahas siyang binitawan.

Nang mag-angat siya ng tingin, napagtanto niyang si Zach ang kaharap niya. Galit na galit ang ekspresyon nito habang nakatitig sa kanya.

Huminga siya ng malalim bago umayos ng tayo. "Hindi ko pinaiyak ang anak mo, Mr.Samaniego. Tinuruan ko lang siya ng tamang asal," mahinahon niyang wika.

Sarkastiko namang natawa ang lalaki. "At sino ka para pangaralan ang anak ko? You don't have the right to discipline her. And why are you here by the way? Hindi ka na ba makapaghintay na makasal tayo bago ka man lang tumuntong dito? Are you that excited na palitan ang kapatid mo?"

Umawang ang kanyang mga labi. Zach didn't change at all. He's still cold but now he's also rude and arrogant! Subalit bago paman siya makapagsalita ay inunahan na siya nito.

"Wag kang mag-alala, matutuloy ang kasal natin kahit na ayaw ko sayo but right now, go home and leave my house Miss Natividad. Ayokong makita ang pagmumukha mo dito!”

Matapos siya nitong pagsalitaan ng hindi maganda ay iniwan na siya ng lalaki. Walang buhay naman siyang natawa. Sila ba ang magiging kasama niya sa susunod na mga araw o buwan? Sa trato palang ng mga ito sa kanya ngayon, mukhang hindi magiging madali ang buhay niya kapag nakasal na sila…